Afleidingsmanoeuvre.

Gisteren was voor de eerste keer in jaren de Presidiumvergadering (beraad van fractievoorzitters) weer openbaar. Wat een verademing in vergelijking tot het pompeuze harlekijnen gedoe tijdens de raadsvergadering.

De deelnemers hoeven niet voortdurend de voorzitter te bedanken voor het feit dat ze het woord mogen voeren. Men spreekt elkaar aan bij de voornaam en wekt zelfs de indruk, dat men naar elkaars argumenten luistert.

Kortom, de uitstraling van deze bijeenkomst is er een van van gewone burgers die hun best doen een bijdrage te leveren aan het besturen van de stad. Terwijl de meeste raadsvergaderingen op mij overkomen als bijeenkomsten van regenten, voor wie de vorm vele malen belangrijker is dan inhoud.

Alleen al uit “Public Relations” overwegingen zou men het besluit, om deze vergaderingen achter gesloten deuren te houden, nooit meer in overweging moeten nemen.

Wat overigens niet wil zeggen, dat het agendapunt waar mijn belangstelling naar uitging, “hoe nu verder met het raadsbreed akkoord” echt lekker uit de verf kwam.

Opvallend veel zelfkritiek, maar tevens ook de stille hoop, dat men verder kon op de weg, die men 3 jaar geleden had ingeslagen.

Overigens vond ik de opvattingen van de oppositie (zoals die verwoord werden door Keesman SP) nogal formeel en deden ze me bovendien terugdenken aan het kunstje, dat mede opposant Stomp eerder al eens had uitgehaald.

Namelijk toen “zijn” wethouder Boland het risico liep onder vuur te worden genomen vanwege het niet respecteren van het budgetrecht van de raad.

Ook toen liet hij een enigszins verbijsterde raadsmeerderheid weten, dat hij er, gelet op het gedrag van de gedoogpartner CU/SGP, er geen vertrouwen meer in had dat de coalitie haar programma nog zou kunnen uitvoeren.

Waarop de coalitie haar werkzaamheden beëindigde en Boland met onbevlekt blazoen (in bezit van een tien met een griffel in de vorm van een erepenning) afscheid mocht nemen.

De geschiedenis herhaalt zich. Ook nu twijfelt Stomp of de resterende leden van het college in staat zijn hun werk af te maken. Weg is de aandacht voor een VVD wethouder, dankzij wiens inspanningen Enkhuizen miljoenen aan inkomsten is misgelopen.

Zonder verantwoording af te leggen heeft Struijlaart de deur achter zich dicht getrokken. Onder achterlating van (en als dank voor het aangenaam verpozen) de schillen en de dozen.

Dank zij de stennis die Stomp maakt over het CDA/PvdA voorstel hem niet te vervangen, is evaluatie van zijn beleid inzake het REZ uitgebleven.

Kortom, hoewel ik het zou toejuichen als er ooit eens een echte oppositie zou zijn in Enkhuizen ben ik bang, dat wat zich nu de oppositie noemt niet veel meer is dan een min of meer geslaagde afleidingsmanoeuvre ten behoeve van wethouder Struijlaart.

Toten Hosen.

De afgelopen jaren was het op de VVD website Toten Hosen, maar sinds ze het raadsbrede akkoord achter zich hebben gelaten en van Reijswoud geen deel meer uitmaakt van de fractie, lees ik met rode oortjes de opvattingen van de lokale VVD. Als verwoordt door haar fractievoorzitter Derrick Stomp.

Zo vraagt hij zich in zijn beschouwing van 27 mei 2021 af waarom het college de stukken (waar de raad in een motie om vroeg) niet onmiddellijk, maar pas in september, openbaar wil maken. Immers de stukken (waar de motie om vraagt) zijn, bij zowel Droomparken als de gemeente bekend.

Ik ben bang dat ook Stomp zich laat leiden door het straatlicht effect waar ik eerder over schreef. Hij zoekt liever op plekken waar het makkelijk zoeken is (maar waar niets te vinden zal zijn), dan op de plekken waar wel iets valt te vinden, maar waar het veel moeilijker zoeken is.

Wat opvalt is, dat toen zijn partijgenoot Struijlaart nog onderdeel was van het college, Stomp weinig opviel qua tegenstrijdigheden in het REZ dossier. Maar dat, nu Struijlaart als een dief in de nacht uit het college is vertrokken, hem van alles en nog wat begint op te vallen.

Hoewel Struijlaart er prat op ging zakenman te zijn en hij lid was van een partij die het zakendoen als hoogst haalbare levensvervulling ziet, is hij er (ondanks die kwaliteit) toch in geslaagd om (namens Enkhuizen) de financieel minst aantrekkelijke deal ooit af te sluiten.

Wat Stomp tot op de dag van vandaag nog steeds niet is opgevallen, is dat Orez de concessie tot herinrichting van het REZ voor € 335.000,- heeft gekocht, op voorwaarde dat de grond (benodigd voor het inrichten van camping en het vakantiepark) gratis ter beschikking zou worden gesteld en de gemeente 10 jaar lang zou afzien van 2 miljoen aan inkomsten uit de toeristenbelasting en de zwembadbijdrage. Althans, ik heb hem daarover nog niet gehoord.

Een deal, waarbij groot deel van het recreatieoord (door tussenkomst van Orez) in particuliere handen komt op basis van de toezegging, dat er een strandje zal worden aangelegd. Een strandje dat primair ten goede zal komen aan bezoekers van Droomparken, maar verder volledig op kosten van de gemeente zal worden aangelegd en in de nabije toekomst ook door haar zal worden onderhouden.

Stomp’s partijgenoot Struijlaart, maar uiteindelijk ook het hele college hebben er mee ingestemd (zonder dat de raad hen daarbij ook maar één strobreed in de weg heeft gelegd) dat deze voor Enkhuizen (financieel gezien) rampzalige deal werd gesloten.

Stomp en de zijnen lijken zich aan hun verantwoording voor de gang van zaken te willen onttrekken door een overstap te maken naar de oppositie. Hoezeer ik de aanwezigheid van een oppositie ook toejuich, het toetreden mag geen middel zijn om verder geen verantwoording te hoeven afleggen voor wat er gebeurd is toen je nog geen deel uitmaakte van de oppositie.

Vanavond bespreekt het presidium de overstap die Stomp en consorten gemaakt hebben. Volgens de nieuw regels is die bijeenkomst openbaar, anders zal door de nieuwbakken oppositie geweigerd worden om er aan deel te nemen.

Nu het weer kan, zal ik met meer dan normale belangstelling luisteren naar de presidiumvergadering van vanavond. Nieuwsgiering als ik ben of er een einde komt aan de bestuurlijk impotentie die Enkhuizen al zo lang in zijn greep heeft.

Of dat er niets verandert en het gewoon weer Toten Hosen blijft.

Metamorfose.

Had Enkhuizer VVD in het verleden zelden of nooit iets van belang te melden, sinds haar keuze voor de oppositie stelt ze dingen aan de orde, die ze in het verleden altijd zorgvuldig had weten te vermijden.

Zo stelde ze namelijk onlangs op haar website de prangende vraag, “Wat houdt het college in Enkhuizen achter?”. De vraag had betrekking op het CUP, ofwel het College Uitvoeringsprogramma. 2018-2022.

Volgens het college zijn 75% van de uit te voeren projecten “opgepakt”.

Wat opgepakt inhoud, heb ik in een eerdere column (naar aanleiding van het vertrek van Van Reijswoud) al geschreven.

Mijn conclusie toen was, “Dus als ambtenaren dingen oppakken, dan wil dit slechts zeggen, dat er kennis is genomen van iets, maar dat men dat iets (in veel gevallen) weer zorgvuldig in de onderste lade heeft gedeponeerd.”.

Ik schreef die column op 11 maart en kan alleen maar vaststellen, dat de VVD in Enkhuizen, sinds het vertrek van Van Reijswoud, een totale metamorfose heeft ondergaan.

Van “slaapt u toch vooral rustig verder, het college heeft het beste met u voor”, naar “wat houdt het college in Enkhuizen achter”.

Eigenlijk gaat het om een retorische vraag, omdat het antwoord al bekend is. Op het moment, dat driekwart van de beschikbare tijd verstreken is, is slechts 20 % van hetgeen er gerealiseerd had moeten worden, daadwerkelijk gerealiseerd.

De resterende 80 % is “opgepakt”. De kans, dat een aanzienlijk deel ervan in het laatste jaar gerealiseerd zal worden is, gezien de personele problemen bij SED, gering te noemen.

Dat neemt echter niet weg, dat ik blij ben met de metamorfose die de lokale VVD heeft ondergaan sinds Stomp fractievoorzitter is.

Wat meer aandacht voor de democratische normen en waarden, het fundament van ons openbaar bestuur en meer scepsis ten aanzien van de bureaucratische gewoonten en gebruiken.

Pot verwijt de ketel

Afgelopen maandag nam ik een bescheiden opstand waar tijdens een ingelaste gemeenraadsvergadering. De oppositie wilde het CUP (College Uitvoering Programma) evalueren. Dat had al eerder moeten gebeuren maar zoals u weet heeft iedereen het, druk, druk, druk.

Het college wilde dus wachten met evalueren van het CUP tot na het reces en dus bedacht voorzitter van Zuijlen een list. Voor elke vergadering dient een definitieve agenda te worden vastgesteld.

Bij dat agendapunt liet van Galen (CDA) weten geen behoefte te hebben aan een evaluatie op dat moment, maar een voorkeur te hebben voor een evaluatie in het najaar.

Dat was een raadsmeerderheid het met hem eens. Met als gevolg, dat de agenda leeg was en de vergadering binnen 20 minuten was afgelopen.

Dat viel niet lekker bij de aanvragers van de vergadering, raadslid Stomp (VVD) en raadslid Keesman (SP).

Stomp aarzelde niet om meteen grote woorden te gebruiken. Zoals disrespect voor de democratie door de voorzitter. Dat kwam me allemaal een beetje overdreven voor. Ook de opvatting van Keesman, dat ze dit nooit eerder mee had gemaakt, sneed weinig hout.

De weigering om een agendapunt te behandelen lijkt me een recht van de raad, waar ze overigens zelden of nooit gebruik van maakt. Ook niet als daarvoor een uitstekende reden bestaat. Bijvoorbeeld wanneer het college op het allerlaatste moment nog stukken toevoegt.

Ik heb nog nooit meegemaakt dat de raad dan om uitstel vroeg. Trouwens hoe democratisch was de raad toen men mij het recht ontnam om me tot hen te richten. Met het verzoek een taxatierapport in te zien om te kunnen beoordelen of dat rapport geheim moest blijven.

Dus wat mij betreft hebben de verwijten van de oppositie een hoog pot verwijt de ketel gehalte.

Dat neemt verder niet weg, dat het voeren van oppositie een ondankbare en moeilijke bezigheid is en dus verdient elke oppositie steun voor het feit, dat ze deze ondankbare taak op zich neemt.

Maar vervul hem met trots en verval niet in geweeklaag.

Malversaties.

Nog steeds geen sjoege van de kersverse kampioenen van de openbaarheid. De SP, VVD en EV!

Aangaande het verzoek om me te informeren over de geraamde opbrengst van het plandeel recreatiewoningen en camping. Evenals de geraamde kosten van de grondexploitatie.

SP en VVD hebben de afgelopen 7 jaar een vooraanstaande rol gespeeld in het project REZ. De SP tijdens de beginfase, de VVD tijdens de eindfase.

De leiding van beide partijen is slim genoeg om te beseffen, dat een prijs van € 335.000,- voor de vergunning om een park met 200 recreatiewoningen en een camping met 200 standplaatsen te realiseren belachelijk is. Ook al vanwege het feit dat de daarvoor benodigde grond gratis ter beschikking werd gesteld.

Een dergelijke resultaat kan alleen het gevolg zijn van financiële malversaties door de betrokkenen. Wie vervolgens weigert om onderzoek mogelijk te maken naar de aard van die malversaties, maakt zichzelf medeplichtig.

In die situatie bevindt de gehele raad zich op dit moment. De raad heef zich na lang aarzelen inzage verschaft in de financiële onderbouwing van het project.

De daarin voorkomende malversaties kunnen haar niet ontgaan zijn. Daarover te zwijgen maakt haar medeplichtig. Wie kennis heeft van, maar er het zwijgen toe doet, is medeplichtig.

Gelukkig heeft raadslid van Galen te kennen gegeven dat hij tijdens de eerstvolgende raadsvergadering (morgen) er bij de wethouder op zal aandringen om de financiële onderbouwing van de overeenkomst tussen de gemeente en Orez openbaar te maken.

Wethouder Heutink lijkt me een nuchtere vrouw, die er daarom niets voor zal voelen om zich medeplichtige te laten maken aan gesjoemel, waar ze part nog deel aan heeft gehad.

Zodat de plotselinge ommezwaai van SP, VVD en EV! (waarbij ze zichzelf als de kampioen van de openbaarheid profileerden) wel eens een averechts effect zou kunnen hebben.

Omdat de coalitie (op aandringen van Van Galen) niet langer tegen het openbaar maken van het taxatierapport zal zijn.

