Schone schijn.

De belangrijkste aanwijzing dat er sprake is van corruptie is dat gemeentelijke (in dit geval het recreatieoord) bezit ver beneden haar eigenlijke waarde werd verkocht.

Die waarde staat vermeld in de Anterieure Overeenkomst, maar is weggelakt. Niet alleen in het exemplaar dat ik heb gekregen, maar ook in de exemplaren die aan raadsleden zijn verstrekt.

De hele overeenkomst is trouwens bijzonder wazig afgedrukt en nodigt niet uit tot lezen.

De € 335.000,- als totale verkoopprijs voor de grond (die ik tot dusver als enige heb genoemd) is ontleend aan een kadastrale acte van overdracht, die ik in mijn bezit heb.

Het bedrag is tot dusver door niemand weersproken. Zelfs niet door raadsleden als mevrouw Keesman, die de door mij verstrekte informatie openlijk in twijfel trekt, zonder dat ze in staat is een bewijs van onjuistheid te leveren.

De tragische werkelijkheid is, dat ze, net als andere raadsleden niet weet waar ze het (financieel gezien) over heeft, omdat de getallen in de overeenkomst die ze uitgereikt heeft gekregen zijn weggelakt en ze kennelijk ook niet de moeite heeft gedaan de akte van levering bij het kadaster op te vragen.

Kortom, alles wat onze volksvertegenwoordigers tot dusver hebben beweerd over de inhoud van de overeenkomst met Orez bv is niet gebaseerd op wat ze zelf hebben aanschouwd en geconcludeerd. Maar op een interpretatie van de inhoud van de overeenkomst door het college.

Ze weten niet waar de door Orez uitgebrachte offerte uit bestond, ze weten ook niet op basis waarvan die offerte marktconform werd verklaard.

Hun is door het college verteld dat de offerte een prima uitgangspunt vormde voor verdere gesprekken met Orez. Hun is ook verteld, dat er nauwelijks een verschil bestond tussen offerte en taxatie en dat daarom de offerte niet anders dan marktconform kon zijn.

Maar zelf verworven kennis over de inhoud van beide documenten heeft de raad niet. Men neemt de door het college ingenomen standpunten over, zonder enige kennis van de inhoud van de documenten, waarop de college haar standpunten heeft gebaseerd.

In dit geval gaat het om de offerte die Orez heeft uitgebracht en die voor de gemeente aanleiding was de opdracht voorlopig aan Orez te gunnen.

Maar ook het taxatierapport, dat de “voorlopige” opdracht omzette in een “definitieve” opdracht. Omdat (volgens het college) het rapport bewees, dat de door Orez uitgebrachte bieding marktconform was.

Dat “bewijs” is geheim verklaard. Een WOB verzoek om offerte en rapport te mogen inzien is geweigerd. Bij uitzondering (en na lang aandringen van mijn kant) heeft de raad een half uur de tijd gekregen om kennis te nemen van de inhoud van het taxatierapport.

Een aantal partijen heeft van die mogelijkheid GEEN gebruik gemaakt. Voor zover ik weet waren dat de CU/SGP, D66, PvdA en VVD. De opvattingen die deze partijen uitdragen over de inhoud van het taxatierapport zijn dus gebaseerd op 0,0 % eigen kennis en slechts een herhaling van hetgeen het college over de inhoud beweerd.

De partijen die het rapport WEL hebben ingezien zwijgen over de inhoud. Ik heb de cijfermatige onderbouwing van het “bewijs” gezien en durf op basis van die cijfermatige onderbouwing te concluderen, dat er geen enkel “bewijs” bestaat voor een marktconforme bieding en het slechts een door het college getrokken conclusie betreft.

En dat het ontbreken van “bewijs” de belangrijkste reden zal zijn geweest om het taxatierapport geheim te verklaren.

In plaats van die conclusie ook te trekken, heeft een meerderheid van de raad zich beperkt tot een verzoek tot openbaarmaking van stukken. Niet alleen het taxatierapport zelf, maar ook tal van ambtelijke verslagen, die normaliter nooit openbaar worden gemaakt.

Als de cijfermatige onderbouwing van het rapport al aantoont, dat het bewijs van marktconformiteit niet is geleverd, dan zijn de extra stukken, die de raad nu opeens wel wil inzien feitelijk overbodig.

Maar ze vormen echter wel een ogenschijnlijk solide argument, om het verzoek tot openbaarmaking af te wijzen.

Raad en college zitten namelijk in hetzelfde schuitje. Beiden hebben geen enkel belang bij een bewijs voor het eigen falen.

Vanuit de opvatting, dat er toch niets meer ongedaan gemaakt kan worden, zal de raad zich in de eerste plaats bekommeren om de eigen reputatie en die, kost wat het kost, veilig willen stellen.

De enige documenten die in deze kwestie van belang zijn, is de offerte die door Orez werd uitgebracht (en het college deed besluiten de opdracht voorlopig te gunnen) en het taxatierapport, dat volgens het college het bewijs bevat dat de offerte marktconform was en leidde tot de definitieve gunning.

Door te overvragen voor wat betreft de aard en hoeveelheid stukken, creëert de raad voor het college een mogelijkheid om (op zogenaamd solide gronden) het verzoek af te wijzen. Hetgeen in belang van college en de raad is.

Voor een juist begrip van de gang van zaken denk ik, dat we er goed aan doen om de illusie los te laten, dat de politiek een mogelijkheid is om het algemeen belang te dienen.

Dat is in de meeste gevallen slechts de façade, waarachter men het eigen belang probeert te verbergen en waarmee men de schone schijn probeert op te houden.

Dingen bij hun naam noemen.

Als je van de 124 onderzoeksvoorstellen op de vierde plek eindigt, dan hoef je je natuurlijk niet te schamen. Het is nu eenmaal een gegeven, dat veruit de meeste inwoners schouderophalend voorbij gaan aan de lokale politiek.

Er wordt verslag van gedaan, maar elke duiding ontbreekt. Zaterdag werd in het NHD verslag gedaan van het feit, dat de drie lokale partijen hadden besloten om toch niet samen te gaan.

Over het hoe en waarom van het mislukken van dit proces valt er op geen enkel website ook maar iets te lezen. Voor Enkhuizen Lokaal is het in stand houden van een website (waarop het gedachtengoed wordt uitgedragen) zelfs te veel moeite geweest.

Het noemt zichzelf volksvertegenwoordigers, maar het zijn in werkelijkheid niet meer dan plucheklevers, verslaaft aan het gewichtig doen en de € 1000,- die ze daarvoor maandelijks in ontvangst mogen nemen.

Het echte onderwerp van het Enkhuizer voorstel in de FTM pitch competitie was natuurlijk “het vermoeden van corruptie bij de verkoop van ons recreatieoord.”

Corruptie is een beladen begrip. Het woord kwam in het voorstel niet voor, maar veel van de ingediende voorstellen suggereren corruptie, zonder het bij naam te noemen.

Het praten met meel in de mond (de dingen niet bij naam noemen) lijkt daarom wel een nationaal tijdverdrijf. Ook ik maak me er, van tijd tot tijd, schuldig aan.

Het brengt je niets verder en ik ben dan ook tot de conclusie gekomen, dat daarmee doorgaan zinloos is en dat je de dingen beter bij hun naam kunt noemen.

In dit geval, het vermoeden van corruptie bij de verkoop van ons recreatieoord.

Uit de aan FTM gedane voorstellen voor onderzoek blijkt, dat corruptie van de overheid voor veel mensen een bron van zorg is. Ook de overheid zelf spreekt daarover haar zorg, in de vorm van een eufemisme, uit.

Men waarschuwt voor “ondermijning” van het bestuur. Waarbij het lijkt, of de bestuurders altijd onwillige slachtoffers zijn, maar nooit daders, die gretig een graantje mee pikken.

Als er duidelijke aanwijzingen zijn van corruptie en die zijn er, het gebied is ver beneden zijn werkelijke waarde verkocht aan Tuin cs. Als je als toezichthouder elke mogelijkheid tot onafhankelijk toezicht uit de weg bent gegaan en dat ben je als gemeenteraad.

Dan maak je dus deel uit van (en verleen je steun aan) een bestuurscultuur, die in elk opzicht gecorrumpeerd is. Je bent dan niet langer de oplossing voor het probleem, maar onderdeel van het probleem geworden.

En dus valt van onze huidige volksvertegenwoordigers, als zijnde de medeplichtigen aan een gecorrumpeerde bestuurscultuur, helemaal niets te verwachten.

Gelukkig kunnen we “als gewone burgers” nog wel meepraten over de drie overgebleven pitches en ik ben van mening, dat het voorstel dat Zarco heeft ingediend past bij het voorstel dat uiteindelijk heeft gewonnen.

Het verschil tussen beide voorstellen is, dat de winnaar onderzoek wil naar de mogelijke gevolgen van wat ze “verroompottisering” noemen, terwijl wij (als de verliezers) inmiddels weten, wat de mogelijke gevolgen kunnen zijn.

