Berichten

Planwijzigingen

Volgens wethouder Heutink heeft Fakton/BaseValue een opdracht gekregen om onderzoek te doen naar de financiële gevolgen van de planwijzigingen. Vanaf het moment dat het taxatierapport werd uitgebracht, tot op heden.

Een onzinnige opdracht, omdat de verplichtingen (die partijen ten opzichte van elkaar hebben) pas ontstonden, nadat ze (een jaar later) de Anterieure Overeenkomst hadden getekend.

Ook zijn er voor de twee planwijzigingen, na het afsluiten van de AO, allonges afgesloten waarin de gevolgen van die wijzigingen zijn vastgelegd.

Kortom, er kan alleen onderhandeld worden over toekomstige planwijzigingen, waarvan ik me er twee kan voorstellen.

In december van het vorige jaar sprak ik al het vermoeden uit, dat de baai niet zou worden aangelegd. In plaats daarvan een zandstrand langs de bestaande kustlijn. Dat vermoeden heb ik nog steeds.

Partijen weten dit natuurlijk ook al langer. Waar men het alleen over eens moet zien te worden is, welke besparing dit voor Droomparken zal opleveren en welk deel daarvan aan de gemeente zal worden gerestitueerd.

Bij dat soort van berekeningen kan Fakton/BaseValue van waarde zijn.

Maakt het daarbij wat uit, of het taxatierapport niet langer geheim is?

Geenzins, het rapport is sowieso niet serieus te nemen, omdat het een negatieve residuele grondwaarde voor het gebied heeft berekend. Terwijl Droomparken op meer dan 18 miljoen positief uitkomt.

Een tweede, niet onlogische planwijziging zou kunnen zijn als de gemeente het extra deel dat men aan SWL in erfpacht heeft gegeven terugkoopt, om het aan Droomparken door te kunnen verkopen. Dit maal voor serieuze prijzen.

Dit zou een paar miljoen extra kunnen opleveren, maar ook hier zie ik het belang van een geheim taxatierapport niet.

De werkelijke reden voor de geheimhouding is, dat het anders (zelfs voor het meest kortzichtige raadslid) pijnlijk duidelijk zal worden, dat het college (mede als gevolg van de onoplettendheid van de raad) miljoenen aan inkomsten heeft kunnen weggeven aan bevriende regionale speculanten.

Dat die constatering dwingt tot het nemen van maatregelen, die men liever niet zou nemen. Zoals het doen van aangifte van malversaties.

Samenvattend, er valt wel degelijk iets te berekenen en vroeg of laat zal er over iets onderhandeld moeten worden. Alleen speelt daarin het geheim verklaarde document geen rol van betekenis en is de geheimverklaring totaal overbodig.

Wat bij de aanstaande verkiezingen wel een rol gaat spelen is de vraag, of de nu zittende leden van de raad (door middel van hun geheimverklaring) doelbewust het optreden van het college (en haar misbruik van bevoegdheden) in de doofpot hebben proberen te stoppen.

Het oordeel daarover velt uiteindelijk de kiezer.

Nog een planwijziging. De parkeerkoffers zijn veel minder dan aangegeven in de plantekening aan bovenkant van dit bericht. De weg die naar baai zou moeten voeren ontbreekt en kan met goed fatsoen ook niet meer worden aangelegd.

Gotspe

Gotspe is via het jiddisch in de Nederlandse taal terecht gekomen en betekent een ongelofelijke brutaliteit. Met als bekendste voorbeeld, de man die zijn ouders vermoordde en vervolgens om clementie vroeg, omdat hij wees was.

Een gotspe leek me wel een mooie benaming voor de manier waarop de SP haar leden (en lezers van haar blog) voorlicht. Neem bijvoorbeeld dit.

Binnen het huidige, geldende systeem van het aanpakken van grote projecten – of dat nu een nieuwe weg, een groot gebouw of een nieuw recreatieoord is – is ‘aanbesteding’ een verplicht onderdeel.

In zo’n aanbesteding zullen er altijd documenten zijn die – al dan niet tijdelijk – vaak om financiële redenen geheim zullen zijn.

Dat is een gevolg van de aanbestedingsverplichting die past binnen de heersende regelgeving. Dat hebben wij niet bedacht. Sterker nog: wat de SP betreft moet dit anders, en moeten we van dit systeem af. Meer mensen moeten dan eerst anders gaan stemmen, tja …

Aanbesteden is een manier van inkopen, waarbij een opdrachtgever een uit voeren opdracht formuleert, waarop de opdrachtnemers reageren met een offerte of prijsopgave, waaruit de opdrachtgever vervolgens een keuze maakt.

De belangrijkste varianten zijn de openbare en niet openbare aanbesteding, elk met eigen aanvullende voorwaarden.

De SP beweert nu, dat het anders moet en dat ze een beter systeem weet, zonder dat ze aangeeft hoe dat er uit ziet. Om tot dat betere systeem te komen, moeten er meer mensen op de SP gaan stemmen.

Tot dan zullen we het moeten doen met het huidige systeem, waarover de SP tot voor kort uiterst tevreden was, gezien het bereikte resultaat.

Inmiddels lijkt men over het bereikte resultaat minder tevreden. Zodanig zelfs, dat er op advies van Fakton/Value (ook de maker van het taxatierapport) opnieuw onderhandeld moet worden.

Die ontevredenheid over het resultaat wijt men, zoals vrijwel alle politici, niet aan het eigen incompetente gedrag, maar aan de tekortkomingen van het systeem.

De gotspe is dus, dat de eigen tekortkomingen (zoals het niet houden van adequaat toezicht) tot fouten van het systeem worden verklaard.

De armzalige werkelijkheid van de grootste fractie in Enkhuizen is, dat ze geen enkel benul heeft van aanbestedingen of marktconforme voorwaarden.

Niet echt onbegrijpelijk, omdat in de wenswereld van de SP deze begrippen geen enkele rol van betekenis hebben. Maar in de grote mensen wereld, waarin we als Enkhuizen moeten zien te overleven, zijn die begrippen wel van doorslaggevend belang.

En passant probeert de SP ons ook nog met een andere gotspe bang te maken.

Zolang het algehele systeem van aanbesteding nog is zoals het is, moeten we er nauwkeurig mee omgaan. We willen niet straks honderdduizenden, miljoenen euro’s minder te besteden hebben. Als het rapport NU openbaar zou zijn, zit die kans erin. Dat risico kunnen we echt niet lopen, dat zult u met mij eens zijn.

Nadat men er eerst voor gezorgd heeft, dat Enkhuizen miljoenen minder te besteden heeft (door de malversaties van het college over het hoofd te zien) dreigt men nu met miljoenen verliezen. Als het taxatierapport niet langer geheim zou blijven.

Geen enkele vorm van bewijs. Louter bangmakerij, waarachter men het eigen falen denkt te kunnen verbergen tot, in maart 2022, de verkiezingen zijn geweest.

Hand-en-spandiensten.

Eindelijk, na maandenlang hardnekkig stilzwijgen een reactie van de SP op haar weblog. Fractievoorzitter Keesman laat degenen, die haar een brief over het taxatierapport schreven, weten.

Het betreffende document maakt echter nog onderdeel uit van een onderhandelingsprocedure met Droomparken/Europarcs. In de aanbestedingsprocedure vormt deze onderhandelingsfase een essentieel onderdeel. Om de onderhandelingspositie van de gemeente Enkhuizen niet te frustreren (en dus om te voorkomen dat de gemeente hier financieel nadeel van zal ondervinden) acht de SP het niet verstandig om nog tijdens deze onderhandelingsfase over te gaan tot het openbaar verklaren van bedoeld document. Zodra de onderhandelingsfase is afgerond – onze verwachting is dat dit nog dit jaar zal zijn – zullen we aandringen op en instemmen met openbaarmaking. Zoals u van ons mag verwachten.

