Het Bruil effect.

Zondagmorgen 10 uur gaven gemeente en Droomparken (bij monde van directeur Bruil), voorlichting over de situatie die was ontstaan, nadat Droomparken de aandelen van Orez bv had overgenomen.

In een poging de ongerustheid weg te nemen bij de campingbewoners werd er gesteld, dat de eisen die gesteld waren om mee te kunnen verhuizen naar de nieuwe camping, door de nieuwe eigenaar van Orez BV (Droomparken) zijn afgezwakt.

De oorspronkelijke eisen, waren geformuleerd door de vorige eigenaren van Orez BV en dat waren geen recreatie-ondernemers. Niet helemaal waar natuurlijk, aandeelhouder Ruud van Leeuwen is exploitant van een bescheiden vakantiepark.

Wat ook niet waar is, is dat de voorwaarden om mee te mogen verhuizen opgesteld zijn door Orez bv oude stijl. De brief waarin die voorwaarden gesteld zijn dateert van 1 mei en toen  was Droomparken (zonder dat de gemeente het wist) al de nieuwe eigenaar van Orez bv.

De eigendomsoverdracht vond namelijk plaats op 9 april 2019. Verder werd de brief met eisen en voorwaarden opgesteld (namens gemeente en Orez) door Beramco BV, waarvan directeur Berma Los (en ondertekenaar van de brief) tevens directielid is van Bruil BV. Gevestigd op hetzelfde adres als Beramco BV.

Met andere woorden, de brief met voorwaarden en eisen is niet (zoals Bruil deed voorkomen) het product van de vorige eigenaars van Orez bv, (die nu eenmaal geen recreatieondernemers waren, zoals hij zelf), maar gewoon het product van de nieuwe eigenaren van Orez BV. In welke hoedanigheid zij zich (aan ons) ook mogen vertonen. Als directeur van Bruil BV, Beramco BV of Droomparken BV.

Overigens doet de gemeente ook vrolijk mee aan dit soort mystificaties, door de eisen (die de exploitant van de camping stelt aan de kampeermiddelen) een uitvloeisel te noemen van een eerder door de raad aangenomen beeldkwaliteitsplan. Iets waar hij (wethouder Struijlaart) natuurlijk geheel buiten stond.

Dat laatste (dat hij er buiten stond) is waar, het daar aan voorafgaande niet. De simpele waarheid is dat de raad weliswaar een beeldkwaliteitsplan heeft aangenomen, maar dat dit betrekking had op de inrichting van de openbare ruimte en het toekomstige vakantiepark, maar niet op de inrichting van de camping.

Kortom een zeer verhelderende ochtend.

Bruil zegt (in zijn hoedanigheid van directeur van Droomparken), dat de voorwaarden en eisen die collega Los (namens de nieuwe eigenaar) heeft ingediend met korreltje zout genomen moeten worden en Struijlaart doet voorkomen, of die voorwaarden en eisen uitvloeisel zijn van een beeldkwaliteitsplan, waar hij niet verantwoordelijk voor is.

Beide standpunten blijken, bij nadere beschouwing, niet waar te zijn. Wat natuurlijk ook weer een prima basis vormt voor een toekomstige samenwerking tussen Gemeente en Droomparken.

Omdat beide instanties inmiddels afdoende hebben aangetoond over opmerkelijke duimzuigcapaciteiten te beschikken.

Morgen wat meer over die samenwerking tussen gemeente en Droomparken. Met name  op het gebied van theoretische en praktische mogelijkheden.

Auteur: Pim

Hoe lang blijft een democratie nog een democratie, als alleen het recht van de sterkste geldt?

Eén gedachte over “Het Bruil effect.”

Reageer !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s