Afwijkingsbesluit (vervolg)

Het bovenstaande uittreksel is onderdeel van de besluitenlijst van B&W van 23 november 2021.

Ik schreef er al eerder over en heb mijn lezers toen gevraagd om even bij de SP te informeren hoe de vork precies in de steel zat. Omdat je alleen door dat te doen (volgens mevrouw Keesman) betrouwbare informatie uit de eerste hand krijgt.

En je je dus niet laat informeren door subversieve elementen die alleen maar verwarring zaaien en die (anders dan mevrouw Keesman) niet bij de burgemeester op schoot mogen zitten.

Klaarblijkelijk heeft een lezer op 17 december daadwerkelijk gedaan waar ik om had gevraagd en bij de SP geïnformeerd hoe de vork in de steel zat.

Mevrouw Keesman laat hem vervolgens weten, ik citeer,

De verwachting was dat de onderhandelingsfase aan het eind van 2021 zou zijn afgerond. Het gaat om grote belangen en er zit een behoorlijke vertraging in die niet door de gemeente Enkhuizen wordt veroorzaakt. Zodra het mogelijk is zullen de stukken openbaar worden gemaakt. Uiteraard vragen wij telkens weer wanneer het zover is.

Wacht even. In mei neemt de raad (met steun van de SP) een motie aan waarin om openbaarmaking van het taxatierapport wordt gevraagd. Het college laat weten de motie te omarmen, maar vraagt uitstel tot juni.

In juni blijkt die “omarming van de openbaarmaking” gewijzigd te zijn in een geheimverklaring, die naar verwachting in september zal worden opgeheven.

In september spreekt men de verwachting uit dat de geheimverklaring voor het einde van het jaar kan worden opgeheven. Helaas, ook daar is geen sprake van.

De huidige streefdatum lijkt St Juttemis, maar in ieder geval na de verkiezing in maart.

Keesman spreekt van een behoorlijke vertraging “die niet door de gemeente wordt veroorzaakt”.

O nee? Terwijl de kwestie al vanaf mei speelt wordt er pas eind november in een B&W vergadering gevraagd om “In te stemmen met opdrachtverlening aan Fakton voor de voortzetting van de financiële advisering binnen het project Enkhuizerzand waarbij afgeweken wordt van het interne inkoopbeleid om meervoudig onderhands aan te besteden boven de € 30.000,-“.

Een behoorlijke vertraging in de opdrachtverlening (6 maanden), maar wel een die niet door de gemeente is veroorzaakt.

Door wie dan wel? Mevrouw Keesman verzint uitvluchten waar je zelf bij staat.

Ook opmerkelijk is de gemeentelijke keuze voor wie haar op financieel gebied van advies mag dienen. Fakton, het bedrijf dat er bij haar vorige advies maar 30 miljoen naast zat.

Of is de keuze wederom op Fakton gevallen, omdat je dan zelf mag bepalen welk advies er aan je wordt gegeven. Op basis van het “wie betaalt, bepaalt” beginsel.

Totdat ze dat nieuwe advies heeft gegeven “adviseert” Fakton, om het oude advies (met het onverklaarbare verschil van 30 miljoen) geheim te houden.

Welk advies uiteraard eerst door het college en vervolgens (klakkeloos) ook door de gemeenteraad werd overgenomen.

Uiteraard zal het nieuwe advies pas na de verkiezing worden gegeven en zal dat (vanwege het gevecht om de baantjes, dat na elke verkiezing uitbreekt) niet of nauwelijks de aandacht krijgen die het behoort te krijgen.

En dat is precies waar de huidige raad op aan stuurt.

Drogredenen.

Mijn vorige beschouwing ging over de brief die fractievoorzitter Keesman (SP) de mensen had doen toekomen, die er bij haar op hadden aangedrongen om de taxatie van de exploitatieopzet van Orez BV openbaar te maken.

De gehele brief staat op de SP website en kunt u via deze link lezen.

In de brief somt Keesman wat drogredenen op waarmee ze denkt het besluit tot geheimhouding te kunnen rechtvaardigen. De noodzaak tot geheimhouding is (volgens haar) het gevolg van de bestaande aanbestedingsregelgeving.

Waarbij ze gemakshalve “vergeet”, dat die verplichting vervalt nadat het werk is aanbesteed. Ten minste, voor wie de aanbesteding heeft gewonnen.

Hier ging het om een onderhandse aanbesteding. De opvatting dat niemand, dus ook de gemeenteraad niet, zou mogen weten onder welke voorwaarden werk (in de orde van grote van 100 miljoen) onderhands werd gegund (jaren nadat het werk was gegund) is een flagrante onwaarheid.

Om van een leugen mogen te spreken moet je er zeker van zijn, dat Keesman de aanbestedingsregels ook daadwerkelijk begrijpt. Helaas wekt ze die indruk niet en in dat geval kun je alleen spreken van onwaarheden en niet van leugens.

Toch slikken alle raadsfracties tot op de dag van vandaag deze voorstelling van zaken.

Tekenend is het kader waarin Keesman deze brief plaatst. Ik citeer haar letterlijk.

U kunt het er mee eens zijn. U kunt het hier ook niet mee eens zijn. Wanneer de rapporten openbaar zijn kunt u ons bevragen en ter verantwoording roepen. Maar ik wil hier ook graag de oproep plaatsen, bel, mail of zoek raadsleden op. Dan krijgt u de informatie uit de eerste hand. Wij vertegenwoordigen u. 

Dus, om informatie uit de eerste hand te krijgen moet je contact opnemen met raadsleden, die (op aanraden van het college) gezamenlijk hebben besloten om zichzelf een zwijgplicht op te leggen.

Op basis van een aantal (door het college geformuleerde en vervolgens door de raad overgenomen) drogredenen

De tragische werkelijkheid is natuurlijk, dat de raad tot 28 juni van dit jaar geen flauw benul had van wat er (in financieel opzicht) met Orez was afgesproken en dat ze zich (tot op dat moment) door het college steeds weer met een kluitje in het riet had laten sturen.

Zodat pas vanaf 28 juni 2021 kon worden vastgesteld, dat de met Orez gesloten Anterieure Overeenkomst (dank zij de taxatie) € 2,65 miljoen nadeliger uitviel dan het (onvoorwaardelijke uitgebrachte) openingsbod van Orez bv.

Dat € 30 miljoen verschil zit in de waarde die de gemeente voor marktconform hield en de waarde die Droomparken had berekend.

En hoe reageert de gemeenteraad op deze twee onweerlegbare feiten? Ze maakt elke discussie onmogelijk door die feiten geheim te verklaren. Maar zelfs in dat opzicht faalt men.

De € 2,65 miljoen lagere opbrengst valt te herleiden uit reeds openbaar gemaakte documenten. Het zelfde geldt voor het verschil in grondwaarde van € 30 miljoen. Je moet alleen even de betreffende documenten bestuderen.

Maar dat zal voor de meeste raadsleden wel te veel moeite zijn.

Na ons, de zondvloed.

Naast de “overweging “, dat het taxatierapport (dat het bewijs inhield dat de uitgebrachte bieding op de grond marktconform was) niet eerder openbaar gemaakt mocht worden dan nadat het gehele project was uitgevoerd, “overwoog” de raad ook nog andere zaken.

Zoals bijvoorbeeld de overweging, dat openbaarmaking van het taxatierapport de uitkomst van besprekingen met Droomparken zou kunnen beïnvloeden.

Een opvatting, die werd weersproken door raadslid Stomp (VVD), wiens betoog er op neerkwam, dat voor wie op de hoogte was van de inhoud van de door Orez voorgelegde exploitatieopzet, de inhoud van het taxatierapport nauwelijks nog geheimen kon bevatten.

Overigens waren de besprekingen met Droomparken een vrij recent argument om de geheimhouding in stand te houden. Het werd bijvoorbeeld niet gebruikt om mijn verzoek om inzage af te wijzen.

Dat verzoek was een jaar eerder gedaan en een gesprek met Droomparken was toen nog niet als noodzakelijk beoordeeld. Omdat men toen nog verkondigde dat er niets mis was met de overeenkomst met Orez.

Pas toen Struijlaart het veld had geruimd en zijn opvatting (er is helemaal niets aan de hand) niet langer houdbaar bleek, werd er besloten om advies te vragen.

