Dovemans oren

stomp
Terug van weggeweest

Gisteravond een (extra) raadsvergadering waarin de raad haar (positieve) zienswijzen mocht bekrachtigen ten aanzien van een reeks van gemeenschappelijke regelingen.

Geen idee wat gebeurt als de raad geen positieve zienswijze zou afgeven. Ik neem aan dat het Algemeen Bestuur van die regelingen (gewoonlijk burgemeester en wethouders) daar “kennis” van zullen nemen en zullen zeggen dat ze er in de toekomst rekening mee zullen houden.

Er zit een zekere overeenkomst tussen de zienswijzen van de raad en de zienswijzen die ik op mijn blog formuleer.

Mijn zienswijzen zijn die van een gewoon burger. Raadsleden nemen er kennis van, maar weigeren om er over in gesprek te gaan.

Hetzelfde gebeurt met hun zienswijzen. Er wordt kennis van genomen en niet meer dan dat. Het verschil is, dat ik besef dat mijn zienswijzen er in de ogen van raadsleden niet toe doen, terwijl raadsleden blijven geloven dat hun zienswijzen er wel toe doen.

Op basis van dat geloof is er een motie ingediend waarin wordt aangedrongen op meer informatie vanuit het Algemeen Bestuur. Zeven van de 10 partijen hebben die motie onderschreven. Waarom PvdA, CDA en CU/SGP ontbraken is me niet duidelijk, maar dat zal wel iets te maken hebben gehad met de onbereikbaarheid van de betrokken fracties.

De grap is natuurlijk, dat de Algemene Besturen van al die Gemeenschappelijke Regelingen het tot dusver eigenlijk overbodig vonden om al die verschillende raden te informeren over dingen waar ze individueel toch niets over te zeggen hadden.

Het is dezelfde mentaliteit die raadsleden naar hun kiezers hanteren. Waarom hen informeren als ze toch geen rol spelen in de besluitvorming. Maar misschien moet ik niet van een mentaliteit, maar van een bestuurscultuur spreken.

“Wij informeren U slechts over datgene waar wij de noodzaak van inzien en voor het overige dient U te geloven dat alles wat we doen goed voor U is.”

Noem het bestuurscultuur of regentenmentaliteit. Vast staat, dat zoals de raad zich laat behandelen, de raad haar kiezers behandelt. Het verschil is dat de raad zo nu en dan een motie mag indienen, terwijl de kiezer geacht wordt zijn mond te houden tot de eerstkomende verkiezingen.

Dwingt deze handelswijze respect af bij de kiezers? Nauwelijks, bijna de helft gelooft allang niet meer in het proces en stemt niet meer.

Ben ik het eens met de motie? Uiteraard steun ik de raad in haar zucht naar meer en betere informatie. Alleen jammer dat mijn roep en verzoek om meer en betere informatie van de raad naar de kiezer tegen dovemans oren lijkt gezegd.

Verder begrijp ik dat Stomp weer terugkeert als raadslid, maar dat had U waarschijnlijk al in de krant gelezen.

Auteur: Pim

Hoe lang blijft een democratie nog een democratie, als alleen het recht van de sterkste geldt?

Reageer !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s