Bedrijfsgevoelige informatie.

spionIk wist niet beter of de uitgifte van grond in het recreatieoord zou (net als bij SWL) onder erfpacht plaatsvinden. Het lokkertje voor de ontwikkelaars zou volgens wethouder de Jong inhouden, dat de grond 30 jaar lang vrij van erfpacht zou worden aangeboden.

Met behulp van die kostenbesparing zou de ontwikkelaar leuke dingen voor de gemeente moeten kunnen doen.

Inmiddels weten we beter. Namelijk dat de grond is verkocht. Wat we niet mogen weten is tegen welke prijs, omdat dit indruist tegen de financiële belangen van de gemeente.

De verkoop van grond is een bevoegdheid van het college. Die bevoegdheid is beperkt, in het geval dat “het uitoefenen van die bevoegdheid ingrijpende gevolgen kan hebben voor de gemeente”. In het laatste geval neemt het college geen besluit dan nadat de raad in de gelegenheid is gesteld zijn wensen en bedenkingen ter kennis van het college te brengen.  Artikel 196.4 van de gemeente wet.

Ik kan hier niet anders uit opmaken, dan dat het toenmalige college (onder leiding van burgemeester Baas) de raad op de hoogte had moeten stellen van haar plan de grond te verkopen in plaats van in erfpacht uit te geven.

Aangezien dat niet is gebeurd zou je het college wetteloos gedrag zou kunnen verwijten, maar dat maakt alleen indruk als haar toezichthouder (de gemeenteraad) dat zou doen.

Die ziet het echter niet als haar taak om er op toe te zien of het college haar wettelijke verplichtingen nakomt. Zoals de raad ook nooit geïnteresseerd is geweest in wat de grondverkoop zou kunnen opbrengen. Men stelde zich tevreden met de mededeling, dat uit de opbrengst van de grondverkoop, de herinrichting van het overblijvende deel van het recreatieoord betaald zou kunnen worden.

En dus verkoopt het college grond (met een “straatwaarde” van 20 miljoen) aan een ontwikkelaar voor een onbekend bedrag. Een ontwikkelaar die geen ervaring heeft met projecten van deze omvang, beschikt over een eigen vermogen van € 201,- en waarvan de solvabiliteit niet kan worden aangetoond. Maar die wel wel kan beschikken over een garantie ter waarde van € 1.000.000,- . (!)

Het moet van meet af aan duidelijk zijn geweest dat deze combinatie niet meer kon zijn dan een tussenpersoon. Dat roept de vraag op, waarom de gemeente zich tevreden stelde met onderhandelingen met een tussenpersoon en niet met de toekomstige eigenaar.

Pogingen om (met behulp van de WOB) inzicht te krijgen in de waarde van de door Orez bv te leveren prestatie zijn mislukt, omdat de gemeente een dergelijke waardebepaling  kennelijk niet heeft gemaakt. Hetzelfde geldt voor de aankoopprijzen voor de grond die in de overeenkomt met Orez zijn weg gelakt omdat ze (volgens de gemeente) betrekking hebben op bedrijfsgevoelige gegeven. Zo bedrijfsgevoelig dat ze via het kadaster zijn op te vragen.

 

Auteur: Pim

Hoe lang blijft een democratie nog een democratie, als alleen het recht van de sterkste geldt?

Reageer !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s