In overweging nemen.

Afgelopen dinsdag vergaderde de raad over het gewijzigde bestemmingsplan Enkhuizerzand en IJsselmeergebied. Voor de raadsleden een uitgelezen moment om te demonstreren wat ze allemaal NIET weten.

Als je tijdens het seizoen hebt rondgekeken op de camping, dan moet je (rijdende op de Immerhornweg) rechts van je campers, caravans en soms zelfs tenten hebben zien staan.

Maar raadslid Jans (HEA) weet nog steeds niet waar de passanten hun plek hebben gekregen. Kennelijk beschikt hij ook niet over de plattegrond van de camping, die al sinds juli wordt verstrekt aan een ieder die er om vraagt.

De Jong (EV!) is verbaasd, dat de tijdelijke toegangsweg (voor bouwverkeer) niet wordt veranderd in een permanente toegang. Het aldaar geplaatste hek dat de toegang moet verhinderen is hem blijkbaar niet opgevallen.

Ook Raven (NE) ziet (een jaar nadat het Hoogheemraadschap geweigerd had in te stemmen met een noordelijke ontsluiting van het gebied, anders dan voor fietsverkeer) nu pas een verkeerschaos ontstaan.

Hoewel Droomparken een gelikte presentatie heeft gemaakt over hoe het gebied er mogelijk uit zo komen te zien, heeft mevrouw Buit (D66) kennelijk nog geen moeite gedaan om die presentatie te bekijken, want ze heeft nog steeds geen beeld van hoe het er uitgaat zien.

Van Galen (CDA) stipt de prijs aan waartegen Orez is overgenomen door Droomparken, maar verbindt daar verder geen conclusies aan. Hij wil wel weten hoe het staat met de overname van het zwembad.

Een mosterd na de maaltijd vraag, omdat de gemeente door het sluiten van haar overeenkomst met Orez inmiddels al haar troeven uit handen heeft gegeven en op dit punt afhankelijk is van de welwillendheid van de nieuwe eigenaar van Orez bv, Droomparken.

Hotting (CU/SGP) vraagt zich af in hoeverre het project nog budgetneutraal is. Tot nu toe kon je nog spreken van een opbrengst van € 335.000,- uit de verkoop van de grond. Er mag nu van uitgegaan worden, dat dit niet meer het geval zal zijn, nu er een beperking is opgelegd van het aantal te bouwen villa’s. Hetgeen neerkomt op een daling van de winstgevendheid voor Droomparken.

Overigens, het project is nooit budgetneutraal geweest als je rekening houdt met de kosten van nog te nemen de verkeermaatregelen buiten het projectgebied. Zoals de opwaardering van de dijkopgang.

Fractievoorzitter Keesman (SP) had, bij de goedkeuring van het vorige BP, al eerlijk laten weten, dat ze 1038 pagina’s van het BP niet allemaal had bekeken, maar de verwachting uitgesproken, dat het allemaal wel zou kloppen. Helaas is die verwachting niet uitgekomen en heeft het € 65.000,- gekost om de tekortkomingen in het vorige BP op te heffen.

Misschien heeft Keesman om die reden het woordvoerderschap in dit dossier overgedragen aan mevrouw Stemmler. Die, naar ik begreep, wel een poging had gedaan om de onderliggende stukken te bestuderen, maar ruzie had gekregen met de inhoudsopgave en de raadsvergadering benutte om naar een verbeterde versie (van de inhoudsopgave) te vragen.

Je had daar natuurlijk ook een ander medium voor kunnen gebruiken, zoals email of telefoon en niet hoeven wachten op de vergadering, maar elke schipper mag zijn mast overboord zeilen.

Net als haar voorgangster liet Stemmler weten, dat het gebrek aan inzicht in hetgeen er werd voorgesteld, voor haar geen reden was om tegen te stemmen.

Omdat spreken dikwijls zilver en zwijgen goud is, onthielden PvdA en VVD zich elk commentaar. We mogen aannemen, dat ook zij kennis hebben genomen van (en ingestemd hebben met) de voorgestelde wijzigingen in het BP.

Geen van de hierboven gestelde vragen, of gemaakte opmerkingen, houden ook maar enige verband met de voorgestelde wijzigingen in het BP en het feit, dat ze € 65.000,- hebben gekost om ze te kunnen aanbrengen.

