Wazige stellingen

debatHet “debat” tijdens het grote sport debat moest plaatsvinden aan de hand van een viertal stellingen.

Vraag 1 heb ik hier al behandeld. Vraag twee luidde, “Hoe ziet U de functie van sport en bewegen” en werd ingeleid door een medewerkster van Sportservice.

Een ambtelijke instelling die door de provincie wordt gefinancierd en tot doel heeft om de landelijke beleidsvoornemens te vertalen in lokale sportadviezen.

Deze vraag kwam, nadat de voorzitter van de stichting “Sport beweegt” (Bram Sluis) in zijn openingstoespraak een uitvoerige opsomming had gegeven over de voordelen van sport en bewegen.

De mevrouw van Sport Service deed dat nog eens dunnetjes over, waarna de 9 politieke partijen ieder voor zich nog eens mochten benadrukken hoe belangrijk sport en bewegen wel niet voor iedereen was.

In deze uitputtingsslag heb ik me beperkt tot de opmerking dat ik het met alles en iedereen eens was. Ik was gekomen voor een debat en als iedereen het met elkaar eens is, heeft geen zin om aan dat onderwerp nog veel tijd te besteden.

Verder hoor ik wel eens wat. Over het achterstallige onderhoud door de gemeente. De gebrekkige communicatie, de bedilzucht en het gebrek aan begrip voor de sportverenigingen. Kortom klachten alom, dus vrij logisch dat vraag 3 een heikel onderwerp aan de orde stelde.

“Zit sport in het DNA van de gemeente Enkhuizen?”

Voor zover ik weet heeft Enkhuizen geen DNA. Het lijkt me  betrekkelijk nutteloos om vast te stellen of sport deel uit maakt van iets, dat niet bestaat. Bovendien als een meerderheid van de raad tot de conclusie zou komen dat sport geen deel uit maakt van het DNA van Enkhuizen, wat gaan we dan met die wetenschap doen? Zijn we onder de indruk? Welk probleem is er dank zij dat inzicht opgelost?

Of het tegenovergestelde. Sport zit wel in het DNA van Enkhuizen. Moeten we dan in polonaise naar huis om ook daar het blijde nieuws te brengen?

Is daarmee het probleem van achterstallig onderhoud en gebrek aan geld opgelost? Waarom organiseren de verenigde sportverenigingen een debat over dit soort hypothetische vragen?

Waarom maken ze van de gelegenheid geen gebruik om echte vragen te stellen over problemen waar ze wel mee te maken hebben?

Waarom vragen naar de bekende weg? Waarom vragen die in niets anders resulteren dan een opsomming van wat er in  de verkiezingsprogramma’s valt te lezen.

Vraag 4 met alweer zo’n merkwaardige prepositie. “Is verkoop van de Immerhorn de enige manier om aan geld te komen?”.

Nee natuurlijk niet, maar als je het geld met bakken tegelijk uitgeeft aan zaken die de politieke hofhouding belangrijk vindt, dan zou je “de politiek” moeten bevragen over waar ze nu eigenlijk de prioriteiten ziet.  In de sport, of in het soepeler laten verlopen van de eigen leefomgeving.

Maar dat gebeurt niet. Men luistert braaf naar de opgewekte verhalen over hoe betrokken de politiek wel niet is bij de sport en hoe weinig geld er is om die betrokkenheid waar te maken.

Maar gelukkig is er dan nog die hockey mevrouw, die vraagt of ze een plan mag maken. Algehele opluchting, dat mag.

Maar waarom vraag je zo iets, waarom doe je dat niet gewoon? We leven per slot van rekening in een vrij land.

Mijn eigen bijdrage aan de discussie vond ik beneden de maat, met als enig excuus dat de gestelde vragen (in mijn ogen) nog al onwezenlijk waren.

Maar de grootste vraag waar ik mee worstel is, wat denken de verenigde sportverenigingen nu eigenlijk zelf dat ze met dit “debat” zijn opgeschoten?

Misschien zou iemand die bestuurders eens moeten wijzen op deze site, waarin we al 4 jaar proberen een discussie over de lokale politiek aan de gang te houden. Daar zijn die bestuurders de laatste vier jaar opvallend afwezig geweest. Maar voor deze bijzondere gelegenheid zou ik graag van ze vernemen.