Het rapport, dat de SP, VVD en EV! tot dusver proberen geheim te houden, om te kunnen blijven volharden in de opvatting, dat er geen malversaties hebben plaatsgevonden.

Is dit het begin?

In de krant van vandaag het heugelijke nieuws dat drie partijen in de Enkhuizer gemeenteraad hebben besloten om oppositie te gaan voeren, waardoor de normale democratische verhoudingen binnen de Enkhuizer gemeenteraad weer zijn hersteld.

Want een democratie werkt alleen naar behoren, als er naast een coalitie ook een oppositie aanwezig is.

Als oppositie beloven de drie partijen (SP, VVD en EV!), dat ze precies het tegenovergestelde zullen doen, van wat ze in de 3 voorafgaande jaren hebben gepraktiseerd. Openbaarheid en transparantie.

Ik weet het, het zijn politieke partijen, de verkiezingen naderen en vossen die hun haren verliezen, maar ik geef ze dit keer graag het voordeel van de twijfel.

Je hoeft geen Einstein te zijn om te beseffen, dat men drie jaar geleden met het raadsbrede akkoord een doodlopende weg in sloeg. Waarbij democratische beginselen ondergeschikt werden gemaakt aan bureaucratische beginselen.

Ook de samenstelling van de oppositie doet me deugd. Liberaal, sociaal en lokaal lijkt me een prima combinatie. Zolang men elkaar het licht in de ogen gunt, verwacht ik realistische alternatieven op het voorgestelde beleid.

Iets minder tevreden ben ik over het eerste succes van de oppositie. Namelijk, het afblazen van het IKC.

Het college kan op dit punt meteen al zijn weerbaarheid tonen door de motie (een verzoek van de raad aan het college) onuitvoerbaar te verklaren en het voorstel (tot het oprichten van een IKC) in stemming te brengen.

Waarna (denk ik) een meerderheid alsnog zal besluiten om tot bouw van een IKC over te gaan. Wat me de beste oplossing voor Enkhuizen lijkt te zijn.

Maar of het besluit van SP, VVD en EV! daadwerkelijk het begin zal zijn van een andere bestuurscultuur zal moeten worden afgewacht.

Wat me me in dit verband wel toepasselijk lijkt is een lied over een totaal andere onverwachte gebeurtenis. De regenbui op een zonnige dag. “Have you ever seen the rain, coming down on a sunny day”.

Verlies van vertrouwen.

Mijn laatste bericht (voor Pasen) ging over leiderschap en de daarbij behorende kwaliteiten. Naar aanleiding van een tweet van mevrouw Keesman, lokale fractievoorzitter van de SP.

In haar tweet sprak ze over het gedrag van de landelijke partijen D66 en het CDA en de schade die ze met hun optreden (in de landelijke politiek) hadden toegebracht aan het vertrouwen in de democratie.

Grote woorden en verwijten, die ik heb vergeleken met haar eigen optreden in de lokale politiek.

Niet alleen was ze er in geslaagd te voorkomen, dat een jarenlange samenwerking tussen twee lagere scholen in de binnenstad tot het beoogde resultaat (een ikc) zou leiden. Ze had er ook voor gezorgd, dat het college (door middel van een motie) werd opgedragen om een nieuw samenwerkingsverband (tussen twee andere scholen) te bevorderen.

Namelijk tussen pcbs Mozaïek locatie Veste en Montessorischool De Wegwijzer.

Mevrouw Keestman is de echtgenote van de voormalig directeur van de laatste basisschool. Hoewel het haar vrij staat om tijdens een openbare raadsvergadering een samenwerking tussen genoemde scholen te bepleiten, had zij er beter aan gedaan om zich (bij het stemmen over dit onderwerp) van stemmen te onthouden.

In ieder geval zal het lokale vertrouwen in de democratie niet zijn toegenomen, nu mevrouw Keesman aan een stemming heeft deelgenomen, waarin het college gevraagd werd haar echtgenoot (en de school waar hij werkt) te begunstigen.

Zonder haar deelname zouden de stemmen gestaakt hebben en zou het advies aan het college aanzienlijk minder dwingend zijn dan het nu is.

In ieder geval hoop ik er op, dat partijen in de raad er tijdens de eerstkomende raadsvergadering in zullen slagen om deze tamelijk opvallende vorm van belangenverstrengeling weer ongedaan te maken.

Dienaren van de overheid, die de tenen doen krommen.

raad2018

Verslaggevers van het NHD, Tanja Koopen en Cees Beemster hebben het Presidium (in dit geval de fractievoorzitters minus die van de SP) gevraagd in hoeverre de nieuwe werkwijze (het raadsbrede akkoord) van invloed is geweest op de langlopende dossiers. Het SMC in de Vijzelstraat, de brede school en het herinrichten van het recreatieoord.

In de bovenstaande intro valt te lezen dat men uiterst voldaan is over het eigen aandeel in de hedendaagse gang van zaken.

Zo meent de HEA, dat eensgezindheid binnen de raad gelijk staat aan een breder draagvlak onder de bevolking, wat natuurlijk niet waar is. De verdeeldheid onder bevolking verdwijnt niet, als de gekozenen het in alles met elkaar eens zijn.

Die eensgezindheid onder de gekozenen is slechts een illustratie van de kloof die er tussen bevolking en gekozenen is ontstaan.

CU-SGP laat zich lovend uit over de onderlinge verhoudingen. Enkhuizen Vooruit heeft het over goede voorstellen. D66 roemt de constructieve sfeer die er heerst en noemt zowaar een bereikt resultaat. De Drommedaris is opgeknapt, maar gaat niet in op de achterbakse wijze waarmee de daarmee gepaard gaande kosten werden verzwegen.

De PvdA stelt op gedragen toon vast, dat nu oppositie ontbreekt “iedereen” Enkhuizen dient en bewijst daarmee dat het Chinese gedachtegoed Enkhuizen heeft bereikt.

Een wat kritischer houding is er van het CDA, terwijl de VVD meent dat de raad de hand in eigen boezem moet steken. Nieuw Enkhuizen meent dat de kwaliteit van het college buiten kijf staat.

Kortom, de algemene conclusie van de raad is deze, dat er dingen verkeerd gaan ligt niet aan ons en ook niet aan degenen waar we toezicht op houden, het college. Dus moet het wel liggen aan degenen die het eigenlijke werk doen. De ambtenaren.

Domheid en arrogantie samengebracht in één conclusie.

Bij het REZ, het enige onderwerp waar ik het nog over wil hebben, hebben de raad en het college er samen mee ingestemd, dat alle voor het vakantiepark en camping benodigde grond, van de hand werd gedaan voor € 335.000,-. Ofwel € 2,23 m2.

Wat minder dan de helft is van de prijs waartegen grasland zonder bouwvergunning van de hand wordt gedaan. Ik heb daar geen raadslid een vraag over horen stellen.

Droomparken gaat er van uit, dat de gemeente haar verplichtingen (tot levering van 200 kavels voor vakantiewoningen) zal nakomen. Maar gebeurt dat niet, dan dient er toch een herbezinning te komen voor wat betreft de verplichtingen van Droomparken, die er uit bestaan, dat er een strand wordt aangelegd.

Om die verplichting te kunnen nakomen, heeft de gemeente zich inmiddels tot de Raad van State gewend om de uitspraak van de Provincie ongedaan gemaakt te krijgen. Of dat zal lukken valt te betwijfelen. Aangezien de gemeente de adviezen van de provincie niet wilde opvolgen en het recht van de provincie (onder die omstandigheden in te grijpen) onbetwistbaar is.

Droomparken is inmiddels al wel eigenaar van de grond geworden tegen een prijs, waarmee ze zich geen buil kan vallen.

De wethouder heeft bijna 2 jaar lang gewerkt aan een plan, waarvan hij dacht dat het zo goed in elkaar zat, dat hij een overeenkomst ter realisatie met Orez tekende. Nog voordat dat hij de realisatie had veilig gesteld, door middel van een bestemmingplan.

Toen hij het bijbehorende bestemmingsplan indiende, waren de reacties zodanig, dat wijzigingen in het bestemmingplan onvermijdelijk waren.

Wijzigingen, die de uitvoering van het ooit met Orez overeengekomen plan onmogelijk maakten, zodat er goedkeuring moest worden verkregen van de nieuwe eigenaar van het plan, Droomparken. Goedkeuring die pas verkregen werd na nieuwe concessies aan de nieuwe eigenaar van het plan.

Geen enkele vraag over de verspilling van gemeenschapsgeld, vanwege het 2 jaar lang  werken aan een plan, dat de prullenbak in ging nadat het openbaar gemaakt was.

Geen enkele vraag over de marktconformiteit van de prijs waartegen de grond is verkocht.

De kop boven het artikel concludeert dat “VOOR DOORVRAGEN LEF NODIG IS” en dat is een eigenschap waar veel raadsleden niet over lijken te beschikken. Men ziet zichzelf namelijk in de eerste plaats als een “dienaar van de overheid”.

Van dienaren van de overheid is bekend, dat die alleen maar beoordeeld mogen worden op basis van waar ze zich mee bezig hebben gehouden en niet op basis van het resultaat dat ze met “het zich bezighouden” hebben bereikt.

En dat leidt tot een zelfgenoegzaamheid, die de tenen doet krommen.

 

Verdienmodel.

Gisteren, geheel tegen mijn gewoonte in, de vergadering van de commissie grondgebied  in levende lijve bijgewoond. De achterzaal van de Werf was lekker gevuld, nu nog een knappe geluidinstallatie.

Vijf indieners van zienswijzen waarvan vier de indruk wekten min of meer tevreden te zijn met het gewijzigde bestemmingsplan.  Alleen het ZZM liet in het midden of men nog zaken zeker gesteld wilde zien.

Vervolgens mochten de raads/commissieleden hun vraagjes stellen. Keesman trapte af met een uitgebreide reconstructie en de rol van de provincie. Grappige gewoonte. De raad kijkt wel altijd kritisch naar anderen, maar zelden of nooit kritisch naar haar eigen gedrag. Dat doe ik dan weer wel, maar daar kunnen ze niet goed tegen is mijn indruk.

Neem nou bijvoorbeeld het begrip burgerparticipatie. Zoals gebruikelijk zijn ze er stuk voor stuk voorstander van, alleen doen ze er niks aan om het mogelijk te maken. Om als burger te kunnen participeren, moet je hem/haar eerst informeren en noem me één partij die haar informatieplicht op dat punt serieus neemt.

Ik kan me (op de VVD na) geen partij herinneren die over het REZ een bijeenkomst voor haar kiezers heeft uitgeschreven. En die VVD bijeenkomst kwam er ook alleen maar, omdat de toenmalige raadslieden niet wisten wat ze (drie dagen later) moesten besluiten en het daarom een goed idee leek om het aan de leden te vragen.

Enfin, elke fractie deed zijn democratische plicht door plichtmatig een vraagje te stellen die routinematig door wethouder Struijlaart werden beantwoord. In de tweede termijn deed ook Van Reijswoud een duit in het zakje. Waarna iedereen reikhalzend uitkeek naar het moment dat men plaats kon nemen aan de bar en de zaken kon bediscussiëren die de hele avond onbesproken waren gebleven.

Zoals het verdienmodel van Orez BV bijvoorbeeld.

Even schrikken.

Was dat afgelopen zaterdag (om 16.35 uur) even schrikken. Op dat moment liet de lokale VVD weten dat zij haar profielfoto op haar Facebookpagina had gewijzigd. En wel in het logo dat u (hier linksboven) ziet weergegeven

Volkomen onverwacht en of het niets kost (Dat laatste is inderdaad het geval, het kost niets om je profielfoto op Facebook aan te passen).

Wie op de VVD gestemd heeft, heeft voor “doen” gekozen en van wat dat “doen” precies inhoudt wordt (op hun facebookpagina) een duidelijk beeld geschetst.

edoZo is in 2014 Ivo “bonnetje” Opstelten op bezoek geweest en is er ook nog (ter gelegenheid van de verkiezingen in 2014) koffie geschonken in de hal van het station.

In 2018 (alweer in het kader van de verkiezingen) is beloofd iets te zullen doen aan de ondergrond van het Hertenkamp.

Tussentijds heeft de partij kennelijk geen activiteiten ondernomen die de moeite van het vermelden waard waren.

Tot afgelopen zaterdag dus, toen als een donderslag bij heldere hemel en zonder dat er verkiezingen aanstaande zijn, de mededeling kwam dat men zijn profielfoto (op de Facebookpagina) had gewijzigd.

Het kan bijna niet anders of dit is ter voorbereiding van een nog veel gewichtiger mededeling, waarvan de lokale VVD ons (via Facebook) eerdaags op de hoogte gaat stellen.

Uiteraard weet ik niet wat die gewichtige mededeling zal zijn, maar ik vermoed, dat het te maken zal hebben met het sluitstuk van het raadsbrede akkoord. Waarvoor men zich (van VVD zijde) zo heeft ingespannen.

Ofwel, wie is er uiteindelijk (uit de grote groep sollicitanten) gekozen om als partijloze, maar meest bekwame wethouder zitting te nemen in het college van B&W.