Veel van de zaken waar raadsleden mee blijken te worstelen heb ik uitvoerig behandeld op mijn blog. Dat men echter weigert om te lezen, omdat ik niet op voorhand bereid ben om hun rooskleurige zelfbeeld te bevestigen. Liever laat men zich stroop rond de mond smeren door het college.

Het staat raadsleden vrij die keuze te maken, maar ik verbaas me wel over het feit, dat ze van ons burgers respect en waardering eisen, voor hun onkundig gedrag.

Het project kent een projectleider en een supervisor. Kennelijk zijn die niet in staat om de raad naar behoren te informeren en zijn de raadsleden te serviel, om dat op te merken en te veranderen.

Dus moet op voorstel van Jans (HEA) de heer Bruil (directeur van Droomparken en Orez) komen opdraven, om het gebrek aan kennis bij onze raadsleden op te heffen. Een duidelijk breuk met het principe, dat alleen datgene wat het college heeft geaccordeerd, serieus in overweging mag worden genomen.

Een beleidswijziging, die het misschien mogelijk maakt, dat mijn bevindingen ook in overweging mogen worden genomen. Iets waar tot dusver een taboe op rustte en niet was toegestaan.

Phyrrusoverwinning?

Zoals ik voorspelde heeft de raad de derde versie van het bestemmingsplan (hierna BP) Enkhuizerzand goedgekeurd, waarbij Struijlaart (als gebruikelijk) de eigen organisatie (en daarmee indirect zichzelf) in het zonnetje probeerde te zetten.

In werkelijkheid dankt de gemeente het bereikte resultaat natuurlijk in de eerste plaats aan de huidige eigenaar van het recreatieoord. Droomparken.

Daar zijn ze natuurlijk niet zo dom, dat ze de manier waarop zij van haar pas verworven bezit gebruik mag maken, laat bepalen door de brekebenen in de Breedstraat. Dat kunnen ze zelf beter.

Het BP is grotendeels opgesteld door de firma Rho, adviseurs voor de leefruimte bv en jarenlang adviseur van Droomparken. De bemoeienis van de gemeente voor wat betreft het BP beperkt zich voornamelijk tot het betalen van de door Rho ingediende facturen.

De hersteloperatie, waarbij de tekortkomingen van de eerdere versie zijn weggepoetst, hebben tot op heden € 65.000,- gekost. Tijdens de raadsvergadering heeft geen enkele partij aandacht besteed aan dit aspect.

Hoewel Struijlaart (naar de raad toe nog) blijft proberen de indruk te wekken dat hij nog steeds in controle is, ontkwam hij er niet aan te erkennen, dat de onderhandelingen over het herstelplan primair waren gevoerd door de eigenaar van het recreatieoord. Droomparken, in de persoon van haar directeur Bruil.

Die bepaalt in hoeverre hij tegemoet wil komen aan de wensen van het ZZM en de Provincie. Naar het zich laat aanzien zijn die wensen volledig ingewilligd.

Omdat het inwilligen van de wensen van de Provincie voor Droomparken een omzetverlies betekent, ligt de vraag voor de hand, in hoeverre de gemeente Droomparken voor dat omzetverlies heeft gecompenseerd.

Dat moet dan vastgelegd zijn in de nieuwe anterieure overeenkomst, maar ook daarover zijn in de raadsvergadering van gisteren geen vragen gesteld.

Kortom, Droomparken heeft voor zichzelf een nieuw bestemmingsplan weten uit te onderhandelen door toe te geven aan de wensen van de Provincie en het ZZM, terwijl de kosten ervan zijn neergelegd bij de gemeente.

Wat kan er in hemelsnaam nog mis gaan? Wel, daar schreef ik gisteren al over.

Dank zij het “vernieuwde” BP is is de door de gemeente verleende vergunning voor de plaatsing van caravans in de kwaliteitszone in strijd met het BP. Welke gevolgen daar aan moeten kleven bepaalt uiteindelijk de bestuursrechter, maar de overwinning van gisteren zou zo maar een Phyrrusoverwinning kunnen zijn.

Opnieuw verhuizen?

De krant van vandaag maakt melding van het feit, dat het bezwaar tegen het verlenen van een vergunning (voor de aanleg van een camping door Droomparken) door de gemeente ongegrond is verklaard.

Indieners van het bezwaar, de IJsselmeervereniging en Comité tot behoud van het Enkhuizerzand, dienen zich nu af te vragen, of de aangevoerde redenen voor de ongegrondverklaring hout snijden.

