Witte Olifant

witte olifantIemand wees me op het  Besluit vaststelling Uniforme administratieve voorwaarden voor de uitvoering van werken en van technische installatiewerken 2012.

Artikel 36 lijkt daarin van belang. Daar staat het volgende.

Bestekwijzigingen zullen de aannemer schriftelijk worden opgedragen. De aannemer kan genoegen nemen met een overeenkomstige aantekening in het dagboek, het weekrapport of het verslag van de bouwvergadering, welke dan als schriftelijke opdracht zal worden aangemerkt. Het gemis van een schriftelijke opdracht of van een aantekening in het dagboek of weekrapport laat de aanspraken van de aannemer en van de opdrachtgever op verrekening van meer en minder werk onverlet.

Ik lees hieruit, dat zelfs als een schriftelijke opdracht ontbreekt, dit geen invloed heeft op de aanspraken van de aannemer op vergoeding van het meerwerk.

Met andere woorden, het standpunt van de wethouder, dat de aannemer voor eigen rekening en risico de voorziening heeft aangelegd is niet meer dan een holle kreet.

Hij heeft daarmee bij de coalitiepartijen de suggestie gewekt dat er een wettelijk basis is waarop de aannemer betaling kan worden onthouden. Het bovenstaande maakt duidelijk dat die basis er niet is.

Dat maakt eveneens dat er geen wettelijke basis is voor het alternatief dat hij in zijn raadsvoorstel schetst en de suggestie inhoudt, dat de raad er voor kan kiezen de aannemer niet te betalen. Die keuzemogelijkheid is er niet. Sterker nog alles wijst er op dat de aannemer allang is betaald.

Er is slechts een keuze tussen betaling door de gemeente of de stichting. De noodzaak tot verzwaring vloeit voor uit een besluit van de stichting, terwijl de in de offerte genoemde “gebruikerswensen” ook voor rekening van de stichting zouden moeten komen.

Het raadsvoorstel doet het voorstel om de kosten voor rekening van de gemeente te laten, met een uiterst bescheiden bijdrage (€ 10.000,-) door de stichting.

Dit is in lijn met eerdere situaties waarbij de stichting ook niet aan haar betalingsverplichtingen kon voldoen. Ook toen is de gemeente financieel bijgesprongen.

Verwacht mag worden dat dit in de toekomst vaker noodzakelijk zal zijn. Met andere woorden, de raad heeft zichzelf (op aanraden van het college) een Witte Olifant cadeau gedaan en heeft daarom geen andere keus dan de gevolgen daarvan te dragen.

Auteur: Pim

Hoe lang blijft een democratie nog een democratie, als alleen het recht van de sterkste geldt?

7 gedachten over “Witte Olifant”

  1. Paragraaf 36 beschrijft hoe er moet worden omgegaan met veranderingen in het bestek.
    Uitgangspunt is volgens mij dat er een opdracht moet zijn gegeven. Deze opdracht moet volgens lid 5 schriftelijk gebeuren. De aannemer kan echter genoegen nemen met een schriftelijke notitie in het dagboek, weekrapport of bouwvergadering. Is dit niet gebeurd dan geld de laatste alinea dat er meer of minderwerk kan worden afgerekend. Het verhaal begint echter met de opdracht door de directie, anders geen afrekening. Ik vind overigens dat de stelling dat er maar betaald moet worden anders gaat de stichting misschien failliet ridicuul. Een stichting die meer wil, dan hij financieel kan behappen, gaat failliet. Ik krijg uit de offerte van de aannemer de indruk dat via herschikking de keuken flink is uitgebreid, waarbij het discutabel is of we geen restaurant subsidiëren. Het is niet aan de inwoners van Enkhuizen om steeds maar bij te betalen. Dus wat mij betreft heeft de raad een punt als het aandringt op een financiële regeling, evt. met een lening aftrekbaar van de subsidie.

    Like

    1. Het begint inderdaad met een schriftelijke opdracht, maar vervolgt met de mededeling dat het ontbreken daarvan de aanspraken van de aannemer onverlet laat. Met andere woorden het ontbreken een die schriftelijke opdracht is geen beletsel om aanspraak te kunnen maken op betaling.

      De opvatting van de wethouder “de aannemer heeft voor eigen rekening en risico de voorziening aangelegd” suggereert precies het tegenovergestelde. Er ontbreekt een schriftelijke opdracht, dus kan de aannemer ook geen aanspraken op betaling maken.

      Die opvatting is dus misleidend en onjuist. Zelf bij het ontbreken van een schriftelijke opdracht kan een aannemer aanspraken maken op betaling voor het werk dat hij heeft geleverd. Of die aanspraken zullen worden toegekend bepaalt een rechter en niet de gemeenteraad van Enkhuizen. Die toekenning is 100% zeker als de opdrachtgever zelf erkent dat het meerwerk (de verzwaring) noodzakelijk was.

      Voor wat betreft de uitbreiding van de keuken. De gedachte dat de aannemer dat zelf heeft verzonnen lijkt me onhoudbaar. Hierover moet enige vorm van communicatie bestaan. Ik heb (anders dan de raad) gevraagd om die te mogen inzien. Tenzij de gemeente dat expliciet verboden heeft, staat ze zwak als ze betaling zou willen weigeren voor werkzaamheden waarop ze heeft toegezien dat ze werden uitgevoerd.