Kleine waarschuwing vooraf, dit blog wordt (zij het soms stiekem) gelezen door nogal wat mensen die (politiek gezien) iets in de melk te brokkelen hebben.

Goede bedoelingen

debatGisteravond als Paljas aanwezig geweest bij het grote sportdebat, waarbij het me al snel duidelijk werd, dat ik een verkeerde keuze had gemaakt.

Ik had beter in de zaal kunnen gaan zitten om één of twee prangende vragen te stellen dan op het podium te gaan staan en dan in één minuut tijd mijn opvatting kenbaar te maken over een of andere wazige stelling die de sportverenigingen hadden geformuleerd.

Een debat veronderstelt een verschil van opvattingen over een bepaald onderwerp. Daar is het dus nooit van gekomen. Het eindresultaat bleek een soort wedstrijd tussen de goede bedoelingen van 9 politieke partijen.

Deze wedstrijd is uiteindelijk gewonnen door Stella Quasten.

Zij, net als Hans Langbroek trouwens, slaagde er het beste in om goede bedoelingen met een zekere gedrevenheid  over het voetlicht te brengen.

Persoonlijk geloof ik, dat in haar competitie met Hans, Stella’s kekke laarsjes de doorslag hebben gegeven.

Zelf voel ik me (eerlijk gezegd) altijd een beetje ongemakkelijk bij zo’n barrage van goede bedoelingen. Ten eerste weet ik dat die uiteindelijk allemaal in de blender van de coalitiebesprekingen komen en dat het eindresultaat dan onvoorspelbaar is.

Maar tegen die tijd heeft de kiezer gesproken en staat hij of zij weer voor 4 jaar buitenspel. Het idee achter Paljas is nu juist dat je je als kiezer niet 4 jaar lang buitenspel moet laten zetten, maar ook (als er geen verkiezingen zijn) betrokken moet blijven bij het politieke proces.

De meest efficiënte methode is in de ogen van Paljas een internetforum zoals Prietpraat.

Het verleden leert ons namelijk, dat al die goede bedoelingen als sneeuw voor de zon verdwijnen als de kiezer gesproken heeft en het weer als vanouds jongens (en meisjes) onder elkaar zijn.

Maar goed, het debat dus. Ik denk dat ik de enige was die in de verkiezingspropaganda een item ontdekt had dat de moeite van het debatteren waard leek.

Op haar website bepleit D66 een breed sportaanbod. Tegelijkertijd stelt ze dat de gemeente geen sportaccommodaties moet financieren. Een standpunt waar ik het faliekant mee oneens ben.

Je kunt niet een enorm gewicht toekennen aan het belang van sport (wat alle 9 politieke partijen doen) en ook bepleiten dat er een breder sportaanbod moet komen en vervolgens de financiering van de sportaccommodaties op de schouders van de verenigingen leggen.

In mijn opvatting behoren sportaccommodaties tot de infra-structuur van een gemeente en is het de taak van de lokale overheid  om dat soort van voorzieningen te financieren.  Helaas worden er binnen de Enkhuizer sportwereld begrippen als financieren en beheren door elkaar gehaald.

Men wil allemaal graag de eigen voorzieningen beheren, wat me niet onverstandig lijkt, maar het beheren van een voorziening is iets heel anders als het  financieren van zo’n voorziening.

Ik had daar graag over willen debatteren, maar daarvoor bleek geen belangstelling. Niet vanuit de zaal, maar ook niet bij mijn mede panelleden.

Die hadden het veel te druk met het over het voetlicht brengen van hun eigen goede bedoelingen, waarvoor er eigenlijk (daar was iedereen het dan weer wel over eens) geen geld was.

Met dat laatste ben IK het dan weer niet eens, maar daarover meer in een ander bericht.

Schrappen

DebatDoor SPORT BEWEEGT, stichting i.o. waren ons een viertal prikkelende stellingen in het vooruitzicht gesteld die tijdens het openbare sportdebat op 11 februari konden worden besproken.

Daarnaast ook nog de aankondiging dat de discussie geleid gaat worden door een professionele gespreksleider die ook de Westfriese Sportverkiezingen gepresenteerd had en je slaapt meteen een paar dagen minder goed.

