Afwijkingsbesluit (vervolg)

Het bovenstaande uittreksel is onderdeel van de besluitenlijst van B&W van 23 november 2021.

Ik schreef er al eerder over en heb mijn lezers toen gevraagd om even bij de SP te informeren hoe de vork precies in de steel zat. Omdat je alleen door dat te doen (volgens mevrouw Keesman) betrouwbare informatie uit de eerste hand krijgt.

En je je dus niet laat informeren door subversieve elementen die alleen maar verwarring zaaien en die (anders dan mevrouw Keesman) niet bij de burgemeester op schoot mogen zitten.

Klaarblijkelijk heeft een lezer op 17 december daadwerkelijk gedaan waar ik om had gevraagd en bij de SP geïnformeerd hoe de vork in de steel zat.

Mevrouw Keesman laat hem vervolgens weten, ik citeer,

De verwachting was dat de onderhandelingsfase aan het eind van 2021 zou zijn afgerond. Het gaat om grote belangen en er zit een behoorlijke vertraging in die niet door de gemeente Enkhuizen wordt veroorzaakt. Zodra het mogelijk is zullen de stukken openbaar worden gemaakt. Uiteraard vragen wij telkens weer wanneer het zover is.

Wacht even. In mei neemt de raad (met steun van de SP) een motie aan waarin om openbaarmaking van het taxatierapport wordt gevraagd. Het college laat weten de motie te omarmen, maar vraagt uitstel tot juni.

In juni blijkt die “omarming van de openbaarmaking” gewijzigd te zijn in een geheimverklaring, die naar verwachting in september zal worden opgeheven.

In september spreekt men de verwachting uit dat de geheimverklaring voor het einde van het jaar kan worden opgeheven. Helaas, ook daar is geen sprake van.

De huidige streefdatum lijkt St Juttemis, maar in ieder geval na de verkiezing in maart.

Keesman spreekt van een behoorlijke vertraging “die niet door de gemeente wordt veroorzaakt”.

O nee? Terwijl de kwestie al vanaf mei speelt wordt er pas eind november in een B&W vergadering gevraagd om “In te stemmen met opdrachtverlening aan Fakton voor de voortzetting van de financiële advisering binnen het project Enkhuizerzand waarbij afgeweken wordt van het interne inkoopbeleid om meervoudig onderhands aan te besteden boven de € 30.000,-“.

Een behoorlijke vertraging in de opdrachtverlening (6 maanden), maar wel een die niet door de gemeente is veroorzaakt.

Door wie dan wel? Mevrouw Keesman verzint uitvluchten waar je zelf bij staat.

Ook opmerkelijk is de gemeentelijke keuze voor wie haar op financieel gebied van advies mag dienen. Fakton, het bedrijf dat er bij haar vorige advies maar 30 miljoen naast zat.

Of is de keuze wederom op Fakton gevallen, omdat je dan zelf mag bepalen welk advies er aan je wordt gegeven. Op basis van het “wie betaalt, bepaalt” beginsel.

Totdat ze dat nieuwe advies heeft gegeven “adviseert” Fakton, om het oude advies (met het onverklaarbare verschil van 30 miljoen) geheim te houden.

Welk advies uiteraard eerst door het college en vervolgens (klakkeloos) ook door de gemeenteraad werd overgenomen.

Uiteraard zal het nieuwe advies pas na de verkiezing worden gegeven en zal dat (vanwege het gevecht om de baantjes, dat na elke verkiezing uitbreekt) niet of nauwelijks de aandacht krijgen die het behoort te krijgen.

En dat is precies waar de huidige raad op aan stuurt.

Drogredenen.

Mijn vorige beschouwing ging over de brief die fractievoorzitter Keesman (SP) de mensen had doen toekomen, die er bij haar op hadden aangedrongen om de taxatie van de exploitatieopzet van Orez BV openbaar te maken.

De gehele brief staat op de SP website en kunt u via deze link lezen.