      Dat de kosten voor verzwaring en uitbreiding van de keuken voor rekening van de stichting zouden dienen te komen, lijkt me (gezien de afspraken) ook een feit. Dat de wethouder daar (na een jaar lange onderhandeling) anders over denkt is eveneens duidelijk.

      Als de stichting failliet zou gaan zou dat gezichtsverlies betekenen voor het bestuur, college en de raad die op tamelijk lichtzinnige wijze het avontuur met elkaar zijn aangegaan. Ik neem aan dat het alle betrokkenen wel een paar centen waard is om dat gezichtsverlies te voorkomen.

      Dat de inwoners van Enkhuizen niet zouden hoeven te betalen is een illusie. Er zijn via de achterdeur al tonnen in de stichting gepompt. Dat zal ook in de toekomst zo blijven. Al was het maar omdat 99% van de bevolking zich niet voor politiek wenst te interesseren.

      Like

  2. Een mooi initiatief. Gemeente Enkhuizen weigert inzage? WOB verzoek indienen. Een nieuw fenomeen voor de burgers. Extra werk voor ambtenaren. Dus weer meer kosten. Men vraagt er om dus. Burgers grijp u kans en ga WOB ,en…..

    Like

  3. De Drom is verworden tot een groot Olierook(gordijn). De gemeenteraadsleden missen alle relevante informatie om komende dinsdag op basis van feitenkennis een juiste beslissing te kunnen nemen. Eerst de feiten boven tafel en dan pas kun je oordelen. Maar de coalitie met de SP voorop zal wethouder Olierook geen strobreed in de weg leggen, is mijn verwachting.

    Like

    1. Gezien de twitter interesse in de wereldse zaken van onze raadsleden op dit blog hiernaast weergegeven zullen zij deze interesse toch ook in het Drom dossier hebben neem ik aan. Zo niet dan zullen zij moeten wijken voor lieden die wel kennis van zaken nemen. En daar de vragen over stellen die gesteld moeten worden. @Pim . Nu zie ik de noodzaak van een Paljas in de raad zeer duidelijk. Iemand die zo veel dossier kennis vergaard en raadsleden Pro Deo informeerd ,waar vind je dat . DURF als raadslid eens iets aan te nemem van hoe het WERKELIJK is. Dan is het raadsgeld in ieder gevan niet voor niets besteed.

      Like

      1. Het is inderdaad opvallend dat raads- en commissieleden nauwelijks durven ingaan op de argumenten en analyses op dit blog. Commissielid Glas (VVD) wist te melden dat hij niets wist van de hele kwestie (wat doet hij dan in een commissievergadering). De PvdA roept via haar website mensen op om actief te worden als commissielid en stelt dat de werkzaamheden (buiten de vergadering zelf) een middagje in de maand vergen.

        Dat geeft een beetje het niveau aan waarop wij vertegenwoordigd worden.

        Like

    2. Er is inderdaad een interessante situatie ontstaan. Volgens mij heeft raadslid Langbroek om concrete documenten gevraagd. Als die hem niet ter inzage worden gegeven, dan rijst de vraag in hoeverre de raad juist en volledig is geïnformeerd. Hoe Langbroek daar mee omgaat is aan hem. Mijn idee (als beschreven in een eerder bericht Gele Kaart) is dat de gehele raad de wethouder dan een reprimande moet geven door een motie van treurnis te steunen. Wegens het onvolledig en daardoor onjuist informeren van de raad. Langbroek zal zo’n motie dan wel moeten indienen.

      Uiteraard kan een meerderheid die motie verwerpen. Het wordt dan pijnlijk voor de raad als uit de uitkomst van het WOB verzoek blijkt dat ze inderdaad onvolledig en dus onjuist is geïnformeerd.

      De meerderheid van de raad er van overtuigen dat de gevraagde informatie irrelevant is (zeker in Enkhuizen) een koud kunstje. Maar het weigeren de wet uit te voeren is toch van een andere orde. Ik ga er voorlopig van uit dat de burgemeester er op toeziet dat dit gebeurd.

      Mocht uit het WOB verzoek het bewijs komen dat de wethouder inderdaad de raad onjuist en onvolledig heeft geïnformeerd, dan is de raad weer aan zet. Ze kan dit bewijs negeren, ze kan de wethouder alsnog een reprimande geven of zelfs het vertrouwen in hem opzeggen.

      Een WOB verzoek is overbodig zolang volksvertegenwoordigers gebruik durven maken van hun recht waarover ze uit hoofde van hun functie beschikken. Als ze dat nalaten uit gemakzucht of politieke overwegingen (men wil een partijgenoot niet in verlegenheid brengen) dan heeft de wetgever in zijn wijsheid besloten dat de gewone burger daar geen genoegen mee hoeft te nemen en hem in staat gesteld om de informatie op te eisen, die zijn vertegenwoordigers (gewoonlijk om politieke redenen) hebben nagelaten op te vragen.

      Wij leven goddank in een democratisch land en dat betekent ook, dat we ons niet altijd hoeven neer te leggen bij de nukken en grillen van onze vertegenwoordigers.

      Like

Reageer !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s