Het WOB verzoek in kwestie is van Sikkema en is in essentie niet anders dan het verzoek dat ik een jaar eerder al had ingediend. In het vorige bericht hebt u de reden voor weigering van mijn verzoek (een jaar geleden) kunnen lezen.

Toen was het verstoren van de marktwerking het voornaamste argument, nu is het de onderhandelingspositie van de gemeente die gevaar loopt. De vage reden van een jaar geleden zijn inmiddels vervangen door nieuwe, minstens even vage redenen.

Wat te denken van de volgende zin. In de aanbestedingsprocedure vormt deze onderhandelingsfase een essentieel onderdeel.

Is het niet zo, dat de “aanbestedingsprocedure” met de ondertekening van de Anterieure Overeenkomst zijn beslag heeft gekregen en is afgerond.

Als je na die afronding opnieuw wilt onderhandelen prima, maar dan toch wel op basis van het overeengekomen document, de Anterieure Overeenkomst en niet op basis van een document dat geheim moet blijven.

Hoe kan een taxatierapport, dat geen ander doel had dan de marktconformiteit van het bod van Orez te bewijzen, deel uitmaken van de onderhandelingen, die men zegt met Droomparken te willen voeren?

Wat denkt men met deze geheimhouding te kunnen bewerkstelligen?

Dat het voor Droomparken geheim blijft, dat men de Enkhuizer gemeenschap heeft voorgelogen door te doen of de bieding van Orez bv marktconform was?

Dat wisten ze bij Droomparken vanaf de eerste dag. Bovendien wie formuleert de grondslag voor die onderhandelingen? Juist ja, Fakton/BaseValue hetzelfde bedrijf dat het taxatierapport vervaardigde, dat “bewees”, dat de grondwaarde van het gebeid 1% was van de waarde die Droomparken er aan toekent.

Nee, van dat soort uitgangsposities zullen ze bij Droomparken in de war raken.

Bovendien, tot voor kort waren de plannen van Droomparken vrijwel volmaakt volgens de SP en was ik degene die geen rekening hield met het hele plaatje.

Nu opeens wordt het hele plaatje pas echt compleet, als er onderhandelingen zijn gevoerd over zaken die we niet mogen weten, maar die mogelijk voor het einde van het jaar duidelijk zullen worden.

Eerst was het voor september, nu is het voor het einde van het jaar en straks is het voor de verkiezingen. Maar als het aan de SP ligt, komt die duidelijkheid er natuurlijk nooit.

Als gezegd, de financiële malversaties vinden hun oorsprong in een college dat onder leiding van de SP stond met Olierook als meest dominante figuur. Ze zijn Struijlaart merkwaardig genoeg nooit opgevallen en Heutink heeft er dagwerk aan om ze voor eeuwig en altijd te verbergen.

Keesman en de SP verlenen alleen wat hand-en-spandiensten om de aandacht af te leiden, zoals het verstrekken van disinformatie.

Van nul en gener waarde.

Vrijwel een jaar geleden (22-10-2020) mocht ik meewerken aan een door Maarten Edelenbosch voor Noord-Holland Nieuws gemaakt item over de toenamen in de geheimverklaringen van documenten.

Hoofdpersoon in de uitzending was het lid van de Amsterdamse rekenkamer, de heer Jan de Ridder, die concludeerde dat gemeenteraden te makkelijk documenten geheim verklaarden.

Ik speelde een bijrol en mocht als concreet geval, de geheimverklaring van het taxatierapport door de gemeente Enkhuizen aan de orde stellen.

De uitzending was een jaar geleden. Ik had twee maanden ervoor de raad (via het presidium) gevraagd of ze het taxatierapport wilde inzien om op basis van de inhoud van het rapport te beoordelen of geheimhouding noodzakelijk was.

Ik heb daar nooit een antwoord ontvangen, de journalist die de gemeente om een reactie vroeg kreeg er wel een. Hieronder het belangrijkste argument van de gemeente om het taxatierapport, dat het bewijs was van een marktconforme bieding, geheim te houden.

