Gezag en aanzien.

Tonnenwagen
Enkhuizer tonnenwagen in 1955

De afscheidsrede van wethouder Kok tijdens de raadsvergadering van afgelopen dinsdag werd met een klaterend applaus (van de publieke tribune?) beloond.

Ik moet zeggen dat ze in tal van opzichten verfrissend was. Omdat het deze keer ontdaan was van het gebruikelijke stroopsmeren. Zelfs een beetje rancuneus en laatdunkend (Koning), spottend (Langbroek) en verwijtend (Van Reijswoud).

Waaruit dan weer blijkt dat ze het wel kunnen en er waarschijnlijk binnenskamers ook naar handelen. Alleen voor de buitenwereld houdt men dat soort opvattingen angstvallig verborgen. Kok was bijna 8 minuten aan het woord en zoals een goed politicus betaamt kon hij niet nalaten zichzelf de hemel in te prijzen.

Mijn lieve hemel wat hebben ze de afgelopen jaren weer keihard gewerkt voor volk en vaderland. Ooit begonnen met 4 wethouders, terwijl er nu nog maar twee nodig zijn om het karwei af te maken! Waarom scheppen politici voortdurend op over het vele werk dat ze verrichten? Natuurlijk het doorknippen van een lint bij de nieuwe Aldi is ook werk, maar aan wat er uit de grond is gestampt heeft de wethouder niets bijgedragen.

Kok memoreerde ook nog even hoeveel moed er voor nodig was geweest om in 2013 op te stappen. Een meerderheid van de raad had een iets ander bezuinigingsplan dan het college en in plaats van dat plan uit te voeren had het college de middelvinger opgestoken en gezegd, zoek het dan zelf maar uit, want wij stappen op.

Dus niks, de raad beslist en wij voeren uit. Een opvatting die ik Kok de afgelopen jaren herhaaldelijk heb horen uitdragen. Maar, als het college haar zin niet krijgt dan stappen we lekker op en ruimen jullie de troep maar op. Precies de mentaliteit waar de regenboogcoalitie nu  een einde aan wil maken. Grappig om vast te stellen dat de partijen die er nu een einde aan willen maken (met als uitzondering het CDA) dezelfde zijn als de partijen die destijds die mentaliteit ten toon spreidden. Namelijk D66, VVD en NE.

Hoeveel moed vergt het overigens om ontslag te nemen als je weet dat er een prettige wachtgeldregeling voor je klaar ligt?

Destijds kostte dat opstappen van het college de gemeente een paar ton. Nooit iemand over gehoord. Dus de partijen die in 2013 schaamteloos het bijltje er bij neergooiden zijn nu de overtuiging toegedaan dat zoiets onwenselijk is. Dat vond ik toen en dat vind ik nu nog steeds, alleen ben ik er niet van overtuigd dat die partijen er over een jaar nog zo over denken. Men verandert namelijk nogal eens van gedachten. Uiteraard niet vanwege het partijbelang, maar vanwege het belang voor Enkhuizen.

kok-1
Gezag en aanzien

Waar Kok zich verder over beklaagde was de afrekencultuur die er in Enkhuizen werd gekoesterd. Hij moet niet zeuren maar zichzelf gelukkig prijzen.

Het college (waar hij eerder deel van uitmaakte) had op ernstige wijze het budgetrecht van de raad geschonden, maar  is daar nooit op afgerekend. Men stapte zelf op en hield (zoals dat heet) de eer aan zichzelf en is met veel en kostbaar feestgedruis in de Westerkerk uitgezwaaid. Als ik me niet vergis heeft Kok er zelfs een ere-penning van de stad aan overgehouden.

Van het laatste college waar hij deel van uitmaakte kan worden gezegd dat het de democratische controle op gemaakte afspraken onmogelijk heeft gemaakt en de raad heeft geïnformeerd met behulp van valse offertes. Over geen van beide zaken is het college (inclusief burgemeester) ooit afgerekend.

En dat wil zeggen dat Kok (na een jaartje uitrusten met behoud van uitkering) weer gewoon kan aanschuiven in een nieuw college. Hoezo afrekencultuur?

In het bedrijfsleven word je afgerekend op basis van het resultaat dat je hebt bereikt en niet op basis van de inspanningen die je hebt geleverd. In de politiek geldt precies het omgekeerde. Wie de indruk weet te wekken zich in te spannen wordt beloond, ook al leveren die inspanningen geen enkel resultaat op.

Op één punt heeft Kok echter wel gelijk. Namelijk wanneer hij de gemeenteraad vergelijkt met een mestkar. In plaats van dat de raad het college wegstuurde vanwege ernstige vergrijpen, is het weggestuurd vanwege futiliteiten en daarin heeft Enkhuizen een lange traditie.

Het is een krachtige metafoor die Kok hier gebruikt. De mestkar of misschien meer toepasselijk de tonnenwagen. Aangezien iedereen inmiddels rechtstreeks op het riool is aangesloten, behoort de Enkhuizer tonnenwagen (hoewel ik me hem nog wel kan herinneren) niet meer tot het straatbeeld.

Maar het is een troostrijke gedachte dat (ook in de opvatting van het college) er in de Breedstraat 17 man/vrouw maandelijks bezig zijn met het verwerken van uitwerpselen. Een idee dat al eerder bij me had postgevat, maar nu bevestigd wordt door iemand met gezag en aanzien. Zoals wethouder Kok.

 

Auteur: Pim

Hoe lang blijft een democratie nog een democratie, als alleen het recht van de sterkste geldt?

Reageer !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s