In de doofpot.

Op 12 augustus deed ik het presidium een voorstel om de raad een uitspraak te laten doen over een (door het college) opgelegde geheimhoudingsverplichting.

We zijn inmiddels een maand verder en behoudens het CDA, geen enkele reactie van de overige raadsfracties. Niet dat dit als een verrassing komt. Ook in eerdere kwestie reageerde het Presidium nooit.

Het maakt duidelijk, dat de fractievoorzitters (= de leden van het Presidium) geen enkele behoefte hebben om met hun kiezers te communiceren.

Om ambtenaren vragen te kunen stellen, heeft de raad een soort internetforum in het leven geroepen. Maar een soortgelijk forum, dat kiezers in staat zou stellen raadsleden te bevragen, bestaat er niet. Zolang die voorziening ontbreekt, is het volstrekt zinloos om burgerparticipatie na te streven.

Burgerdeelname (participatie) aan de besluitvorming is niet anders dan een worst, die ons door het partijkartel wordt voorgehouden. De gevestigde orde heeft er geen enkel belang bij, dat invloed op de besluitvorming groter wordt dan zij nu is. Het 1 keer in de vier jaar mogen uitbrengen van een stem.

In de hoop dat ooit het kwartje zou vallen heb ik 10 jaar lang een blog in stand gehouden. Onderwerpen aangekaard waarover je met elkaar van gedachten zou kunnen wisselen.

Of vragen van lezers beantwoorden.

Stiekem hoop je er dan ook op, dat er tenminste één raadslid is, die zo helder van geest is, dat hij denkt, wat Segerius in zijn ééntje doet, moeten wij, met zijn zeventienen, toch ook kunnen.

Dus (als raad) onderwerpen aan de kiezers voorleggen en hen uitnodigen om er over in gesprek te gaan. Maar die neiging, om met de kiezer in gesprek te gaan, ontbreekt volkomen.

Ook bij Nieuw Enkhuizen, die in aanloop naar de verkiezingen zelfs “code oranje” uitriep, vanwege het gebrek aan invloed van de kiezer.

Maar zich na de verkiezing (net als iedereen) bliksemsnel opsloot in een raadsbreed akkoord, dat elke tussentijdse invloed van de kiezer uitsloot.

Kortom, het stilzwijgen van het Presidium past binnen een lange traditie van uitsluiten en misleiden van de kiezer. Men heeft geen enkele belang bij grotere invloed van de kiezer op de besluitvorming of openbaarheid van bestuur.

Waar men wel belang bij heeft is, dat de eigen tekortkomingen uiteindelijk in de doofpot zullen belanden. Dus op dat punt wordt er voorbeeldig samengewerkt tussen de partijen.

Auteur: Pim

Hoe lang blijft een democratie nog een democratie, als alleen het recht van de sterkste geldt?

Reageer !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s