Een onderzoek naar het een ligt in het verlengde van een onderzoek naar het ander.

Kortom, ik zal blijven proberen om het voorgenomen onderzoek door FTM niet alleen maar te beperken tot de dingen die zouden kunnen gebeuren, maar uit te breiden tot dingen die er gebeurd zijn. Ik blijf u daarvan op de hoogte houden.

Herstel van vertrouwen.

Het viel te verwachten, we zijn niet langer nummer 1 in de FTM pitch, maar zijn inmiddels gepasseerd door de caravanbezitters op “oude” campings, die bang zijn plaats te moeten maken voor duurdere en luxere woningen.

In Enkhuizen hebben we dat proces inmiddels achter de rug, het recreatieoord is al overgedragen aan investeerders. Voor ons geldt alleen nog maar de vraag, is die overdracht wel op correcte wijze gegaan en in wiens belang is het, dat alles geheim moet blijven.

Hulp daarbij door onderzoeksjournalisten lijkt gewenst, gelet op de zwalkende koers van de gemeenteraad, die niet op haar taak berekend blijkt te zijn en het paard achter de wagen blijft spannen.

De achterstand die inmiddels in de pitch is opgelopen (133 tegen 110 stemmen) is niet onoverbrugbaar, maar dan moet er, bij de Enkhuizer bevolking, wel het besef gaan ontstaan, dat onderzoek gewenst en noodzakelijk is.

De gemeenteraad zou daarin een belangrijke rol kunnen spelen. Tot dusver gaat ze af op adviezen van belanghebbenden (Droomparken) of de adviezen van door het college benoemde en betaalde adviseurs.

Het soort adviseurs dat een bieding als marktconform taxeert, zodat die met 3 miljoen winst kan worden doorverkocht.

Het lijkt me geen schande de hulp in te roepen van onafhankelijke journalisten. Zou een meerderheid van de raad daartoe besluiten, dan zal dat niet alleen hogelijk worden gewaardeerd, maar ook meer mensen doen besluiten om een stem uit te brengen, om zodoende een onafhankelijk onderzoek dichterbij te brengen.

De keuze is aan de raad. Kan de raad de grootheid opbrengen en over haar eigen schaduw heenstappen, dan bestaat de kans, dat ze in één klap het vertrouwen weet te herstellen, dat ze tot dusver heeft verspeeld.

De nieuwe kleren van de keizer.

Op 18 augustus 2020 stuurde ik een mail naar het Presidium (de vergadering van fractievoorzitters wier taak het is aanbevelingen te doen aan de raad) met het verzoek kennis te nemen van de inhoud van het taxatierapport.

Om zodoende te kunnen beoordelen of geheimhouding nog steeds noodzakelijk was.

Brieven aan het Presidium belanden ook in de postbus van de voorzitter en de secretaris. De burgemeester en de griffier. Als reactie op mijn verzoek kregen de leden van het Presidium een vertrouwelijk memo van het college, waarin de noodzaak voor een blijvende geheimhouding werd uiteengezet.

Vertrouwelijk, omdat ik geen afschrift kreeg van het pleidooi en dus ook niet in staat was kanttekeningen te plaatsen bij de gebruikte argumenten. Argumenten die moeten voldoen aan de in de WOB genoemde criteria, maar die daar bij lange na niet aan voldeden.

Verder geen probleem natuurlijk, de kennis van het Presidium over de WOB is dusdanig, dat die tekortkoming haar niet zal zijn opgevallen. Ook de simpele kennisgeving, dat men niet bereid was om aan mijn verzoek te voldoen (inhoudende kennis nemen van de inhoud van het taxatierapport), zat er niet in.

==========

Om zijn toezichthoudende taak naar behoren te kunnen vervullen heeft ieder raadslid recht op inzage van documenten, die van invloed zijn geweest op de besluitvorming. Ook documenten waarop een, door het college opgelegde geheimhoudingsplicht, van toepassing is.

Het taxatierapport is zo’n document. Het bewees, volgens het college, dat de door Orez uitgebrachte bieding marktconform was en daarom het besluit rechtvaardigde de overeenkomst met Orez aan te gaan.

Gewoonlijk wordt zo’n besluit pas na overleg met de raad genomen. In dit geval werd de raad geïnformeerd dat het besluit genomen was. De overeenkomst zelf werd pas na enig aandringen vrij gegeven, nadat de daarin voorkomende financiële gegevens waren weggelakt.

