Betekenisloze praatgroep.

Gemeenteraad_Enkhuizen_internetVolgens de krant zegt de advocaat van architect Kuiper dat zijn cliënt over een reeks brieven, e-mails, bouwnotulen, facturen etc. etc. beschikt waarmee hij zijn eis denkt te kunnen bijzetten.  Grappig dat de ene partij over talloze documenten zegt te beschikken en de andere partij (de gemeente) over geen enkel.

Althans, als men geloof hecht aan de bewering van de wethouder dat ze niet bestaan. En met uitzondering van Langbroek en Quasten geloven de andere leden van de raad dat.

Om welke documenten had Langbroek gevraagd? Op zondag 19 juni stuurt hij een e-mail aan de griffier om de volgende documenten te mogen inzien:

  1. De brief/werkoverleg notulen waarin de aannemer te kennen geeft dat de elektra-aansluiting volgens bestek niet voldoet aan de eisen die daar aan mogen worden gesteld.
  2. De brief van de aannemer waarin hij aanbiedt die tekortkoming te herstellen inclusief de bijbehorende prijsopgave.
  3. De brief aan de stichting waarin de opvatting van de aannemer aan de stichting wordt gecommuniceerd plus alle daaruit voortvloeiende correspondentie.
  4. De brief waarin de aannemer aandringt tot het geven van een opdracht.
  5. De brief waarin de gemeente de aannemer laat weten geen opdracht te zullen verstrekken.
  6. De reactie van de aannemer op de weigering van de gemeente een opdracht te verstrekken.
  7. De factuur die de aannemer de gemeente heeft doen toekomen voor het meerwerk dat ze heeft verricht.

Een kopie van die email wordt verstuurt naar alle fractievoorzitters. Of er naar aanleiding van die email contact is geweest tussen de andere fractievoorzitters en Langbroek weet ik niet. Langbroek zelf zal daar opheldering over moeten verschaffen.

De documenten waar Langbroek om vraagt hebben betrekking op een aantal beslismomenten die in het normale zakelijke verkeer schriftelijk zullen worden vastgelegd. Niets bijzonders dus.

Hoogst bijzonder en ongeloofwaardig is de bewering van de wethouder dat hij niet beschikt over documenten waarin die beslismomenten zijn vastgelegd. Als de gemeente mij al een brief stuurt waarin ze bevestigt dat mijn brief is aangekomen, waarom zou ze dan nalaten om dat te doen als het gaat om beslissingen waar enorme gevolgen uit kunnen voortvloeien?

Langbroek vraagt in zijn email nadrukkelijk om die documenten te mogen inzien. Als de wethouder weigert aan dat verzoek te voldoen ontstaat er een geheel nieuwe situatie, namelijk dat de wethouder weigert hem (maar daarmee ook de raad) volledig en juist te informeren.

Dit is niet iets wat alleen Langbroek aangaat, maar de gehele raad. In beginsel heeft ieder raadslid het recht op de informatie waar hij om vraagt. Dat recht zou door de gehele raad gerespecteerd en met hand en tand verdedigd moeten worden.

Helaas blijkt de raad van Enkhuizen, in ruil voor een genoeglijk samenzijn met een drankje achteraf, bereid om dat recht zonder slag of stoot op te geven. Het recht op informatie is er niet vanzelf gekomen. Daar zal ooit strijd voor zijn geleverd, maar de meerderheid van de Enkhuizer raad weigert elke inspanning om dat recht in stand te houden.

Een dag voor de raadsvergadering (4 juli) schrijf ik mijn column Grondbeginselen. Daarin stel ik dat de raad op drie manieren kan reageren als een wethouder weigert de informatie te verstrekken waar om wordt gevraagd. Ik herhaal ze voor het gemak nogmaals.

  1. Men kan het vertrouwen in de wethouder opzeggen door middel van een motie van wantrouwen.
  2. Men kan de wethouder berispen door middel van een motie van treurnis.
  3. Men kan weigeren het besluit te nemen waar de wethouder om vraagt door middel van een motie tot uitstel.

Het feit (dat de wethouder geweigerd heeft de gevraagde informatie te verstrekken) staat vast. Zijn excuus dat hij er niet over beschikt is lariekoek. Je kunt uit elk van de drie opties kiezen. Langbroek/Quasten besluiten voor de minst zware optie te kiezen. Uitstellen van het besluit tot meer informatie beschikbaar is.

Veertien van de zestien raadslieden die aan het debat deelnemen verwerpen die optie. Men wenst besluiten te nemen op basis van informatie waarvan het nu geleidelijk aan begint door te dringen dat ze ontoereikend was. Met als uiteindelijk resultaat dat er geen besluit werd genomen.

Het raadslidmaatschap brengt naast bijzondere voorrechten ook bijzondere plichten met zich mee. Maar als de raad in overgrote meerderheid zich schuldig maakt aan plichtsverzuim, dan hoeft dat voor de gewone burger nog geen reden te zijn om daar genoegen mee te nemen.

De raad met een kluitje het riet in sturen en haar informatie weigeren is een maandelijks terugkerend ritueel.

Weigeren een wet uit te voeren  is van een andere orde. Het eindoordeel daarover ligt niet meer bij een gemeenteraad die geen flauw benul heeft van haar rechten en plichten, maar bij een rechter.

Door haar optreden op 5 juli heeft de raad zichzelf gereduceerd tot een betekenisloze praatgroep, waar verder weinig goeds meer van valt te verwachten.

Auteur: Pim

Hoe lang blijft een democratie nog een democratie, als alleen het recht van de sterkste geldt?

2 gedachten over “Betekenisloze praatgroep.”

Reageer !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s