Aan het bureau, dat eerder de marktconformiteit bewezen had verklaard en ook had geadviseerd om het “bewijs” ervan onmiddellijk geheim te verklaren.

Het soort van deskundigheid waar Keesman (SP) diep van onder de indruk is en waar ze zich achter denkt te kunnen verschuilen. [Mijn naam is Haas, ik weet van niets, maar ik volg slechts het advies van deskundigen]

Kortom, er worden voortduren nieuwe overwegingen verzonnen, die stuk voor stuk pogingen zijn, om de Wet Openbaarheid Bestuur te ondermijnen in plaats van haar uit te voren.

Pogingen die je alleen maar een halt kunt toeroepen door inschakeling van de bestuursrechter, omdat de democratische toezichthouder (de gemeenteraad) geen zin heeft om haar werk te doen.

Meer dan een jaar geleden (18 augustus 2020) verzocht ik de raad om kennis te nemen van de inhoud van het taxatierapport om op basis van de inhoud een oordeel te vellen over de vraag of het rapport nog langer geheim moest blijven.

Ik ben er inmiddels van overtuigd, dat de overgrote meerderheid van de raad (op advies van het college) nooit aan dat verzoek heeft voldaan, maar zich (in plaats van zelf een mening vormen) liever een mening laat opdringen.

Door het college. Op basis van krakkemikkige “overwegingen”, die de toets der kritiek niet kunnen doorstaan en uit duidelijk herkenbare drogredenen bestaan.

Wat tot de treurige conclusie leidt, dat democratisch toezicht op de gedragingen van de overheid kennelijk niet werkt. We zien het niet alleen bij de landelijke overheid, maar ook bij de lokale overheid.

Met als gevolg, dat het vertrouwen in onze democratische instituties (zoals de gemeenteraad) steeds minder wordt.

Het kan degenen die deze instituties bevolken kennelijk allemaal niets schelen. Men weigert verantwoording af te leggen over de ingenomen standpunten en houdt elkaar de hand boven het hoofd, door bewijs van strafbare feiten geheim te verklaren.

Dat kan niet goed blijven gaan, maar de betrokken gaan er kennelijk van uit dat het hun tijd nog wel zal duren.

“Après nous, le deluge”, ofwel “Na ons, de zondvloed”.

Schouderklopje

Collaboreren is dus een vorm van samenwerken waarbij de ene partij zich schikt naar de wensen van de andere partij.

In theorie is de gemeenteraad de hoogste instantie binnen de gemeente, belast met toezicht op het college en haar ambtelijke apparaat.

In de praktijk mist ze in het merendeel van de gevallen het morele gezag (maar ook de kennis) om dat toezicht te kunnen uitoefenen.

Gewoonlijk bepaalt het college de mate waarin zij toezicht op haar doen en laten toestaat. Dit is duidelijk waarneembaar bij het recente genomen besluit, om de geheimhouding t.a.v. het taxatierapport in stand te houden.

Het oorspronkelijke advies tot geheimhouding was van BaseValue en dateert vanaf het moment dat het rapport was uitgebracht. Het college heeft vervolgens het advies “overgenomen”.

Inmiddels is komen vast te staat, dat de waarde die BaseValue marktconform verklaarde, 30 miljoen lager ligt, dan de waarde die Cushman & Wakefield heeft berekend.

Mevrouw Keesman (SP) heeft laten weten zelf niet over enige kennis van zaken te beschikken, maar af te willen gaan op het oordeel van deskundigen.

Welnu, wiens deskundigheid slaat ze hoger aan.

De deskundigheid van BaseValue, 3 oud medewerkers van Fakton, die in 2017 voor zichzelf zijn begonnen in Oldebroek, Overijssel. Of Cushman & Wakefield, vastgoed taxateur met 400 kantoren in 70 landen.

De opdracht aan Orez bv was feitelijk al gegund, nadat ze haar exploitatieopzet had ingediend. Er moest alleen nog een formaliteit worden vervult. Namelijk, de hoogte van het bod (€ 335.000,-) moest bevestigd worden door een taxateur.

En zie daar, na wat onverklaarbaar gegoochel met cijfers, komt men uit op min of meer hetzelfde bedrag dat door Orez was geboden.