=========

In april 2021, dus 8 maanden na mijn verzoek aan het Presidium, heeft een vijftal partijen toch de stoute schoenen aangetrokken en besloten om kennis te nemen van de inhoud van het rapport. Helaas, ook nu bleken ze niet bereid om hun nieuw verkregen inzicht met hun kiezers te delen.

Een van de meest opmerkelijke conclusies die uit het taxatierapport kan worden getrokken is, dat om de bieding van € 335.000,- te mogen ontvangen, de gemeente 10 jaar lang moest afzien van de door haar verlangde bijdrage in de kosten van het zwembadonderhoud en de toeristenbelasting.

Dus, door af te zien van bijna 2 miljoen euro aan inkomsten (verspreid over 10 jaar) kon de gemeente aanspraak maken op een bieding van € 335.000,-. Het alternatief was, om naast het gratis ter beschikking stellen van de benodigde grond, de aanleg van het Droompark (en de camping) met 1.7 miljoen te subsidiëren.

Normaliter is een sigaar uit eigen doos van die omvang, dus waarbij je 2 miljoen toegeeft om drie ton in handen te krijgen groot nieuws. Niet in Enkhuizen, waar de vijf partijen de sigaar verstoppen in een motie over meer openbaarheid.

Als dit soort feiten tot niet meer leidt dan een verzoek om meer openbaarheid, wat moet er dan in hemelsnaam nog meer duidelijk worden, alvorens de raad besluit om het college aan de tand te voelen. Over de betrouwbaarheid van de door het college verstrekte informatie over de overeenkomst met Orez.

Wat belet de raad eigenlijk om met onmiddellijke ingang inzage te eisen in de door Orez uitgebrachte offerte en daarover verslag uit te brengen aan haar kiezers.

Over welke bedrijfsgevoelige informatie heeft het college het eigenlijk, als de offerte van Orez volgens het taxatierapport als marktconforme bieding is bestempeld? Of staat dat helemaal niet in het rapport, maar betreft het weer eens een vrijmoedige interpretatie van het rapport door het college?.

Hoe lang blijven college en raad de waarheid nog geweld aandoen om zichzelf gezichtsverlies te besparen? En hoeveel geld wordt er nog uitgegeven voor het zelfde doel?

Fakton/Base Value heeft het taxatierapport gemaakt. Gaat dat bedrijf nu ook het college adviseren over de mogelijke gevolgen van het openbaar maken van haar rapport?

Hebben ze in de Breedstraat nog steeds niet in de gaten, dat hun parade paardje niet meer is dan een hedendaagse versie van de nieuwe kleren van de keizer?

.

Denkfout

De verkoop van het recreatieoord heeft dus plaatsgevonden op basis van een (door de eigenaars van Orez) gemaakte exploitatieopzet. Een opzet waarvan de marktconformiteit werd beoordeeld door een onafhankelijk taxateur, de firma Base Value.

Vervolgens worden exploitatieopzet en taxatierapport vertrouwelijk en geheim verklaard. Voor zover ik weet heeft de raad het exploitatierapport nooit ingezien en weet ze dus ook niet waar die exploitatieopzet betrekking op heeft.

Op de grondexploitatie of de gebiedsexploitatie? Daarnaast, wat is het verschil tussen beide?

Bij grondexploitatie gaat het over de kosten die er gemaakt moeten worden om de grond geschikt te maken voor een bepaald doel. De grond is (in dat geval) een halfproduct, dat verkocht gaat worden aan de partij die de ontwikkeling van het gebied ter hand gaat nemen.

Ofwel, Orez ontwikkelt de grond zodanig, dat ze doorverkocht kan worden aan een partij die het gebied ter ontwikkeling brengt. Droomparken.

De kosten van gebiedsexploitatie zijn anders van aard, dan de kosten die er voor grondexploitatie moeten worden gemaakt. Zo maken de kosten voor het maken van een bestemmingsplan deel uit van een gebiedsexploitatie, maar niet van de kosten voor de grondexploitatie.

De exploitatieopzet die de gemeente zo angstvallig geheim probeert te houden maakt duidelijk, dat ze wel de kosten van gebiedsexploitatie heeft opgenomen, maar niet de opbrengsten.

Het is van tweeën één. Ofwel je laat bij grondexploitatieberekening de kosten die horen bij een gebiedsexploitatie buiten beschouwing, of wel je berekent een gebiedsexploitatieopzet aan de hand van de daarmee gepaard gaande kosten en opbrengsten.

In de exploitatieopzet die door Orez werd voorgelegd, werd er alleen rekening gehouden met de opbrengst uit grondverkoop. De opbrengst uit de verkoop van woningen en de opbrengst uit jaarlijkse huurinkomsten bleef buiten elke beschouwing.