Het taxatierapport op basis waarvan een besluit was genomen, is plotseling een financieel stuk, dat gedurende de looptijd van het project tot marktbeïnvloeding zou kunnen leiden.

De opsteller ontbeert kennis over de begrippen waar hij in zijn tekst indruk mee probeert te maken. Marktwerking wil zeggen, dat de begrippen als schaarste en overvloed in de prijs tot uitdrukking worden gebracht.

Vrijwel elke activiteit kent kengetallen (of gemiddelden waarden) die algemeen bekend zijn. Vervolgens bepalen schaarste of overvloed tegen welke prijs een werk zal worden aangenomen en niet kennis van de kengetallen.

Een marktconforme bieding is een bieding, die zich tussen twee als redelijke ervaren grenzen bevindt. De bieding van Orez was slechts 1% van de door Droomparken berekende residuele grondwaarde.

Zij is derhalve niet het bewijs van een marktconforme bieding, maar van financiële manipulatie die kost wat het kost geheim moet blijven.

Het argument in de tweede alinea is geldig, zolang de overeenkomst nog niet is getekend, maar na ondertekening van de overeenkomst met Orez bv van nul en gener waarde.

Een jaar geleden grabbelde de overheid wat argumenten bijeen waarachter ze haar wangedrag (financiële manipulatie) dacht te kunnen verbergen. Kennelijk zijn ambtenaren verplicht mee te werken aan het niet nakomen van wettelijke verplichtingen, zoals die in de WOB zijn vastgelegd.

Inmiddels zijn we een jaar verder en heeft het hoogste orgaan van de gemeente (de gemeenteraad) het bewijs van financiële manipulatie geheim verklaard en zich (zodoende) medeplichtig gemaakt aan financiële malversaties.

https://www.nhnieuws.nl/nieuws/274834/ik-wil-weten-waarom-iets-dat-30-miljoen-waard-is-voor-335000-euro-is-verkocht

Stilzwijgend toekijken.

Al het gelieg, al die besloten bijeenkomsten waarin zaken worden besproken waar een zwijgplicht op rust, het heeft allemaal niets te maken met het belang van Enkhuizen, maar alles met het beperken van de reputatieschade van de bestuurders van Enkhuizen.

Het Enkhuizer college zag een unieke mogelijkheid om met de verkoop van het recreatieoord een centje bij te verdienen.

Riep daarbij de hulp in van regionale grootheden en verbood de raad om zich met de uitvoering te bemoeien. Die daar (gemakzuchtig als zij is) met graagte aan voldeed.

Met als resultaat dat een gebied dat circa 30 miljoen waard is, voor ruim 3 ton is verkocht. Ofwel 1% van haar werkelijke waarde.

Iedereen begrijpt dat inmiddels, behalve de formele toezichthouder, de gemeenteraad van Enkhuizen.

Formeel zijn ze allemaal in de gelegenheid geweest om het taxatierapport (dat ze geheim hebben verklaard) in te zien.

Op grond daarvan moeten ze dus weten, dat de daarin voorkomende residuele grondwaarde negatief is getaxeerd door Faxton BaseValue en dat die waarde alleen maar positief werd, omdat daar niet alleen de opbrengsten uit belasting, maar ook de compensatie voor gratis gebruik van zwembad waren opgeteld.

Wat onjuist is, omdat dit opbrengsten zijn uit de exploitatie van het gebied en dus geen deel horen uit te maken van de opbrengst in eerst instantie.

Bovendien was die opbrengst onderdeel van het onvoorwaardelijke bod dat door Orez bv. was uitgebracht. Als direct gevolg van de taxatie werd dat bod feitelijk met € 2,65 miljoen verlaagd. Iets wat zelfs Orez verbijsterd moet hebben.

De raad is pas vanaf 28 juni 2021 in staat geweest om kennis te nemen van die verlaging. Pas toen werd er een ongekuiste versie van de Anterieure Overeenkomst verstrekt en kon ze (op basis daarvan) vaststellen tegen welke prijs het REZ was verkocht.

Het bovenstaande veronderstelt, dat het taxatierapport door de meerderheid van de raad zal zijn ingezien. Echter, in werkelijkheid besparen de meeste raadsleden zich die moeite en gaan ze louter en alleen af op wat hun door het college over de inhoud wordt verteld.

En omdat ik over hun schouders meekijk, doet het college dat tegenwoordig in besloten bijeenkomsten en onder zwijgplicht over de inhoud.

De meeste raadsleden zullen in die zwijgplicht een bevestiging zien van hun uitzonderlijke en belangrijke status. Men weet iets wat anderen, zoals gewone burgers, niet mogen weten en als dat geen bewijs is van hun belangrijkheid is, wat dan wel.

In werkelijkheid zijn het ijdele, zelfgenoegzame en achterbakse sukkels, die Enkhuizen door hun plichtsverzuim (in de vorm van oppervlakkig toezicht) miljoenen hebben gekost.

Die nog steeds denken, dat ze de reputatieschade voor zichzelf en het college kunnen beperken.

Door zichzelf een zwijgplicht op te leggen over het bewijs, dat ze jarenlang stilzwijgend hebben toegekeken, hoe het college het recreatieoord voor niet meer dan 1% van haar werkelijke waarde had verkocht.

Wethouder houdt haar kaken stijf op elkaar

Er beginnen steeds meer inwoners wakker te worden wat betreft de gang van zaken rond de verkoop van het Enkhuizer Recreatiegebied. Nu de cijfers bij mensen op het netvlies komen beseft men, dit kan niet. Dat iets wat 30 miljoen waard is, is verkocht voor 335.000 euro. Hoe kan dit.

Maar ook, hoe lang houdt men hier nog de deksel op de beerput. Met de commissievergadering Grondgebied afgelopen dinsdag gaf de wethouder geen krimp. 3 raadsleden reageerde op mijn toelichting van mijn Wob verzoek tijdens de inspraakronde. Eén snapte mijn vraagtekens en twee raadsleden vonden dat we maar ‘vertrouwen in het proces’ moeten hebben. We moeten maar vertrouwen hebben in een proces waarbij elke tekening en toezegging afwijkt van hetgeen er uit de grond rijst. Eén van die twee vond dat hij een carte blanche had omdat de kiezer op hun had gestemd.

Ik vraag me af hoeveel raadsleden daadwerkelijk de taxatie van de gemeente hebben ingezien. Wie daadwerkelijk het fijne er vanaf weet en wie met boter op zijn hoofd, instemt om vooral maar niet als te kritisch, of misschien wel tegendraads, te boek te staan. Iets waar zoveel commotie om is, moet je als raadslid het fijne van willen weten. Het is jouw verantwoordelijkheid dat je het college controleert en de vraagtekens van burgers beantwoord. Voorlopig worden het er alleen maar meer…

https://www.nhnieuws.nl/nieuws/293248/bewoners-eisen-inzicht-in-geheim-rapport-over-te-goedkope-verkoop-enkhuizerzand

Bevoegdheid.

Een lid van de regionale pers vroeg me wat ik onder bevoegdheid verstond. Misschien moet ik dat dus wat beter uitleggen.

Het college is bevoegd om grond te verkopen. T.a.v het gebruik maken van die bevoegdheid geldt er een echter wel een beperking zoals vastgelegd in artikel 169.punt 4 van de gemeentewet.

-indien de uitoefening ingrijpende gevolgen kan hebben voor de gemeente. In dat laatste geval neemt het college geen besluit dan nadat de raad in de gelegenheid is gesteld zijn wensen en bedenkingen ter kennis van het college te brengen.

We mogen stellen, dat de verkoop van het REZ ingrijpende gevolgen voor de gemeente heeft.

Het college werd dus geacht daarover niet eerder een besluit te nemen, dan nadat ze de raad in staat had gesteld om had wensen en bedenkingen (over die verkoop) ter kennis van het college te brengen.

Een college hoeft zich van die wensen en bedenkingen niets aan te trekken, ze is immers tot handelen bevoegd, maar als ze dat zou overwegen, dan beschikt de raad over een zogenaamde nucleaire optie.

Ze kan het vertrouwen in het college opzeggen en langs die weg verhinderen dat het college haar zin doordrijft.

Dat moment van verantwoording afleggen is er nooit geweest. De raad is nooit in gelegenheid gesteld om haar wensen ter kennis te brengen van het college. Ze heeft er ook nooit bij het college op aangedrongen.

Wat waarschijnlijk te maken heeft met het feit dat ze, reeds in het begin van de procedure, zich tevreden had gesteld met een go/no go beslissing.

Waarbij ze de uitvoering in handen had gegeven van het college en had afgezien van het nemen van besluiten over die uitvoering, anders dan het besluit over het bestemmingsplan.

De enige die zich tegen deze vrij massale overdracht van bevoegdheden verzette was het raadslid Langbroek. Ik was het met zijn opvatting eens.

Deze vrijwillige overdracht van bevoegdheden was het gevolg van gemakzucht van de raad, als je tijdens de uitvoering nergens besluiten over hoeft te nemen, dan hoef je je ook nergens in te verdiepen.

Van die gemakzucht plukken we nu de wrange vruchten. Omdat als gevolg ervan de Enkhuizer gemeenschap miljoenen aan inkomsten is misgelopen.

Dat gezegd hebbende, geeft dat het college nog niet het recht om het REZ voor aanzienlijk minder te verkopen dan het waard is.

Waarschijnlijk met het motief, dat men op die manier een graantje zou kunnen meepikken van de verkoop van grond.

Hoewel de nalatigheid van de raad kwalijk is, vormt het daarmee nog geen rechtvaardiging van het optreden van het college. Het nalaten je fiets op slot te zetten vormt geen rechtvaardiging voor diefstal.

Helaas duurt die nalatigheid van de raad nog steeds voort en staat ze daardoor een voor Enkhuizen bevredigende oplossing in de weg.

In plaats van zich te baseren op feiten, laat ze zich verleiden tot het geloven in sprookjes, die het college haar tijdens besloten bijeenkomsten (waarvoor een zwijgplicht geldt) verteld .

De firma Fakton/BaseValue heeft aantoonbaar een taxatierapport geproduceerd waarin een verkoopwaarde werd berekend, die miljoenen lager lag de werkelijke waarde van het gebied.

Ze deed dat op verzoek van de gemeente, die met alle geweld zaken wilde doen met Orez bv op basis van het aanbod dat was gedaan. Totaal € 335.000,- voor alle benodigde grond plus wat andere randvoorwaarden.

Fakton/BaseValue is in de ogen van de gemeente geen bedrijf, dat een hopeloos verkeerde taxatie maakte, maar een bedrijf dat precies uitvoert wat haar wordt gevraagd en dus recht heeft op een nieuwe opdracht.

Deze keer mag ze wat schijnoplossingen bedenken op grond waarvan er door de gemeente schadeclaims zou kunnen worden ingediend, die uiteindelijk allemaal tot niets zullen leiden, maar dat maakt college en raad niets uit.

Het enige wat hen uitmaakt is dat hun reputatie ongeschonden blijft. Als het de Enkhuizer gemeenschap miljoenen waard is, om op deze weg door te gaan, het zij zo. Ik geef de voorkeur een andere oplossing.

Onderzoek.

Over de betekenis van het Taxatie Rapport (hierna TR) doen twee beweringen de ronde. De ene bewering (van het college) is dat het TR het bewijs is van een marktconforme (door Orez bv gedane) bieding op de ontwikkeling van het recreatieoord in Enkhuizen.

De andere (door mij gedane) bewering is, dat het TR geen bewijs is van een markconforme bieding. Beide beweringen kunnen niet tegelijkertijd waar zijn.

Een van de beide beweringen berust dus op een onwaarheid of beter gezegd een leugen, omdat degenen die het beweren (het college) weten dat hun bewering op een onwaarheid berust en ze hun best doen om te verhinderen, dat die onwaarheid aan het licht komt.

Het college deed dat onder meer door mijn verzoek om inzage in het TR af te wijzen. Het is niet bij deze afwijzing gebleven.

Inmiddels heeft de raad zich ook over de kwestie gebogen met als gevolg, dat ze het TR geheim heeft verklaard, om zodoende een vergelijking met een ander taxatierapport van hetzelfde gebied (gemaakt in opdracht van Droomparken) onmogelijk te maken.

Waarmee de raad de facto de leugen van het college geheim heeft verklaard en zich tevens doof en blind houdt voor de door mij geleverde bewijzen, dat het TR niet bewijst dat er een marktconforme bieding is uitgebracht.

Als reden voor haar verzoek aan de raad om het TR geheim te verklaren, geeft het college, dat zij anders de regie over haar voorgenomen onderhandelingen met Droomparken zou verliezen als de inhoud van het TR (en haar leugen over die inhoud) bekend zou worden.

Daarover het volgende. Droomparken weet vanaf de eerste dag, dat de bewering van het college niet op waarheid berust.

Zo is de residuele grondwaarde (waar de bieding op is gebaseerd) negatief in het gemeentelijke TR, terwijl ze in het Droomparken TR op 18, 4 miljoen euro wordt geraamd voor een deel van het project. Het andere deel heeft een geschatte residuele grondwaarde van circa 12 miljoen.

Het verschil tussen de beide taxaties, voor wat betreft residuele grondwaarde is circa 30 miljoen. Volstrekt onmogelijk, dat de laagste (negatieve) waarde kan gelden als marktconform.

Zolang het college blijft volharden in haar leugen over de inhoud van het TR is ze kwetsbaar in haar onderhandelingen met Droomparken. Die kwetsbaarheid zal pas verdwijnen als haar uitgangpunt niet langer op een leugen is gebaseerd.

Naar verluidt heeft Droomparekn er 3 miljoen voor over gehad om het contract, dat uit de bieding was voortgekomen, over te nemen.

Feitelijk zijn deze overnamekosten door Enkhuizen gecompenseerd, door de contractuele verplichtingen van Orez bv ten opzichte van haar openingsbod, (gedurende 10 jaar) met totaal 2,65 miljoen te verlagen.

Nu de raad zich onvoorwaardelijk achter het college heeft geschaard en haar leugen over het TR geheim heeft verklaard zit er weinig anders op, dan om de rijksrecherche te verzoeken om een onderzoek in te stellen naar het misbruik van bevoegdheden, door het college van B&W te Enkhuizen.

Misbruik, dat bestaat uit het ver beneden haar werkelijke waarde verkopen van gemeentegrond. Naar alle waarschijnlijkheid om daar persoonlijk voordeel uit te kunnen behalen.

Niets bijzonders

En dan was er natuurlijk commissielid Hoogervorst (SP), die niets bijzonders was opgevallen voor wat betreft de gevolgde procedure en dus voorstelde om het hele agendapunt maar niet te behandelen.

Iets waar de commissie gretig gehoor aan gaf.

Hoewel de SP de reputatie heeft, dat ze elke misstand waar ze het bestaan van vermoed, onder de aandacht een groot publiek weet te brengen, betracht ze in de kwestie Recreatieoord uiterste terughoudendheid en verdedigt ze het beleid dat door het college wordt gevoerd.

Zo heeft fractievoorzitter Keesman (tevens partner van lokale partij ideoloog Hoogervorst) ooit tegenover het NHD verklaard, dat mijn opvattingen wat te kort door de bocht waren en dat het haar ging om het totale resultaat.

Inmiddels is duidelijk geworden, dat ze pas op 28 juni van dit jaar op de hoogte is gesteld van de voorwaarden waaronder de overeenkomst met Orez bv werd aangegaan. De pretentie die men uitstraalt van, wij weten alles en de zaak is onder controle, is niet meer dan bluf en de verplaatsing van hete lucht.

De werkelijkheid is, de raad haar eigen bevoegdheden vanaf het begin uit handen heeft gegeven en zich vervolgens nergens meer in heeft verdiept.

Het uit handen geven van bevoegdheden, gebeurde trouwens toen de SP nog leiding gaf aan het college. Waarschijnlijk is dat de reden, dat de SP tot dusver helemaal niets is opgevallen.

Zo ingewikkeld mogelijk maken.

Waar was ik gisteren gebleven met de procedure rond het geheim verklaren van het bewijs, dat het recreatieoord onder marktconforme voorwaarden aan lokale speculanten was verkocht?

Iedereen schakelt meteen door naar Droomparken, maar de plannen zijn eerst verkocht aan clubje regionale speculanten. Waarvan je vooruit kon voorspellen, dat ze het zouden doorverkopen, omdat ze nooit zouden kunnen leveren wat ze volgens de plannen zouden moeten leveren.

Daarvoor ontbrak het hun aan geld en ervaring. Dus verkochten ze hun contract met de gemeente (naar verluidt) met een paar miljoen winst aan Droomparken.

Maar goed, dat terzijde, laat ik de draad van gisteren weer oppakken.

Het college had een motie omarmd, maar op het laatst moment besloten haar toch niet helemaal uit te voeren. Vervolgens had ze in een besloten bijeenkomst de inhoud van het taxatierapport geheim verklaard, met de suggestie dat dit in september weer kon worden opgeheven.

Dan wordt het september en dan blijkt die geheimhouding toch niet te kunnen worden opgeheven (surprise, surprise).

Dus over naar het beproefde recept.

Opnieuw een besloten bijeenkomst waarin de raad besluit om zichzelf (voor onbepaalde tijd) het zwijgen op te leggen door de geheimhoudingsplicht te bekrachtigen.

De zwijgplicht, die voor wat betreft die besloten bijeenkomst wordt opgelegd, is zo veelomvattend, dat Hotting (CU/SGP) en Buit (D66) niet eens durven toe te geven, dat de bedoelde bijeenkomst heeft plaatsgevonden. Bang iets te verklappen waar zwijgplicht op rust.

Die angst is kenmerkend voor de gehele raad, behalve voor de burgemeester, die me op 4 oktober onbekommerd laat weten, dat de bekrachtiging inmiddels al had plaatsgevonden op 6 september.

Volgens hem was er geen wet, die voorschreef dat zoiets alleen tijdens een openbare raadsvergadering mocht plaatsvinden.

Hij zal gelijk hebben, maar om welke reden gebruik je een besloten bijeenkomst om geheimhouding te bewerkstelligen en leg je iedereen dan een zwijgplicht op.

Om het nuttig effect van die bekrachtiging te kunnen beoordelen, moet je de voor- en nadeel tegen elkaar afwegen.

Nadeel van het besluit is, dat raadsleden niet langer in staat zullen zijn om zich (door externe deskundigen) vertrouwelijk te laten informeren over de inhoud van het rapport. Niet onbelangrijk, omdat een aanzienlijk deel van hen niet de moeite zal hebben genomen om het rapport in te zien. Iets waar ik sinds 18 augustus van het vorige jaar al op heb aangedrongen.

Voordeel van het besluit is, dat de burger een extra hindernis moet nemen voor hij zijn bezwaar aan de bestuursrechter kan voorleggen.

Om zodoende antwoord te krijgen op de vraag, of de weigering van het college om te voldoen aan zijn WOB verzoek (inzage te geven in het taxatierapport) gerechtvaardigd was.

Kortom al die besloten bijeenkomsten, al die zwijgplicht hebben alleen maar tot doel gehad om het voor burgers zo moeilijk mogelijk te maken hun bezwaar aan een rechter te kunnen voorleggen.

Dat is de rol die de raad zich in de procedure heeft toebedeeld. Niet op zoek gaan en vaststellen van feiten (die verklaart ze geheim, zodat ze er niet over hoeft te spreken), maar om (op verzoek van het college) de gang naar de rechter voor de doorsnee burger zo ingewikkeld mogelijk te maken.