Politiek gekonkel.

Pijl
Hardleers

Tijdens het weekend nog even gecorrespondeerd met raadslid Bram van der Pijll, fractievoorzitter van de Lijst van der Pijll, die voor zover ik weet uit 1 persoon bestaat. Volgens mij heeft hij nog niemand weten te strikken die namens zijn lijst commissievergaderingen bijwoont.

Van der Pijll dus. Hij meende mijn verwijt, dat de raad besluiteloos is als ze niet over een autoriteit beschikt waar ze zich achter kan verschuilen, te weerleggen door te wijzen op Langbroek en Quasten, die in juli 2016 weigerden om een besluit te nemen (en hun collega raadsleden vroegen om hetzelfde te doen), omdat ze meenden onvolledig en onjuist te zijn geïnformeerd.

Acht van de tien fracties wezen dat verzoek af en bleken wel bereid om (op basis van de beschikbare informatie) een besluit te nemen. Waarna er een tweetal amendementen werd voorgesteld, die zo absurd waren, dat geen van beide een meerderheid haalde.

Met als uiteindelijk gevolg, dat de stemmen staakten voor wat het betreft het collegevoorstel en er dus helemaal geen besluit werd genomen.

Het college verklaarde daarop dat ze niet met een nieuw voorstel zou komen en de raad dan maar moest bepalen wat er verder diende te gebeuren.

Het standpunt dat Langbroek en Quasten in juli innamen kwam me als redelijk en verstandig over. Als je van mening bent dat je onvoldoende of onjuist bent geïnformeerd,  dan lijkt het me niet meer dan logisch, dat je weigert om in positieve zin aan de besluitvorming deel te nemen.

Als raadslid mag je je niet aan de besluitvorming onttrekken, maar ergens voor zijn als je meent onvoldoende te zijn geïnformeerd, lijkt me een stap te ver.

Van der Pijll haalt dan ook (volgens mij) een paar dingen door elkaar, maar dat overkomt hem wel vaker. Hij is op dat punt redelijk hardleers.

Na juli 2016 ontstond er een nieuwe situatie. De 8 fracties die meenden dat ze WEL een besluit konden nemen, maar het niet eens konden worden over welk besluit, moesten nu onderling met elkaar afstemmen welk besluit ze dan wel zouden nemen.

Omdat ze daar 8 maanden later nog steeds niet in geslaagd zijn, noemde ik ze in mijn laatste column karakterloze angsthazen, die tot niets in staat zijn als er geen autoriteit  beschikbaar is waarachter ze zich kunnen verschuilen. Gewoonlijk is dat het college, maar dat had zich teruggetrokken.

Feit is, dat er door de aannemer werkzaamheden zijn verricht en dat het niet meer dan fatsoenlijk is, als hij daarvoor wordt betaald.

Feit is ook, dat er onduidelijkheid is over de aard van die werkzaamheden. Volgens het college bestonden die werkzaamheden uitsluitend uit het aanleggen van een verzwaring.

Volgens mij bestond de rekening van de aannemer uit kosten voor een verzwaring plus een verrekening van de meerkosten als gevolg van vertragingen die tijdens de verbouwing zijn opgetreden.

Die meerkosten staan zelfs vermeld in het raadsvoorstel van mei 2015. Daar wordt de indruk gewekt dat ze al verwerkt zijn in de overschrijding die in dat raadsvoorstel wordt beschreven. In werkelijkheid maakten ze deel uit van de rekening van € 100.000,- die het college presenteerde als een rekening voor de kosten van verzwaring.

In plaats van pogingen te doen om die onduidelijkheid (over de reden voor betaling) weg te nemen of op te lossen, schuift de raad het probleem alleen maar voor zich uit. In theorie maakt ze daarmee de aannemer tot slachtoffer van haar eigen besluiteloosheid. Ik zeg met nadruk “in theorie” omdat er aanwijzingen zijn (geen bewijs) dat de aannemer al lang is betaald en dus in werkelijkheid geen slachtoffer is van de besluiteloosheid van de raad.

Maar zolang er geen bewijs is dat de aannemer al is betaald, moeten we er van uitgaan, dat het voor de raad volstrekt normaal is, dat ondernemers, die werk hebben gedaan dat door de gemeente noodzakelijk werd geacht en haar ten goede kwam, niet worden betaald.

Omdat de raad (inmiddels 8 maanden verder) niet in staat is om daarover een besluit te nemen. Ik vind dat beschamend. Heel beschamend. Vanwege haar eigen onmacht om de werkelijke reden voor betaling vast te stellen, maakt de raad degene die recht heeft op betaling, tot slachtoffer.

Gemeenteraad_Enkhuizen_internet
Besluiteloos

Dat het college de raad voorliegt is niet mijn probleem, maar een probleem voor de raad, dat alleen de raad kan oplossen.

De raad heeft de afgelopen maanden gedemonstreerd, dat ze niet tot een oplossing in staat is en niet beter weet dan het probleem te negeren en haar kop in het zand te steken. Incompetentie ten voeten uit.

Om die reden noem ik de raad  karakterloze angsthazen, omdat ze niet in staat is haar probleem op te lossen.

Maar ik had ze natuurlijk ook struisvogels kunnen noemen.

Mijn probleem is een ander. Ik meen dat het college een wet niet naar behoren heeft uitgevoerd en mij documenten onthouden heeft die men mij, krachtens de wet, ter inzage had moeten geven.

Documenten waarvan ik aanneem dat ze zullen bevestigen dat het college niet de waarheid spreekt, wanneer het gaat om de reden voor betaling van de aannemer. In dat opzicht zijn er raakvlakken tussen het probleem van de raad (waarvan zij, behoudens Langbroek en Quasten tot op heden het bestaan ontkent) en mijn probleem.

Het verschil tussen de raad en mij is, dat ik wel iets doe om mijn probleem op te lossen, maar dat de raad niet beter weet dan haar probleem dood te zwijgen en voor zich uit te schuiven.

En hoewel de raad en ik tot op zekere hoogte een gezamenlijk probleem hebben (namelijk, een college dat zaken verzwijgt) is het me het inmiddels wel duidelijk dat de raad in deze geen serieuze partner is om dat probleem aan te pakken en dat dit voortvloeit uit allerhande politieke overwegingen.

Ik heb de aard en omvang van mijn probleem in alle openheid en in tientallen columns besproken. Daarbij heb ik geen politieke overwegingen, al verdenken sommige raadsleden mij daarvan.

Ik wil alleen maar dat een wet op de juiste wijze wordt uitgevoerd en daarbij roep ik (zo nodig) de hulp van de rechter in. En dank daarbij God op mijn blote knieën, dat we in een land leven waarin dat mogelijk is en je niet afhankelijk bent van politiek gekonkel en de daarmee samenhangende besluiteloosheid.

Auteur: Pim

Hoe lang blijft een democratie nog een democratie, als alleen het recht van de sterkste geldt?

Reageer !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s