Zwijgen blijven.

blogger-vs-journalistHet verschijnsel is niet nieuw en het is evenmin onbekend.

Maatregelen van de overheid die niet het gewenste effect sorteren, maar die maanden, soms jaren en zelfs decennia kunnen blijven bestaan, omdat degenen die de maatregel ooit hebben bedacht, weigeren toe te geven dat de maatregel niet deugt.

En dat degenen, die het op zich hebben genomen om dit soort maatregelen aan de kaak te stellen het laten afweten, omdat het eigen belang er niet mee is gediend.

De maatregel die ik in dit verband op het oog heb is een SED maatregel. Bedoeld om bepaalde exploitatie-overschotten te verdelen tussen de drie SED gemeenten, maar die werd veralgemeniseerd door de toevoeging van een enkel woord, zodat ze ook gebruikt kon worden om exploitatietekorten te verdelen.

De toevoeging leek onschuldig genoeg, maar waar geen rekening mee werd gehouden betrof het feit, dat de exploitatie-overschotten (qua bedrag) altijd beperkt zullen blijven, terwijl  exploitatietekorten (qua bedrag) onbegrensd kunnen toenemen.

Bij het bedenken van de maatregel was geen rekening gehouden met onbegrensd toenemende tekorten. Dat probleem kwam pas aan het licht, toen de overschotten uitbleven, terwijl de tekorten zich opstapelden. Wat tot gevolg had, dat (tegen elke gebruikelijke politieke opvatting in) de zwakste schouders (volkomen onverwacht) werden opgezadeld met de zwaarste lasten.

Normaal gesproken zou dit feit tot een politiek ingrijpen hebben geleid en zou de maatregel (vanwege de ongewenste uitkomst) zijn aangepast. Dat gebeurde om onbekende redenen niet.

Ook in het daarop volgende proces had politiek ingrijpen voor de hand gelegen, maar alle (behoudens één) bij dat proces betrokken actoren lieten het afweten, zodat de maatregel nog steeds van kracht is en er nog steeds sprake is van een ongelijkwaardige behandeling.

In de zin, dat de inwoners van de kleinste gemeente de hoogste bijdrage moeten leveren aan een regeling, die voor iedereen in gelijke mate van belang is.

Wie zijn die proces actoren en in welk verband staan ze tot elkaar? In hiërarchische volgorde zijn het ambtenaren, bestuurders (wethouder), volksvertegenwoordigers (raadsleden), kiezers. Met daarnaast (als waakhond) de onafhankelijke pers. Hieronder een beschrijving van hun rol in het proces.

  1. Eerst de ambtenaren die de regeling hebben ontworpen. Die zijn niet rechtstreeks benaderbaar, maar worden vertegenwoordigd door de wethouder. Die ontkent niet dat de regeling gebreken vertoont, doet echter zelf niets, maar wijst naar zijn toezichthouder, de gemeenteraad. Omdat die geen gebreken constateerde, wast hij zijn handen in onschuld.
  2. Dan de gemeenteraad, te verdelen in coalitie en oppositie. Alle gemeenteraadsleden zijn (door betrokken burgers) gewezen op het ongewenste effect van de regeling. Zowel de coalitie als de oppositie kozen er echter voor om de waarschuwingen van de burgers te negeren. Van Reijswoud (gemeenteraadslid in Enkhuizen voor de VVD) verwees in de gemeenteraadsvergadering van 12/12/2017 naar de actie van een 20-tal burgers om die feiten onder de aandacht te brengen van de gemeenteraadsleden. Hij noemde het (weliswaar op licht sarcastische toon) ‘een fantastische uiting van democratie’.
  3. De onafhankelijke pers. Ook die werd gewaarschuwd en wijdde er enige aandacht aan in de zin dat ze het als een persoonlijke mening van betrokken burgers presenteerde. Aan het onderliggende thema, een duidelijk ongelijke behandeling van SED inwoners,  werd geen aandacht besteed.  Waarschijnlijk vanuit de gedachte, dat als raadsleden er geen aandacht aan schenken, de krant er ook geen aandacht aan hoeft te schenken.
  4. Verder, de deelnemers aan de verkiezingen, politieke partijen. Alleen één (niet langer in de raad vertegenwoordigde partij) maakte de regeling tot onderwerp van haar verkiezingscampagne.  Alle overige partijen (die wel zitting hadden in de gemeenteraad) negeerden het onderwerp. Begrijpelijk, men had destijds de waarschuwingen (van betrokken burgers) genegeerd en dus ook geen behoefte om daar nog eens aan herinnerd te worden.
  5. Tot slot de kiezer. De theorie is, dat die zal ingrijpen als hij meent dat zijn belangen niet op de juiste wijze worden behartigd. Er was maar één partij (Nieuw Enkhuizen) die stelde dat de inwoners van Enkhuizen benadeeld waren door de bovengenoemde maatregel. Alle andere partijen (die de maatregel hadden goedgekeurd) zwegen het onderwerp dood, net als de reguliere pers. Met als gevolg, dat het mij niet zou verbazen als meer dan de helft van de inwoners van Enkhuizen volkomen onkundig is van de ongelijke behandeling die hen ten deel is gevallen.

We kunnen dus vast stellen dat de verantwoordelijke ambtenaar niets deed omdat hij daartoe niet werd gedwongen door de bestuurder (wethouder) en dat die (op zijn beurt) zijn handen in onschuld wast, omdat zijn voorstel werd goedgekeurd door de raad.

De raadsleden (in weerwil van de hun gegeven waarschuwingen) deden niets, omdat zij zich liever schikken naar wat hun door de de wethouder wordt voorgehouden, dan naar wat hun door burgers wordt voorgehouden.

beemster1Terwijl de Enkhuizer kiezer, (door de “waakhond van onze democratie”) nauwelijks werd geïnformeerd over de ongelijke behandeling die hem/haar inmiddels ten deel was gevallen.

Het opmerkelijke van het hele proces is, dat alle actoren precies het tegenovergestelde doen van wat zij geacht worden te doen. De bestuurder corrigeert de ambtenaar niet. De toezichthouder (de raad) laat de bestuurder zijn gang gaan en corrigeert hem niet.

De krant doet verslag van alles, behalve van een tamelijk zwaarwegend feit. Namelijk, de ongelijke behandeling van inwoners binnen de SED organisatie, waardoor de kiezer wezenlijke informatie wordt onthouden en hij daardoor ook niet in staat is om corrigerend op te treden.

Met als uiteindelijk resultaat dat we nog steeds opgescheept zitten met een ondeugdelijke regeling. Waarbij de kleinste gemeente de zwaarste lasten krijgt opgelegd vanwege een ambtelijke onzorgvuldigheid van 4 jaar geleden.

Een ambtelijke onzorgvuldigheid die vanwege de gemakzuchtige houding van alle betrokken actoren, niet wordt gecorrigeerd maar gewoon blijft voortbestaan.

Dat zij, die daar primair verantwoordelijk voor zijn (wethouder en raadsleden), er het liefst het zwijgen toe doen, is begrijpelijk.

Maar waarom de zogenaamde onafhankelijke pers daar tot nog toe over zweeg (en blijft zwijgen) is me een raadsel.

 

Auteur: Pim

Hoe lang blijft een democratie nog een democratie, als alleen het recht van de sterkste geldt?

Eén gedachte over “Zwijgen blijven.”

Reageer !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s