Is dat naar hun mening niet het geval, dan ligt het voor de hand dat zij hun bezwaar aan de bestuursrechter in Alkmaar zullen voorleggen.

Er is namelijk, tussen het moment dat Vereniging en Comité hun bezwaar indienden en het moment waarop hun bezwaar ongegrond werd verklaard, een en ander veranderd.

In het eerdere bestemmingsplan, dat RHO (adviseur van Droomparken en door Enkhuizen belast met het maken van een bestemmingsplan) had gemaakt, waren provinciale voorschriften inzake de ruimtelijke ordening weggelaten.

In haar reactieve aanwijzing maakt de provincie bezwaar tegen deze opvallende tekortkoming, waarna RHO deze omissie in haar nieuwste versie (die vanavond door de raad zal worden goedgekeurd) herstelde.

Het komt er op neer, dat het provinciale voorschrift om een 200 meter brede kwaliteitszone te handhaven aan de voet van de omringdijk, vanaf vanavond wel in het bestemmingsplan staat en dat daardoor de door de gemeente verstrekte vergunning opeens wel in strijd is met dat bestemmingsplan.

In het ergste geval kan dat betekenen, dat de sta-caravans (afkomstig van de oude camping) opnieuw moeten verhuizen.

Dit keer naar de plek waar Droomparken een villapark had gedacht. Volgens mij was de gemeente met Orez een verplaatsing van de camping overeengekomen, want daar is voldoende ruimte voor.

Waar niet voldoende ruimte voor is, is een camping met daarop als een soort bonus een Droompark met 65 bungalows.

Enfin, als ik in januari van dit jaar vaststel, dat de inrichting van de camping niet in overeenstemming is met de provinciale voorschriften, dan had dat de gemeente en de adviseur van Droomparken natuurlijk ook op moeten vallen.

Dat zal hun ook niet zijn ontgaan, denk ik, maar waarschijnlijk denken ze ook, dat voorschriften er alleen maar zijn voor Jan met de korte achternaam en dat zij daar ver boven verheven zijn. Wordt vervolgd.

Van tweeën één

De reden waarom politieke partijen schriftelijke vragen stellen is meestal niet, omdat ze op zoek zijn naar een antwoord. Men stelt vragen om voor zichzelf wat publiciteit te genereren en om achteraf te kunnen zeggen “dat men over een onderwerp vragen heeft gesteld”. Of wel, we houden (door het stellen van vragen) de vinger aan de pols.

Neem nu de vraag die de drie lokale partijen op 7 september stelden en die op 18 september beantwoord werd.

Vraag in cursief, antwoord daaronder in vet.

Zijn er door de Gemeente aangestelde Supervisor al verslagen gemaakt? Zo ja, welke essentiële zaken werden gerapporteerd? Zo nee, waarom niet?

De supervisor is betrokken bij de ontwikkeling van het vakantiepark, openbare ruimte en camping. De verantwoordelijkheid voor de invulling op basis van het beeldkwaliteitsplan ligt bij de ontwikkelaar. De supervisor toetst. Wij monitoren dit proces zorgvuldig. Er zijn geen essentiële zaken waarover verslagen worden gemaakt.

Op het antwoord volgt geen reactie van de vragenstellers. Kennelijk zijn ze tevreden met het gegeven antwoord. Maar is het antwoord “Er zijn geen essentiële zaken waarover verslagen (kunnen) worden gemaakt.” juist?

Op 20 juli maak ik een vergelijking tussen de plattegrond die aan de raad is voorgelegd en de plattegrond van de camping zoals die door Droomparken wordt uitgereikt. De beschouwing heet ” Der Teufel steckt im detail “. Volg de link om de beschouwing te lezen.

Ze komt er op neer, dat sinds de plannen voor het openbaar gebied aan de raad zijn gepresenteerd, (zie plattegrond) ze aanzienlijk zijn gewijzigd.

Een groot deel van wat de raad is gepresenteerd als openbaar gebied, maakt in werkelijkheid inmiddels deel uit van de camping. (Het deel passantencamping). De zuidelijke begrenzing van de passantencamping ligt ongeveer ter hoogte (halverwege) van het West-Frisia hoofdveld.

Tegenover de ingang van West-Frisia is een verbinding getekend die voert naar de parallelweg aan de andere kant van de sloot. Weg en parkeervakken zijn niet op schaal ingetekend en in werkelijkheid aanzienlijk breder.