Maar inmiddels zijn de prikkelende stellingen binnen en blijken het allemaal mooie retorische vragen te zijn. Zoals “Sport staat tot 2030 niet op de agenda. Is dat een gemiste kans?”

Eerste wat bij me opwelt is natuurlijk, hoe weet de vragensteller dat sport tot 2030 niet op de agenda staat.

Dan de eigenlijke vraag, “is dat een gemiste kans?”. De vraag stellen is haar beantwoorden. Natuurlijk, een gemiste kans als in 2030 zou blijken dat al die jaren sport niet op de agenda heeft gestaan, maar dat weten we pas in 2030.

De avond leek me juist bedoeld om sport een wat dominanter plek op de agenda te geven.

Wat de avond extra spannend maakt is natuurlijk dat het debat zal worden gejureerd door Henriëtte Kievit van het NOC/NSF. Dat zal nog een hele klus worden want voor debat is nauwelijks tijd.

Er zijn 22 minuten per stelling beschikbaar. Er zijn 10 sprekers per stelling die elk een minuut krijgen. Resteren er nog 12 minuten waarvan er 5 beschikbaar zijn voor  vragen uit de zaal, die uiteraard ook beantwoord moeten worden wat ook al gauw 5 minuten in beslag neemt.

Kortom er zijn precies 2 minuten over voor debat, wat me een beetje aan de korte kant lijkt. Maar misschien besluit de organisatie wel dat ze best 1 of 2 stellingen kunnen schrappen. We wachten in angstige spanning af.

Langskomen

MarleDoor middel van een ingezonden mededeling laat D’66 ons via het weekblad “De Drom” weten dat de sportaccommodaties in Enkhuizen in een slechte staat zijn. De sportvelden worden, letterlijk en figuurlijk, met pappen en nathouden in standgehouden.

Duurzame renovatie kost 7 miljoen. Geld dat er eenvoudig niet is. Ook het zwembad, waar de Enkhuizer bevolking onevenredig aan bijdraagt wordt genoemd.

Kortom, een samenvatting van 5 jaar sportbeleid van onze voormalige D’66 sportwethouder waar ik me wel in kan vinden.

Gelukkig wil het vernieuwde D’66 het hierbij niet laten en hebben ze een visie ontwikkeld.

Dat hebben ze al eerder gedaan.

Zo’n twee jaar geleden kwamen ze, na een onderonsje met projectontwikkelaar (Scholten), met het idee dat die nagelnieuwe sportvelden zou gaan  aanleggen in ruil voor een concessie 600 huizen te mogen bouwen in de Immerhornpolder.

Krankjorum idee natuurlijk, maar waarmee je het opknappen van de sportaccommodaties wel weer een paar jaar kon uitstellen. Tot grote vreugde van de toenmalige sportwethouder van D’66 neem ik aan.

Gelukkig heeft het vernieuwde D’66  een nieuwe visie ontwikkeld, waarmee zij zichzelf in het weekblad de Drom aanprijst.

Men vindt dat de gemeente geen sportaccommodaties moet financieren, maar sportactiviteiten.

Deze baanbrekende, maar verder doodlopende weg, heeft de wervende kop meegekregen. “D’66 Enkhuizen bepleit een breed sportaanbod” en ook “Sport verdient een duurzaam sportpark”.

Gelukkig vindt er op 11 februari in de RSG een sportdebat plaats waarin dit briljante idee ter sprake zal worden gebracht, dus als U even tijd heeft, kom gerust langs.

Gekmaken

Even dacht ik dacht ik dat aan de onzekerheid over de sportvelden in de Immerhornpolder een einde was gekomen, maar dat bleek ook weer te voorbarig gedacht..

Projectontwikkelaar Scholden heeft weer eens ’n knuppel in het hoenderhok gegooid.

Als hij daar 600 honderd huizen mag bouwen in de Immerhornpolder, dan krijgt de gemeente gratis en voor niets een prachtig nieuw sportcomplex in Gommerswijk West. De RSG en de nodige sportclubs lijken er wel oren naar te hebben. Alleen West-Frisia heeft inmiddels afgehaakt.

Scholten heeft zijn plannetje inmiddels via de VVD/D’66 fractie naar de Raad doorgesluisd en klaarblijkelijk is men daar inmiddels ook al enthousiast over geraakt.