In de brief somt Keesman wat drogredenen op waarmee ze denkt het besluit tot geheimhouding te kunnen rechtvaardigen. De noodzaak tot geheimhouding is (volgens haar) het gevolg van de bestaande aanbestedingsregelgeving.

Waarbij ze gemakshalve “vergeet”, dat die verplichting vervalt nadat het werk is aanbesteed. Ten minste, voor wie de aanbesteding heeft gewonnen.

Hier ging het om een onderhandse aanbesteding. De opvatting dat niemand, dus ook de gemeenteraad niet, zou mogen weten onder welke voorwaarden werk (in de orde van grote van 100 miljoen) onderhands werd gegund (jaren nadat het werk was gegund) is een flagrante onwaarheid.

Om van een leugen mogen te spreken moet je er zeker van zijn, dat Keesman de aanbestedingsregels ook daadwerkelijk begrijpt. Helaas wekt ze die indruk niet en in dat geval kun je alleen spreken van onwaarheden en niet van leugens.

Toch slikken alle raadsfracties tot op de dag van vandaag deze voorstelling van zaken.

Tekenend is het kader waarin Keesman deze brief plaatst. Ik citeer haar letterlijk.

U kunt het er mee eens zijn. U kunt het hier ook niet mee eens zijn. Wanneer de rapporten openbaar zijn kunt u ons bevragen en ter verantwoording roepen. Maar ik wil hier ook graag de oproep plaatsen, bel, mail of zoek raadsleden op. Dan krijgt u de informatie uit de eerste hand. Wij vertegenwoordigen u. 

Dus, om informatie uit de eerste hand te krijgen moet je contact opnemen met raadsleden, die (op aanraden van het college) gezamenlijk hebben besloten om zichzelf een zwijgplicht op te leggen.

Op basis van een aantal (door het college geformuleerde en vervolgens door de raad overgenomen) drogredenen

De tragische werkelijkheid is natuurlijk, dat de raad tot 28 juni van dit jaar geen flauw benul had van wat er (in financieel opzicht) met Orez was afgesproken en dat ze zich (tot op dat moment) door het college steeds weer met een kluitje in het riet had laten sturen.

Zodat pas vanaf 28 juni 2021 kon worden vastgesteld, dat de met Orez gesloten Anterieure Overeenkomst (dank zij de taxatie) € 2,65 miljoen nadeliger uitviel dan het (onvoorwaardelijke uitgebrachte) openingsbod van Orez bv.

Dat € 30 miljoen verschil zit in de waarde die de gemeente voor marktconform hield en de waarde die Droomparken had berekend.

En hoe reageert de gemeenteraad op deze twee onweerlegbare feiten? Ze maakt elke discussie onmogelijk door die feiten geheim te verklaren. Maar zelfs in dat opzicht faalt men.

De € 2,65 miljoen lagere opbrengst valt te herleiden uit reeds openbaar gemaakte documenten. Het zelfde geldt voor het verschil in grondwaarde van € 30 miljoen. Je moet alleen even de betreffende documenten bestuderen.

Maar dat zal voor de meeste raadsleden wel te veel moeite zijn.

Na ons, de zondvloed.

Naast de “overweging “, dat het taxatierapport (dat het bewijs inhield dat de uitgebrachte bieding op de grond marktconform was) niet eerder openbaar gemaakt mocht worden dan nadat het gehele project was uitgevoerd, “overwoog” de raad ook nog andere zaken.

Zoals bijvoorbeeld de overweging, dat openbaarmaking van het taxatierapport de uitkomst van besprekingen met Droomparken zou kunnen beïnvloeden.

Een opvatting, die werd weersproken door raadslid Stomp (VVD), wiens betoog er op neerkwam, dat voor wie op de hoogte was van de inhoud van de door Orez voorgelegde exploitatieopzet, de inhoud van het taxatierapport nauwelijks nog geheimen kon bevatten.