Maar niet alleen dat, het openbaar gebied eindigt daar waar de camping begint (ter hoogte halverwege het West-Frisia hoofdveld) en is aanzienlijk kleiner dan aangegeven op de plattegrond die aan de raad is aangeboden.

Daarbij komt dat ik er ernstig rekening mee hou, dat de baai zoals aangegeven op de tekening nooit zal worden aangelegd en het openbare gebied beperkt zal blijven tot een 30 meter breed strand langs de bestaande kustlijn.

Maar goed, de gemeenteraad neemt mijn observaties niet serieus en daarmee veroordeelt men zichzelf tot het stellen van nutteloze vragen. Waar het college dan weer ontwijkende antwoorden op kan geven.

Hadden de drie lokale partijen mijn blog wel serieus genomen, dan hadden ze op 21 juli kunnen vragen, hoe kan het dat we over die gewijzigde plannen niet zijn geïnformeerd.

Nu vragen ze op 7 september of er iets is veranderd en krijgen op 18 september als antwoord, nee hoor, slaapt u rustig verder. Een advies dat de vragenstellers onmiddellijk opvolgen.

Het is van tweeën één. Of de supervisor doet zijn werk niet, want de plannen zijn wel degelijk veranderd ten opzichte van de plannen die aan de raad zijn voorgelegd en hij heeft die verandering niet in een verslag vastgelegd.

Ofwel de supervisor doet zijn werk wel naar behoren, maar het college vindt het niet nodig om de raad op de hoogte te stellen van de sterk gewijzigde plannen.

Ik ben benieuwd of deze tegenstrijdigheid tot nieuwe vragen zal leiden, of dat men haar (zoals gebruikelijk) zal doodzwijgen.

Goed en slecht nieuws.

Het goede nieuws is natuurlijk dat de drie lokale partijen (NE, HEA en EV!) sinds kort gezamenlijk vragen stellen aan het college. Het slechte nieuws is, dat ze die vragen op ambtelijke wijze formuleren.

Ambtenaren communiceren graag met behulp van cryptogrammen en door als raadslid die gewoonte over te nemen, worden de vragen nodeloos ingewikkeld en krijg je nooit een bevredigend antwoord.

Zo stelde de drie lokale partijen op 7 september de volgende vraag.

Hoe vallen de brochures van Somnium Recreatie te rijmen met genoemde overeenkomst, wij doelen hier met name op de verkoop van kavels voor duurdere vakantiewoningen op de camping?

Met “genoemde overeenkomst” wordt de Anterieure overeenkomst van 23 oktober 2018 bedoeld. Maar wat de drie nu eigenlijk precies willen weten is ook mij onduidelijk. Volkomen voorspelbaar maakt het college onmiddellijk gebruik van die onduidelijkheid om een nietszeggend antwoord te formuleren.

Wat de drie, met hun verwijzing naar de Anterieure Overeenkomst, mogelijk wilden bereiken was een verklaring voor het feit, dat Orez het gehele terrein waar de camping zou komen voor € 75.000,- had gekocht, terwijl alleen al de doorverkoop van 67 kavels voor chalets makkelijk meer dan 5 miljoen zou opleveren.

Misschien wilden ze wat anders weten, dat kan ook, maar één ding is zeker, zolang je blijft doorgaan met het stellen van cryptische vragen, kom je never nooit iets aan de weet.

Wil je als raadslid weten waarom een besluit is genomen? Nooit vragen naar het “waarom”, maar altijd vragen om inzage in de documenten die het besluit rechtvaardigen.

Mijn grote voorbeeld, de Amerikaanse journalist Izzy Stone, stelde zich op het standpunt, dat het stellen van vragen aan de overheid weinig zin heeft, omdat die alleen in uitzonderlijke gevallen bereid is om de waarheid te vertellen.

Beter was het de documenten in te zien waarop de overheid haar besluiten had gebaseerd. In dit geval de exploitatieopzet, die het college had doen besluiten om de opdracht tot herinrichting van het recreatieoord te gunnen aan Orez.

Daarin staan ramingen van de te verwachten opbrengsten en ramingen van de te maken kosten. Hierin wordt voorgerekend waarom, wil de ontwikkelaar een redelijk rendement op zijn investering maken, hij niet meer dan 1 á 2 euro de m2 voor de benodigde grond kan betalen.