Het is dat de stemmen staakten, anders had het college de opdracht gekregen om te onderzoeken of woningbouw in de Immerhornpolder wellicht tot de mogelijkheden behoort.

Nu ken ik de details van het voorstel niet, maar ik kan me niet voorstellen dat het Scholten veel zal uitmaken wáár hij zijn huizen gaat bouwen, zodat ik aanneem dat als hij mag bouwen in Gommerswijk West, hij voor hetzelfde geld een nagelnieuw sportcomplex in de Immerhornpolder zal aanleggen.

Dus waarom de zaken gecompliceerder maken dan ze nu al zijn. Gewoon het college voorstel volgen en je niet de kop gek laten maken door een projectontwikkelaar lijkt me onder de gegeven omstandigheden dan ook het verstandigste.

Zo kan het ook.

Afgelopen zondag op aandringen van de gemeente toch maar even langs de SportFair geweest op het Enkhuizerzand. Dit soort evenementen, die volgens mij thuishoren in de categorie paasmarkt, kerstmarkt of braderie, laat ik gewoonlijk links liggen.

Ervaring heeft me namelijk geleerd dat bij zulke festiviteiten zelden iets aangeboden wordt dat mijn belangstelling heeft. Dat bleek ook dit keer het geval. Yoga, de reddingsbrigade en streetdancing  zijn mooie en gezonde activiteiten, maar ik zie me er niet aan meedoen.

Zelfs al kwalificeert Sportservice (aan wie de gemeente haar sportbeleid zo ongeveer heeft uitbesteed) het in een wanhoopspoging (om de getallen wat op te krikken) tot sport.

Het zijn geen sporten, hoogstens nuttige en gezonde activiteiten, maar om daar nu een fair voor te organiseren.

Bovendien wie denk je daar mee te bereiken? Natuurlijk, ouders en grootouders wiens kinderen aan de gymuitvoering deelnemen komen kijken. Maar de rest?

Geloven ze nu werkelijk dat de mensen denken, ik verveel me een beetje, laat ik eens gaan kijken welke buitengewone sporten er in Enkhuizen voorhanden zijn.

Er wordt elke jaar een gemeentegids uitgegeven waar ze allemaal in staan genoemd, maar dat lezen is me te veel werk, ik ga lekker naar de sportfair om te kijken wie er met een kraampje staat.

Voor zover ik het kon bekijken kwamen er alleen mensen die al actief waren in een sport en was het bij jeu de boules zelfs een drukte van belang omdat de Drommedaris (die vroeger in Enkhuizen speelde maar nu in Bovenkarspel) ook besloten had om deel te nemen. En omdat van wege de deelname de eigen banen gesloten waren, hadden een flink aantal leden van die club besloten om maar in Enkhuizen hun balletje te gaan gooien.

Als altijd is iedere beginneling daarbij welkom en worden de (eenvoudige) regels je spelenderwijs  bijgebracht.

In sportservice jargon heet het dan dat je een clinic organiseert.  Is volgens mij wat anders, maar wat zou het, als het maar interessant klinkt.

Volgens mij wordt dit soort dingen alleen maar georganiseerd omdat er iemand is die dat subsidieert in de vage verwachting dat het ooit iets zal opleveren.

Volgens mij is dat niet meer dan “werk” voor de betrokken ambtenaren en verder een omvangrijke reeks van brochures waarin het eigen functioneren wordt bewierookt.

Op Hemelvaartsdag organiseert Madjoe weer haar jaarlijkse volleyballtoernooi waar zo ongeveer iedereen die daar zin in heeft aan mee mag doen. Altijd leuk en gezellig en zonder ambtelijke begeleiding voor zover ik weet. Mooie promotie voor de sport, die ons al belastingbetaler verder niets kost. Zo kan het dus ook.

Tropenshirts

Vanwege de aanhoudende warmte overweegt de Enkhuizer Beachvolleball club haar clubtenue uit te breiden met een speciale tropenuitvoering.

De hier getoonde shirts zullen echter uitsluitend gebruikt worden bij temperaturen boven de 30 graden.

Wethouder Boland heeft zich inmiddels bereid verklaart om de ingebruikname van de nieuwe shirts luister bij te zetten met zijn aanwezigheid.

Teneinde misverstanden te voorkomen.

De speelsters op de foto zijn geen leden van de Enkhuizer club, maar modellen werkzaam voor de kledingfabrikant.

Het definitieve besluit over de aanschaf is nog niet genomen.

Terug

Na drie maanden weer terug in Enkhuizen. Politiek gezien lijkt er niets te zijn verandert. Na twee maanden doen alsof, heeft het oude college zichzelf weer op het pluche gehesen.  Nog wel met gedoogsteun van GroenLinks.

Naar ik aanneem vanwege een toezegging dat er ergens weer een paddenpoel zal worden gerealiseerd. De kinderhand is nu eenmaal snel gevuld.

Nu Femke nog in de regering.

Vanaf 1 juni weer de Enkhuizer krant in de bus en ja hoor meteen weer raak. Wethouder Boland opent aanstaande zaterdag eindelijk het nieuwe beachvollebalveld op het terrein van het zwembad. Ik heb de precieze locatie nog niet kunnen vaststellen, maar zodra ik de jeu de boule draad weer heb opgepakt (ook bij het zwembad) ga ik zeker even kijken.

Voor de rest eigenlijk veel te warm voor politiek, bovendien druk doende om de inbraakgevolgen te herstellen.

Moedeloos

Op 6 oktober praat de gemeente met West-Frisia en schat de kosten voor de bouw van een viertal kleedkamers (volgens de raming van een lokale bouwondernemer) op € 30.000,-/40.000,- West-Frisia mag een en ander ook in eigen beheer uitvoeren en krijgt dan € 30.000,- van de gemeente.

West-Frisia reageert niet op dat aanbod en vervolgens komt de gemeente met een aanbod voor tijdelijke accommodatie waarvan de kosten totaal ruim € 120.000,- bedragen.

Aanzienlijk meer zult U zeggen, maar toch voordeliger, omdat wethouder Boland plotseling een nieuwe prijs hanteert voor nieuwbouw, € 250.000.-.

Helaas kent onze gemeenteraad geen bouwvakkers meer, dus iedereen slikt dit voor zoete koek.

Ik acht het onbestaanbaar dat de bouw van 4 kleedkamers met douches € 250.000,- kost. Verder acht het ook onbestaanbaar dat onze lokale aannemer op zo’n bouwwerkje (waar hebben we het over) er 2 ton naast raamt.

Er is dus iets anders aan de hand. De € 250.000,- slaan waarschijnlijk op een veel groter bouwwerk, dat Boland over 5 jaar, (ijs en weder dienende) ter plekke wil realiseren. In het kader van de grootse toekomstplannen die hij voor de Immerhornpolder heeft.

Zijn vergelijking, die tevens de rechtvaardiging vormde voor de keuze tussen tijdelijk en permanent, gaat dus mank.

Het viel niemand op, dus het werd een tijdelijke behuizing. Kosten € 120.000,- . Daar wordt ik nou moedeloos van.

Buigen of Barsten

Het college heeft er geen gras over laten groeien en heeft gereageerd op de (via de Enkhuizer Krant) naar voren gebrachte eis van het West-Frisia dat men geen huur wenst te betalen voor de te realiseren nieuwe kleedruimtes.

Die reactie is logisch en voorspelbaar. Je kunt (op de dag van behandeling) niet met de eis komen dat er geen extra huur betaald hoeft te worden voor een door jou gevraagde uitbreiding van je accommodatie.

Jammer dat ze bij West-Frisia dat soort van basale onderhandelingsstrategieën niet begrijpen.

Ik draag de club een warm hart toe, maar men stelt de Raad op die manier voor een onmogelijke keuze.

Je kunt debatteren over een permanente of tijdelijke uitbreiding, maar als de groei van je club om uitbreiding van de accommodatie vraagt, dan is het niet meer dan redelijk dan dat je een deel van de inkomsten, die voortvloeit uit die groei, aanwendt om extra huurpenningen te betalen.

Misschien is de gevraagde huur te hoog, maar beargumenteerd dat dan en leg dat aan de Raad voor.

Nu heeft men voor zichzelf een situatie van buigen of barsten geschapen, waarbij ik bang ben dat het buigen wordt.

De nu gekozen weg kan volgens mij dan ook alleen maar tot gezichtsverlies voor het West-Frisia bestuur leiden en daar zit niemand op te wachten.