Overigens waren de besprekingen met Droomparken een vrij recent argument om de geheimhouding in stand te houden. Het werd bijvoorbeeld niet gebruikt om mijn verzoek om inzage af te wijzen.

Dat verzoek was een jaar eerder gedaan en een gesprek met Droomparken was toen nog niet als noodzakelijk beoordeeld. Omdat men toen nog verkondigde dat er niets mis was met de overeenkomst met Orez.

Pas toen Struijlaart het veld had geruimd en zijn opvatting (er is helemaal niets aan de hand) niet langer houdbaar bleek, werd er besloten om advies te vragen.

Aan het bureau, dat eerder de marktconformiteit bewezen had verklaard en ook had geadviseerd om het “bewijs” ervan onmiddellijk geheim te verklaren.

Het soort van deskundigheid waar Keesman (SP) diep van onder de indruk is en waar ze zich achter denkt te kunnen verschuilen. [Mijn naam is Haas, ik weet van niets, maar ik volg slechts het advies van deskundigen]

Kortom, er worden voortduren nieuwe overwegingen verzonnen, die stuk voor stuk pogingen zijn, om de Wet Openbaarheid Bestuur te ondermijnen in plaats van haar uit te voren.

Pogingen die je alleen maar een halt kunt toeroepen door inschakeling van de bestuursrechter, omdat de democratische toezichthouder (de gemeenteraad) geen zin heeft om haar werk te doen.

Meer dan een jaar geleden (18 augustus 2020) verzocht ik de raad om kennis te nemen van de inhoud van het taxatierapport om op basis van de inhoud een oordeel te vellen over de vraag of het rapport nog langer geheim moest blijven.

Ik ben er inmiddels van overtuigd, dat de overgrote meerderheid van de raad (op advies van het college) nooit aan dat verzoek heeft voldaan, maar zich (in plaats van zelf een mening vormen) liever een mening laat opdringen.

Door het college. Op basis van krakkemikkige “overwegingen”, die de toets der kritiek niet kunnen doorstaan en uit duidelijk herkenbare drogredenen bestaan.

Wat tot de treurige conclusie leidt, dat democratisch toezicht op de gedragingen van de overheid kennelijk niet werkt. We zien het niet alleen bij de landelijke overheid, maar ook bij de lokale overheid.

Met als gevolg, dat het vertrouwen in onze democratische instituties (zoals de gemeenteraad) steeds minder wordt.

Het kan degenen die deze instituties bevolken kennelijk allemaal niets schelen. Men weigert verantwoording af te leggen over de ingenomen standpunten en houdt elkaar de hand boven het hoofd, door bewijs van strafbare feiten geheim te verklaren.

Dat kan niet goed blijven gaan, maar de betrokken gaan er kennelijk van uit dat het hun tijd nog wel zal duren.

“Après nous, le deluge”, ofwel “Na ons, de zondvloed”.

Linkeballen.

Een van de mooiste woorden uit het wielrenjargon is volgens mij linkeballen.

Oud wielrenner en verslaggever Maarten Ducrot gebruikt het om aan te geven dat de periode van samenwerken (om het peloton voor te blijven) is afgelopen en het, nu de eindstreep in zicht is, ieder voor zich is in de strijd om de dagprijs.

De politiek kent hetzelfde fenomeen.

Naar mate de verkiezingen dichterbij komen, des te geringer is de behoefte van partijen om als zijnde “eensgezind” over te komen. Alleen de dagprijs, die na de verkiezing wordt uitgereikt, doet er nog toe.

Gisteren schreef ik nog, dat Derrick Stomp (VVD) een van onze burgerrechten, zoals het recht op openbaar bestuur (in ruil voor een schouderklopje van het college) bij het grof vuil had gezet.

Vandaag lees ik in de krant, dat hij (met 13 medestanders) aan het linkeballen is over een door de gemeente te betalen bijdrage aan de SED. Zou de bijdrage gelijk verdeeld zijn over de drie gemeenten, dan zou de Enkhuizen bijdrage, net als de twee anderen 5 ton zijn geweest.

