Het kaf en het koren.

In de FTM pitch staan we op zaterdagochtend nog steeds op nr 1 en naderen de 100 stemmen (96 toen ik keek), maar echt uitlopen doen we niet. Gelukkig gaan de eerste twee pitchs over vakantieparken, dus het onderwerp zal de tweede ronde wel halen. De vraag is dan alleen nog waar de nadruk komt te liggen.

Echter, de competitie loopt nog 8 dagen en de kans bestaat dus nog steeds, dat er een onderwerp wordt aangedragen, dat meer tot de verbeelding spreekt voor een wat grotere groep mensen.

Verder komt er hopelijk deze maand een uitspraak van de Raad van State over de aan haar voorgelegd bezwaren en wordt het duidelijk of het bezwaar van de IJsselmeervereniging (over het aanleggen van de kustboog) zal worden overgenomen.

Zelf als dat niet gebeurd, is er ook nog Rijkswaterstaat dat dwars schijnt te liggen.

Hopelijk ook een definitief oordeel over de vraag of de camping gesitueerd mag blijven op de plek waar hij nu is gerealiseerd. In de zogenaamde kwaliteitszone waarin niet gebouwd mag worden.

En dan is er natuurlijk ook nog de aangenomen motie, waarin het college wordt verzocht om openbaarmaking van de Anterieure Overeenkomst. Inclusief de aanvullingen daarop als gevolg van planwijzigingen.

Het wachten is op instemming van Droomparken (die volgens sommigen al is toegezegd). Komt die instemming er niet, dan zullen we meemaken, dat de raadsmeerderheid een natte krant verscheurt. Het college wegsturen zie ik niet één, twee, drie gebeuren.

In september komt er dan ook nog een rapport van Fakton, dat de wenselijkheid van openbaarheid en de mogelijk nadelige gevolgen daarvan voor de gemeente zal hebben bestudeerd.

Hopelijk staat er tegen die tijd dan ook een deskundig journalist van Follow the Money klaar, die in staat is het gemeentelijke kaf van het gemeentelijke koren te scheiden.

Sint-juttemis

Wat weten we eigenlijk over de kostenverdeling, 2 1/2 jaar nadat ze tussen de gemeente en Orez bv werd afgesproken.

Vast staat het recreatieoord in zijn geheel is overgedragen aan Droompark Enkhuizer Strand voor € 335.000,- plus een nog te realiseren voorziening in de vorm van een strand.

Of dat strand er uit zal zien zoals het ons is voorgespiegeld (de baai) is nog niet zeker. Eerst moet de RvS een bezwaar verwerpen en dan moet RWS ook nog willen meewerken. Tot dusver is men daartoe niet bereid geweest, maar het kan zijn, dat men ooit van opvatting zal veranderen.

Verder moet er ook nog een centrale parkeervoorziening worden gerealiseerd voor de bezoekers van het nog aan te leggen strand.

Maar ook, om de Immerhornweg vrij van parkeren te kunnen maken. Voorheen was het een doodlopende weg en vormde het (langs de wegkanten parkeren) niet zo’n probleem.

Maar inmiddels is de Immerhornweg de toegangsweg tot de camping en vormt het langs de kant van de weg parkeren WEL degelijk een probleem.

Bij dit alles is het nog steeds volstrekt onduidelijk hoe de kosten zijn verdeeld. Legt Droomparken (op haar kosten) voor de bewoners van haar park een strand aan, dat ook door de inwoners van Enkhuizen kan worden gebruikt? Of legt de gemeente (op haar kosten) een strand aan voor haar inwoners, dat ook door de bewoners van Droompark Enkhuizer Strand kan worden gebruikt?

Hetzelfde kan worden gezegd van de centrale parkeervoorziening. De noodzaak ontstond doordat Droompark bestaande parkeerruimte nodig had voor het inrichten van haar park. Voor wiens rekening zijn dan de kosten voor de nieuwe voorziening. Voor de gemeente of voor Droomparken.

Verzoeken om inzage in die kostenverdeling zijn tot dusver steeds afgewezen. Zogenaamd omdat dit de belangen van de gemeente zou schaden. Pas na lang aandringen van mijn kant hebben een aantal fracties (SP, CDA en de drie lokale partijen) de moeite genomen die kostenverdeling in te zien, maar ondanks het feit dat er GEEN geheimhoudingsplicht rust op de verkregen informatie, doen ook zij er het zwijgen toe.

Tot dusver heeft slecht één partij zich publiekelijk voorstander getoond van het openbaar maken van de kostenverdeling. Het CDA. Het college heeft het verzoek in beraad genomen en zal daar te zijner tijd op terug komen. Naar het zich laat aanzien, omstreeks sint-juttemis.

Verspilde moeite.

Ik heb gisteren geluisterd naar een bijzondere raadsvergadering over de vragen die er bij de raad leefden over het REZ. Met name over de te bouwen woningen en de verdere ontwikkelingen in het gebied.

Veel vragen over zaken waar de raad het antwoord al wist of had moeten weten op basis van eerder verstrekte informatie.

Zo is er een tentenveld op de camping met 16 stopcontacten, zodat je er van kunt uitgaan dat er 16 grote tenten kunnen staan. De plek staat na een regenbui onder water en is dus niet ideaal te noemen, maar ze bestaat en is terug te vinden op de plattegrond die door Droomparken wordt uitgegeven.

Vlak naast de sanitair voorziening en direct onder de camping kavel 25 op de plattegrond. Wat campers en caravans betreft. De nummers 100 tot 126 zijn bedoeld voor campers. De nummers 127 tot 138 (11 dus) voor caravans. Dus als we het over een camping hebben in de traditionele zin, dan zijn er 16 plekken voor tenten, 26 voor campers en en 11 voor caravans.

In totaal 53 plekken, terwijl er in de oorspronkelijke situatie 175 plekken waren volgens het rapport dat als bijlage gold voor het bestemmingsplan. Deze info is dus al sinds juli vorig jaar bekend.

Maar er is meer dat deze plattegrond ons verteld. Hierbij overzichtstekening zoals ingediend bij de Raad van State eind 2020.

Hierop valt te zien dat de bovenste 3 parkeerkoffers die deel uitmaken van het openbare gebied inmiddels zijn toebedeeld aan de passantencamping. Daarmee is ook de weg komen te vervallen die naar rechts afbuigt de kustboog in.

En niet alleen dat, de fietsverbinding die op dit kaartje oostelijk van de koffers loopt, buigt volgens het laatste plan vlak voor het begin van het passantendeel naar links en gaat ten oosten van de passantendeel van de camping lopen. Zie onderstaande kaartje.

Deze kaart maakt deel uit van de vergunning voor de parallelweg. Daarop valt te zien dat de parallelweg doodloopt tegen passantencamping en een keerlus heeft ter hoogte van het huidige einde van de passantencamping. (zie plattegrond van de camping).

De nog aan te leggen weg er onder is een tijdelijk bouw weg noodzakelijk voor de aanleg van het villapark, maar uiteindelijk het traject voor het fietspad. Ook dat leert ons een aantal dingen, namelijk dat het fietspad richting camping niet eerder gerealiseerd kan worden, dan nadat het villapark is gerealiseerd, omdat het toekomstige traject loopt over weg, die voorlopig nog gebruikt zal worden voor bouwverkeer.

Ten tweede, dat Droomparken er al geruime tijd geen rekening meer mee houdt dat er (tussen passantencamping en toekomstig strand) nog een fietspad moet worden aangelegd om de kustboog per fiets te kunnen bereiken. Waarschijnlijk “weet” men al dat Rijkswaterstaat niet aan de constructie wil meewerken en is de hoop er op gevestigd, dat de RvS de constructie (op verzoek van het Comité en de Verenging) afwijst.

Zodat men op dat punt de handen in onschuld kan wassen.

Kortom, openbaar beschikbare informatie die al geruime tijd beschikbaar is om te bestuderen en waaruit tal van conclusies kunnen worden getrokken. Helaas, met uitzondering van raadslid van Galen, trekken raadsleden in dit dossier geen conclusies uit de feiten die hen te beschikking staan, maar wachten ze totdat de conclusies die ze moeten trekken hen door het college of directeur Bruil van Droomparken worden aangereikt.

Het proberen te informeren van de raad is de afgelopen 11 jaar verspilde moeite geweest, met als gevolg dat ze iedere keer weer onaangenaam verrast waren als ze met de werkelijkheid geconfronteerd werden. Een werkelijkheid die ze ook op eigen kracht hadden kunnen ontdekken, maar daar is men, op een enkele uitzondering na, te gemakzuchtig voor.

Niet uit te sluiten.

Afgelopen woensdag was er een soort van participatie overleg waarin de vorderingen rond het REZ zouden worden doorgesproken.

Als deelnemer aan het participatietraject was ik uitgenodigd. Met mij wat mede-participanten, Droomparken deskundigen en lokale politici. Mijn allereerste poging tot digitaal vergaderen, zodat het echte deelnemen nog niet lukte.

Gelukkig werd de vraag, die ik had willen stellen gesteld en beantwoord. Laat ik hem diplomatiek formuleren. “Bestaat de mogelijkheid dat het planonderdeel, de baai, niet doorgaat?” Het antwoord daarop luidde, “het valt niet uit te sluiten”.

Gebaseerd op vage toespelingen hield ik daar sinds juli 2020 al rekening mee. Op basis van het al gerealiseerde wegenplan voor de camping begon ik er meer en meer rekening mee te houden en gegeven de laatst afgegeven vergunning, is er nauwelijks een andere conclusie mogelijk.

Tenzij er een wonder gebeurd, gaat de aanleg van de baai niet door. RWS wil niet meewerken en de enige hoop is, dat de Raad van State het onderdeel afblaast. Zodat er voor de gemeente geen gezichtsverlies zal ontstaan. Let wel, dit is MIJN conclusie en ik beschik wel over aanwijzingen, maar niet over bewijs dat ze juist is.

Maar als mijn conclusie juist is, dan is de ellende niet te overzien. Het strand was al gehalveerd, maar wordt dan opnieuw gehalveerd. Geen plek meer om de passantencamping naar toe te verhuizen. Geen plek meer voor de zeilschool.

Vanwege incompetente onderhandelaars, aangestuurd door incompetente bestuurders en onder het toezicht van incompetente toezichthouders.

De Enkhuizer drie-eenheid, hoofdzakelijk bezig met elkaar de hand boven het hoofd te houden.

Gedane zaken.

Dat aanstaande donderdag 5 partijen een exploitatieopzet en een taxatierapport gaan inzien doen ze natuurlijk niet om mij een plezier te doen.

Om eerlijk te zijn denk ik, dat binnen die vijf partijen maar een paar raadsleden zijn die zich (net als ik) echt betrokken voelen bij de herontwikkeling van het REZ.

Te weten Gerard van Galen (CDA), Freek Jans (HEA) allebei raadslid en Frank van Gangelen, commissielid voor EV!. De rest zal het allemaal krent wezen wat er met het recreatieoord gebeurd.

Als de wethouder roept, dat het hem gaat om de opwaardering van openbaar gebied, dan praten ze hem gewillig na, zonder te begrijpen over welk gebied hij het nu eigenlijk heeft.

Meestal heeft hij het dan over particulier eigendom, dat deel uitmaakt van het villapark, waar je omheen kunt fietsen en dat keurig zal worden bijgehouden door de eigenaars van de vakantievilla’s.

Het echte openbare gebied is een smalle strook grond tussen de zeemuur en de nog aan te leggen weg (met parkeerfaciliteiten) naar de dienstingang van het ZZM.

De bestaande ligweide ten zuiden van het zwembad, aangevuld met enkele speeltuigen voor kinderen en een paddenpoel. Inclusief het reeds bestaande strandje, dat blijft zoals het is en bekent staat als het hondenstrandje.

Plus een kustboog met 680 meter (en geen 1200 meter zoals de gemeentelijke website meldt) strand. Verder een parkeerterrein voor de strandbezoekers, de bezoekers van Sprookjeswonderland en de sportvelden.

Mocht de aanleg van de baai onverhoopt niet doorgaan (en de kans daarop is nog steeds aanwezig) dan zal de toegevoegde hoeveelheid strand nog maar een kwart bedragen van hetgeen er ooit in het vooruitzicht was gesteld.

De drie gebieden moeten recreatie mogelijk maken voor de inwoners van de vakantieparken en de inwoners van Enkhuizen. De parken zelf hebben, anders dan op een terras voor je huisje zitten, geen recreatie mogelijkheden.

Maar goed, aanstaande donderdag gaan de vijf partijen (door het inzien van geheim verklaarde stukken) ontdekken, waarom de concessie aan Orez werd verleend, waarom hij er maar zo weinig (€ 335.000,-) voor hoefde te betalen en waarom Droomparken er goed geld voor over had, om hem te kunnen kopen.