Verder controle werd niet noodzakelijk geacht. Sterker nog, de rekenmethode werd, net als de exploitatieopzet waarop ze was gebaseerd, geheim verklaard.

Waar mevrouw Keesman haar collaboratie nog denkt te kunnen verbergen door een beroep op denkbeeldige deskundigen, vindt Stomp (VVD) die moeite nog te veel en verklaart doodleuk, dat de reden voor heimhouding niet aanwezig is.

Volgens hem bevat het rapport geen geheimen voor Droomparken, maar als het college (om haar moverende reden) liever geheimhouding wil, dan is hij best bereid, om aan die wens van het college tegemoet te komen.

Een nog duidelijker bewijs van collaboratie laat zich moeilijk bedenken. Een van onze burgerrechten, openbaarheid van bestuur, wordt door de fractievoorzitter van de VVD moeiteloos terzijde geschoven. In ruil voor een schouderklopje van het college.

Gotspe

Gotspe is via het jiddisch in de Nederlandse taal terecht gekomen en betekent een ongelofelijke brutaliteit. Met als bekendste voorbeeld, de man die zijn ouders vermoordde en vervolgens om clementie vroeg, omdat hij wees was.

Een gotspe leek me wel een mooie benaming voor de manier waarop de SP haar leden (en lezers van haar blog) voorlicht. Neem bijvoorbeeld dit.

Binnen het huidige, geldende systeem van het aanpakken van grote projecten – of dat nu een nieuwe weg, een groot gebouw of een nieuw recreatieoord is – is ‘aanbesteding’ een verplicht onderdeel.

In zo’n aanbesteding zullen er altijd documenten zijn die – al dan niet tijdelijk – vaak om financiële redenen geheim zullen zijn.

Dat is een gevolg van de aanbestedingsverplichting die past binnen de heersende regelgeving. Dat hebben wij niet bedacht. Sterker nog: wat de SP betreft moet dit anders, en moeten we van dit systeem af. Meer mensen moeten dan eerst anders gaan stemmen, tja …

Aanbesteden is een manier van inkopen, waarbij een opdrachtgever een uit voeren opdracht formuleert, waarop de opdrachtnemers reageren met een offerte of prijsopgave, waaruit de opdrachtgever vervolgens een keuze maakt.

De belangrijkste varianten zijn de openbare en niet openbare aanbesteding, elk met eigen aanvullende voorwaarden.

De SP beweert nu, dat het anders moet en dat ze een beter systeem weet, zonder dat ze aangeeft hoe dat er uit ziet. Om tot dat betere systeem te komen, moeten er meer mensen op de SP gaan stemmen.

Tot dan zullen we het moeten doen met het huidige systeem, waarover de SP tot voor kort uiterst tevreden was, gezien het bereikte resultaat.

Inmiddels lijkt men over het bereikte resultaat minder tevreden. Zodanig zelfs, dat er op advies van Fakton/Value (ook de maker van het taxatierapport) opnieuw onderhandeld moet worden.

Die ontevredenheid over het resultaat wijt men, zoals vrijwel alle politici, niet aan het eigen incompetente gedrag, maar aan de tekortkomingen van het systeem.

De gotspe is dus, dat de eigen tekortkomingen (zoals het niet houden van adequaat toezicht) tot fouten van het systeem worden verklaard.

De armzalige werkelijkheid van de grootste fractie in Enkhuizen is, dat ze geen enkel benul heeft van aanbestedingen of marktconforme voorwaarden.

Niet echt onbegrijpelijk, omdat in de wenswereld van de SP deze begrippen geen enkele rol van betekenis hebben. Maar in de grote mensen wereld, waarin we als Enkhuizen moeten zien te overleven, zijn die begrippen wel van doorslaggevend belang.

En passant probeert de SP ons ook nog met een andere gotspe bang te maken.

Zolang het algehele systeem van aanbesteding nog is zoals het is, moeten we er nauwkeurig mee omgaan. We willen niet straks honderdduizenden, miljoenen euro’s minder te besteden hebben. Als het rapport NU openbaar zou zijn, zit die kans erin. Dat risico kunnen we echt niet lopen, dat zult u met mij eens zijn.

Nadat men er eerst voor gezorgd heeft, dat Enkhuizen miljoenen minder te besteden heeft (door de malversaties van het college over het hoofd te zien) dreigt men nu met miljoenen verliezen. Als het taxatierapport niet langer geheim zou blijven.

Geen enkele vorm van bewijs. Louter bangmakerij, waarachter men het eigen falen denkt te kunnen verbergen tot, in maart 2022, de verkiezingen zijn geweest.

Hand-en-spandiensten.

Eindelijk, na maandenlang hardnekkig stilzwijgen een reactie van de SP op haar weblog. Fractievoorzitter Keesman laat degenen, die haar een brief over het taxatierapport schreven, weten.

Het betreffende document maakt echter nog onderdeel uit van een onderhandelingsprocedure met Droomparken/Europarcs. In de aanbestedingsprocedure vormt deze onderhandelingsfase een essentieel onderdeel. Om de onderhandelingspositie van de gemeente Enkhuizen niet te frustreren (en dus om te voorkomen dat de gemeente hier financieel nadeel van zal ondervinden) acht de SP het niet verstandig om nog tijdens deze onderhandelingsfase over te gaan tot het openbaar verklaren van bedoeld document. Zodra de onderhandelingsfase is afgerond – onze verwachting is dat dit nog dit jaar zal zijn – zullen we aandringen op en instemmen met openbaarmaking. Zoals u van ons mag verwachten.

Het WOB verzoek in kwestie is van Sikkema en is in essentie niet anders dan het verzoek dat ik een jaar eerder al had ingediend. In het vorige bericht hebt u de reden voor weigering van mijn verzoek (een jaar geleden) kunnen lezen.

Toen was het verstoren van de marktwerking het voornaamste argument, nu is het de onderhandelingspositie van de gemeente die gevaar loopt. De vage reden van een jaar geleden zijn inmiddels vervangen door nieuwe, minstens even vage redenen.

Wat te denken van de volgende zin. In de aanbestedingsprocedure vormt deze onderhandelingsfase een essentieel onderdeel.

Is het niet zo, dat de “aanbestedingsprocedure” met de ondertekening van de Anterieure Overeenkomst zijn beslag heeft gekregen en is afgerond.

Als je na die afronding opnieuw wilt onderhandelen prima, maar dan toch wel op basis van het overeengekomen document, de Anterieure Overeenkomst en niet op basis van een document dat geheim moet blijven.

Hoe kan een taxatierapport, dat geen ander doel had dan de marktconformiteit van het bod van Orez te bewijzen, deel uitmaken van de onderhandelingen, die men zegt met Droomparken te willen voeren?

Wat denkt men met deze geheimhouding te kunnen bewerkstelligen?

Dat het voor Droomparken geheim blijft, dat men de Enkhuizer gemeenschap heeft voorgelogen door te doen of de bieding van Orez bv marktconform was?

Dat wisten ze bij Droomparken vanaf de eerste dag. Bovendien wie formuleert de grondslag voor die onderhandelingen? Juist ja, Fakton/BaseValue hetzelfde bedrijf dat het taxatierapport vervaardigde, dat “bewees”, dat de grondwaarde van het gebeid 1% was van de waarde die Droomparken er aan toekent.

Nee, van dat soort uitgangsposities zullen ze bij Droomparken in de war raken.

Bovendien, tot voor kort waren de plannen van Droomparken vrijwel volmaakt volgens de SP en was ik degene die geen rekening hield met het hele plaatje.

Nu opeens wordt het hele plaatje pas echt compleet, als er onderhandelingen zijn gevoerd over zaken die we niet mogen weten, maar die mogelijk voor het einde van het jaar duidelijk zullen worden.

Eerst was het voor september, nu is het voor het einde van het jaar en straks is het voor de verkiezingen. Maar als het aan de SP ligt, komt die duidelijkheid er natuurlijk nooit.

Als gezegd, de financiële malversaties vinden hun oorsprong in een college dat onder leiding van de SP stond met Olierook als meest dominante figuur. Ze zijn Struijlaart merkwaardig genoeg nooit opgevallen en Heutink heeft er dagwerk aan om ze voor eeuwig en altijd te verbergen.

Keesman en de SP verlenen alleen wat hand-en-spandiensten om de aandacht af te leiden, zoals het verstrekken van disinformatie.

Niets bijzonders

En dan was er natuurlijk commissielid Hoogervorst (SP), die niets bijzonders was opgevallen voor wat betreft de gevolgde procedure en dus voorstelde om het hele agendapunt maar niet te behandelen.

Iets waar de commissie gretig gehoor aan gaf.

Hoewel de SP de reputatie heeft, dat ze elke misstand waar ze het bestaan van vermoed, onder de aandacht een groot publiek weet te brengen, betracht ze in de kwestie Recreatieoord uiterste terughoudendheid en verdedigt ze het beleid dat door het college wordt gevoerd.

Zo heeft fractievoorzitter Keesman (tevens partner van lokale partij ideoloog Hoogervorst) ooit tegenover het NHD verklaard, dat mijn opvattingen wat te kort door de bocht waren en dat het haar ging om het totale resultaat.

Inmiddels is duidelijk geworden, dat ze pas op 28 juni van dit jaar op de hoogte is gesteld van de voorwaarden waaronder de overeenkomst met Orez bv werd aangegaan. De pretentie die men uitstraalt van, wij weten alles en de zaak is onder controle, is niet meer dan bluf en de verplaatsing van hete lucht.

De werkelijkheid is, de raad haar eigen bevoegdheden vanaf het begin uit handen heeft gegeven en zich vervolgens nergens meer in heeft verdiept.

Het uit handen geven van bevoegdheden, gebeurde trouwens toen de SP nog leiding gaf aan het college. Waarschijnlijk is dat de reden, dat de SP tot dusver helemaal niets is opgevallen.

Metamorfose.

Had Enkhuizer VVD in het verleden zelden of nooit iets van belang te melden, sinds haar keuze voor de oppositie stelt ze dingen aan de orde, die ze in het verleden altijd zorgvuldig had weten te vermijden.

Zo stelde ze namelijk onlangs op haar website de prangende vraag, “Wat houdt het college in Enkhuizen achter?”. De vraag had betrekking op het CUP, ofwel het College Uitvoeringsprogramma. 2018-2022.

Volgens het college zijn 75% van de uit te voeren projecten “opgepakt”.

Wat opgepakt inhoud, heb ik in een eerdere column (naar aanleiding van het vertrek van Van Reijswoud) al geschreven.

Mijn conclusie toen was, “Dus als ambtenaren dingen oppakken, dan wil dit slechts zeggen, dat er kennis is genomen van iets, maar dat men dat iets (in veel gevallen) weer zorgvuldig in de onderste lade heeft gedeponeerd.”.

Ik schreef die column op 11 maart en kan alleen maar vaststellen, dat de VVD in Enkhuizen, sinds het vertrek van Van Reijswoud, een totale metamorfose heeft ondergaan.

Van “slaapt u toch vooral rustig verder, het college heeft het beste met u voor”, naar “wat houdt het college in Enkhuizen achter”.

Eigenlijk gaat het om een retorische vraag, omdat het antwoord al bekend is. Op het moment, dat driekwart van de beschikbare tijd verstreken is, is slechts 20 % van hetgeen er gerealiseerd had moeten worden, daadwerkelijk gerealiseerd.

De resterende 80 % is “opgepakt”. De kans, dat een aanzienlijk deel ervan in het laatste jaar gerealiseerd zal worden is, gezien de personele problemen bij SED, gering te noemen.

Dat neemt echter niet weg, dat ik blij ben met de metamorfose die de lokale VVD heeft ondergaan sinds Stomp fractievoorzitter is.

Wat meer aandacht voor de democratische normen en waarden, het fundament van ons openbaar bestuur en meer scepsis ten aanzien van de bureaucratische gewoonten en gebruiken.

Pot verwijt de ketel

Afgelopen maandag nam ik een bescheiden opstand waar tijdens een ingelaste gemeenraadsvergadering. De oppositie wilde het CUP (College Uitvoering Programma) evalueren. Dat had al eerder moeten gebeuren maar zoals u weet heeft iedereen het, druk, druk, druk.

Het college wilde dus wachten met evalueren van het CUP tot na het reces en dus bedacht voorzitter van Zuijlen een list. Voor elke vergadering dient een definitieve agenda te worden vastgesteld.

Bij dat agendapunt liet van Galen (CDA) weten geen behoefte te hebben aan een evaluatie op dat moment, maar een voorkeur te hebben voor een evaluatie in het najaar.

Dat was een raadsmeerderheid het met hem eens. Met als gevolg, dat de agenda leeg was en de vergadering binnen 20 minuten was afgelopen.

Dat viel niet lekker bij de aanvragers van de vergadering, raadslid Stomp (VVD) en raadslid Keesman (SP).

Stomp aarzelde niet om meteen grote woorden te gebruiken. Zoals disrespect voor de democratie door de voorzitter. Dat kwam me allemaal een beetje overdreven voor. Ook de opvatting van Keesman, dat ze dit nooit eerder mee had gemaakt, sneed weinig hout.

De weigering om een agendapunt te behandelen lijkt me een recht van de raad, waar ze overigens zelden of nooit gebruik van maakt. Ook niet als daarvoor een uitstekende reden bestaat. Bijvoorbeeld wanneer het college op het allerlaatste moment nog stukken toevoegt.

Ik heb nog nooit meegemaakt dat de raad dan om uitstel vroeg. Trouwens hoe democratisch was de raad toen men mij het recht ontnam om me tot hen te richten. Met het verzoek een taxatierapport in te zien om te kunnen beoordelen of dat rapport geheim moest blijven.

Dus wat mij betreft hebben de verwijten van de oppositie een hoog pot verwijt de ketel gehalte.

Dat neemt verder niet weg, dat het voeren van oppositie een ondankbare en moeilijke bezigheid is en dus verdient elke oppositie steun voor het feit, dat ze deze ondankbare taak op zich neemt.

Maar vervul hem met trots en verval niet in geweeklaag.

Malversaties.

Nog steeds geen sjoege van de kersverse kampioenen van de openbaarheid. De SP, VVD en EV!

Aangaande het verzoek om me te informeren over de geraamde opbrengst van het plandeel recreatiewoningen en camping. Evenals de geraamde kosten van de grondexploitatie.

SP en VVD hebben de afgelopen 7 jaar een vooraanstaande rol gespeeld in het project REZ. De SP tijdens de beginfase, de VVD tijdens de eindfase.

De leiding van beide partijen is slim genoeg om te beseffen, dat een prijs van € 335.000,- voor de vergunning om een park met 200 recreatiewoningen en een camping met 200 standplaatsen te realiseren belachelijk is. Ook al vanwege het feit dat de daarvoor benodigde grond gratis ter beschikking werd gesteld.

Een dergelijke resultaat kan alleen het gevolg zijn van financiële malversaties door de betrokkenen. Wie vervolgens weigert om onderzoek mogelijk te maken naar de aard van die malversaties, maakt zichzelf medeplichtig.

In die situatie bevindt de gehele raad zich op dit moment. De raad heef zich na lang aarzelen inzage verschaft in de financiële onderbouwing van het project.

De daarin voorkomende malversaties kunnen haar niet ontgaan zijn. Daarover te zwijgen maakt haar medeplichtig. Wie kennis heeft van, maar er het zwijgen toe doet, is medeplichtig.

Gelukkig heeft raadslid van Galen te kennen gegeven dat hij tijdens de eerstvolgende raadsvergadering (morgen) er bij de wethouder op zal aandringen om de financiële onderbouwing van de overeenkomst tussen de gemeente en Orez openbaar te maken.

Wethouder Heutink lijkt me een nuchtere vrouw, die er daarom niets voor zal voelen om zich medeplichtige te laten maken aan gesjoemel, waar ze part nog deel aan heeft gehad.

Zodat de plotselinge ommezwaai van SP, VVD en EV! (waarbij ze zichzelf als de kampioen van de openbaarheid profileerden) wel eens een averechts effect zou kunnen hebben.

Omdat de coalitie (op aandringen van Van Galen) niet langer tegen het openbaar maken van het taxatierapport zal zijn.

Het rapport, dat de SP, VVD en EV! tot dusver proberen geheim te houden, om te kunnen blijven volharden in de opvatting, dat er geen malversaties hebben plaatsgevonden.

%d bloggers liken dit: