Kwartetten

College van B&W
Van sextet naar kwartet

Politici geloven er heilig in dat als hun partij aan de knoppen mag draaien alles beter wordt.

Dat is de boodschap die ze tijdens verkiezingen uitdragen en is ook de verklaring voor de opgeluchte stemming tijdens de raadsvergadering van 4 oktober.

SP had na de laatste verkiezingen met belastinggeld een constante meerderheid “gekocht” door het aanstellen van een overbodige vierde wethouder.

Alleen voor het gemak blijkt nu, want de resterende 3 kunnen de taken makkelijk aan. Iedereen blij. Want de landelijke oppositiepartijen hoeven niet langer net te doen alsof ze oppositie voeren.

De SP was daar vroeger heel bedreven in, maar de huidige (landelijke) oppositie partijen hebben daar geen kaas van gegeten. Het zijn bestuurderspartijen die even geen wethouder mogen leveren, maar nu hun kans schoon zien om toch een beetje mee te polderen.

Want dat is het hoogste wat je in dit land (als partij die in de oppositie zit) kunt nastreven.

Zelf heb ik daar weinig affiniteit mee. Een onvermijdelijk bijproduct van macht is machtsmisbruik en de daarmee gepaard gaande geldverspilling.

Ik ben tegen machtsmisbruik en tegen geldverspilling. Ongeacht of dit voortvloeit uit christelijke, liberale of socialistische overwegingen.

Hoewel oppositie voeren in mijn ogen een nobele taak is, wordt dat door de meeste partijen niet zo gevoeld. Hun ultieme doel is het uitoefenen van macht en wie dat doel niet bereikt wordt “veroordeeld” (het woord zegt het al) tot het voeren van oppositie.

Het gevolg is, dat ook het voeren van oppositie gewoonlijk ten dienste staat van het verkrijgen van macht. Anders gezegd: welk standpunt brengt me het meeste electorale succes? We kennen allemaal de verkiezingsbeloften die daags na de verkiezingen weer worden opgegeven omdat ze een beletsel vormen voor het verkrijgen of behouden van een machtspositie.

Gemeentepolitiek kent één belangrijk verschil met de landelijke politiek. Tussentijdse verkiezingen (met de daarbij behorende machtswijzigingen) behoren niet tot de mogelijkheden en dat heeft gevolgen voor de manier van oppositie voeren.

Feit is, dat het huidige college de raad (voor wat betreft het Dromdossier) tamelijk opzichtig heeft voorgelogen. Gewoonlijk is dat reden om het vertrouwen in een college op te zeggen. Maar het opzeggen van vertrouwen leidt niet tot wijziging van de machtsverhoudingen en dus doet men of de neus bloedt.

Dat wordt pas anders als de verkiezingen naderen. Dan schreeuwt men plotseling moord en brand. En worden principes en ethische beginselen weer opgepoetst om na de verkiezingen onmiddellijk weer te worden vergeten.

Heeft Enkhuizen er belang bij dat ze bestuurders in dienst heeft die zich niet houden aan de elementaire beginselen van behoorlijk bestuur? Ik denk het niet, maar het duurt nog anderhalf jaar voor dat ik daar iets aan kan doen. Tot die tijd kan ik er alleen maar over schrijven.

 

Auteur: Pim

Hoe lang blijft een democratie nog een democratie, als alleen het recht van de sterkste geldt?

Reageer !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s