Opnieuw feiten en beweringen.

baas.jpgDat er aan mijzelf ook een steekje los zit hoeft niemand me te vertellen, dat weet ik zelf ook wel. Want wie gaat er op een van de weinig mooie zomerse dagen die we dit jaar gehad hebben in het stadhuis zitten om het Drom dossier te bestuderen? Dat de gemeente gemaakt heeft in het kader van mijn WOB verzoek.

Ik heb het niet gevraagd, maar neem aan dat het hetzelfde dossier is dat de raadsleden ter inzage hebben gekregen, met als enige toegift een verklarende brief van de gemeente aan de aannemer.

Over de uitkomst van de raadsvergadering, waarin hem wordt uitgelegd, dat hij niet zal worden betaald.

Inclusief een uitleg van het begrip voltallige raad.

Het is een brief, gericht aan de aannemer, maar waarschijnlijk bedoeld om aan mij uit te leggen wat de gemeentelijke procedures zijn voor het geval ik de vergadering van de raad niet had beluisterd. Maar dat had ik wel, dus die uitleg was wat mij betreft overbodig. Of de aannemer er baat bij heeft waag ik te betwijfelen.

Die lijkt me alleen maar geïnteresseerd in de vraag of hij ja dan nee betaald krijgt. Zijn mogelijke reactie op die brief ontbrak in het dossier. Waarschijnlijk heeft hij die alleen telefonisch doorgegeven.

De burgemeester kwam ook nog even langs om zich er van te overtuigen dat alles in orde was en me te verzekeren dat het hier om de volledige correspondentie ging.  En dat twijfel aan de integriteit van de overheid eigenlijk een beetje onfatsoenlijk is, zolang je het bewijs van het tegendeel niet kunt leveren.

Ik heb dat voormalig wethouder Boland ook al eens horen beweren. Het recht op vertrouwen noemde hij het, dat volgens hem van toepassing was zolang het niet formeel (door middel van een motie van wantrouwen) was opgezegd.

Ik heb beetje moeite met die redenatie. Volgens mij krijg je vertrouwen en is het geen recht dat je kunt opeisen. In een recent verleden vond Minister Opstelten (toevallig ook een oud burgemeester)  dat men er op moest vertrouwen dat wat hij meedeelde juist was. Dat bleek achteraf niet het geval.

Ik houd het er daarom maar op dat vertrouwen goed is, maar het controleren van feiten beter. Al te goed is buurmans gek.

De burgemeester mag dan beweren dat het dossier alle schriftelijke correspondentie bevat die over het onderwerp is gevoerd, ik heb mijn twijfels. Daarvoor is het dossier te gepolijst. Ik had gevraagd om de correspondentie tussen gemeente en aannemer/stichting over de verzwaring en het bereikte compromis.

Over het bereikte compromis viel helemaal niets te lezen. Voor wat betreft de verzwaring, nogal wat secundaire bronnen zoals raadsvoorstellen.

Waar ik me over verbaasd heb is het ontbreken van een brief/verslag/notitie waarin de aannemer zijn besluit om voor eigen rekening en risico de installatie te verzwaren motiveert. Hij bevestigt dat er tijdens een bouwvergadering een knoop is doorgehakt, maar heeft de datum verkeerd.

Notulen van de bewuste vergadering ontbreken en de motivatie, die vrijwel achteloos in een brief wordt vermeld, wijkt af van hetgeen de gemeente daarover naar buiten heeft gebracht.

Ik vind deze voorstelling van zaken getuigen van een verbluffende gemakzucht van de zijde van de aannemer. Dat je als ondernemer een betalingsrisico neemt acht ik voorstelbaar, je bent per slot van rekening ondernemer.

Maar dat je vervolgens niets doet om dat risico zo veel als mogelijk is te beperken (door je standpunt schriftelijk vast te leggen), vind ik volstrekt ongeloofwaardig.

Als puntje bij paaltje komt zal je toch (tegenover een rechter) moeten aantonen dat je te goeder trouw handelde toen je dat risico nam en dan helpt het als je een schriftelijke verklaring kunt overleggen en je je niet hoeft te baseren op een bouwoverleg dat niet is genotuleerd. Althans de notulen van dat bouwoverleg waren niet bijgevoegd en volgens de burgemeester ben ik dan verplicht om aan te nemen dat ze er niet zijn.

Bovendien, de reden voor dat besluit van de aannemer is een geheel andere dan er door de gemeente tot dusver is beweerd.

De aannemer motiveert (bijna terloops) zijn besluit met de mooie opvatting dat hij reputatieschade voor gemeente en stichting (die op dat moment binnenskamers in een verbitterd gevecht gewikkeld zijn over de kosten van de noodzakelijk geachte verzwaring) wil voorkomen.

Dat is niet helemaal gelukt, want kort daarna rollen gemeente en stichting over straat en krijgt de aannemer stank voor dank van een meerderheid van de raad, die weigert hem te betalen.

Maar in de gemeentelijke stukken wordt het voorgesteld alsof de aannemer reputatieschade voor zichzelf wilde voorkomen. Ik heb dat altijd een ongeloofwaardige voorstelling van zaken genoemd. De onderliggende stukken maken duidelijk dat mijn ongeloof gegrond was.

Dat dit subtiele verschil niet zonder gevolgen is gebleven blijkt uit het feit dat D66 raadslid Jaap Koning (op grond van de door de gemeente gegeven lezing) meent dat de aannemer betaling kon worden onthouden.

Ik citeer zijn bijdrage (in eerste instantie) tijdens de raadsvergadering over dit onderwerp letterlijk. “D66 staat op het standpunt dat de ondernemer de investering voor zijn imagoverlies voor eigen rekening & risico moet nemen”.

Kortom, Koning gebruikt een door de gemeente aangereikt feit (de aannemer vreesde imagoverlies als hij niets deed) als uitgangspunt voor een (in mijn ogen foutieve) redenering. Dat zijn redenering in mijn ogen fout is doet niet ter zake.

Waar het om gaat is dat de gemeente een feit suggereert, wat bij zorgvuldige beschouwing geen feit blijkt te zijn.

Uiteraard een bescheiden detail, maar er zijn in dit dossier meer zaken die als feit worden gepresenteerd, maar die bij nadere beschouwing toch net even iets anders liggen. Daarover een volgende keer meer.

Auteur: Pim

Hoe lang blijft een democratie nog een democratie, als alleen het recht van de sterkste geldt?

2 gedachten over “Opnieuw feiten en beweringen.”

  1. Wanneer ik je verslaglegging van hetgeen je nu hebt ingezien lees en je commentaar daarop dan blijf toch de vraag hangen waarom de rekening in drie delen uiteen viel 10.000 euro stichting 40.000 euro aannemer en 50.000 euro gemeente. Deze bedragen hebben in de krant gestaan als voorstel om te komen tot een oplossing. Houdt de stichting nu die 10.000 euro achter de hand om alsnog deze te kunnen betalen wanneer er een nieuw voorstel gaat komen hetzij via een nieuw voorstel aan de raad of via een rechterlijke uitspraak

    Like

    1. Om te beginnen hebben we het niet over een rekening, maar een offerte. Niet één (zoals werd voorgewend) maar twee. De tweede offerte heeft betrekking op aanleg vóór inhuizing en is € 15.000,- lager dan de eerste.

      Over de € 40.000,- die de aannemer heeft toegegeven op de eerste offerte staat niets in het dossier. Over de toezegging van de stichting bevindt zich evenmin iets in het dossier. Klaarblijkelijk is daarover niet gecorrespondeerd.

      Tot slot er bevindt zich geen rekening in het dossier. Meer daarover in mijn eerstvolgende column.

      Like

Laat een reactie achter op Jaap Kamper Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s