Alle gevaren van dien.

vergaderingOoit werden er gratis busreizen naar het buitenland georganiseerd voor senioren.

Gewoonlijk tot vlak over de grens met Duitsland.

Niet alleen de busreis was gratis. Inbegrepen was ook gratis koffie en gebak in een of ander motel langs de snelweg op de terugweg.

De dan al enigszins vermoeide senioren werden een zaaltje binnengedreven waar ze werden opgewacht door een aantal welbespraakte verkopers.

Hun taak was allerlei producten aan te bieden waarmee de meest uiteenlopende oudedag kwalen konden worden bestreden. Van reumatiek tot koude voeten.

Niet alleen deden die producten zelden wat ze beloofden te doen, ze waren bovendien uitzinnig hoog in prijs. En zo eindigde een “gratis” bustochtje vrijwel altijd in de aanschaf van hoog geprijsde, maar nutteloze producten.

Het is verleidelijk te denken dat deze methode alleen werkt bij vermoeide bejaarden, maar in werkelijkheid wordt dezelfde techniek door B&W gebruikt om van de raad de besluiten te krijgen die ze zich wenst.

De techniek is simpel. Isoleer de raad van de buitenwereld door ze zogenaamd informatie te verstrekken die niet voor iedereen beschikbaar is. Bestook ze dan met eenzijdige informatie. Gebruik vervolgens de pers om diezelfde informatie in beknopte vorm verder te verspreiden.  Daarmee schep je een kader waarbinnen een mogelijke discussie met de buitenwereld kan plaatsvinden.

Verordonneer vervolgens dat de enige juiste plek om die discussie te voeren de raadszaal is, zodat je het verloop daarvan kunt beïnvloeden. Beperk hem verder door geen interpellaties toe te staan en ziedaar de raad (althans de meerderheid) neemt het besluit waarvan je vindt dat ze het moet nemen.

Field

Natuurlijk herkent B&W zichzelf niet in de rol van louche verkopers van dubieuze producten.

Zoals onze raadsleden zich niet zullen herkennen in de rol van eerst tot uitputting gebrachte senioren.

Die, nadat ze geïsoleerd  zijn, vervolgens onder druk gezet worden om toch vooral die prachtige oplossingen over te nemen die het college voor hen heeft bedacht.

Stuk voor stuk denken ze dat ze onafhankelijke geesten zijn, maar in hun gedragingen lijken ze (in meerderheid) toch verdomd veel op de hovelingen die vol bewondering zijn over de nieuwe kleren van de keizer.

Het besluit over de verbouwing van de Drommedaris werd voorbereid in een besloten vergadering van de raad, waarbij de “deskundigen” nogmaals werden geraadpleegd.

Die deskundigen bleken bij nader inzien allemaal belanghebbenden te zijn. De wethouder, die (buiten de raad om) al honderdduizenden had geïnvesteerd in de verbouwing. De stichtingsvoorzitter en de projectleider, die zijn eigen werkgelegenheid mocht bepleiten.

Ook de afwikkeling is voorbereid in een besloten vergadering tussen stichtingsbestuur en de raad. Bij mijn weten heeft geen enkele politieke partij uitspraken gedaan over de inhoud van die vergadering. We moeten het doen met een communiqué van de gemeente en een verslag in de krant.

Vergelijking tussen beiden rechtvaardigt de conclusie dat de krant netjes heeft opgeschreven wat de gemeentelijk woordvoerder (of wie dan ook) haar heeft gedicteerd. Gelukkig bevat het communiqué voldoende aanknopingspunten voor nadere beschouwing.

Maar de afwikkeling van het Drommedaris dossier is van ondergeschikt belang. Het echte probleem is dat het politieke systeem, dat ooit is bedacht om het volk zeggenschap te geven, van binnenuit dusdanig is uitgehold dat het op instorten staat. Met alle gevaren van dien.

Auteur: Pim

Hoe lang blijft een democratie nog een democratie, als alleen het recht van de sterkste geldt?

8 gedachten over “Alle gevaren van dien.”

    1. Ach, je bent nog jong. Ik begrijp dat het de ambitie van elke politicus is om van haarlemmeroliegebruiker door te groeien naar verkoper van het spul.

      Like

        1. Niks primeur, ik verdenk politici er alleen van dat hun ambitie een geheel andere is dan ze zelf altijd opgeven. “De maatschappij verbeteren”.

          Namelijk, zichzelf verbeteren. Verder niks mis mee, het merendeel van de mensheid probeert dat. Alleen politici vinden het noodzakelijk om daarover te liegen.

          Like

          1. Haalemmer Olie ken ik alleen maar uit de film “Shaka Zulu”. De verkoper was een Engelse militair die enorme bewondering voor Shaka had.
            De gebruiker was Shaka Zulu zelf, die dacht de eeuwige jeugd te behouden door de Haarlemmer Olie in z’n haar te smeren waardoor het zwart leek te blijven ipv grijs te worden.

            De Engelse officier verkocht dus een illusie, of eigenlijk gaf hij de illusie gratis weg. Shaka Zulu betaalde met een op een illusie gestoeld wereldbeeld dat ineenstortte nadat de illusie verbrijzeld werd door de werkelijkheid.
            Haarlemmer Olie is uiteindelijk inderdaad een duur product, het wordt altijd te duur betaald.

            Like

              1. Toch wel, de raad is enthousiast gebruiker van het spul dat lokaal geproduceerd wordt. B&W zijn de verkopers. Veel raadsleden dromen er van om ooit wethouder te mogen worden. Dat kun je overigens worden zonder enig inzicht te hebben in de productie van haarlemmerolie.
                De enige eis die wordt gesteld is, dat je voldoende potentiële afnemers achter je hebt staan.

                Like

Reageer !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s