Maar om één of andere reden is dat niet eerlijk genoeg volgens Drechterland en StedeBroec en dus vinden ze, dat Enkhuizen € 90.000,- meer moet betalen dan StedeBroec en € 120.000,- dan Drechterland.

In vergelijking met wat we zijn misgelopen bij de verkoop van het recreatieoord gaat het hier natuurlijk over pinda’s, waar alleen PvdA, D66 en CU/SGP zich niet druk over willen maken.

Dat scheelt in ieder geval met de verkiezingen van 4 jaar geleden, toen iedereen akkoord was gegaan met een verhoging van 13,5 miljoen voor het SED op basis van de oude verdeelsleutel.

Maar als gezegd, hier gaat het om pinda’s en de vraag is dus, gaan ze straks over het REZ ook nog linkeballen.

Of blijft Enkhuizen Vooruit de enige partij die door heeft, dat het taxatierapport van BaseValue NIET het bewijs is, dat Orez destijds een marktconform bod heeft uitgebracht en wat daarvan het gevolg is.

Schouderklopje

Collaboreren is dus een vorm van samenwerken waarbij de ene partij zich schikt naar de wensen van de andere partij.

In theorie is de gemeenteraad de hoogste instantie binnen de gemeente, belast met toezicht op het college en haar ambtelijke apparaat.

In de praktijk mist ze in het merendeel van de gevallen het morele gezag (maar ook de kennis) om dat toezicht te kunnen uitoefenen.

Gewoonlijk bepaalt het college de mate waarin zij toezicht op haar doen en laten toestaat. Dit is duidelijk waarneembaar bij het recente genomen besluit, om de geheimhouding t.a.v. het taxatierapport in stand te houden.

Het oorspronkelijke advies tot geheimhouding was van BaseValue en dateert vanaf het moment dat het rapport was uitgebracht. Het college heeft vervolgens het advies “overgenomen”.

Inmiddels is komen vast te staat, dat de waarde die BaseValue marktconform verklaarde, 30 miljoen lager ligt, dan de waarde die Cushman & Wakefield heeft berekend.

Mevrouw Keesman (SP) heeft laten weten zelf niet over enige kennis van zaken te beschikken, maar af te willen gaan op het oordeel van deskundigen.

Welnu, wiens deskundigheid slaat ze hoger aan.

De deskundigheid van BaseValue, 3 oud medewerkers van Fakton, die in 2017 voor zichzelf zijn begonnen in Oldebroek, Overijssel. Of Cushman & Wakefield, vastgoed taxateur met 400 kantoren in 70 landen.

De opdracht aan Orez bv was feitelijk al gegund, nadat ze haar exploitatieopzet had ingediend. Er moest alleen nog een formaliteit worden vervult. Namelijk, de hoogte van het bod (€ 335.000,-) moest bevestigd worden door een taxateur.

En zie daar, na wat onverklaarbaar gegoochel met cijfers, komt men uit op min of meer hetzelfde bedrag dat door Orez was geboden.

Verder controle werd niet noodzakelijk geacht. Sterker nog, de rekenmethode werd, net als de exploitatieopzet waarop ze was gebaseerd, geheim verklaard.

Waar mevrouw Keesman haar collaboratie nog denkt te kunnen verbergen door een beroep op denkbeeldige deskundigen, vindt Stomp (VVD) die moeite nog te veel en verklaart doodleuk, dat de reden voor heimhouding niet aanwezig is.

Volgens hem bevat het rapport geen geheimen voor Droomparken, maar als het college (om haar moverende reden) liever geheimhouding wil, dan is hij best bereid, om aan die wens van het college tegemoet te komen.

Een nog duidelijker bewijs van collaboratie laat zich moeilijk bedenken. Een van onze burgerrechten, openbaarheid van bestuur, wordt door de fractievoorzitter van de VVD moeiteloos terzijde geschoven. In ruil voor een schouderklopje van het college.

Misverstanden.