Zaken waar ze zich natuurlijk al eerder in hadden moeten verdiepen, omdat het nu gedane zaken zijn, die geen keer meer zullen nemen.

De overige vier partijen (VVD, D66,PvdA en CU/SGP) zullen nog even blijven volharden in hun, zo succesvol gebleken, struisvogelpolitiek.

Einde plichtsverzuim.

Het is altijd leuk om in de krant te lezen, dat een meerderheid van de raad heeft besloten een einde te maken aan hun al maanden durende plichtsverzuim door inzage te vragen in de (door het college geheim verklaarde) stukken.

Zelf zien ze het natuurlijk weer anders, maar laten we op die slak geen zout leggen. Omdat ze op 4 maart de geheim verklaarde stukken gaan inzien, zullen we op 30 maart weten of ze geheim moeten blijven, dan wel dat de opgelegde geheimhouding wordt opgeheven.

De beslissing daarover neemt de raad. Niet op basis van wat het college haar over de inhoud vertelt, maar op basis van wat ze zelf (na bestudering van de inhoud) heeft geconstateerd.

Dat is het spel, zo zijn de regels en zo moet het gespeeld worden.

Kan een taxatie van werkzaamheden, die grotendeels niet worden uitgevoerd, informatie bevatten waardoor de gemeente in de toekomst financiële schade zou kunnen leiden, als die taxatie openbaar zou worden gemaakt?

Neem de kosten van de nog aan te leggen baai. Is het niet zo, dat door acceptatie van de door Orez gedane bieding voor de concessie, elk financieel risico voor de gemeente is afgedekt?

Anders gezegd, wat de uiteindelijke kosten van aanbestedingen ook mogen zijn, de gemeente zal daar voordeel nog nadeel van ondervinden. Is dat niet de essentie van de deal die met Orez is gesloten?

De geheimhouding had en heeft een heel ander doel. Namelijk om te verhullen, dat de marktconformiteit (die de rechtvaardiging vormde om de de bieding van Orez te accepteren) alleen van toepassing was op de planuitvoering (d.w.z. de exploitatieopzet van Orez) die ter taxatie was aangeboden.

Wat me tot de vraag brengt, wist men of had men kunnen weten, dat de door Orez voorgelegde planuitvoering nooit zou worden gerealiseerd.

Volgens mij wisten alle betrokkenen van de bezwaren van het ZZM tegen het voorlopige plan. Die bezwaren werden alleen maar groter, bij het aanvaarden van het definitieve plan, door de opname van een nog prominenter aanwezige landtong.

Je kunt je in dat verband dan ook alleen maar afvragen, hoe het in hemelsnaam mogelijk is geweest, dat de onderhandelaars nooit hebben beseft, dat de voorgestelde (en getaxeerde) planuitvoering (als gevolg van de door het ZZM ingebrachte bezwaren) nooit zou worden uitgevoerd.

Maar dat is een raadsel, waar de formele toezichthouder (de raad van Enkhuizen), zich over zal moeten buigen.

Toontje lager.

Toen ik vrijdag morgen het NHD open sloeg kon ik, vanwege een deja vu, een glimlach niet onderdrukken. Raadsfracties waren voor de zoveelste weer eens “onaangenaam verrast” over ontwikkelingen, waar ik maanden geleden al over had geschreven.

Maar waar dezelfde raadsfracties nooit enige aandacht aan hebben geschonken, omdat ze zichzelf hebben wijsgemaakt, dat ik een soort gekke Henkie ben, met wiens beschouwingen geen rekening hoeft te worden gehouden.

In januari 2020 wijs ik er op, dat Orez begonnen is met het inrichten van een camping in een gebied dat door de PRV (Provinciale Ruimtelijke Verordening) is aangemerkt als kwaliteitszone, waarin geen bouwsels mogen worden opgericht.

Niemand die daar op reageert. Als per 1 april 2020 de caravans naar hun nieuwe plek zijn verhuisd wordt er ontheffing gevraagd (en verleend) op het verbod tot plaatsing.

Hoewel IJsselmeervereniging e.a. daar aanvankelijk bezwaar tegen aantekenen, hebben zij inmiddels hun verzet opgegeven.