Probleem is, dat het college nooit de behoefte heeft gehad om die afweging van kosten en baten met de raad te delen. Terwijl op haar beurt de raad ook nooit de behoefte heeft gehad om kennis te nemen van die afweging.

Ik heb op mijn blog talloze keren gewezen op het belang van inzicht in die afweging. Toen duidelijk werd dat de raad mijn opvatting niet deelde, heb ik (door middel van een WOB verzoek) zelf om inzage gevraagd.

Daarop werd de afweging van kosten en baten (de exploitatieopzet) feitelijk geheim verklaard door het college. Mijn reactie daarop was het Presidium te vragen om na te gaan of die geheimhouding gehandhaafd moest blijven.

Het is namelijk niet het college, maar de gemeenteraad die uiteindelijk moet beoordelen of een door het college opgelegde geheimhouding van kracht moet blijven. Geen gehoor geven aan een verzoek tot beoordeling en daar begint het inmiddels op te lijken, kan alleen maar worden uitgelegd als een ernstig plichtsverzuim van de gemeenteraad.

Mijn advies aan de drie lokale fractievoorzitters is derhalve, schei nu een uit met het stellen van cryptische vragen (waarop je toch alleen maar cryptische antwoorden krijgt en waar je verder ook niets aan hebt), maar vraag inzage in de documenten waarop het college haar beslissingen baseert.

En stel op basis van documenten (en niet op basis van “gekleurde” antwoorden) vast of er sprake is geweest van een deugdelijke beslissing en neem vervolgen daarbij passende maatregelen om herhaling te voorkomen.

Hou verder ook op, om voldoen aan jullie eigen “mores” belangrijker te vinden dan voldoen aan de vaderlandse wet- en regelgeving. Over die mores meer in een volgend bericht.

Als raadslid heb je (uit hoofde van je controlerende functie) recht op inzage in alle, ik herhaal, alle onderliggende documenten.

Gebruik nu eindelijk eens DAT recht in plaats van het stellen van cryptische vragen en zeg desnoods het vertrouwen op in een college, dat weigert om de rechten van raadsleden te respecteren.

Bestuurlijke wanvertoning.

Goed, raadslid Stemmler mag dan tot de hors categorie behoren voor wat betreft onwetendheid inzake de ontwikkelingen op het REZ. De overige participanten, waaronder wethouder Struijlaart, bleven daar niet ver bij achter.

Wat Versteeg (HEA) van Galen (CDA) Aukes (NE) de Jong (EV!) met elkaar gemeen hebben is dat ze uitsluitend afgaan op wat hun in een raadsvoorstel wordt voorgespiegeld.

Op alle vragen die ze stelden had ik moeiteloos een antwoord kunnen geven op basis van openbare gegevens. Zoals de campingplattegrond. Of, omdat ik niet alleen maar het raadsvoorstel lees, maar ook de onderliggende stukken.

De bijgevoegde “verbeelding” bestudeer en ter plekke ga kijken of de uitvoering in overeenstemming is met de “verbeelding”.

Daarnaast weet ik wie welke bezwaren heeft ingediend en kon ik op voorhand al zeggen, dat de hoop die Struijlaart uitsprak, dat alle bezwaren zouden worden ingetrokken, louter op wensdenken was gebaseerd.

ZZM en Heemschut, waarschijnlijk. IJsselmeervereniging en het Comité tot behoud van het Enkhuizerzand, never nooit.

De ontsluiting via de Oosterdijk berust op een tijdelijke vergunning en is alleen bestemd voor bouwverkeer. Dat Struijlaart dat moest navragen maakt duidelijk dat hij nauwelijks inzicht heeft op de ontwikkelingen in het gebied.

Dat er een parallelweg komt om de veiligheid van jonge fietsers te borgen (zoals de krant deze morgen meldt) is pure onzin.

De parallelweg moet de parkeerparkeerplaatsen voor de bezoekers van het strand bereikbaar maken. Als Struijlaart werkelijk bezorgd is over de veiligheid van jonge fietsers met bestemming sportvelden, dan zou hij er goed aan doen om de toegang tot het gebied (de dijkopgang) te verbeteren.

Door het aanleggen van een fietspad bijvoorbeeld.