Het is een dramatische denkfout, die de gemeente miljoenen aan inkomsten heeft gekost. De fout zelf is onweerlegbaar (vandaar de geheimhouding). Wat overblijft is de vraag, hoe het in hemelsnaam mogelijk is, dat het college het bestaan van de fout klaarblijkelijk nooit heeft opgemerkt en blijft ontkennen.

In dat opzicht wordt de raad van alles en nog wat op de mouw gespeld, hetgeen men tot dusver klakkeloos heeft geaccepteerd. Hopelijk komt aan deze klucht aanstaande dinsdagavond een einde en vervult het college haar ultieme plicht om de raad volledig en naar behoren te informeren over haar denkfout.

Balletje balletje.

Het NHD besteed vandaag aandacht aan de Motie Vreemd Aan De Orde Van De Dag, die door 6 partijen is ingediend en aanstaande dinsdagavond besproken zal worden.

Het krantenbericht (hierboven deels weergegeven) bevat opvattingen die tot verwarring kunnen leiden en die ik daarom hier wil ophelderen.

Allereerst ben ik natuurlijk blij met de erkenning van SP voorvrouw Keesman dat het volstrekt onduidelijk is wat er precies gebeurt op het Enkhuizer Zand.

Ik roep dat al vanaf het moment, dat de Anterieure Overeenkomst met Orez BV werd getekend (op 20 november 2018) en ben daarom blij, dat ook zij inmiddels tot dat inzicht is gekomen. Had wat mij betreft iets sneller gekund, “maar vele eersten zullen de laatsten zijn, en vele laatsten de eersten, Matth. 19:30.”  

Keesman vervolgt met de opmerking dat het haar niet perse gaat om financiële gegevens. Waar het haar dan wel om gaat is me niet helemaal duidelijk.

Droomparken mag heel wel in staat geacht worden een vakantiepark aan te leggen, dat voorziet in de behoefte van mensen die er gebruik van willen maken of die er in willen investeren. De gemeente ontbeert elke vorm van kennis op dat gebied, zoals men inmiddels meermalen heeft gedemonstreerd.

Anders dan mevrouw Keesman gaat het mij wel om de financiële gegevens, die er toe geleid hebben, dat het door OREZ uitgebrachte bod marktconform werd verklaard en haar de opdracht onderhands werd gegund.

Het krantenbericht vermeldt verder, dat de raad er mee heeft ingestemd dat de ontwikkelaar 10 jaar lang toeristenbelasting werd kwijtgescholden. Dat is een pertinente onjuistheid. Waar de raad mee heeft ingestemd was, dat het college alle noodzakelijk besluiten zou nemen en dat de raad zich zou beperken tot een besluit over het Bestemmingsplan.

Dat het college Droomparken 10 jaar toeristenbelasting heeft kwijtgescholden is wel waar, maar een collegebesluit is niet hetzelfde als een raadsbesluit.

Het besluit de grond te verkopen was een collegebesluit, waarbij geen rekening werd gehouden met het bepaalde in artikel 169.4 van de gemeentewet, zodat je kunt spreken van een misbruik van bevoegdheden. Hetgeen als gevolg van het raadsbrede akkoord door geen enkel raadslid werd opgemerkt.

Het besluit tot het aangaan van de Anterieure Overeenkomst met Orez bv, is door het college (zonder enige consultatie van de raad) genomen. De motie maakt duidelijk, dat ruim 2 1/2 jaar na ondertekening de raad nog steeds niet precies weet, welke financiële afspraken er in die overeenkomst zijn gemaakt.

Tot slot de vermelding dat er (naast de ruim 3 ton die is neergelegd voor de aankoop van de grond) de ontwikkelaar ook nog miljoenen investeert in de aanleg en onderhoud van de publieke ruimte. Een opvatting die eerder door raadslid Van Galen werd uitgedragen.

Ook hier bedriegt de schijn. Orez BV heeft een eigen vermogen van 200 euro en kan dus helemaal niets investeren. Elke investering wordt uiteindelijk (en via een omweg) door de gemeente betaald. Stuk voor stuk sigaren uit eigen doos.

De 10 jaar gratis onderhoud van de openbare ruimte door Droomparken? Wordt gewoon in mindering gebracht op de aankoopprijs van de grond en dus door de gemeente betaald.

Het college speelt al jaren balletje-balletje met de raad over de verkoop van het recreatieoord. Mijn geduld raakt op. Ik heb er geen zin meer in. Ik hoop dus dat de raad de motie aanneemt (niets is zeker in Enkhuizen) en het college besluit om gehoor te geven aan het verzoek van de raad. Dinsdagavond zullen we het weten.

Deel uit maken.

Naast Van Galen (CDA) is er dus nu ook Van Gangelen (EV!) die in zijn bijdrage “Schot voor de boeg” (op dit blog) pleit voor het openbaar maken van het taxatierapport. Aannemende dat ze voor hun fractie spreken is het wachten dus op de SP, Enkhuizen Lokaal en HEA. Die samen in staat zijn er voor te zorgen dat er op korte termijn iets gaat gebeuren.

Pas als het rapport openbaar is kan het worden besproken, kunnen de diverse argumenten tegen elkaar worden afgewogen en kan er een definitief oordeel worden gegeven.

Het bezwaar dat Van Zuijlen en Heutink naar voren hebben gebracht tegen de openbaarmaking, snijdt geen hout. De opvatting, dat Droomparken een voordeel zou hebben als ze de inhoud van het taxatierapport zou kennen is onzin.

Het rapport is het spiegelbeeld van de exploitatieopzet die Orez heeft ingediend en dat Droomparken (als nieuwe eigenaar van Orez) in haar bezit heeft. Daarom zal het taxatierapport geen enkele verrassing voor haar bevatten.

De gemeente heeft Orez de concessie tot de herinrichting van het REZ verstrekt in ruil voor een bescheiden tegemoetkoming. € 335.000,-.

Een concessie is een vergunning van de  overheid die anderen uitsluit. De verkrijger van de concessie of concessiehouder krijgt dus een monopolie  (alleenrecht) op bijvoorbeeld een stuk grondgebied. (Wikipedia)

Eens gegeven blijft gegeven. Het heeft geen enkele zin om te streven naar een eenzijdige ontbinding van die reeds gegeven opdracht.

Dus alleen als bij de uitvoering niet wordt nagekomen wat er is beloofd in de AO kan er gereclameerd worden. Het niet doorgegaan van het plan “Vesting” (met haar aanzienlijke besparing van de kosten voor de ontwikkelaar) lag nogal voor de hand, maar gemeente en ontwikkelaar (inmiddels Droomparken) hebben dat probleem kennelijk tot beider tevredenheid opgelost.

Dan het niet nakomen van de bepaling in de AO dat er in het plandeel camping geen recreatiewoningen zullen worden opgericht.

Deze bepaling is van belang om de grondwaarde vast te stellen. Voor de normale kampeermiddelen wordt die geraamd op € 1.300,- per kavel. Echter, de kavelwaarde voor recreatiewoningen is echter al gauw € 80.000,- per kavel.

Het is, dankzij een WOB verzoek, duidelijk geworden, dat door Droomparken (voor wat betreft dit plandeel) nooit een verzoek tot planwijziging is ingediend. Het lijkt me dat formeel overleg over deze kwestie gewenst is en niet langer moet worden uitgesteld.

Er zijn nu nog 70 kavels in geding, maar dat aantal kan zich in de toekomst heel makkelijk verdubbelen.

Naast het feit dat de raming van Base Value openbaar gemaakt moet worden zou er een eind moeten komen aan de totale desinteresse over de financiële gevolgen van de gemaakte afspraken met OREZ.

Doeltreffend gedemonstreerd door de partijen, die het te veel moeite vonden om het taxatierapport te gaan inzien.

Als je het te veel moeite vindt, om te onderzoeken waar de afspraken die er met Orez zijn gemaakt op zijn gebaseerd, dan ben je volgens mij niet uit het juiste hout gesneden om, na de verkiezingen in 2022, nog deel uit te gaan maken van de gemeenteraad.

Struisvogelpolitiek.

Terwijl het in de landelijke politiek zo’n beetje “all hands on deck” is vanwege een bestuurscultuur die zich zou moeten aanpassen, heerst er op lokaal niveau een doodse stilte.

Ik denk niet, dat mijn conclusie, dat de gemeente miljoenen is misgelopen door haar manier van aanbesteden, met veel meer dan een schouder ophalen (door de verantwoordelijke politici) zal zijn ontmoet.

Voor zover ik weet zijn er maar twee lokale politici werkelijk geïnteresseerd in wat er zich (in financieel opzicht) rond het REZ heeft afgespeeld.

Van Galen (CDA-raadslid) en van Gangelen (EV!-commissielid).

De rest zal het klaarblijkelijk allemaal worst wezen. Voor zover ik heb kunnen nagaan hebben CU/SGP, D66, PvdA, VVD niet eens de moeite genomen om kennis te nemen van de inhoud van het rapport.

Zodat er vanuit die partijen (totaal 7 leden, dus een substantiële minderheid) überhaupt niets zinnigs over de inhoud kan worden opgemerkt.

De rest die het wel gedaan heeft doet er het zwijgen toe, waaruit je zou kunnen afleiden, dat wie zwijgt, instemt met hetgeen er is gesteld. Echter, ergens me instemmen is één ding, de wil om tot iets te besluiten is een ander en die wil heb ik nog niet kunnen ontdekken.

Het probleem is natuurlijk, dat de overgrote meerderheid van de raad over dit onderwerp van toeten noch blazen weet. Men is waarschijnlijk nog niet eens tot het besef gekomen, dat men (als democratisch instituut) doelbewust buiten de besluitvorming is gelaten.

Kennelijk vindt men het volkomen normaal, dat documenten op basis waarvan verstrekkende besluiten werden genomen (zoals de verkoop van grond i.p.v. het in erfpacht uitgeven van grond), niet bestaan of, als ze wel bestaan, geheim worden verklaard.

Dat de uitgangspunten, op basis waarvan een zeer omvangrijke grondtransactie had plaatsgevonden, lang nadat transactie was voltooid, niet openbaar zijn.

Met als geen ander doel, een discussie over die uitgangspunten en het afleggen van verantwoording over die keuze, te voorkomen.

De ambitie van de meerderheid van de zittende raad gaat niet veel verder dan op beschaafde wijze meebabbelen met een college, dat op haar beurt de handen vol lijkt te hebben met het beheren van een Doofpot.

Kortom, in plaats van “all hands on deck”, struisvogelpolitiek.

Zand in de ogen.

Wat het college lange tijd doelbewust verborgen heeft proberen te houden was de prijs waartegen zij de grond op het recreatieoord had verkocht. De prijs was namelijk (in het exemplaar van de Anterieure Overeenkomst dat ik uiteindelijk kreeg) weggelakt.

Los van het ontbreken van getallen was de kopie van de AO die me werd gegeven zo wazig afgedrukt, dat de tekst nauwelijks viel te lezen. Ik was niet de enige dit overkwam. Ook aan raadsleden werd een vrijwel onleesbaar exemplaar verstrekt.

Al deze pogingen ten spijt bleek het onmogelijk het verkoopbedrag verborgen te blijven houden. Onroerend goed transacties worden in dit land vastgelegd in een openbaar register. De prijs die Orez (voor alle benodigde grond op het recreatieoord) betaalde, bleek uiteindelijk € 335.000,- te zijn.

Aan die prijs moet een door Orez gemaakte berekening ten grondslag hebben gelegen, die in de exploitatieopzet aan de gemeente zal zijn voorgelegd.

Na goedkeuring door de gemeente werd de berekening voorgelegd aan een taxatiebureau. Dat oordeelde, dat de daarin voorkomende ramingen marktconform waren. Op basis van dat oordeel sloot de gemeente haar overeenkomst met Orez.

Tot op de dag van vandaag verzet het college zich nadrukkelijk tegen het openbaar maken van de exploitatieopzet. Als wel als het openbaar maken van het taxatierapport. Die situatie kan, naar het zich laat aanzien, nog maanden voortduren.

Waarschijnlijk vanuit de gedachte, dat uitstel uiteindelijk wel tot afstel zal leiden en dat daardoor de door Orez gebruikte (en door de gemeente goedgekeurde) rekenmethode tot in lengte van dagen voor de buitenwereld verborgen zal blijven.

Helaas, mijn geduld is op. Ik heb kennis genomen van de in het taxatierapport gebruikte rekenmethode en gebruikte getallen en ben tot de conclusie gekomen dat ze een opvallende variant is op de gebruikelijke manier van waarde bepalen.

Inkoop staat gelijk aan verkoop minus kosten.

De verkoopwaarde van de kavels in het plan “Vesting” had bij het afsluiten van de overeenkomt op 20 miljoen geschat moeten worden. Gemiddeld € 100.000,- per kavel.

De noodzakelijke, bij verkoop behorende kosten, waren (volgens het taxatierapport) geraamd op € 12.214.610,-.

Het verschil tussen beide is de verkoopprijs/aankoopprijs van de grond in het recreatieoord, € 7.785.390,-.

Volgens deze, met een kleine variant ook in het taxatierapport uitgevoerde rekenmethode, is de verkoopwaarde van de grond (afgerond) dus 7.8 miljoen euro, terwijl in de AO opgenomen waarde is bepaald op € 335.000,-.