Tijdens de gemeentelijke bijeenkomst voor kandidaat raadsleden zag ik Bram van der Pijll omringt door nieuwe en oude leden op de kieslijst van NE. Ik vroeg Piet Mazereeuw (bij mijn weten tot dan toe de beoogde lijstrekker) of Bram de nieuwe lijsttrekker zou worden.

“Daarover beslissen de leden” liet Piet me weten. Ik heb daaruit twee conclusies getrokken die beide fout blijken te zijn.

De leden hadden over het lijsttrekkerschap nog niets besloten en Bram was beschikbaar om lijsttrekker te zijn. Op voorwaarde, dat de leden daar mee in zouden stemmen.

Piet heeft me inmiddels laten weten, dat de leden hem als lijsttrekker hadden aangewezen en Bram van der Pijll heeft me laten weten, dat hij niet beschikbaar was voor de functie. Sterker nog, dat het mij niets aangaat welke plek hij op de kieslijst zal innemen.

Ik begrijp hieruit, dat bij NE de keuze voor het lijsttrekkerschap losgekoppeld is van het samenstellen van de kieslijst. Ongebruikelijk, maar elke partij hanteert zijn eigen procedures.

Overigens was dit niet het enige misverstand tussen NE en mijzelf. Zo leefde bij de lijsttrekker van NE de gedachte dat ik lid zou zijn van de Piratenpartij waar Bob Sikkema lid van is en waarmee hij aan de verkiezingen wil deelnemen.

Ik wijs in dit verband even op de pagina op mijn blog met de naam “Verkiezingen 2022”. Daar laat ik weten geen vertrouwen te hebben in politici die uit zijn op meer macht voor henzelf.

Maar dat ik politici, die zeggen bereid te zijn om de macht beter te controleren, de mogelijkheid wil geven om hun opvattingen (via mijn blog) te verspreiden.

Tot nu toe hebben twee politici van die mogelijkheid gebruik gemaakt. Frank van Gangelen (EV!) en Bob Sikkema (Piraten Partij). Ik ben van geen van beide partijen lid en zal dat ook nooit worden.

Ik wil het alleen mogelijk voor ze maken dat ze hun opvattingen kenbaar maken bij een ander publiek dan ze misschien gewend zijn.

Dat gezegd hebbende, hebben Bob en ikzelf wel iets gemeen. We zijn er beiden van overtuigd, dat het geheim verklaren van het taxatierapport slechts tot doel heeft te verhinderen, dat het misbruik van bevoegdheden door het college aan het licht zal komen.

Daarin verschilt de Piraten Partij met alle overige 10 partijen die momenteel in raad zitten. Aannemende, dat ze dinsdag a.s. unaniem tegen het opheffen van de geheimhoudingsplicht zullen stemmen.

Alle 10 hebben, naar we mogen aannemen, kennis genomen van de inhoud van het taxatierapport en weten dus, dat het géén bewijs is van marktconformiteit van het bod van Orez.

De reden voor de geheimhouding berust dan ook op de naïeve veronderstelling, dat die wetenschap (de bieding van Oreze was niet marktconform) voor Droomparken verborgen kan worden gehouden.

Droomparken wist vanaf het begin, dat ze door de aankoop van Orez het gebied voor een fractie van haar werkelijke waarde in bezit zou krijgen.

De hele gang van zaken rond de geheimhouding heeft slechts tot doel, om de leugen (over de marktconformiteit van door Orez uitgebrachte bod) tot aan de verkiezingen in stand te kunnen houden.

Gotspe

Gotspe is via het jiddisch in de Nederlandse taal terecht gekomen en betekent een ongelofelijke brutaliteit. Met als bekendste voorbeeld, de man die zijn ouders vermoordde en vervolgens om clementie vroeg, omdat hij wees was.

Een gotspe leek me wel een mooie benaming voor de manier waarop de SP haar leden (en lezers van haar blog) voorlicht. Neem bijvoorbeeld dit.

Binnen het huidige, geldende systeem van het aanpakken van grote projecten – of dat nu een nieuwe weg, een groot gebouw of een nieuw recreatieoord is – is ‘aanbesteding’ een verplicht onderdeel.

In zo’n aanbesteding zullen er altijd documenten zijn die – al dan niet tijdelijk – vaak om financiële redenen geheim zullen zijn.

Dat is een gevolg van de aanbestedingsverplichting die past binnen de heersende regelgeving. Dat hebben wij niet bedacht. Sterker nog: wat de SP betreft moet dit anders, en moeten we van dit systeem af. Meer mensen moeten dan eerst anders gaan stemmen, tja …

Aanbesteden is een manier van inkopen, waarbij een opdrachtgever een uit voeren opdracht formuleert, waarop de opdrachtnemers reageren met een offerte of prijsopgave, waaruit de opdrachtgever vervolgens een keuze maakt.

De belangrijkste varianten zijn de openbare en niet openbare aanbesteding, elk met eigen aanvullende voorwaarden.

De SP beweert nu, dat het anders moet en dat ze een beter systeem weet, zonder dat ze aangeeft hoe dat er uit ziet. Om tot dat betere systeem te komen, moeten er meer mensen op de SP gaan stemmen.

Tot dan zullen we het moeten doen met het huidige systeem, waarover de SP tot voor kort uiterst tevreden was, gezien het bereikte resultaat.

Inmiddels lijkt men over het bereikte resultaat minder tevreden. Zodanig zelfs, dat er op advies van Fakton/Value (ook de maker van het taxatierapport) opnieuw onderhandeld moet worden.

Die ontevredenheid over het resultaat wijt men, zoals vrijwel alle politici, niet aan het eigen incompetente gedrag, maar aan de tekortkomingen van het systeem.

De gotspe is dus, dat de eigen tekortkomingen (zoals het niet houden van adequaat toezicht) tot fouten van het systeem worden verklaard.

De armzalige werkelijkheid van de grootste fractie in Enkhuizen is, dat ze geen enkel benul heeft van aanbestedingen of marktconforme voorwaarden.

Niet echt onbegrijpelijk, omdat in de wenswereld van de SP deze begrippen geen enkele rol van betekenis hebben. Maar in de grote mensen wereld, waarin we als Enkhuizen moeten zien te overleven, zijn die begrippen wel van doorslaggevend belang.

En passant probeert de SP ons ook nog met een andere gotspe bang te maken.

Zolang het algehele systeem van aanbesteding nog is zoals het is, moeten we er nauwkeurig mee omgaan. We willen niet straks honderdduizenden, miljoenen euro’s minder te besteden hebben. Als het rapport NU openbaar zou zijn, zit die kans erin. Dat risico kunnen we echt niet lopen, dat zult u met mij eens zijn.

Nadat men er eerst voor gezorgd heeft, dat Enkhuizen miljoenen minder te besteden heeft (door de malversaties van het college over het hoofd te zien) dreigt men nu met miljoenen verliezen. Als het taxatierapport niet langer geheim zou blijven.

Geen enkele vorm van bewijs. Louter bangmakerij, waarachter men het eigen falen denkt te kunnen verbergen tot, in maart 2022, de verkiezingen zijn geweest.

Hand-en-spandiensten.

Eindelijk, na maandenlang hardnekkig stilzwijgen een reactie van de SP op haar weblog. Fractievoorzitter Keesman laat degenen, die haar een brief over het taxatierapport schreven, weten.

Het betreffende document maakt echter nog onderdeel uit van een onderhandelingsprocedure met Droomparken/Europarcs. In de aanbestedingsprocedure vormt deze onderhandelingsfase een essentieel onderdeel. Om de onderhandelingspositie van de gemeente Enkhuizen niet te frustreren (en dus om te voorkomen dat de gemeente hier financieel nadeel van zal ondervinden) acht de SP het niet verstandig om nog tijdens deze onderhandelingsfase over te gaan tot het openbaar verklaren van bedoeld document. Zodra de onderhandelingsfase is afgerond – onze verwachting is dat dit nog dit jaar zal zijn – zullen we aandringen op en instemmen met openbaarmaking. Zoals u van ons mag verwachten.

Het WOB verzoek in kwestie is van Sikkema en is in essentie niet anders dan het verzoek dat ik een jaar eerder al had ingediend. In het vorige bericht hebt u de reden voor weigering van mijn verzoek (een jaar geleden) kunnen lezen.

Toen was het verstoren van de marktwerking het voornaamste argument, nu is het de onderhandelingspositie van de gemeente die gevaar loopt. De vage reden van een jaar geleden zijn inmiddels vervangen door nieuwe, minstens even vage redenen.

Wat te denken van de volgende zin. In de aanbestedingsprocedure vormt deze onderhandelingsfase een essentieel onderdeel.

Is het niet zo, dat de “aanbestedingsprocedure” met de ondertekening van de Anterieure Overeenkomst zijn beslag heeft gekregen en is afgerond.

Als je na die afronding opnieuw wilt onderhandelen prima, maar dan toch wel op basis van het overeengekomen document, de Anterieure Overeenkomst en niet op basis van een document dat geheim moet blijven.

Hoe kan een taxatierapport, dat geen ander doel had dan de marktconformiteit van het bod van Orez te bewijzen, deel uitmaken van de onderhandelingen, die men zegt met Droomparken te willen voeren?

Wat denkt men met deze geheimhouding te kunnen bewerkstelligen?

Dat het voor Droomparken geheim blijft, dat men de Enkhuizer gemeenschap heeft voorgelogen door te doen of de bieding van Orez bv marktconform was?

Dat wisten ze bij Droomparken vanaf de eerste dag. Bovendien wie formuleert de grondslag voor die onderhandelingen? Juist ja, Fakton/BaseValue hetzelfde bedrijf dat het taxatierapport vervaardigde, dat “bewees”, dat de grondwaarde van het gebeid 1% was van de waarde die Droomparken er aan toekent.

Nee, van dat soort uitgangsposities zullen ze bij Droomparken in de war raken.

Bovendien, tot voor kort waren de plannen van Droomparken vrijwel volmaakt volgens de SP en was ik degene die geen rekening hield met het hele plaatje.

Nu opeens wordt het hele plaatje pas echt compleet, als er onderhandelingen zijn gevoerd over zaken die we niet mogen weten, maar die mogelijk voor het einde van het jaar duidelijk zullen worden.

Eerst was het voor september, nu is het voor het einde van het jaar en straks is het voor de verkiezingen. Maar als het aan de SP ligt, komt die duidelijkheid er natuurlijk nooit.

Als gezegd, de financiële malversaties vinden hun oorsprong in een college dat onder leiding van de SP stond met Olierook als meest dominante figuur. Ze zijn Struijlaart merkwaardig genoeg nooit opgevallen en Heutink heeft er dagwerk aan om ze voor eeuwig en altijd te verbergen.

Keesman en de SP verlenen alleen wat hand-en-spandiensten om de aandacht af te leiden, zoals het verstrekken van disinformatie.

Niets bijzonders

En dan was er natuurlijk commissielid Hoogervorst (SP), die niets bijzonders was opgevallen voor wat betreft de gevolgde procedure en dus voorstelde om het hele agendapunt maar niet te behandelen.

Iets waar de commissie gretig gehoor aan gaf.

Hoewel de SP de reputatie heeft, dat ze elke misstand waar ze het bestaan van vermoed, onder de aandacht een groot publiek weet te brengen, betracht ze in de kwestie Recreatieoord uiterste terughoudendheid en verdedigt ze het beleid dat door het college wordt gevoerd.

Zo heeft fractievoorzitter Keesman (tevens partner van lokale partij ideoloog Hoogervorst) ooit tegenover het NHD verklaard, dat mijn opvattingen wat te kort door de bocht waren en dat het haar ging om het totale resultaat.

Inmiddels is duidelijk geworden, dat ze pas op 28 juni van dit jaar op de hoogte is gesteld van de voorwaarden waaronder de overeenkomst met Orez bv werd aangegaan. De pretentie die men uitstraalt van, wij weten alles en de zaak is onder controle, is niet meer dan bluf en de verplaatsing van hete lucht.

De werkelijkheid is, de raad haar eigen bevoegdheden vanaf het begin uit handen heeft gegeven en zich vervolgens nergens meer in heeft verdiept.

Het uit handen geven van bevoegdheden, gebeurde trouwens toen de SP nog leiding gaf aan het college. Waarschijnlijk is dat de reden, dat de SP tot dusver helemaal niets is opgevallen.

Afleidingsmanoeuvre.

Gisteren was voor de eerste keer in jaren de Presidiumvergadering (beraad van fractievoorzitters) weer openbaar. Wat een verademing in vergelijking tot het pompeuze harlekijnen gedoe tijdens de raadsvergadering.

De deelnemers hoeven niet voortdurend de voorzitter te bedanken voor het feit dat ze het woord mogen voeren. Men spreekt elkaar aan bij de voornaam en wekt zelfs de indruk, dat men naar elkaars argumenten luistert.

Kortom, de uitstraling van deze bijeenkomst is er een van van gewone burgers die hun best doen een bijdrage te leveren aan het besturen van de stad. Terwijl de meeste raadsvergaderingen op mij overkomen als bijeenkomsten van regenten, voor wie de vorm vele malen belangrijker is dan inhoud.

Alleen al uit “Public Relations” overwegingen zou men het besluit, om deze vergaderingen achter gesloten deuren te houden, nooit meer in overweging moeten nemen.

Wat overigens niet wil zeggen, dat het agendapunt waar mijn belangstelling naar uitging, “hoe nu verder met het raadsbreed akkoord” echt lekker uit de verf kwam.

Opvallend veel zelfkritiek, maar tevens ook de stille hoop, dat men verder kon op de weg, die men 3 jaar geleden had ingeslagen.

Overigens vond ik de opvattingen van de oppositie (zoals die verwoord werden door Keesman SP) nogal formeel en deden ze me bovendien terugdenken aan het kunstje, dat mede opposant Stomp eerder al eens had uitgehaald.

Namelijk toen “zijn” wethouder Boland het risico liep onder vuur te worden genomen vanwege het niet respecteren van het budgetrecht van de raad.

Ook toen liet hij een enigszins verbijsterde raadsmeerderheid weten, dat hij er, gelet op het gedrag van de gedoogpartner CU/SGP, er geen vertrouwen meer in had dat de coalitie haar programma nog zou kunnen uitvoeren.

Waarop de coalitie haar werkzaamheden beëindigde en Boland met onbevlekt blazoen (in bezit van een tien met een griffel in de vorm van een erepenning) afscheid mocht nemen.

De geschiedenis herhaalt zich. Ook nu twijfelt Stomp of de resterende leden van het college in staat zijn hun werk af te maken. Weg is de aandacht voor een VVD wethouder, dankzij wiens inspanningen Enkhuizen miljoenen aan inkomsten is misgelopen.

Zonder verantwoording af te leggen heeft Struijlaart de deur achter zich dicht getrokken. Onder achterlating van (en als dank voor het aangenaam verpozen) de schillen en de dozen.

Dank zij de stennis die Stomp maakt over het CDA/PvdA voorstel hem niet te vervangen, is evaluatie van zijn beleid inzake het REZ uitgebleven.

Kortom, hoewel ik het zou toejuichen als er ooit eens een echte oppositie zou zijn in Enkhuizen ben ik bang, dat wat zich nu de oppositie noemt niet veel meer is dan een min of meer geslaagde afleidingsmanoeuvre ten behoeve van wethouder Struijlaart.

%d bloggers liken dit: