Witte olifant.

olifant witIn haar communiqué laat het college weten, dat de stichting Drommedaris € 240.000,- heeft bijgedragen aan de kosten van de verbouwing.

Wat ze er niet bij zegt is, dat dit bedrag uit de zak van de gemeente komt. De welbekende sigaar uit eigen doos dus.

Het begon met een wijziging van de subsidieregeling. Het jaarlijkse bedrag (€ 25.000,-) bleef het zelfde, alleen hoefde de stichting niet langer te reserveren voor de kosten van renovatie.  Dat scheelt al gauw € 5000,- per jaar. Het reeds gereserveerde bedrag mocht de stichting houden en toevoegen aan het eigen vermogen.

Toen onvoldoende subsidie werd binnengehaald schoot de stichting te hulp door middel van een garantstelling van € 100.000,- . Zowel college en raad waren op dat moment in de positie om te weten dat dit een loze belofte was. Het vermogen van de stichting was zodanig, dat ze een dergelijke garantie onmogelijk kon afgeven. College en raad veinsden dit niet te beseffen.

Uiteindelijk zal de stichting een deel van de subsidie (die de raad was toegezegd als bijdrage aan de renovatie) achterhouden om aan haar garantieverplichting te kunnen voldoen.

Ook gedurende de tijd dat de renovatie gaande was en de stichting niet actief was, kreeg ze gewoon de jaarlijkse subsidie van € 25.000,-.

Kortom, via allerlei achterdeurconstructies kreeg de stichting van de gemeente het geld dat nu als bijdrage van de stichting wordt voorgesteld.

Het financieel haalbaarheidsonderzoek (dat de stichting aan college en raad heeft overhandigd) bevat een exploitatiebegroting.

Daarin wordt de verwachting uitgesproken dat (na renovatie) het jaarresultaat € 20.000,- positief zal zijn. Grotendeels toe te schrijven aan een verbeterde commerciële exploitatie.

Een en ander als gevolg van verdubbeling van de capaciteit, verbeterde toegankelijkheid en verbeterde inrichting. (De vraag of die verdubbeling van capaciteit ook zal leiden tot een verdubbeling van de vraag, wordt nergens gesteld en dus ook niet beantwoord).

Dit positieve resultaat wordt bereikt op basis van een veronderstelde huur van € 1000,- per jaar.

Inmiddels is bekend dat de stichting akkoord is gegaan met een huur van € 15.000,- per jaar, waardoor het geprognotiseerde resultaat terug valt naar € 6.000,- per jaar.

Verder is in die prognose rekening gehouden met een verhoging van de gemeentelijke subsidie van € 5000,- per jaar. Wordt ook dat niet meegerekend dan daalt het resultaat naar € 1000,- per jaar.

Het bovenstaande maakt duidelijk hoe wereldvreemd de indieners van de motie Keesman-DeJong-Kooiman-Venneman zijn. Hoewel de huur die door de stichting wordt betaald ver beneden de commerciële waarde ligt, genereert de stichting zelfs dan nog nauwelijks voldoende inkomen om meer te betalen.

De opmerking van het college, dat de stichting horeca niet langer als een kernactiviteit beschouwd zal in socialistische kringen ongetwijfeld met gejuich ontvangen worden, maar is tevens slecht nieuws uit het oogpunt van de gemeentefinanciën. Minder opbrengst uit horeca betekent namelijk ook meer subsidie door de gemeente.

Bovendien, hoe waarheidsgetrouw is die opmerking van het college?

Met het doel commerciële exploitatie te maximaliseren heeft de stichting een BV opgericht. Is dat plan inmiddels weer verlaten en beperkt de stichting haar activiteiten tot zaalverhuurder aan een bevriende cateraar?

Overigens heb ik over de constructie ‘stichting + bv’ ook meermalen geschreven en er op gewezen, dat deze constructie geen enkele garantie vormt  dat het winstpotentieel van de BV volledig ten goede zal komen aan de stichting.

Namelijk, omdat dit een bedreiging zou kunnen vormen voor de subsidiestroom van de gemeente richting de stichting. Een serieus punt dat het overdenken waard is, behalve als je lid van de Enkhuizer raad bent bent natuurlijk.

In plaats daarvan laten college en raad geen mogelijkheid onbenut het zakelijk inzicht van het stichtingsbestuur te bejubelen. Ik ben daar (om de navolgende redenen) aanzienlijk pessimistischer over.

Volgens de projectie van het stichtingsbestuur zou een investering van 2 miljoen in de renovatie van de Drommedaris (ik laat de kosten voor restauratie buiten beschouwing) een jaarlijks extra rendement opleveren van € 26.000,-.

Dat is iets meer dan 1 procent rendement van het geïnvesteerde bedrag. Door de overeengekomen huurverhoging benadert dat rendement de 0%.

witte olifantOp basis daarvan kun je geen enkele reserve opbouwen van waaruit je toekomstige vervangingen kunt betalen.

Je mag er dus van uit gaan dat het stichtingsbestuur met enige regelmaat bij de gemeente zal aankloppen voor extra middelen.

Kortom, college, raad en stichtingsbestuur hebben ons verblijd met een white elephant.

Ik heb er vaak genoeg voor gewaarschuwd, er zit niets anders op dan er mee te leren leven.

Uiteraard baseer ik me bij dit alles op cijfers uit het verleden die door de stichting zelf zijn verstrekt.

Maar aangezien (volgens raadslid de Jong) college en stichting weigeren om recente cijfers te verstrekken, is dat het beste wat ik kan doen.

Auteur: Pim

Hoe lang blijft een democratie nog een democratie, als alleen het recht van de sterkste geldt?

Eén gedachte over “Witte olifant.”

Reageer !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s