Een zelfde berekening kan worden uitgevoerd voor het plandeel camping en zal zonder twijfel ook daar ettelijke miljoenen aan gemiste inkomsten opleveren.

Samengevat denk ik dat het totaal aan gemiste inkomsten rond de 12 miljoen ligt als gevolg van een doelbewuste te lage inschatting van de prijzen waartegen de kavels zouden kunnen worden verkocht.

Het feit als zodanig laat zich niet ontkennen, de olifant in de kamer is, hoe kan het dat bestuurders en toezichthouders, het nooit hebben opgemerkt.

Het antwoord op die vraag is, de vergaande desinteresse van de toezichthouder (de gemeenteraad), die tot op heden consequent geweigerd heeft om zich ook maar enigszins te verdiepen in de verkoopwaarde van het recreatieoord.

Maar die zich, tot de dag van vandaag, door het college alleen maar zand in de ogen heeft laten strooien.

In een eerdere beschouwing sprak ik over een denkfout, maar dat was bedoeld als voorbehoud. De twee toegepaste varianten in de manier van berekenen zijn volgens mij eerder het bewijs van opzet dan van een denkfout.

Opzet die ambtenaren en bestuurders (gelet op hun gedrag tot nu toe) kennelijk wel is opgevallen, maar die ze angstvallig geheim hebben proberen te houden voor de toezichthouder, in dit geval de gemeenteraad.

Die toezichthouder ontkomt er wat mij betreft dan ook niet aan om het OM te vragen een onderzoek in te stellen naar de gang van zaken, die naar zich laat aanzien de gemeente 12 miljoen aan inkomsten heeft gekost.

Tot slot, als gevolg van goedgelovigheid komt het voor, dat er rook in de ogen komt, die het zicht op de werkelijkheid belemmert. Een les, die ik dank zij de geweldige zanggroep “The Platters” al op vrij jeugdige leeftijd heb mogen leren.

Sinecure.

Het taxatierapport is feitelijk een kopie van de exploitatieopzet die door Orez was ingediend, omdat dit nu eenmaal de essentie van een taxatie is. Aangezien de exploitatieopzet was gebaseerd op een denkfout, moet het de taxateur de nodige moeite gekost hebben de denkfout over het hoofd te zien.

Waaruit bestaat de denkfout? Simpel uit gedrukt, dat je om tot de kostprijs van een product te komen je de ontwikkelingskosten mag aftrekken (in plaats van optellen) bij de verwervingskosten.

Het eindproduct is in dit geval een bouwkavel met vergunning om daarop een recreatiewoning te plaatsen. Dat proces begint met de verwerving van grond, waar vervolgens ontwikkelingskosten bij worden opgeteld om tot een kostprijs van de kavel te komen.

Het unieke van de in Enkhuizen door het gemeentebestuur ontwikkelde variant is, dat de ontwikkelingskosten niet worden opgeteld bij de verwervingskosten, maar er van afgetrokken.

Waardoor de oorspronkelijke grondeigenaar en niet de ontwikkelaar de kosten van de ontwikkeling voor zijn rekening neemt.

Aangezien de nieuwe eigenaren gewoon marktprijzen betalen voor de kavels die ze kopen valt de extra winst die het gevolg is van het feit dat de oorspronkelijke grondeigenaar de kosten van ontwikkeling voor zijn rekening neemt toe aan de ontwikkelaar.

Op basis van de in het taxatierapport voorkomende bedragen kunnen de kosten van ontwikkeling begroot worden op circa 12 miljoen. Circa 3 miljoen daarvan is inmiddels al toegevallen aan de oorspronkelijke eigenaren van Orez bv, terwijl de overige 9 miljoen toe zullen vallen aan de nieuwe eigenaar van Orez bv. Droomparken.

Deze, met behulp van een denkfout, gemaakte extra-winst maakt geen deel uit van de normale bedrijfswinst van Droomparken. Of er (om die reden) sprake zal zijn geweest van een vorm van winstdeling, is een vraag, die zich niet door mij laat beantwoorden.

Alle bedragen waarvan ik in mijn beschouwingen gebruik heb gemaakt zijn door zeker 5 partijen ingezien. SP, CDA en drie lokale partijen. Geen van het heeft tot dusver mijn conclusies betwist of verworpen.

Waarom ze er het zwijgen toe blijven doen is me een raadsel. Wellicht vinden ze het het feit, dat de gemeente (als gevolg van een denkfout) zo’n 12 miljoen heeft laten liggen wel een sinecure.

Ofwel, iets waar je je geen zorgen over hoeft te maken.