Andere hobby.

Bestuderen en vervolgens schrijven over de lokale politiek is een hobby van me. Van tijd tot tijd bekruipt me wel eens het gevoel, dat ik een heel andere hobby zou willen hebben.

Om er, net als het meisje/vrouw in de film, lekker op los te kunnen slaan. Voor de rest is het wat mij betreft veel te warm om het over de lokale politiek te willen hebben.

Ik meld me wel weer als het wat koeler is geworden.

Zand in de ogen.

Wat het college lange tijd doelbewust verborgen heeft proberen te houden was de prijs waartegen zij de grond op het recreatieoord had verkocht. De prijs was namelijk (in het exemplaar van de Anterieure Overeenkomst dat ik uiteindelijk kreeg) weggelakt.

Los van het ontbreken van getallen was de kopie van de AO die me werd gegeven zo wazig afgedrukt, dat de tekst nauwelijks viel te lezen. Ik was niet de enige dit overkwam. Ook aan raadsleden werd een vrijwel onleesbaar exemplaar verstrekt.

Al deze pogingen ten spijt bleek het onmogelijk het verkoopbedrag verborgen te blijven houden. Onroerend goed transacties worden in dit land vastgelegd in een openbaar register. De prijs die Orez (voor alle benodigde grond op het recreatieoord) betaalde, bleek uiteindelijk € 335.000,- te zijn.

Aan die prijs moet een door Orez gemaakte berekening ten grondslag hebben gelegen, die in de exploitatieopzet aan de gemeente zal zijn voorgelegd.

Na goedkeuring door de gemeente werd de berekening voorgelegd aan een taxatiebureau. Dat oordeelde, dat de daarin voorkomende ramingen marktconform waren. Op basis van dat oordeel sloot de gemeente haar overeenkomst met Orez.

Tot op de dag van vandaag verzet het college zich nadrukkelijk tegen het openbaar maken van de exploitatieopzet. Als wel als het openbaar maken van het taxatierapport. Die situatie kan, naar het zich laat aanzien, nog maanden voortduren.

Waarschijnlijk vanuit de gedachte, dat uitstel uiteindelijk wel tot afstel zal leiden en dat daardoor de door Orez gebruikte (en door de gemeente goedgekeurde) rekenmethode tot in lengte van dagen voor de buitenwereld verborgen zal blijven.

Helaas, mijn geduld is op. Ik heb kennis genomen van de in het taxatierapport gebruikte rekenmethode en gebruikte getallen en ben tot de conclusie gekomen dat ze een opvallende variant is op de gebruikelijke manier van waarde bepalen.

Inkoop staat gelijk aan verkoop minus kosten.

De verkoopwaarde van de kavels in het plan “Vesting” had bij het afsluiten van de overeenkomt op 20 miljoen geschat moeten worden. Gemiddeld € 100.000,- per kavel.

De noodzakelijke, bij verkoop behorende kosten, waren (volgens het taxatierapport) geraamd op € 12.214.610,-.

Het verschil tussen beide is de verkoopprijs/aankoopprijs van de grond in het recreatieoord, € 7.785.390,-.

Volgens deze, met een kleine variant ook in het taxatierapport uitgevoerde rekenmethode, is de verkoopwaarde van de grond (afgerond) dus 7.8 miljoen euro, terwijl in de AO opgenomen waarde is bepaald op € 335.000,-.

Een zelfde berekening kan worden uitgevoerd voor het plandeel camping en zal zonder twijfel ook daar ettelijke miljoenen aan gemiste inkomsten opleveren.

Samengevat denk ik dat het totaal aan gemiste inkomsten rond de 12 miljoen ligt als gevolg van een doelbewuste te lage inschatting van de prijzen waartegen de kavels zouden kunnen worden verkocht.

Het feit als zodanig laat zich niet ontkennen, de olifant in de kamer is, hoe kan het dat bestuurders en toezichthouders, het nooit hebben opgemerkt.

Het antwoord op die vraag is, de vergaande desinteresse van de toezichthouder (de gemeenteraad), die tot op heden consequent geweigerd heeft om zich ook maar enigszins te verdiepen in de verkoopwaarde van het recreatieoord.

Maar die zich, tot de dag van vandaag, door het college alleen maar zand in de ogen heeft laten strooien.

In een eerdere beschouwing sprak ik over een denkfout, maar dat was bedoeld als voorbehoud. De twee toegepaste varianten in de manier van berekenen zijn volgens mij eerder het bewijs van opzet dan van een denkfout.

Opzet die ambtenaren en bestuurders (gelet op hun gedrag tot nu toe) kennelijk wel is opgevallen, maar die ze angstvallig geheim hebben proberen te houden voor de toezichthouder, in dit geval de gemeenteraad.

Die toezichthouder ontkomt er wat mij betreft dan ook niet aan om het OM te vragen een onderzoek in te stellen naar de gang van zaken, die naar zich laat aanzien de gemeente 12 miljoen aan inkomsten heeft gekost.

Tot slot, als gevolg van goedgelovigheid komt het voor, dat er rook in de ogen komt, die het zicht op de werkelijkheid belemmert. Een les, die ik dank zij de geweldige zanggroep “The Platters” al op vrij jeugdige leeftijd heb mogen leren.

Is dit het begin?

In de krant van vandaag het heugelijke nieuws dat drie partijen in de Enkhuizer gemeenteraad hebben besloten om oppositie te gaan voeren, waardoor de normale democratische verhoudingen binnen de Enkhuizer gemeenteraad weer zijn hersteld.

Want een democratie werkt alleen naar behoren, als er naast een coalitie ook een oppositie aanwezig is.

Als oppositie beloven de drie partijen (SP, VVD en EV!), dat ze precies het tegenovergestelde zullen doen, van wat ze in de 3 voorafgaande jaren hebben gepraktiseerd. Openbaarheid en transparantie.

Ik weet het, het zijn politieke partijen, de verkiezingen naderen en vossen die hun haren verliezen, maar ik geef ze dit keer graag het voordeel van de twijfel.

Je hoeft geen Einstein te zijn om te beseffen, dat men drie jaar geleden met het raadsbrede akkoord een doodlopende weg in sloeg. Waarbij democratische beginselen ondergeschikt werden gemaakt aan bureaucratische beginselen.

Ook de samenstelling van de oppositie doet me deugd. Liberaal, sociaal en lokaal lijkt me een prima combinatie. Zolang men elkaar het licht in de ogen gunt, verwacht ik realistische alternatieven op het voorgestelde beleid.

Iets minder tevreden ben ik over het eerste succes van de oppositie. Namelijk, het afblazen van het IKC.

Het college kan op dit punt meteen al zijn weerbaarheid tonen door de motie (een verzoek van de raad aan het college) onuitvoerbaar te verklaren en het voorstel (tot het oprichten van een IKC) in stemming te brengen.

Waarna (denk ik) een meerderheid alsnog zal besluiten om tot bouw van een IKC over te gaan. Wat me de beste oplossing voor Enkhuizen lijkt te zijn.

Maar of het besluit van SP, VVD en EV! daadwerkelijk het begin zal zijn van een andere bestuurscultuur zal moeten worden afgewacht.

Wat me me in dit verband wel toepasselijk lijkt is een lied over een totaal andere onverwachte gebeurtenis. De regenbui op een zonnige dag. “Have you ever seen the rain, coming down on a sunny day”.

Hélène

Weekeinde dus even niets over het recreatieoord, maar over een dame wiens lofzang (door Julien Clerc) me blijft achtervolgen.

Zingen kan ik niet en ik vind het spijtig dat ik niet beter heb opgelet tijdens de Franse les, maar dit refrein opdreunen lukt me nog net.

Hélène, je suis pas Verlaine
Mais j’t’écris quand-même, que j’t’aime, Hélène

of

Hélène, je vais perdre haleine
Mais j’te crie quand-même, que j’t’aime Hélène

Vertaling

Hélène, ik ben weliswaar geen Verlaine (beroemde schrijver) maar ik schrijf je niettemin, dat ik van je hou. Hélène

Hélène, ik zal weliswaar mijn adem verliezen, maar schreeuw niettemin, dat ik van je hou, Hélène.

Weliswaar is een dichterlijke toevoeging van mijn kant, Benieuwd of er meer zijn die het deuntje verslavend vinden.

Bring a nickel, tap your feet.

Ter afsluiting van mijn video trilogie. Opnieuw een straathoek activiteit. Door de band die de trilogie opende. CCR

Met het nummer “Have you ever seen the rain”.

Dit keer Willy and the Poorboys, Down on the corner. Genieten maar.

Turf Feinz

In aansluiting op de video van gisteren, Have you ever seen the rain, nu een video over het bronmateriaal gebruikt in die clip.

TURF FEINZ is de naam van een groep. Ze herdenken de dood van een medelid (en half-broer van een van de dansers) op het kruispunt waar hij is gestorven . Als gevolg van een auto ongeluk.

Dansers zijn No Noize (red jacket), Man (black jacket), BJ (striped shirt), Dreal (white shirt).

Kwetsbaar opstellen.

Als ik het goed heb zijn ze op radio 5 weer bezig met de Evergreen Top 1000. Ooit heb ik daar, door mee te doen, een prijs gewonnen. Niet door het voorspellen van een winnaar, maar door het onderstaande nummer als tot één van de beste van Elvis Presley uit te roepen.

Omdat hij zichzelf in dat nummer zo lekker kwetsbaar opstelt.

Effe wat anders.

Vandaag niets te lezen alleen maar kijken en luisteren.

Kirsty MacColl, de veel te vroeg overleden Iers/Engelse folksinger, bezingt het vriendje dat haar trouw gezworen heeft.

Ik draag het graag op aan alle Enkhuizer politici, die zweren, dat ze de politiek zijn in gegaan om Enkhuizen beter te maken.

Burgerpanel

applebyWie mijn fascinatie met het politieke bedrijf kent zal het niet verbazen dat ik een groot liefhebber ben van de Britse sitcom. “Yes, Minister”.

Briljant acteerwerk door de hoofdpersonen. Minister Jim Hacker en zijn topambtenaar Sir Humphrey Appleby. De serie gaat over de voortdurende strijd tussen de politiek (de minister) en de ambtelijke organisatie over (de uitvoering van) het te voeren beleid.

Wat er op neerkomt dat de minister voortdurend voorstellen doet die als voornaamste doel hebben zijn kans op herverkiezing te vergroten.

Terwijl Sir Humphrey alleen maar dingen wil doen die in het landsbelang zijn.

Waarbij het landsbelang opvallend vaak identiek is aan het belang van de ambtelijke organisatie (in het algemeen) en de persoonlijke belangen van Sir Humphrey in het bijzonder.

In deze aflevering laat de secretaris van de minister aan Sir Humphrey weten dat de minister overweegt de dienstplicht opnieuw in te voeren, omdat hij er (als gevolg van een opinie-onderzoek) achter is gekomen, dat dit stemmen gaat opleveren.

Sir Humphrey kondigt onmiddellijk een tegenonderzoek aan waaruit zal blijken dat de kiezer precies het tegenovergestelde wil van hetgeen het opinie-onderzoek eerder had vastgesteld.

En daarmee demonstreert hoe je tot een tegenovergestelde opinie kunt komen.

Het leek me wel een passende reactie op de aankondiging van de nieuwe burgemeester dat er een burgerpanel is gestart waarop gewone burgers hun opvattingen over diverse onderdelen van beleid kunnen geven.

Wat mij betreft een prima ontwikkeling, maar waarvan het ook goed is om te weten dat de onderzoeksresultaten eenvoudig te manipuleren zijn en dus vroeg of laat zullen worden gemanipuleerd.