Andere struisvogels.

struisvogelElk jaar in mei viert Enkhuizen dat het (in een grijs verleden) in opstand kwam tegen het toenmalig stadsbestuur. Door met slag- en steekwapens op te trekken naar het stadhuis.

Dit jaar (op 10 september) organiseert het huidige bestuur het feest van de democratie in het stadhuis, met als hoogtepunt dat de gewone burger een broodje bal met de raadsleden mag mee-eten.

Ik zie niets in een oproep aan de bevolking om zich met slag- en steekwapens naar het stadhuis te begeven. (De Geldermalsen optie).

Het feit dat raadsleden bereid zijn om een kadetje kaas met me te eten maakt die dag voor mij nog niet tot feestdag van de democratie.

Liever zie ik dat raadsleden antwoord geven op de door mij gestelde vragen. Of hun voordeel doen met wat ik de afgelopen 7 jaar op mijn blog heb geschreven.

Dus organiseer ik liever mijn eigen feestdag. De dag van de democratische rechtsstaat en dat is de dag waarop de rechter vonnis zal wijzen in mijn geschil met de gemeente.

De Wet Openbaarheid van Bestuur is een belangrijk wapen tegen corrumpering van de macht. De opvatting van hen die macht hebben, dat ze die mogen gebruiken om afspraken te maken waarvan ze de inhoud en draagwijdte geheim kunnen houden. Zodat ze in staat zijn om de inhoud te verdraaien.

Normaal gesproken dient de volksvertegenwoordiging er op toe te zien dat dit niet gebeurt. Maar als die te onbekwaam of te gemakzuchtig is om datgene te doen wat ze geacht wordt te doen, dan maakt de rechtsstaat het ons mogelijk in te grijpen.

Met behulp van de Wet Openbaarheid van Bestuur.

De onbekwaamheid van onze volksvertegenwoordigers wordt nog het best geïllustreerd door hun opvatting dat ik het bestaan van het document (waar ik om heb gevraagd) moet “bewijzen”. Een redenering die bestaat uit gebakken lucht en dus klinkklare onzin is.

Ik mag er van uitgaan dat de afspraken die de overheid maakt schriftelijk worden vastgelegd. En als de overheid “beweert” dat dit niet is gebeurd, dan bewijst zij slechts haar eigen incompetentie en verdient zij een reprimande, dan wel dat het vertrouwen in haar wordt opgezegd.

De keuze is dus simpel. Het college produceert alsnog het document waarom ik heb gevraagd en levert daarmee het bewijs dat zij mij (maar ook de raad) onvolledig en dus onjuist heeft geïnformeerd.

Ofwel ze blijft bij haar ontkenning en “bewijst” dat met behulp van getuigenverklaringen. Ze bewijst daarmee tegelijkertijd haar eigen incompetentie, omdat zij geacht moet worden al haar afspraken schriftelijk vast te leggen.

Het is betreurenswaardig dat de raad tot dusver niet in staat is geweest om tot deze vrij eenvoudige conclusies te komen, maar zichzelf (als gebruikelijk) heeft verloren in allerhande bijzaken. Had men dat niet gedaan, dan was deze procedure niet noodzakelijk geweest.

Onze enige troost is dat we over ruim anderhalf jaar weer andere struisvogels mogen kiezen.

Auteur: Pim

Hoe lang blijft een democratie nog een democratie, als alleen het recht van de sterkste geldt?

Reageer !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s