Geloofwaardig.

gemeenteraad
Angsthazen

In de brief waarin de gemeente mijn bezwaar (over de afhandeling van mijn WOB verzoek) afwees, wees men fijntjes op een uitspraak van de Raad van State. Het hoogste rechtsorgaan van dit land.

Die uitspraak komt er op neer, dat wanneer een bestuursorgaan stelt dat een document niet of niet meer onder haar berust en een dergelijke mededeling niet ongeloofwaardig voorkomt, het in beginsel aan degene is die om informatie verzoekt om aannemelijk te maken dat die informatie toch bij dat bestuursorgaan berust.

Keesman en consorten korten die uitspraak in tot, “in beginsel moet de eiser aantonen dat die documenten bestaan”. Dat is lekker kort door de bocht, maar dat staat er volgens mij niet.

Ten eerste moet het standpunt van de gemeente niet ongeloofwaardig voorkomen. Hoe geloofwaardig is het, dat de gemeente wel 125 documenten kan tonen die gaan over het ontstaan en de omvang van een probleem, maar tegelijkertijd geen enkele document kan tonen dat inzicht geeft in de oplossing van dat probleem?

Men belegt een vergadering over die oplossing, maakt daarvan geen verslag, om vervolgens een interpretatie van de uitkomst vast te leggen in een raadsvoorstel. Een interpretatie die talloze vragen open laat en vergezeld gaat van een “offerte” die overduidelijk onjuist is, omdat ze geen betrekking had op de werkelijke gang van zaken.

Vervolgens belegt men een nieuwe vergadering over een nieuwe oplossing. Alweer geen documenten (in de aanloop tot die vergadering) waarin standpunten worden weergegeven. Opnieuw geen verslag, maar een interpretatie van de uitkomst achteraf. Door middel van een raadsvoorstel, dat opnieuw talloze vragen oproept.

Dat Keesman en consorten dit een geloofwaardige gang van zaken vinden is tot daar aan toe. Waarschijnlijk zijn ze bereid alles te geloven wat hun boegbeeld te berde brengt. Maar dat de rest van de raad daar blindelings achter aan hobbelt verbijstert mij al maanden.

Mijn verzoek aan de rechter is de gemeente op te dragen mij de ontbrekende documenten ter inzage te geven. Om aan dat verzoek te kunnen voldoen zal ik de rechter er dus van moeten overtuigen dat het betoog van de gemeente ongeloofwaardig is en dat het aannemelijk is dat die documenten er wel zijn.

Het is aannemelijk, omdat in elke bedrijfstak (en zeker bij de overheid) medewerkers die afspraken maken waar betalingsverplichtingen uit kunnen voortvloeien, die afspraken schriftelijk vastleggen ten behoeve van hun superieuren.

Je mag uiteraard niet op een uitspraak van de rechter vooruitlopen, maar ik heb er redelijk vertrouwen in dat het betoog van de gemeente niet erg geloofwaardig is en dat mijn argument wel aannemelijk is en dat hem (de rechter) dus niets belet om mijn verzoek in te willigen.

Waarna de gemeente kan blijven volhouden dat ze niet over documenten beschikt en we weer terug zijn bij af.

Het enige wat ik dan heb bereikt is dat iemand, die niet zich niet laat leiden door politieke en persoonlijke belangetjes, een oordeel heeft gegeven over de geloofwaardigheid van het collegestandpunt.

Op dat moment is de raad weer aan zet. Zij bepaalt wat de gevolgen zullen moeten zijn van deze beoordeling.

De tragiek van de Enkhuizer gemeenteraad is, dat ze in meerderheid zichzelf niet in staat acht om te kunnen beoordelen of het standpunt van het college geloofwaardig is en of het college haar een rad voor de ogen heeft proberen te draaien. Door te beweren dat de kosten van verzwaring € 100.000,- bedroegen, terwijl het een jaar later beweert dat ze niet meer zijn dan € 20.000,-.

Volgens van Rob van Reijswoud moet er zelfs een onderzoeksjournalist aan te pas komen, die hem moet uitleggen dat er hier iets merkwaardigs aan de hand is. Eerder kan hij niet tot een besluit komen. Hij is niet de enige. Met uitzondering van Langbroek en Quasten zijn ze allemaal op zoek naar een excuus om geen besluit te hoeven nemen.

Het is een beschamende vertoning, die maar tot één conclusie kan leiden. De raad van Enkhuizen bestaat uit karakterloze angsthazen, die stuk voor stuk geen verantwoording durven nemen, zolang er geen autoriteit is waarachter ze zich kunnen verschuilen.

En als de autoriteit waar ze zich gewoonlijk achter verschuilen wegvalt (omdat die zich ongeloofwaardig heeft gemaakt) dan is Leiden in last en weten ze niet meer wat ze moeten doen.

Dat ze hier niet durven te reageren ben ik inmiddels wel gewend. Ik kan alleen maar hopen dat onze pijler van de democratie ze ter verantwoording wil roepen.

Auteur: Pim

Hoe lang blijft een democratie nog een democratie, als alleen het recht van de sterkste geldt?

Reageer !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s