De standplaatsen voor passanten heeft zijn definitieve vorm gekregen en is niet afhankelijk van het al dan niet aanleggen van de kustboog. Ze heeft 38 plekken voor passanten en is aangelegd op gebied dat oorspronkelijk bedoeld was als publieke ruimte. Door het aanleggen van een hek is de toegang tot het gebied voorlopig onmogelijk gemaakt.

Kortom, de commissievergadering van afgelopen dinsdag had veel weg van een voorstelling, waarin een lamme een blinde vooruit probeert te helpen.

Beiden zullen ongetwijfeld diep tevreden zijn over het inzicht dat ze hebben verstrekt en hebben verkregen, terwijl de verstrekker en ontvangers alleen maar hebben gedemonstreerd van toeten noch blazen te weten. Maar dat doet er verder ook niet toe.

De enige taak die de raad in dit stadium nog heeft is het goedkeuren van een bestemmingsplan en verder af te wachten of er, als gevolg van een uitspraak van de Raad van State, nog een vierde versie nodig is.

Kortom, de commissievergadering van afgelopen dinsdag was een treurige opeenstapeling van irrelevante vragen en misleidende, niet ter zake doende antwoorden. Een bestuurlijke wanvertoning.

Positie van de passantencamping. Rechts bij de vlaggen de ingang van de camping en de receptie aan het einde van de Immerhornweg. Iets meer naar links een geasfalteerde weg met links en rechts opstelvakken voor campers en caravans, 38 in totaal. Tussen passantencamping en het water safari-tenten waar er inmiddels 4 zijn geplaatst. Aan het einde van het passantendeel is de camping afgesloten met een hek. Voorbij dat hek komt openbare ruimte met parallelweg met links en rechts parkeerplekken. Min of meer vergelijkbaar met de weg die dienst doet als passantencamping. Waar op de camping safari-tenten staan kan dan worden ingericht als ligweide. Mijn persoonlijke verwachting is dat de aanleg van de kustboog uiteindelijk niet door zal gaan en er aansluitend op de bestaand kustlijn een 30 meter breed strand zal worden aangelegd.

 

Iedereen blij?

Dat de Provincie en ZZM bijzonder tevreden zouden zijn over het herstelbesluit bestemmingsplan, waarin aan al hun wensen tegemoet werd gekomen, schreef ik gister al. Maar of daarmee iedereen blij gemaakt is, waag ik te betwijfelen.

Om te beginnen bevat het voorgestelde herstelbesluit BP kriteria op het gebied van de ruimtelijke ordening, die in het oorspronkelijk BP niet voorkwamen. De zogenaamde kwaliteitszone, waarbinnen (volgens provinciale richtlijnenen) geen bebouwing is toegestaan.

De gemeente (naar mijn overtuiging verantwoordelijk voor uitvoering van de provinciale richtlijnen) negeerde het bestaan van die richtlijnen en verleende toch Orez een vergunning om ter plekke bouwsels (sta-caravans) op te richten.

Tegen het verlenen van die vergunning is bezwaar aangetekend en nu al kan worden vastgesteld, dat het college (met het verlenen van die vergunning) in strijd handelde met wat ze nu voorstelt in het herstelde bestemmingsplan.

Maar dat is niet het enige dat kriebelt aan het herstelde bestemmingsplan. Zo is bebouwing op nog te realiseren de kustboog niet toegestaan, waarmee realisatie van een zeilcentrum van Europese allure wel heel erg ver lijkt.

Bovendien, het BP mag de mogelijkheid bieden zo’n kustboog aan te leggen, de IJsselmeervereniging en anderen vinden een dergelijke verstoring van de bestaande kustlijn overbodig en daarom ook ongewenst.

Ook de inrichting van de camping en het bijbehorende wegenplan is anders dan er op tekening is aangegeven. In ieder geval is de camping aanzienlijk groter uitgevallen (en daarmee de publieke ruimte kleiner) dan tot dusver is aangeven op de tekeningen.

Allemaal zaken die ZZM en Heemschut niet raken en dus ook hun blijdschap niet zal verstoren, maar voor de IJsselmeervereniging en het het Comite tot behoud van het Recreatieoord liggen de zaken anders.

Enfin, vanavond vergadert de commissie grondgebied over het herstelbesluit en weten we welke vragen er bij de commissie leven.

Minder dan voorgesteld.

Laatste aanwinst op de Droompark-Noord locatie zijn een viertal glamping onderkomens.

Een soort kruising tussen tent en huisje waarin men op glamoureuze wijze het idee in stand kan houden dat men bezig is met kamperen. Vacansoleil voor de wat beter gesitueerden zullen we maar zeggen.

