Beter weten

pravdaHet verhaal gaat, dat er tijdens de hoogtij dagen van de koude oorlog een sportieve tweestrijd plaatsvond tussen Amerika en Rusland.

De Amerikanen wonnen. De dag erop stond er een kop in de Pravda: Rusland op eervolle tweede plek, Amerika één na laatste.

Feitelijk juist, maar een bijzondere presentatie van feiten die we tegenwoordig spin (Engels voor draaien) noemen. Wie daar bekwaam in is wordt een spindoctor genoemd. Ze zijn geliefd in de politiek en het bedrijfsleven.

Hun taak is feiten zo te (ver)draaien dat slecht nieuws door de ontvanger toch als goed nieuws wordt ervaren. Door de nadruk te leggen op een positieve bijzaak en daarmee de aandacht af te leiden van een negatieve hoofdzaak.

In het Drom dossier is het feit dat de wethouder geen opdracht heeft gegeven naar de voorgrond geplaatst, het feit dat daaruit niettemin een betalingsverplichting is voortgevloeid is naar de achtergrond verdwenen.

De reden is simpel. De wethouder is er van overtuigd dat niemand beschikt over het schriftelijke bewijs dat hij een opdracht heeft verstrekt, maar ontwijkt liever vragen die dieper ingaan op de aard van de betalingsverplichting.

Hij beweert dat die betalingsverplichting het gevolg is van de verzwaring, maar erkent tegelijkertijd in hetzelfde document (raadsvoorstel) dat de kosten daarvan slechts de helft zijn van het krediet waar hij de raad om heeft gevraagd.

Dus op grond waarvan meent hij dan die andere helft te moeten betalen?

Vragen daarover wil hij niet beantwoorden. In plaats daarvan herhaalt hij voor de zoveelste keer tegenover de verslaggever van de Enkhuizer Krant dat hij geen opdracht heeft gegeven tot verzwaring.

Dat weten we zo langzamerhand wel, maar wat wil hij daarmee aantonen? Dat er daarom geen betalingsverplichting bestaat?

In 2015 heeft hij daarvan de coalitiepartijen overtuigd, maar die weten inmiddels beter. Alleen D66, PvdA en van der Pijll geloofden dat nog, maar wellicht zijn ook die tot een verstandiger inzicht gekomen.

Al houden ze dat nog even voor iedereen geheim.

Net als de Pravda destijds, schept wethouder Olierook zijn eigen werkelijkheid, die helaas niet door feiten en omstandigheden worden bevestigd.

Feit is dat er een betalingsverplichting bestaat ten opzichte van de aannemer. Feit is dat de omvang daarvan niet schriftelijk is vastgelegd, maar mondeling is overeengekomen.

Maar aan die mondelinge overeenkomst moet een schriftelijke opsomming vooraf zijn gegaan waarmee de aannemer zijn aanspraken uiteenzet. Wat er uiteindelijk toe geleid heeft dat de gemeente die aanspraken (geheel of gedeeltelijk) heeft erkend en de wethouder er toe gebracht heeft de raad om een krediet te vragen.

Die opsomming van aanspraken van de aannemer, waar de architect in zijn interview met de Enkhuizer Krant ook naar verwijst,  bevindt zich niet in het dossier.

Zoals zich ook geen rekening van de aannemer in het dossier bevindt. Alleen offertes, maar een offerte is niet hetzelfde als een rekening. Kennelijk wordt die pas verstuurd als de wethouder zijn krediet heeft veilig gesteld en zijn mondelinge afspraken is nagekomen.

De “spin” die de wethouder daar tot dusver aan heeft gegeven is, dat de aannemer heeft opgebeld met de mededeling “ik krijg nog zoveel van jullie” en dat de gemeente daar (ook telefonisch) op heeft geantwoord, “dat zal dan wel, ik zal de raad om een krediet vragen.”

Dat geloven ze misschien in Wijdenes, maar in Enkhuizen weten we wel beter.

Auteur: Pim

Hoe lang blijft een democratie nog een democratie, als alleen het recht van de sterkste geldt?

Reageer !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s