Wie is heer Olivier.

Joost 3
Een duidelijk zelfvoldane Heer Olivier trakteert zijn “vrienden” van de Kleine Club op een feestmaal, nadat een avontuur (in weerwil van zijn eigen bijdrage) goed is afgelopen.

In de verhalen van Olivier B Bommel komen tal van personages voor die een persiflage zijn op de maatschappelijke krachten die ze vertegenwoordigen.

Als degenen die “het voor het zeggen hebben” komen ze bijeen in de Kleine Club.

De overheid wordt vertegenwoordigd door burgemeester Dickerdack, ambtenaar Dorknoper en wetshandhaver commissaris Bulle Bas.

Het bedrijfsleven door grootindustrieel Steinhacker terwijl het kleinbedrijf zich vertegenwoordigt weet door Garmt Grootgrutter. Ook de media zijn vertegenwoordigd in de persoon van O Fantz Mamoetzoon. Aan al deze personages besteed Wikipedia een korte beschouwing inclusief de voor hen karakteristieke uitspraken.

Maar de vraag is natuurlijk, wie of wat vertegenwoordigd Heer Olivier eigenlijk. Zijn karakterschets op Wikipedia is niet bijzonder vleiend. Men omschrijft hem daar als.

Bommel is een echte antiheld. Hij is naïef, laf (terwijl hij zelf juist geregeld prat gaat op zijn dapperheid), onnadenkend, kortzichtig, impulsief, kleinzerig, koppig en betweterig, maar draagt het hart op de goede plek en wordt niet zelden door barmhartigheid tot grootse daden aangezet.

Met zijn onbesuisde acties veroorzaakt hij echter vaak problemen, die dan door zijn vriend (“verzin toch eens een list”) Tom Poes – door Bommel steevast “jonge vriend” genoemd – worden opgelost. Door zijn kortzichtigheid en zelfoverschatting heeft hij dit niet altijd in de gaten en gunt hij Tom Poes zelden de eer die hem toekomt.

De schepper van de figuur Bommel (Maarten Toonder) heeft volgens Wikipedia nooit uitsluitsel gegeven over wat Heer Olivier nu precies uitbeeldt. Het blijft  dus gissen, maar wat mij betreft doet het optreden van Bommel me denken aan een vertegenwoordiger van de Rommeldamse gemeenteraad.

Formeel het hoogste orgaan van de gemeente, maar tegelijkertijd de speelbal van de maatschappelijke krachten. In vrijwel al zijn avonturen getuigd Bommel zelden van inzicht in de situatie waar hij zich bevindt. Zijn avonturen lopen altijd goed af, hetgeen door hem wordt gevierd met een uitbundige dis. Maar die goede afloop is zelden het gevolgd van het optreden door Bommel zelf.

Net als Bommel denken raadsleden dat zij door middel van hun besluiten de geschiedenis veranderen, terwijl ze in wezen niet meer doen het bekrachtigen van de besluiten die anderen voor hen hebben bedacht.

Elke vier jaar klopt men zich uitvoerig op de borst. Omdat er nu eenmaal zaken zijn gerealiseerd waarvoor zij (hoogst persoonlijk) een krediet voor beschikbaar hebben gesteld. Mislukkingen worden doodgezwegen. We (de kiezer) moeten namelijk altijd vooruit zien en nooit achterom kijken.

Maar wie niets leert uit fouten uit het verleden, zal geneigd zijn ze in de toekomst weer te maken.

Raadsleden beschouwen zichzelf (net als Heer Olivier) als dames en heren van stand voor wie geld geen probleem is. Zolang het maar door anderen wordt opgebracht.

Kortom, zoals burgemeester Dickerdack (samen met Dorknoper) een persiflage is op de uitvoerende macht, zo is Heer Olivier een persiflage op de politieke besluitvorming.

Vaak kortzichtig, impulsief en getuigende van zelfoverschatting.

Heer Bommel is weliswaar lid van de Kleine Club, waar de besluiten worden genomen, maar daar speelt hij een ondergeschikte rol.

Maar goed, als Heer Bommel een persiflage is op onze volksvertegenwoordiging, waarop is zijn “jonge vriend” Tom Poes dan een persiflage. Daarover een de volgende keer meer.

Auteur: Pim

Hoe lang blijft een democratie nog een democratie, als alleen het recht van de sterkste geldt?

4 gedachten over “Wie is heer Olivier.”

  1. Heel spannend, dat over Tom Poes! Die kan ik vooralsnog zelf niet identificeren. De rest is mooi verwoord denk ik, het geldt voor veel kleine gemeentes waar amateurs zoals wij de zaken trachten te regelen.

    Like

    1. Hans, ik zie Bommel als metafoor voor de democratische besluitvorming. Hij is om die reden lid van de Kleine Club, maar wordt door de andere leden ook met wantrouwen bekeken en als buitenbeentje beschouwd.

      De in het bericht benoemde eigenschappen hebben dus niet zozeer betrekking op personen, maar op het proces. Ondanks alles blijft heer Bommel een beminnelijk mens. Mijn verklaring daarvoor is dat we (ondanks alle tekortkomingen van het proces) beseffen dat dit toch het beste is wat we tot dusver hebben kunnen bedenken.

      Tom Poes is bovenal vriend van Heer Bommel (het proces) maar houdt zijn twijfels voor wat betreft de gebruikte ratio en de effectiviteit.

      Tom Poes staat in dat geval voor iedereen die het proces hoog acht, maar kritiek heeft op de uitvoering. Dit in tegenstelling tot mensen die het proces hebben afgeschreven en daarom hun heil zoeken bij iemand met een opvallende haardracht.

      De schaal der dingen doet volgens mij dan ook niet ter zake. Hetzelfde proces herhaald zich op landelijk en zelfs Europees niveau. In het laatste geval zou je zelfs kunnen zeggen dat een Heer Bommel vrijwel volledig ontbreekt. Tot grote ergernis van de meeste mensen.

      Like

      1. Ik begrijp je vertaling van de personages naar de politiek van Enkhuizen toe. Maar dat maakt het niet minder mysterieus wie Tom Poes is! Zou dat soms de zwijgende meerderheid van mensen zijn door wie uiteindelijk alles toch altijd weer goed komt?
        Zeg maar degenen die gewoon, ondanks alle gebral van de “notabele processen”, doorgaan met hun werk? Die eten verbouwen, spullen verkopen, auto’s repareren, mensen opereren, plastic produceren, kranten volschrijven, techniek blijven ontwikkelen etc. door alle gezwets en gesnoef heen?

        Like

        1. We moeten natuurlijk wel rekening houden met het tijdstip waarop Toonder zijn karikaturen creëerde. Pakweg vijfiger/zestiger jaren van de vorige eeuw. Politieke leider waren toen nog lieden van formaat. Heren van stand om het zomaar te zeggen.
          De verhouding tussen een fractieleider en zijn fractiegenoten leek meer op de verhouding tussen Heer Olivier en Joost..

          In die tijd was partijlidmaatschap ook vrij normaal voor gewone mensen. Dus enerzijds een tamelijk pompeuze leider die geen tegenspraak duldde van zijn fractiegenoten (in de kamer of de raad) en zijn kleine helpers. Gewone partijgenoten die als zijn kleine vrienden golden. Tom Poes is fysiek ook veel kleiner dan al de andere figuren in de strip.

          Dus het zou zo maar kunnen zijn dat Tom Poes staat voor de gewone partijleden, die vaak beter door hebben dan hun leider hoe de vork in de steel zit. Abraham Kuyper, die boven alles en iedereen uittorende, was tegelijkertijd ook de leider van een partij van “kleine luyden”.

          Kortom, wellicht was de symboliek vroeger beter herkenbaar dan zij nu is. Maar het is gewoon leuk om te proberen een diepere betekenis te ontdekken in een stripverhaal.

          Like

Reageer !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s