In het duister tasten.

bevoegdgezagAfgelopen dinsdag een discussie over bevoegdheden van de raad. Althans, bevoegdheden waarvan de indieners van de motie vermoeden, dat ze ooit aan het college zijn overgedragen.

Indieners van de motie waren HEA, EV! en CDA.

Doel van de motie was het college op te dragen om mee te delen wanneer het college (bij het formuleren van een raadsvoorstel) gebruik maakte van een aan haar overgedragen bevoegdheid.

Er ontstond een nogal warrige discussie over wie wat moest doen en waarom. Om te beginnen lijkt het me allereerst de taak van de raad te weten wat haar bevoegdheden zijn. Helaas schort het daar nog wel eens aan.

Want naast de overdracht van bevoegdheden is er sprake van “vrijheden”, die college’s zich in het verleden permitteerden en die door de raad stilzwijgend werden toegestaan.

Budgetoverschrijdingen dienen bij overschrijding van bepaalde grenzen aan de raad te worden gemeld. Tot op vrijwel het laatste moment werd (naar de raad) toe volgehouden dat de verbouwing van de Drommedaris binnen budget zou blijven, waarna er achteraf werd erkend, dat het budget met tonnen was overschreden.

De overschrijding was op zichzelf onvermijdelijk, maar de “vrijheid” waar het college gebruik van maakte was, dit pas achteraf mee te delen en niet zoals het behoorde op het moment dat de overschrijding bekend was.

Het college maakt ook doelbewust gebruik van misleidende offertes om meer krediet van de raad los te peuteren, van waaruit ze betalingen wilde verrichten die ze niet aan de grote klok wilde hangen.

Kortom twee voorbeelden van momenten, waarop de raad had moeten ingrijpen, maar waar men dat naliet. Ik heb daar in het verleden meermalen op gewezen.

Kortom het gaat niet om alleen om bevoegdheden die de raad heeft overgedragen , maar ook over bevoegdheden, die vorige college’s zich toe eigenden, zonder dat de raad zich er druk over maakte.

Ik schreef daar op 11 juni 2016 een column over in de Enkhuizer Krant. Plichtsverzuim van de raad lokt plichtsverzuim van het college uit.”

Op 8 januari vestigde ik daar in de column Plichtsverzuim nog eens de aandacht op. Als de raad haar eigen plichten niet serieus neemt, moet het je niet verbazen als het college  (wanneer haar dat beter uitkomt) haar verplichtingen ook niet serieus neemt.

Hoewel ik de indruk heb, dat deze raad wat zorgvuldiger wil omgaan met haar plichten en bevoegdheden, denk ik niet dat de ingediende motie daarbij nuttig en bruikbaar is.

Als bevoegdheden van de raad aan het college zijn overgedragen, dan is een raadsbesluit niet langer nodig, maar kan het college (op basis van de overgedragen bevoegdheid) een besluit nemen zonder tussenkomst van de raad.

De motie gaat echter niet over door het college te nemen besluiten, maar over door de raad te nemen besluiten.

De motie is inmiddels aangenomen, maar het lijkt er op, dat de meerderheid van de raad nog steeds in het duister tast over wat ze met die motie wil bereiken.

Besluiten van het college kunnen het gevolg zijn van een overdracht van  bevoegdheden, maar raadsbesluiten zijn dat nooit.

Auteur: Pim

Hoe lang blijft een democratie nog een democratie, als alleen het recht van de sterkste geldt?

Reageer !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s