Ziet er allemaal netjes uit, alleen begin ik me zorgen te maken over de plek waar ze zijn neergezet. Op de smalle strook tussen de parkeerplek voor campers en het water. De strook die volgens mij voorbestemd was om openbaar gebied te worden met allemaal leuke voorzieningen waar de Enkhuizer bevolking ook gebruik van zou mogen maken.

Waar volgens de plattegrond speeltoestellen, klimduin en jeu de boules banen stonden ingepland op openbare grond, staan nu de glamping onderkomens die deel uitmaken van de camping en dus vraag ik me steeds vaker af of de geplande baai wel zal worden aangelegd.

Een ding is zeker, tegen de mogelijkheid in het bestemmingsplan om een baai aan te leggen is bezwaar gemaakt. De noodzaak om de kustlijn aan te passen is volgens de bezwaarmakers niet aanwezig.

In wezen wil de gemeente 5 ha land inpolderen, nadat ze het land waarover ze kon beschikken voor een habbekrats had weggeven aan een ontwikkelaar. Dat nieuwe land wordt op kosten van Droomparken gecreëerd die het bovendien 10 jaar lang zal onderhouden. Geruststellende gedachte, omdat als er iets is waar de gemeente geen kaas van heeft gegeten, dan is het hoe een recreatiegebied te onderhouden.

Keerzijde is natuurlijk wel, dat de gemeente na tien jaar de kosten van de (ook door klanten van Droomparken gebruikte) recreatieve voorzieningen voor haar rekening zal nemen.

Enfin, geen flauw idee natuurlijk hoe de Raad van State het Enkhuizer verzoek om te mogen inpolderen zal beoordelen, maar ik denk dat de gemeenteraad er verstandig aandoet zich niet blind te staren op het idee dat de baai er onder alle omstandigheden zal komen.

Dat heeft men met het vorige plan ook gedaan, maar het zou zo maar kunnen, dat ook dit niet doorgaat en de inpoldering beperkt zal blijven tot het opspuiten van een strook zand die aansluit op de bestaande kustlijn.

In dat geval blijft de inrichting zoals zij nu is. Vrijwel het gehele noordelijke deel van het REZ is dan overgedragen aan Droomparken om daar een camping annex park van de maken. Het verschil tussen camping en park is dat de huisjes (en grond) op het park worden verkocht aan particulieren.

Het overblijvende deel van de noordelijke locatie zal deels worden ingericht als parkeerterrein voor de bezoekers van het strand en Sprookjeswonderland.

De opwaardering van het openbare gebied (waar het uiteindelijk allemaal om was begonnen bestaat dan uit strand en ligweiden ten zuiden van de nieuwe camping en ten noorden van het nog aan te leggen vakantiepark.

Fijn natuurlijk, maar wel aanzienlijk minder dan tot dusver werd voorgesteld. Hieronder het openbare (zwart omlijnde) gedeelte volgens plattegrond en een foto van wat er tot dusver is gerealiseerd.

De foto werd genomen toen er nog maar 1 tent was aangelegd, maar inmiddels is de ruimte tussen campers en water opgevuld met meer tenten.

Petje af.

Goed, de uiteindelijk opstelruimte voor campers en passanten met caravans is wat groter uitgevallen dan was voorzien en daardoor vervallen waarschijnlijk een aantal geplande voorzieningen. Zoals een klimduin, speeltoestellen en jeu de boules banen.

Eigenlijk zijn dat soort van voorzieningen zaken die gewoon thuishoren op een normale camping. Het feit dat Droomparken ze realiseert buiten de camping en niet daarbinnen, heeft voor Droomparken een aantal voordelen.

De investering in de voorzieningen blijft weliswaar hetzelfde, maar na 10 jaar kun je het onderhoud van die voorzieningen overdragen aan de gemeente. Zo heb ik tenminste begrepen.

Droomparken investeert in voorzieningen waar de Enkhuizer bevolking ook gebruik van mag maken en als dank voor die gebruiksmogelijkheid heeft de gemeente belooft om (na tien jaar) die voorzieningen te zullen onderhouden.

Helaas, als er iets is waar de gemeente geen kaas van heeft gegeten, dan is het onderhoud van voorzieningen in de openbare ruimte. De voormalige camping was daar het treffende bewijs van.

