Herinneren

Gisteren vergaderde de commissie grondgebied, onder meer over betaald parkeren.

Tegelijkertijd speelde Barcelona tegen Chelsea dus U begrijpt wel wat het  is geworden. Ik lees wel het verslag dat door de plichtsgetrouwe loonslaaf van de Enkhuizer Krant wordt gemaakt.

Uit dat verslag begrijp ik, dat betaald parkeren (zoals viel te verwachten) geen stap dichterbij is gekomen.

Ik herinner me een eerdere evaluatieronde, waarbij Visser (CDA) voorstelde om het raadsbesluit (over de invoering van fase 2 van het parkeerbeleid)  te herroepen.

Omdat er uiteindelijk toch geen meerderheid zou zijn die de invoering van fase 2 zou steunen.

Een heldere analyse en een mooie praktisch oplossing leek me.

Helaas leidde dat voorstel toen tot ontzetting bij Stomp (VVD) die prompt een schorsing aanvroeg.  Na de schorsing bleken de coalitierijen weer gesloten en kreeg wethouder Kok opdracht de mogelijkheden van invoering te onderzoeken.

Dat is inmiddels gebeurd (kostte € 40.000,-), maar nu laat Stomp doorschemeren dat hij bij nader inzien de invoering van betaald parkeren toch niet zo’n  goed idee vindt. Had hij dat een paar maanden eerder bedacht, dan had dit ons € 40.000,- bespaard, maar het is natuurlijk niet zijn eigen geld dat hij over de balk gooit.

Nieuw Enkhuizen heeft volgens het NHD laten weten dat ze over deze kwestie eerst de steunfractie wilde raadplegen. Ik neem aan dat men daar (anders dan Wijchers, wiens geheugen steeds vaker hiaten lijkt te vertonen) nog niet vergeten is met welke belofte men twee jaar geleden de verkiezingen is ingegaan.

Mocht dat wel het geval zijn, dan wil ze daar (met behulp van de destijds door Nieuw Enkhuizen rondgedeelde flyer) nog wel even aan herinneren.

Boerenfluitjespolitiek.

Als het in Enkhuizen over parkeren gaat is het altijd feest. Ook afgelopen dinsdag was het weer genieten. Fijma (PvdA) had een motie van treurnis ingediend en motiveerde dat met een strak verhaal.

De raad had een besluit genomen om betaald parkeren in twee fasen in te voerden. Gebruikelijk is dat het college dan de uitvoering van dit raadsbesluit ter hand neemt.  Voor wat betreft fase 1 was dat ook met grote voortvarendheid gebeurt, maar wanneer kwam nu eigenlijk fase 2, wilde men bij de PvdA weten. Omdat op die vraag geen antwoord werd gegeven, had ze een motie van treurnis voorbereid, die afhankelijk van het antwoord van het college wel of niet zou worden ingediend.

Lijkt me een keurig en afgewogen standpunt, dat serieus behandeld zou mogen worden, maar daarvoor zijn ze in Enkhuizen teveel gehecht aan boerenfluitjespolitiek.

Wijchers (Nieuw Enkhuizen) wilde er geen woorden over vuil maken, zolang niet zeker was dat de motie ook daadwerkelijk zou worden ingediend. Stomp (VVD/D’66) meende dat met deze motie op de persoon werd gespeeld. Een binnen de politiek gebruikelijke uitvlucht als je het niet over de inhoud wilt hebben.

Deze opvatting werd weer gesteund door van der Pluijm (Geitenwollensokken Liberaal), waarschijnlijk  omdat hij  zo gauw ook niet wist waar hij zich deze keer bij moest aansluiten.

Stomp riep ook nog dat het niet alleen de schuld van het college was, maar ook van de Raad. Dat doet hij wel vaker, om vervolgens te weigeren aan die uitspraak ook maar enig gevolg aan te verbinden. Deze opmerking viel echter wel weer in de smaak van Joke Kuijsten (CU/SGP), maar de redeneert natuurlijk erg veel vanuit de overtuiging dat wij allen zondaars zijn.

Kortom de motie van treurnis haalde het niet, maar zelf al had hij het gehaald, dan was er nog geen bloed gevloeid.

Wethouder Kok kennelijk gesterkt door deze bijstand werd zelfs overmoedig en riep richting PvdA dat ze in plaats van naar hem te wijzen beter met drie vingers naar zichzelf konden wijzen. Wat ze met die andere twee vingers moesten doen, zei hij er niet bij, maar ik heb wel een vaag idee waar ze die (volgens hem) konden steken.

Geen Benul

Van de 17 raadsleden hebben er 10 niet hun vertrouwen in wethouder Boland opgezegd.

Uiteraard is het goed te weten wat hun argumentatie was.

In zijn algemeenheid vond men weliswaar dat er grote fouten waren gemaakt, maar dat de schuld daarvoor niet alleen bij de wethouder lag.

De Raad zelf had ook fouten gemaakt was de conclusie.

Dit roept bij mij weer het angstige vermoeden op, dat de meerderheid der raadsleden nauwelijks besef heeft van hun rol in het geheel.

De Raad beslist, het College voert uit. Tot die uitvoering behoort ook het formuleren van raadsbesluiten en bestuursopdrachten waarover de Raad moet beslissen.

Het college wordt in die taak bijgestaan door een ambtelijk apparaat en beschikt tevens over een budget dat het mogelijk maakt externe deskundigen te raadplegen.

Het is volslagen onzinnig om te veronderstellen (zoals o.m. vd Pluim en Stomp deden) dat in dat proces, de Raad zelf een rol van betekenis kan spelen.

De Raad bestaat immers uit deeltijd-politici, die er van uitgaan mogen (en moeten), dat hetgeen haar ter beslissing wordt voorgelegd ter zake en uitvoerbaar is.

Als het College (in dit geval) twijfelt aan de uitvoerbaarheid van de door haarzelf geformuleerde bestuursopdracht, dan heeft zij geen andere keus, dan die twijfel kenbaar te maken aan de Raad en tegelijkertijd voorstellen te doen waarmee die twijfel kan worden weggenomen.

Raadpleegt zij over die twijfel een externe deskundige, dan dient ze het resultaat van die raadpleging ook aan de raad voor te leggen.

Zeer zeker, als het verkregen advies die twijfel niet volledig kan wegnemen.

Laat een college dit na, dan handelt zij in strijd met het beginsel dat de Raad, alvorens zij wordt uitgenodigd een beslissing te nemen, kennis moet hebben kunnen nemen van alle relevante informatie.

Te bepalen wat wel of niet relevant is, is een privilege van de Raad en niet van het College.

Het besluit een externe deskundige te raadplegen kan moeilijk worden uitgelegd als een poging informatie te verzamelen die niet relevant is.

De opvatting dat, door de Raad gemaakte fouten (op welke fouten doelt men eigenlijk ?) een rechtvaardiging zijn voor het niet naleven van bovenstaande spelregels, is onzinnig.

Het feit dat de meerderheid van de raad die opvatting lijkt te huldigen kan slechts op twee manieren worden verklaard.

Ofwel de meerderheid van de Raad heeft geen enkel benul van de spelregels, ofwel de meerderheid kan het niet schelen of ze worden nageleefd.

Ik weet eerlijk gezegd niet wat erger is.

Geharrewar

Kort voor de behandeling van de SP motie (die tot doel had de geheimhoudingsplicht ongedaan te maken) ontstond enig geharrewar tussen Bokhove en onze burgervader of de ingeleverde tekst wel het predicaat motie verdiende.

Ik kon de tekst niet zo gauw terug vinden, maar neem grif aan dat Baas in deze kwestie gelijk had.

Bokhove had overigens ook geen bezwaar tegen de voorgestelde aanpassing.

Iets soortgelijks was Bokhove trouwens ook al overkomen tijdens de commissievergadering grondgebied, toen raadslid Stomp aanmerkingen maakte over de precieze strekking van de ook daar besproken motie.

Uiteraard juich ik deze gang van zaken van harte toe.

Hoe minder ambivalente teksten hoe beter denk ik altijd.

Ik wacht dus met spanning op toekomstige tekstuele verbeteringen van beide heren, waarmee begripsverwarring kan worden voorkomen.

Eén daarvan wil ik alvast in overweging geven.

Als je bepaald voorwaarden stelt, dan wordt daar aan voldaan of niet.

“In de geest” aan voorwaarden voldoen bestaat niet.

“Bijna raak”, is namelijk precies hetzelfde als “helemaal mis”.

Treurig

Had de VVD/D’’66 combinatie al eerder de prijs voor de meest deerniswekkende website in de wacht gesleept, afgelopen dinsdag verraste men vriend en vijand met een motie die minstens even deerniswekkend was.

Wethouder Franx, die een parkeerverordening had geconstrueerd die inmiddels 5 verschillende vergunninghouders (of zijn het er inmiddels 6) bevat, had wijselijk besloten om voor elke vergunninghouder tenminste één tijdstip te kiezen (20.00 uur) tot waarop een vergunning nog noodzakelijk was.

De VVD/D’66 combinatie, klaarblijkelijk onder de indruk van het aantal door het CDA ingediende moties, wilde niet achterblijven en diende ook een motie in.

Men stelde voor om op drie verschillende eindtijden te gaan hanteren. Voor vrijdag weer iets anders dan tijdens de rest van de week en op zaterdag weer iets anders.

Het voorstel heeft het niet gehaald