Meningen & feiten

Geen lijken
Geen lijken

In het NHD van zaterdag staat een 5 kolommen brede kop, Hendrik Boland “Geen plek voor lijken in de kast” 

De kop heeft betrekking op de eerste 2 regels in het bericht. De resterende 5 kolommen gaan over heel iets anders en bevatten een feitelijke opsomming van een aantal zaken die er in de bijzondere raadsvergadering zijn geregeld.

Zoals de taakverdeling van de wethouders, verdeling van het voorzitterschap van de commissies en de aankondiging van het afscheid van de vertrekkende wethouders.

De verslaggever heeft dus een mening van de wethouder opgetekend (en daar een kop van gemaakt) en het artikel vervolgens aangevuld met een aantal feiten. Hierdoor lijkt het of de “mening” van wethouder Boland ook een feit is.

Nu is het in de politiek tamelijk gebruikelijk dat meningen als feiten worden gepresenteerd. Een tamelijk recente mening was, dat de brief die de Nijs aan de gemeente had geschreven over de “gefaseerde uitvoering” van het SMC door de Nijs was ingetrokken en dus geen deel meer uitmaakte van het dossier. Het gaat hier om een mening, omdat het feit zelf niet kan worden vastgesteld. Normaal gesproken bevestig je zo’n intrekking schriftelijk maar uit betrouwbare bron heb ik begrepen dat dit telefonisch is gebeurd. 

Deze brief bevatte volgens het college dusdanige informatie dat openbaarmaking ernstige financiële schade zou kunnen toebrengen aan de gemeente.

Alweer een mening, waarvan de juistheid niet kan worden vastgesteld omdat de brief (zelfs niet vertrouwelijk) aan het presidium ter inzage is gegeven.

De mening van de gemeente dat de Nijs haar brisante brief heeft ingetrokken, wordt overigens (naar het lijkt) niet gedeeld door de Nijs zelf.

vijzeltuinAansporingen om akkoord te gaan met hetgeen er eerder was afgesproken blijven onbeantwoord door de Nijs, waardoor de gemeente weinig anders overblijft dan de Nijs in rechten aan te spreken. Die is daar klaarblijkelijk niet van onder de indruk.

Ik heb daar ook een “mening” over. Namelijk dat de rechtspositie van de gemeente niet zo helder is als zij heeft aangeven in haar overeenkomst in februari 2010. 

Volgens die overeenkomst verbindt de Nijs zich tot het betalen van een schadevergoeding als zij haar verplichtingen niet kan nakomen, hetgeen op dit moment eenvoudig valt vast te stellen.

Op het moment dat de Nijs die overeenkomst tekende was al bekend dat er een plan bestond ter realisatie van een SMC aan de Molenweg. Een plan waar aan de gemeente haar volledige medewerking aan verleende en een directe concurrent vormde voor het SMC, dat de Nijs in de Vijzelstraat zou realiseren.

Is het logisch om de veronderstellen dat de Nijs (door middel van haar overeenkomst van februari 2010) haar hoofd in een strop stak en zich ogenschijnlijk verplichtte tot het betalen van een schadevergoeding, wanneer zij niet in staat zou blijken haar verplichtingen jegens de gemeente na te komen?  

Het lijkt me van niet. Het lijkt me, dat ze bij de Nijs verstandig genoeg zijn om voor zichzelf een ontsnappingsclausule in te bouwen voor het geval realisatie van het project Vijzeltuin onmogelijk was geworden. Bijvoorbeeld vanwege de (gelijktijdige) realisatie van project Molenweg.

Kortom, het zou mooi zijn als ter bevestiging van al die meningen ook eens de feiten op tafel zouden komen, maar tegelijkertijd besef ik ook, dat niemand daar echt belang bij heeft.

Zodat de in de aanhef genoemde “mening” van wethouder Boland uiteindelijk wel een “feit” zal worden.

Auteur: Pim

Hoe lang blijft een democratie nog een democratie, als alleen het recht van de sterkste geldt?

2 gedachten over “Meningen & feiten”

  1. Wat hier altijd ontzettend vermoeiend was, is dat de claim ‘feiten’ vs ‘mening’ ook als politieke truc wordt gebruikt om kritiek mee te pareren. Dat is dan ‘slechts een mening’ waarmee gesuggereerd wordt dat het verzonnen wordt waar je bij staat. Het is om die reden dat ik zo allergisch ben voor verregaande cultuurrelativisme, waarbij ‘alles een mening’ is en het er maar vanaf hangt ‘hoe je ergens naar kijkt en/of interpreteert’. Dat gebeurde bijvoorbeeld bij het rapport Looiens en Loeff: het ging er niet meer om of die openbaar had moeten zijn maar of de wethouder vond dat dat zo moest zijn. Zoals al eens eerder in reacties gemeld, zit hier een kronkel in de wet. De gemeentewet zegt ‘raadsleden recht op informatie (evt onder geheimhouding’ maar wie bepaalt dat, de gemeenteraad, een instantie waar doorgaans de meerderheid zal kiezen voor de ‘mening’ van de wethouder…

    Like

    1. Naar mijn mening heeft één feit een lawine van gebeurtenissen veroorzaakt, die er uiteindelijk toe geleid hebben dat er een machtswisseling heeft plaatsgevonden.

      Wat ik typerend vind, is dat alle politieke partijen er voor gekozen hebben dat feit te negeren en er voor gekozen hebben het ontstaan van die lawine als een soort toeval te beschouwen. Ik geloof niet in toeval in de politiek, wel dat politici bereid zijn om feiten te negeren omdat hun dat (politiek gezien) beter uitkomt.

      En zolang (als je zegt) een meerderheid mag bepalen welke feiten er wel en niet aan het licht gebracht mogen worden heeft in mijn ogen mijn paljas vereniging recht van bestaan.

      Like

Reageer !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: