Wie zal het zeggen.

langbroek-1
Commentaar.

Op mijn kanttekening “Koning onbenul” geeft Hans Langbroek een uitgebreid commentaar. Hij is het enige raadslid die dat doet en voor dat feit alleen al verdient hij waardering.

Maar tegelijkertijd (en misschien onbedoeld) illustreert hij dat zijn benadering van het probleem (parkeersituatie rond het station) gelijk is aan die van de meeste andere partijen.

Hans rechtvaardigt zijn standpunt vanuit zijn verkiezingsprogramma. De coalitiepartijen doen precies hetzelfde.

Het is een starheid van opinie die ik heb vergeleken met het najagen van je eigen staart. Zoals dat soms door honden wordt gedaan.

Ik besef dat politieke partijen het heel erg verleidelijk vinden om tijdens verkiezingstijd allerhande beloften te doen, maar de realiteit is natuurlijk dat het grootste deel er van nooit zal worden nagekomen. Hetzij als gevolg van coalitie besprekingen, hetzij als gevolg van gewijzigde economische omstandigheden.

Ooit kende dit land de Tegenpartij met het motto “Geen gezeik, iedereen rijk”, maar die partij (ideetje van het Simplistisch Verbond) werd razendsnel opgeheven toen bleek dat een verontrustend groot deel van het electoraat zich achter deze “vrije jongens” wilde scharen.

Terwijl het toch volstrekt duidelijk zou moeten zijn dat geen van de door de Tegenpartij gemaakte beloften ooit zou kunnen worden waargemaakt.

Maar kennelijk is het voor politieke partijen bijzonder moeilijk te erkennen dat ze beloften doen die niet zijn waar te maken.

Daardoor hebben ze zich inmiddels van een groot deel van de bevolking vervreemd. Die vervreemding wordt alleen maar groter, zolang men blijft benadrukken dat men zich aan de eerder gemaakte beloften houdt, terwijl voor iedereen duidelijk is dat daar zelden sprake van is.

Dat probleem wordt in Enkhuizen versterkt doordat de raad (met 17 leden) inmiddels 10 verschillende fracties kent. Ter vergelijking, de raad van Drechterland heeft ook 17 leden verdeeld over 5 fracties. Die van StedeBroec 19 leden verdeeld over 6 fracties.

Hoewel er binnen de coalitie structureel overleg plaats vindt over de in te nemen standpunten, vindt dat volgens mij nauwelijks plaats binnen de oppositie.

Het gevolg is dat de 5 oppositie partijen zich tevreden stellen met het ventileren van hun meningen. Interessant natuurlijk, maar dat ventileren van meningen leidt zelden tot praktische besluiten.

In mijn kanttekening “Politiek voor dummies” roep ik de oppositie op een motie in te dienen die een praktisch besluit bevat. Namelijk opschorting van het coalitie akkoord zodat er onderzocht kan worden of een parkeervoorziening op het REZ een realistische mogelijkheid is.

Wie kan er in hemelsnaam tegen een dergelijk onderzoek zijn? Wie kan er op tegen zijn dat je de problemen in kaart brengt die een parkeervoorziening op het REZ met zich mee zouden kunnen brengen? Na al de onderzoeken die je al hebt laten verrichten.

De illusie die de coalitie koestert is dat je een bestemmingsplan kunt maken (in overeenstemming met je coalitie akkoord), maar wel met het gevolg dat een bedrijf als het ZZM zich nauwelijks verder kan ontwikkelen.

De vraag daarbij is, neemt de raad zelf stappen om een einde aan die illusie te maken of wacht men er op dat de rechter dat doet?

De oppositie had in dat opzicht een stap in de goede richting kunnen doen. Wat het haar belet heeft die stap te doen weet ik niet. Gemakzucht? Desinteresse? Wie zal het zeggen?

 

Auteur: Pim

Hoe lang blijft een democratie nog een democratie, als alleen het recht van de sterkste geldt?

4 gedachten over “Wie zal het zeggen.”

  1. Daar heb je wel een punt; inspraak van de burger. Dit is iets waar ik zelf ook voorstander van ben. Je punt over dat hier 10 fracties zijn en dat dit teveel is zou wellicht niet een probleem hoeven zijn. Misschien moet men in de politiek af van coalities en opposities. Partijen zouden niet mee moeten deinen in de klanken van ‘de’ grotere partij. Of bang zijn als die zijn eigen koers durft te varen dat die zijn positie verliest. Naar mijn mening durven een aantal van de partijen te weinig een eigen koers te varen. Achter de schermen wordt dit door een enkeling toegegeven. Dit is mijn inziens een van de struikelblokken binnen de politiek waardoor er niet genoeg ruimte is voor vernieuwing. Wat mij opvalt binnen de vergadercultuur is dat er zo weinig tijd is voor commissie- en raadsleden om zich op stukken voor te bereiden. Ongeveer een week van te voren zijn de stukken beschikbaar via notudoc. In een week tijd moet men zaken inlezen, wordt er besproken of iets een bespreek- of hamerstuk wordt en pats, daar ligt een besluit. Mijn inziens zou dit hele systeem eens onder de loep genomen moeten worden en wellicht op de schop. Kun je in veelal een korte tijd tot beslissingen komen die van veel invloed zijn op mens en omgeving? Landelijk zal het wel hetzelfde gaan met items. In hoeverre zaken echt heel doordacht worden beslist….

    Like

    1. Jet, ik denk dat je het effect van een verdubbeling van het aantal fracties onderschat. Er zou op zijn minst nagedacht moeten worden over de mogelijke gevolgen. Volgens mij gebeurt dat nu niet.

      Zo als het nu gaat zijn er 10 verschillende eilandjes die tijdens de openbare vergadering verklaringen afleggen die ze in de beslotenheid van hun fractievergadering zijn overeengekomen. De nadruk ligt daarbij op het verkondigen van de eigen opvattingen.

      Mijn opvatting daarover is, schaf die fractievergaderingen af. Laat de fractievoorzitter (of woordvoerder) zijn standpunt publiceren op een forum en wacht de reacties op dat standpunt af.

      Voorzitter Wijchers zei tijdens een laatste fractievergadering dat hij af wilde van het begrip steunfractie, maar dat hij iedereen wilde betrekken bij het fractie overleg. Dat is een stap in de goede richting. Het enige wat hij nu nog moet doen is afstappen van een fysieke vergadering (het tijdstip waarop komt lang niet iedereen uit) en overstappen naar een virtuele vergadering via het internet.

      Terwijl iedereen zich momenteel het lazerus twittert en whats appt, klampt de politiek nog steeds vast aan een fysiek vergadermodel.

      Prima als het gaat om besluitvorming, maar gebrekkig als het gaat om beeld- en oordeelsvorming.

      Hans Langbroek zegt dat de tegenstelling tussen links en rechts achterhaald is. Prima, maar daarmee is de tegenstelling tussen coalitie en oppositie nog niet verdwenen.

      Primaire taak van de oppositie is de zittende macht (zijnde de coalitie) te controleren op de effectiviteit van het beleid dat ze voeren. Dat kan vanuit verschillende invalshoeken, maar ontslaat de oppositie niet van de verplichting zichzelf te organiseren.

      De simpelste vorm van organisatie is het in stand houden van een forum waarop die oppositiepartijen (ieder vanuit zijn eigen invalshoek) haar standpunten openbaar maken en onderwerpt aan een kritische beschouwing door betrokken burgers.

      Verder heb je natuurlijk gelijk dat de voorbereidingstijd veel te kort is en zou de raad simpelweg moeten weigeren stukken te bespreken die (in sommige gevallen pas een dag daarvoor) openbaar worden gemaakt.

      Kortom ik denk dat we het op een groot aantal punten eens zijn. Het enige wat ontbreekt is besluitvaardigheid van (in dit geval) de oppositie over de wijze waarop men gezamenlijk kan optrekken in haar opdracht de macht te controleren.

      Als puntje bij paaltje komt denken alle partijen alleen maar aan hun eigen belang en zijn ze alleen maar bereid iets nieuws te overwegen als zij er van overtuigd zijn dat ze daarmee hun kansen op herverkiezing niet in gevaar brengen.

      Like

    1. Was dat maar. De meeste fracties lezen een verklaring voor die ze dagen daarvoor hebben voorbereid. Interpellatie is in niet toegestaan. Dat soort van verklaringen zouden net zo goed schriftelijk kunnen worden afgelegd op een website die door de gezamenlijke oppositie in het leven wordt gehouden.

      Het zou de burger in staat stellen om op die verklaringen te reageren wat er toe kan bijdragen dat standpunten worden bijgesteld. Het is een illusie te denken dat je met 10 fracties op dezelfde manier kunt blijven vergaderen als met 5, maar niemand schijnt daar bij stil te willen staan.

      En dus blijft iedereen elkaar zaken voorlezen die ze ooit eens in een verkiezingspamflet hebben vastgelegd en waar geen van de anderen echt naar luistert.

      Like

Reageer !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s