Uitdagen

langbroek-1
Uitdagen

Grappig toeval vandaag in de Enkhuizer Krant. Enerzijds een column van Chris Alberts over nieuwsmanipulatie door organisaties en instellingen. Dat wil zeggen dat men voor het brengen van “slecht” nieuws wacht tot er ander (liefst vrolijker) nieuws is dat de aandacht kan afleiden van het slechte nieuws.

Als voorbeeld van het bovenstaande in dezelfde krant ook een uitgebreid verslag over een brievenbusstikker die er niet gaat komen, omdat een meerderheid van de raad er niets in ziet, maar geen aandacht voor het antwoord op een eerder door Langbroek gestelde vraag. “Is het juist, dat sommige kosten van inrichting van de Drommedaris, (die volgens de overeenkomst tussen gemeente en stichting voor rekening van de stichting zouden komen) niet aan de stichting zijn doorbelast, maar door de gemeente zijn betaald.”

De vraag had binnen een dag beantwoord kunnen worden, ze wordt echter pas na dertig dagen beantwoord in de wetenschap, dat ander “nieuws” (over de raadsvergadering) om aandacht zal vragen en er grote kans is dat het nieuws dat de beantwoording oplevert, geen enkele aandacht zal krijgen van de reguliere pers.

Het college antwoord bevestigde wat de gemeente al die tijd, ten koste van alles, geheim wilde houden. Namelijk, dat de gemeente steeds weer bereid is geweest om de door de stichting gemaakte kosten voor haar rekening te nemen. Waarbij de door de raad geformuleerde opvattingen daarover consequent werden genegeerd.

Het begon met de geruststellende woorden van wethouder Boland, dat als de verbouwing NIET kostenneutraal kon worden uitgevoerd, ze zou worden afgeblazen. Terwijl hij op het zelfde moment al bezig was tonnen meer uit te geven aan voorbereidingskosten dan door de raad was toegestaan.

Het eindigt met de verzekering van Olierook, dat niets van hetgeen er tussen gemeente en aannemer/stichting was afgesproken was bevestigd of anderszins op papier was gezet.

Anders dan bijvoorbeeld minister Hennis, heeft geen van beide wethouders ooit verantwoording afgelegd over hun optreden, maar besloten ze om (zoals dat heet), de eer aan zichzelf te houden. Hun vertrek had onvermijdelijk het vertrek van hun collega wethouders tot gevolg. Inclusief de daarmee gepaard gaande kosten voor wachtgeld.

Maar geld is niet mijn belangrijkste zorg, veel ernstiger is het verval van democratische normen en waarden.

Niet geheel toevallig zijn na de laatste raadsvergadering gedragsregels voor burgemeester en wethouders van kracht geworden. Daarin staat, dat men zelfs de schijn van belangenverstrengeling dient te vermijden.

Maar wat als die schijn niet wordt vermeden? Treedt de raad dan plotseling wel op? Of doet ze wat ze gewoonlijk doet, de andere kant op kijken?

Welk gemeentelijk belang is er mee gediend, dat het college consequent verzwijgt welke aanvullende subsidies zij de stichting Drommedaris binnenskamers toekent?

Mogen andere horeca gelegenheden een beroep op de gemeente doen als ze extra afzuiging voor hun keuken willen of een bierleiding aangelegd?

Tot tweemaal toe heeft in het Dromdossier een wethouder een politieke doodzonde begaan. Boland lapte het budgetrecht van de raad aan zijn laars. Olierook bediende de raad met misleidende en onvolledige informatie. In beide gevallen zat de raad er bij en keek zij er naar. En wachtte, tot de betreffende wethouders “de eer aan zichzelf” hielden.

Ook opmerkelijk, beide colleges waarin wethouders politieke doodzonden begingen, kenden een meestemmende voorzitter (tevens voorzitter van het comité tot aanbeveling van de verbouwing) die het kennelijk ontging, dat leden van zijn college zich bezig hielden met politieke doodzonden.

geen-verstoppertje-spelen-easy-branchesToen de gemeente Enkhuizen uit eigen beweging erkende, dat bij haar in dienst zijnde ambtenaren, de afspraken die ze maakten met aannemers en overige derden niet bevestigden of anderszins schriftelijk vastlegden, volgden er geen disciplinaire maatregelen tegen de betrokken ambtenaar, maar werd hij (tijdelijk) bevorderd tot gemeente-secretaris.

Kortom, het echte nieuws zit verscholen in het antwoord op eerdere vragen van Langbroek.

En nu maar afwachten of Langbroek zelf (en de reguliere pers) daar aandacht aan durven te besteden en zodoende de raad uitdagen om zich uit te spreken over deze jarenlang voortwoekerende bestuurscultuur.

Auteur: Pim

Hoe lang blijft een democratie nog een democratie, als alleen het recht van de sterkste geldt?

Reageer !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s