Dankbaar

snoek
Dankbaar

De laatste keer dat Fokko Snoek (SP) een reactie op mijn blog plaatste was 10 januari 2015. Dus waarom achtte hij nu het moment gekomen om zijn stilzwijgen te verbreken?

Waarom wijst hij mij nu, enigszins triomfantelijk, op het bestaan van de algemene inkoopvoorwaarden van de gemeente en met name artikel 3.7?

Alle handelingen die de Contractant verricht voorafgaand aan de totstandkoming van de Overeenkomst zijn voor risico van de Contractant.

Aha, dat is dus de kern van de zaak?

Er heeft op 11 maart 2015 een bijeenkomst plaatsgevonden. In die vergadering is besloten dat de aannemer (zonder formele opdracht) de elektraverzwaring zal aanleggen. Er is hem tevens toegezegd dat de gemeente hem daarvoor € 100.000,- zal betalen.

Uit efficiëntieoverwegingen is besloten van die vergadering geen verslag te maken, dus nadere bijzonderheden over feiten en omstandigheden ontbreken.

Het enige wat het college over die bijeenkomst heeft willen loslaten is de eenzijdige conclusie, dat de aannemer voor eigen rekening en risico de verzwaring heeft aangelegd. Of de aannemer daar ook zo over denkt blijft onbelicht.

De aannemer zal dat (betalings)risico bijzonder laag hebben ingeschat, omdat het college hem ook verzekerde de raad een krediet te zullen vragen van waaruit zij hem zou kunnen betalen. In dat opzicht heeft ze haar woord gehouden. Dus hoezo geen overeenkomst?

Waar de aannemer geen rekening mee hield (en wat mij betreft ook geen rekening had hoeven houden) is dat de regerende coalitie in Enkhuizen bestaat uit intellectuele lichtgewichten. Die op basis van halfbakken juridische argumenten (zie hierboven) meenden dat ze betaling konden verhinderen.

Waar de aannemer ook geen rekening mee hield (en wat mij betreft ook geen rekening had hoeven houden) was dat de morele diepgang van de wethouder zich slechts manifesteerde door wat oppervlakkig geneuzel, waarmee hij de halfbakken juridische opvattingen van zijn coalitiegenoten bestreed.

Hoewel hij het bestaan van een morele (betalings)verplichting erkende, liet hij zich moeiteloos tot immoreel gedrag overhalen.

Voor sommigen weegt een morele verplichting zwaarder dan een juridische verplichting, maar dat geldt niet voor de wethouder en de vrijetijdsjuristen (onder de bezielende leiding van de SP) die meenden dat de aannemer slechts betaald mocht worden nadat een geschil met de toekomstige huurder was opgelost.

Politiek zou politiek niet zijn als men deze onsmakelijke gang van zaken (en het eigen aandeel daarin) zo veel als mogelijk zou willen verbergen, maar tijdens de verdere afhandeling van deze kwestie kwamen er alleen maar nieuwe halve waarheden en drogredenen aan het licht.

Reden voor mij om (met behulp van een WOB verzoek) een onafhankelijk onderzoek in te stellen. Dat daar vanuit de raad niet of nauwelijks belangstelling voor bestaat verbaast me niets.

Politiek is nu eenmaal een immoreel bedrijf (de bovenstaande gang van zaken toont dat weer eens aan) waarin de waarheid niet wordt vastgesteld met behulp van logische argumenten, maar met behulp van een meerderheid van stemmen.

Wat natuurlijk niet wegneemt dat ik Fokko Snoek dankbaar ben voor het juridisch inzicht dat hij met mij (en mijn lezers) heeft willen delen.

Auteur: Pim

Hoe lang blijft een democratie nog een democratie, als alleen het recht van de sterkste geldt?

Reageer !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s