Na ons de zondvloed.

Met het besluit van de raad mij het recht op inspraak te ontnemen met behulp van een drogreden (een redenering die aannemelijk lijkt, maar niet klopt) zijn we zover afgedwaald van democratische grondbeginselen, dat er alleen nog maar plaatsvervangende schaamte overblijft.

Wat de raad en haar consigliere heeft bezield is me een raadsel. In hoeverre kun je nog spreken van het vervullen van een toezichthoudende functie als je bewust weigert om kennis te nemen van de door Orez gedane bieding. (zoals vastgelegd in de kosten/baten analyse van dat bedrijf.)

Of dat je weigert om vast te stellen of de bewering van het college, dat taxatie van de bieding de conclusie rechtvaardigt, dat de bieding marktconform was.

Dat deze redenatie op een denkfout berust, laat zich, zonder dat je de precieze inhoud van het rapport kent, eenvoudig beredeneren. Maar logisch nadenken behoort helaas niet tot de capaciteiten van de raad en haar consigliere.

En dus blijven tegenstrijdigheden in de redenaties van het college onopgemerkt en verzint men drogredenen om niets te hoeven horen, niets te hoeven zien en bovenal, om te kunnen blijven zwijgen.

Ik had er werkelijk op gehoopt, dat de raad zichzelf had willen revancheren ten opzichte van het door het Presidium genomen besluit in augustus 2020, maar het heeft niet zo mogen zijn.

Naar ik aanneem vanuit de gedachte, dat het beter is als de waarheid pas aan het licht komt als men zelf niet meer in functie is.

“Après nous, le déluge” ofwel “Na ons de zondvloed”.

Auteur: Pim

Hoe lang blijft een democratie nog een democratie, als alleen het recht van de sterkste geldt?

Eén gedachte over “Na ons de zondvloed.”

  1. Deze drogreden moet je weer incasseren Pim.
    Omzigt komt tot de conclusie dat regering en tweede kamer verstrengeld is. Zo ook de media en de regering.
    Jij komt tot dezelfde conclusie.
    Kortom het is heugelijk nieuws dat door enkele vasthouders en doorzetters de samenleving gaat begrijpen dat het zo niet werkt. Dat het resultaat is dat de overheid de vijand van het volk is geworden.
    De oplossing is niet eenvoudig. Partijen willen nu eenmaal macht anders bereiken ze niets. Politici hebben daardoor geen vrije meningsuiting. De vraag is of het partijen(dus mensen) gaat lukken om elkaar vrij te laten en andersdenkenden niet te verstoten maar in gesprek te blijven. Dat is nog een lange weg.

    Like

Reageer !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s