Het zal er dus wel op neerkomen, dat de gemeente (na 10 jaar) Droomparken zal smeken om (tegen betaling van de kosten) het onderhoud te blijven uitvoeren.

Ik kan niet anders zeggen dan Petje af voor Droomparken.

Je plempt je camping (of je park) vol met wooneenheden die geld opleveren. Om voor je gasten het verblijf wat aantrekkelijker te maken doe je eenmalig een investering in de openbare ruimte.

Waarna je met de gemeente overeenkomt, dat die op de lange termijn de kosten van het onderhoud van die openbare ruimte voor haar rekening zal nemen.

Nogmaals, petje af.

Der Teufel steckt im detail

Ofwel, het probleem wordt pas zichtbaar als men bereid is om de details te bestuderen.

Hierboven de plattegrond zoals hij deel uitmaakt van het inmiddels aan de raad gepresenteerde participatieproces. Hieronder de plattegrond van de camping zoals hij op dit moment wordt uitgegeven.

Waar het om gaat zijn de centrale parkeervoorzieningen. Op de participatieplattegrond zijn die weergegeven als grijze vlakken ter weerszijde van een weg. Zowel weg als vakken zijn niet in verhouding weergegeven.

Volgens die tekening is er (rechts) naast de weg en vakken ook nog ruimte voor een fietspad, ontmoetingspunt, klimduim, simpele speeltoestellen en jeu de boules banen.

In werkelijkheid neemt een weg (met links en rechts parkeervakken) veel meer ruimte in dan er op de participatieplattegrond wordt gesuggereerd. Dat blijkt uit het tweede kaartje dat wel in de juiste verhouding is.

Naast de weg met parkeervakken is nauwelijks ruimte voor een fietspad, laat staan voor een ligweide.

Bovendien maakt de bovenstaande weg deel uit van het campingterrein en is ze niet langer onderdeel van de openbare ruimte.

Maakt het wat uit, dat zeker de helft van de centrale parkeervoorzieningen (ooit geschat op 350 plekken) komt te vervallen? Jazeker, als gevolg van de bouw van Droompark zuid, zullen er een flink aantal parkeerplekken verloren gaan en de centrale parkeervoorziening gold als compensatie van dat verlies.

Op topdagen heeft SWL al gauw het dubbele nodig aan parkeercapaciteit die ze normaal in gebruik heeft. In het verleden kon men nog uitwijken naar het voormalige zwembadterrein, maar die capaciteit gaat verloren bij de bouw van Droompark-zuid.

Maar ook de schatting van 350 was veel te hoog. Ik schat, dat op het resterende (openbare) deel ten hoogste 100 parkeerplekken kunnen worden gerealiseerd. Het schijnt, dat er plannen zijn om een deel van de sportvelden op te offeren om daarmee het tekort aan parkeerruimte voor de sportclubs op te lossen, maar of de kosten daarvan voor rekening van Droomparken zullen komen?

Samengevat, de helft van de centrale parkeervoorziening in het project is naar de camping overgeheveld en fungeert nu als passanten-camping voor kampers en caravans.

De ruimte beschikbaar voor ligweiden is in werkelijkheid veel minder dan de ruimte die op de participatieplattegrond wordt gesuggereerd.

Voor wie zich vastklampt aan het idee dat de constructie van de baai alles anders zal gaan maken, nog de volgende overweging.

Het bestemmingsplan (in zijn huidige vorm) maakt de constructie van een baai mogelijk, maar tegen het bestemmingsplan (en het aanleggen van een baai) is bezwaar gemaakt. Mocht de rechter dat bezwaar gegrond verklaren, dan is het ook twijfelachtig of de zeilschool kan verhuizen.

Daarnaast is het onduidelijk of RWS bereid is mee te werken aan een overdracht van grond om de aanleg van de baai mogelijk te maken.

Voor Droomparken zal het niet hoeven aanleggen van een baai alleen maar een kostenbesparing inhouden.

Als gezegd, de problemen worden pas zichtbaar als men bereid is om de details te bestuderen.

Die bereidheid bestaat niet of nauwelijks bij de inwoners van de mooie stad Enkhuizen. Die moeten daarom ook niet zeuren als hun vertegenwoordigers precies het zelfde doen als zijzelf.

Met als uiteindelijk resultaat, dat wat die zich hadden laten voorspiegelen, nooit meer was dan een fata morgana.

%d bloggers liken dit: