Kenniskloof

kloofHoe ingewikkelder de maatschappij wordt, hoe groter de kenniskloof tussen de bestuurders (en hun ambtelijke organisaties) en de bestuurden (de gewone kiezer).

Degenen die geacht werden die kloof te overbruggen zijn van oudsher de gekozenen en een vrije en onafhankelijk pers. Hoe werkt dat op lokaal niveau?

Voor wat betreft de gekozenen nauwelijks. Het middel uit het verleden waarmee gepoogd werd die  kenniskloof te overbruggen, partijbijeenkomsten, bestaat niet meer.

Met uitzondering van de SP zijn er geen raadsfracties die de moeite nemen om bijeenkomsten te beleggen waarin men de kiezers probeert “op de hoogte te stellen” van zaken waarover beslissingen aanstaande zijn.

Maar zelfs de SP bespreekt lang niet altijd lokale onderwerpen. Gewoonlijk gaat het om landelijke kwesties, waarop de lokale politiek geen enkele invloed heeft. Logisch, men maakt zelf deel uit van het lokale bestuur.

Het is niet zo dat de lokale politiek geen onderwerpen heeft gehad waarover je de kiezers had kunnen informeren. SMC, Floriade, SED, Drommedaris, Recreatieoord.  Alleen over die onderwerpen is nauwelijks met de kiezers gesproken. Uitsluitend met de kleine kring die de gekozenen gewoonlijk omringen en wordt aangeduid als “de steunfractie”.

Het gebruikelijke excuus hiervoor is dat de kiezers daarvoor geen belangstelling hebben. Dat mag zo zijn, maar ik herinner me een openbare fractiebijeenkomst van  de VVD die over het REZ ging en waar zeker 50 mensen aanwezig waren. Dus kennelijk bestaat er wel degelijk een grotere groep mensen, die het prettig vindt om beter geïnformeerd te worden. Helaas werden ze die avond niet op hun wenken bediend.

De gekozenen, die drie dagen na de bijeenkomst een beslissing dienden te nemen over het verdere verloop van dat dossier, erkenden openhartig geen benul te hebben welk besluit ze moesten nemen. En spraken de hoop uit, dat onder de aanwezigen mensen waren die suggesties hadden, waarop zij een besluit konden baseren.

Eerlijk gezegd had ik gedacht, dat gelet op het succes van de bijeenkomst (gezien het grote aantal aanwezigen), ze voor herhaling vatbaar zou zijn. Maar nee, kennelijk hebben zich vanaf dat moment geen situaties meer voorgedaan waarbij VVD vertegenwoordigers niet wisten wat ze moesten besluiten. En daarmee was ook de noodzaak vervallen om de kiezer te raadplegen of te informeren over de besluiten die zij op het punt stonden te nemen.

Naast de steeds maar groeiende kenniskloof tussen gekozenen en kiezers is er natuurlijk ook de klassieke kenniskloof tussen bestuurders (en hun ambtelijke organisatie) en de gekozenen. De bestuurders zijn niet alleen verplicht alles te doen om die kloof zo klein mogelijk te houden, ze hebben in veel (niet alle gevallen) er ook belang bij, omdat het de besluitvorming vergemakkelijkt.

Dus, om die verplichting na te komen organiseren de bestuurders met enige regelmaat informatiebijeenkomsten voor de gekozenen.

Maar in plaats van dat de gekozenen hun van de bestuurders gekregen informatie delen met hun kiezers (om daardoor de kenniskloof te overbruggen) zwijgt men gewoonlijk in alle talen.

Het is dan ook niet verwonderlijk dat inmiddels een groot deel van de kiezers, bestuurders en gekozenen ziet als deelnemers van dezelfde kliek. Ik heb daar in het verleden al eens de metafoor “hofhouding” voor gebruikt.

Verder ben ik meermalen kritisch geweest over de wijze waarop de bestuurders de gekozenen (en indirect daarmee de kiezer) informeerden. De gekozenen hebben dat echter nooit als een probleem ervaren. Dat is niet verwonderlijk. Omdat de gekozenen geen enkele moeite doen om hun kiezers te informeren, hoeven ze zich ook niet druk te maken over de kwaliteit van de informatie die ze van de bestuurders krijgen. Alles wat maar enigszins plausibel klinkt is meer dan voldoende.

Het zorgwekkende bij dit alles is, dat deze gang van zaken de democratie ondermijnt. Een recent onderzoek in Amerika wees uit, dat alleen vertegenwoordigers van de zogenaamde oorlogsgeneratie van mening waren dat democratie en de daarbij behorende vrijheid een kostbaar goed was, dat tegen elke prijs moest worden verdedigd. Logisch, want hun ouders hadden zich enorme inspanningen en opofferingen getroost om het te verdedigen.

Maar bij daarop volgende generaties werd dat belang steeds minder groot geacht en ging steeds vaker de voorkeur uit naar een daadkrachtig leider die orde op zaken zou stellen.

In de 7 jaar dat ik dit blog bijhoud heb ik de kenniskloof tussen gekozenen en kiezers alleen maar zien toenemen. Tenzij de raadsfracties pogingen gaan doen om die kloof te dichten ben ik bang dat steeds meer mensen vervreemd raken van de politiek in zijn algemeen en de democratie in het bijzonder.

En hoe meer ze vervreemd raken, hoe makkelijker het voor ze wordt om te kiezen voor een daadkrachtig leider die orde op zaken stelt. En dat is spelen met vuur.

Het machtigste land in de wereld heeft er inmiddels een, die bij herhaling heeft gedemonstreerd zich weinig te willen aantrekken van de democratische tradities en instituties.

.

Auteur: Pim

Hoe lang blijft een democratie nog een democratie, als alleen het recht van de sterkste geldt?

3 gedachten over “Kenniskloof”

  1. Zo enorm meer kennis hebben raadsleden niet dan anderen hoor. Overmorgen is er bijvoorbeeld een bijeenkomst voor fractievoorzitters van de raden van de SED-gemeenten over het enorme bedrag dat het SED-bestuur meer nodig meent te moeten hebben.
    Ruim voor die tijd zouden de fractievoorzitters van Jan Baas een soort voorstel krijgen dat ze zouden kunnen bespreken met hun fractieleden. Tot op de dag van vandaag, nu maandagavond dus, heb ik nog niets mogen ontvangen. Daarmee is mijn kennis dus niet meer dan de openbare stukken die op het RIS staan onder de afgelopen commissie BOFS.

    Overigens ben ik het eens met Baas dat als een raad zo beroerd functioneert als de raad van deze raadsperiode, hij daar lak aan kan hebben. De meerderheid van de raad accepteert dat al drie jaar.
    Nu een jaar voor de lokale verkiezingen gaat de SP á la PvdA ineens tegen het eigen college “oppositie” voeren en stoere taal praten, als opmaat naar volgend jaar maart. Uiterst herkenbaar, ik zie dat al jaren door de PvdA gebeuren.

    Zoals Salomo ooit in het verre verleden schreef: “Er is niets nieuws onder de zon. Lucht en leegte, dat is het”.

    Like

    1. Hans, er zijn talloze informatiebijeenkomsten voor raadsleden. Ik herinner me geen één informatiebijeenkomst van raadsleden voor kiezers.

      Zodra de raad de verplichting op zich zou nemen dat wel te doen, zou ze ontdekken dat er enorme hiaten zitten in haar kennis over hetgeen er is voorgelegd. Door het jezelf makkelijk te maken door de kiezer niet te informeren, hoef je ook minder eisen te stellen aan de info die je zelf hebt ontvangen en de mentaliteit ontwikkelen van “het zal wel zo zijn”.

      Het is niet voor niets dat (behoudens jezelf) geen raadslid reageert op hetgeen ik op dit blog naar voren breng, want dan zou blijken dat ze eigenlijk zelf ook niet weten hoe de vork in de steel zit.

      Bokhove zag dit blog als een soort sparringpartner dat hem in staat stelde zelf beter te worden. De raad in haar huidige samenstelling wil helemaal niet beter worden.

      Like

  2. Het mooiste stadje in de wereld,Enkhuizen, heeft er ook een, die bij herhaling.samen met zijn wethouders heeft gedemonstreerd zich weinig te willen aantrekken van de democratische tradities en instituties.

    Like

Reageer !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s