Als ik het goed begrepen heb, omdat de gemeente zich op het standpunt stelt, dat Vereniging en Comité geen belanghebbenden zijn.

Maar wat nu als, als de echte belanghebbende (de provincie) ontwaakt uit haar lethargie en van de gemeente eist, dat de PRV (die inmiddels deel uit maakt van het bestemmingsplan) wel wordt nageleefd?

In dat geval zal de camping moeten verhuizen tenzij de rechter anders beslist.

Duidelijk is, dat de plek waar naar toe verhuisd had kunnen worden, niet langer beschikbaar is, omdat Droomparken daar inmiddels een bungalowpark gesitueerd heeft.

De mogelijkheid van een bungalowpark zal niet zijn opgenomen in de exploitatieopzet die door Orez aan de gemeente is voorgelegd en door haar als uitgangspunt is genomen voor het verlenen van de concessie.

Over deze wijziging van de concessie, waarbij de camping (om wille van het bungalowpark) werd verplaatst naar de bebouwingsvrije kwaliteitszone moet zijn onderhandeld tussen Droomparken en de gemeente.

Met als consequentie, dat Droomparken verder niets valt te verwijten, indien de kwaliteitszone ooit in ere zou moeten worden hersteld. Maar dat in dat geval, de ellende voor de gemeente (en niet te vergeten de campingbewoners) niet valt te overzien.

In het licht van het bovenstaande vind ik de hysterie die ontstaan is rond het (zonder vergunning) plaatsen van een tijdelijk informatiegebouw tamelijk overdreven. Er wordt op hoge toon geëist, dat eerst het openbare gebied wordt opgewaardeerd.

Dat is een smalle strook groen onder aan de muur waar vroeger de passanten camping gesitueerd was. Plus een stuk grond tussen zwembad en villapark, dat wordt omschreven als hondenspeelplek annex hondenstrand. En tot slot de in het oog springende kustboog, waarvan ik al maandenlang beweer, dat de aanleg er van erg twijfelachtig is.

Iets wat tijdens het participatie-overleg van afgelopen woensdag is bevestigd.

Tegen het opnemen van die kustboog in het bestemmingsplan is door de IJsselmeervereniging en het Comité bezwaar gemaakt en het lijkt me onredelijk om van Droomparken te verwachten, dat ze alvast met de aanleg begint voordat de Raad van State dat bezwaar ongegrond heeft verklaard.

Maar los van de uitspraak van de RvS, er zijn ook nog bezwaren van RWS heb ik begrepen. Bezwaren waarover partijen al meer dan twee jaar (op constructieve wijze) met elkaar overleggen, zonder tastbaar resultaat te boeken.

Raadsfracties, die altijd hebben volgehouden dat de verkoop van het REZ het beste was, dat de gemeente in jaren was overkomen en alle waarschuwingen dienaangaande in de wind hebben geslagen, zijn klaarblijkelijk nu (met veel gespeelde verontwaardiging) tot de conclusie gekomen, dat (nu de gewekte verwachtingen niet worden waargemaakt) het tijd is om een zondebok aan te wijzen.

Aangezien de raad zichzelf altijd vrijpleit van elke verantwoording voor wat dan ook, blijven er maar twee kandidaten over voor het zondebok scenario.

Wethouder Struijlaart en Droomparken. De schadevergoeding die je zult moeten betalen om met de wethouder te breken is slechts een schijntje, vergeleken met wat je zult moeten ophoesten om met Droomparken (Orez) te kunnen breken.

De raad doet er dus verstandig aan om haar toon een beetje te matigen en te accepteren, dat ze naar de Enkhuizer bevolking toe verwachtingen heeft gewekt, die door de overeenkomst die ze hebben gesloten, niet kunnen en zullen worden waargemaakt.

Tegenmacht.

Indrukwekkende toespraak van Pieter Omtzigt over het ontbreken van een tegenmacht. Eerste klikt voert je naar Twitter, tweede naar de NOS site. Fragment, waarin hij uitlegt wat er mis, is duurt nog geen 2 minuten.

Zoals er een Haagse kliek is, die voornamelijk met zichzelf bezig is, zo is er ook een Enkhuizer kliek. Die zo nu en dan wat kibbelt om de schijn op te houden, dat men het ook wel eens niet met elkaar eens is. Maar toch voornamelijk bezig om het elkaar niet al te lastig te maken.

De innige band tussen kamer en regering, wordt op lokaal niveau gekopieerd door de innige band tussen raad en college. De geringe ambitie van de pers om zelfstandig onderzoek te doen, viert ook lokaal hoogtij.

Ik beweer al geruimde tijd dat de gemeente, door haar manier van aanbesteden, miljoenen is misgelopen.

Dat de aan Orez gesteld gunningsvoorwaarde een wassen neus was en bij nadere beschouwing meer weg had van een doorgestoken kaart.

Dat het taxatierapport geen bewijs is voor een marktconforme bieding en dat de bewering van het college daarover berust op een denkfout.

Allemaal zaken waar de lokale pers zijn vingers niet aan wil branden, omdat er geen autoriteit is die de juistheid wil bevestigen en ze zelf de moeite niet willen doen om het uit te zoeken.

Ik heb 11 jaar lang geprobeerd om tegenover de bureaucratische macht van de gemeente een democratische tegenmacht te stellen, door zaken aan de orde te stellen waar bureaucraten liever niet in het openbaar over praten.

Wat mij betreft kan de raad zich alleen nog in de komende raadsvergadering revancheren.

Door te besluiten om de twee documenten in te willen zien, die van doorslaggevend betekenis zijn geweest voor het verlenen van de concessie aan Orez bv.

De kosten/baten analyse en het taxatierapport waarachter het college haar denkfout probeert te verbergen.

Mijn verzoek aan de raad, door middel van een inspraaknotitie, heb ik de raad en de griffier (die haar moet voorlezen) vanochtend doen toekomen.

En als de raad halsstarrig haar kop in het zand wil blijven steken, wat zomaar zou kunnen, dan kan Radar misschien nog uitkomst brengen.

Ik heb ze inmiddels al laten weten wat mijn ervaringen zijn.

Niet langer verschuilen.

In aansluiting van het bericht van gisteren. We hebben dus te maken met een gewijzigde planuitvoering. (Lagere inrichtingskosten voor het villapark, hogere opbrengst door integratie van het bungalowpark op het campingterrein en in de toekomst ook nog lagere kosten vanwege het niet hoeven aanleggen van de baai.)

Allemaal water onder de brug, de overeenkomst met Orez is getekend. We zijn afhankelijk van de bereidwilligheid van Droomparken (de nieuwe eigenaar van Orez) om bij gelegenheid wat water bij de wijn te doen.

We zijn als gemeente, dank zij de onbekwaamheid van het college en haar ambtelijke staf en de in het oog springende onverschilligheid van haar toezichthouder, de gemeenteraad, ettelijke miljoenen misgelopen.

Waar ik jarenlang voor gewaarschuwd heb is inmiddels een feit, eigen schuld dikke bult. Het enige wat de raad nog te doen staat is over haar onverschillige gedrag verantwoording af te leggen ten opzichte van haar kiezers.

Door het nemen van haar verantwoordelijkheid.

Had men dat 3 jaar geleden gedaan, dan had er veel onheil kunnen worden, voorkomen, maar toen liep de raad nog aan het handje van het college, zoals men dat feitelijk nog steeds doet. Een college, dat haar wijsmaakt, dat ze (als hoogste instantie binnen de gemeente) niet bevoegd is een door het college opgelegde geheimhouding ongedaan te maken.

Een opvatting die kennelijk ook ondersteund wordt door de griffier, werknemer van de raad en daarmee haar belangrijkste adviseur. Dit, getuige het feit dat het presidium (waar de griffier secretaris van is) nooit de moeite heeft genomen om antwoord te geven op mijn verzoek van 13 augustus.

Neem kennis van de inhoud van de exploitatieopzet en het taxatierapport om te kunnen beoordelen, op basis van die inhoud, of die stukken drie jaar na dato, nog steeds geheim moeten blijven.

Ik heb de hoop nog niet opgegeven, dat de raad zich uiteindelijk toch zal willen revancheren en zal doen zal wat ik haar 5 maanden geleden al gevraagd heb.

Het zal een pijnlijke confrontatie met de werkelijkheid zijn, maar wel een die noodzakelijk is.

Wil de raad er tenminste van overtuigt worden, dat ze zich niet langer moet verschuilen achter het college, maar haar verplichtingen ten opzichte van de kiezer serieus moet nemen.

Door er op toe te zien, dat degenen die de macht uitoefenen (het college en haar ambtenaren), hun boekje niet te buiten gaan.

Begrippen

Wat de zaken nogal compliceert is, dat iedereen met begrippen goochelt zonder dat het voor iedereen duidelijk is wat er mee wordt bedoeld. Laat ik proberen om het goede voorbeeld te geven.

CONCESSIE = een vergunning van de overheid die anderen uitsluit. Sommige concessies leveren de overheid geld op (de veiling van 5g frequenties) anderen kosten de overheid geld (openbaar vervoer). De concessie die op dit blog wordt besproken betreft de herinrichting van het REZ. Uitgangspunt van de gemeente was dat het verlenen van de concessie de gemeente geen geld mocht kosten.

De grond voor 400 recreatiekavels (die bij doorverkoop € 70.000,- tot € 100.000,- kunnen opleveren) werd gratis ter beschikking gesteld aan de ontwikkelaar.

De gemeente claimt succes, omdat het verlenen van de concessie haar geen geld kostte, maar geld opleverde. Te weten € 335.000,-.

BIEDING = Het bedrag dat nodig is om een concessie te krijgen. Gewoonlijk krijgt de hoogste bieder de concessie. Als er maar één bieder is, dan moet er (vanwege Europese Wetgeving) voor gezorgd worden, dat het bod niet tot ongeoorloofde overheidssteun zal leiden, maar marktconform is.

MARKTCONFORM = wat in overeenstemming is met het marktmechanisme, ofwel het vrije spel van vraag en aanbod.

TAXATIE = Schatting van de economische waarde. Hier de waarde van de concessie.

EXPLOITATIEOPZET = Voorspelling over de manier waarop de toekomstige bezittingen zullen worden uitgebaat. Kan een concessie winstgevend worden uitgebaat, dan zal de aanbieder van de concessie, de overheid, vragen om een bod op de concessie.

Schematisch kan de gang van zaken als volgt worden weergegeven. Bieding = Opbrengsten – [Kosten + Winst]

Het college beweert in haar raadsbrief van 31 oktober 2017, dat de uitgevoerde taxatie aantoont, dat de bieding die Orez voor de concessie heeft uitgebracht marktconform is. De juistheid van die bewering kan niet worden geverifieerd, omdat zowel de inhoud van de exploitatieopzet (het getaxeerde), als ook het taxatierapport, geheim zijn verklaard.

Bij een taxatie beperkt de taxateur zich tot het waarderen van hetgeen hij krijgt aangeboden. In dit geval de exploitatieopzet zoals die Orez voor ogen stond. Het is niet de taak van een taxateur om te bepalen of er andere exploitatieopzetten mogelijk zijn.

De kwalificatie “marktconform” is daarom alleen toepasbaar onder nauwkeurig omschreven omstandigheden. De raadsbrief zegt daarover, dat alleen naar van “marktconformiteit “, kan worden gesproken als de “definitieve planuitvoering plaatsvindt conform de in het rapport gehanteerde uitgangspunten”.

Anders gezegd, zodra er ook maar iets veranderd aan de planuitvoering is er niet langer sprake van een marktconforme bieding.

De planuitvoering is inmiddels drastisch gewijzigd. Plan Vesting is ingetrokken voor een veel eenvoudiger plan met aanzienlijk lagere kosten. Verder geloof ik niet, dat het bungalowpark op de camping locatie deel uitmaakte van de originele planuitvoering, maar omdat die geheim is, kan dat pas met zekerheid worden gesteld als de originele planuitvoering (de exploitatieopzet) openbaar gemaakt wordt.

Tot slot, de huidige indeling van de camping maakt het onwaarschijnlijk dat de baai zal worden aangelegd. Ook dat komt neer op een aanzienlijke wijziging in de planuitvoering.

Al deze wijzigingen zijn van invloed de bieding, waarvan nu met zekerheid kon worden gesteld dat ze niet langer marktconform is. Met als voorbeeld, alleen al de realisatie van een bungalowpark op het campingterrein levert een extra omzet van 18 miljoen op. Omzet die (naar ik aanneem) niet in het taxatierapport zal zijn opgenomen, omdat de bieding dan aanzienlijker hoger zou zijn gewest dan de € 335.000,-.

De volgende keer over de mogelijke gevolgtrekkingen.