Voor gewaarschuwd.

Openbaar
Indekken

In een zeldzaam moment van transparantie hebben zowel SP als PvdA (vrijwel gelijktijdig) hun bijdrage aan het debat over de locatie van de Nieuwjaarsreceptie “on-line” gezet. Laten we dit moment koesteren. Het is bij mijn weten nooit eerder gebeurd.

Eerst maar de argumenten van de SP (en naar ik aanneem ook die van NE, CDA en CU/SGP).

Keesman (namens de coalitiepartijen) beweert dat haar standpunt voortvloeit uit de onzekerheid die er bestaat t.a.v. een aantal onderwerpen. Ik citeer letterlijk uit haar bericht..

Er is dus nog veel onduidelijk over de horecavergunning, de cateraar, de huurprijs, de onderhuur.

Laat ik de genoemde onderwerpen één voor één behandelen.

Horecavergunning.

Dat de stichting de Drommedaris commercieel zou gaan uitbaten staat keurig netjes vermeld in het accountantsrapport dat de stichting bij de raad heeft ingeleverd. Daarin staat ook de wijze waarop.

Namelijk, met behulp van een door de stichting in het leven geroepen besloten vennootschap. “Drom BV”, die in het bezit was van een horecavergunning. De stichting is 100% eigenaar van de BV.

Deze constructie is volkomen legaal, maar brengt in mijn opinie wel een gevaar met zich mee. Ik heb daarop zeker 10 keer gewezen op dit blog. Dat gevaar is als volgt. Aannemelijk is dat de BV (die de commerciële activiteiten ontplooit) winst zal maken en dat de stichting (die de culturele activiteiten organiseert) verlies zal maken.

De voor de hand liggend gedachte is dat de winst uit de BV overgeheveld zal worden naar de stichting. Een soort broekzak/vestzak operatie. Het probleem is echter dat de raad daar geen enkele invloed op heeft. Het staat het stichtingsbestuur volkomen vrij om allerlei beheerskosten (van de BV) ten laste te laten komen van de (door de BV) gemaakte  winst.

Gevolg, minder winst beschikbaar voor culturele activiteiten. Ik zeg niet dat dit zal gebeuren, maar het kan gebeuren en het is ook heel verleidelijk om te laten gebeuren. Mocht de BV uiterst winstgevend blijken te zijn dan zou overheveling van die winst naar de stichting alleen leiden tot vermindering van subsidie door de gemeente.

De praktijk leert dat men dan de beheerskosten van de BV laat oplopen om de subsidie (die gewoonlijk beschouwd wordt als een door de gemeente gegarandeerd inkomen) niet te verliezen.

Als gezegd, ik heb daar zeker 10 keer over geschreven. Het staat de coalitiepartijen vrij die schrijfsels te negeren, maar men had dit natuurlijk ook gewoon zelf kunnen bedenken. Sterker nog, van raadsleden verwacht ik dat ze het zelf bedenken.

De cateraar.

De BV stond voor de keuze een eigen horeca organisatie te ontwikkelen, maar koos er voor gebruik te maken van een cateraar. Ook dat is een vrij normale situatie. Tal van horeca bedrijven maken gebruik van een cateraar wanneer het gaat om de bereiding van voedsel. Wat daar onduidelijk aan is, is me dan ook een raadsel.

Ten behoeve van de gladheidsbestrijding (een gemeentelijke taak) maakt de gemeente gebruik van een particulier (gespecialiseerd) bedrijf.

Valt dit volgens Keesman  nu ook in de categorie  onduidelijke overeenkomsten?

De huurprijs.

Die is contractueel vastgelegd. Die was oorspronkelijk bepaald op 1 euro per jaar, maar op aandringen van de raad verhoogd naar € 15.000,- per jaar. Geen enkele partij (ook de SP niet) heeft daar bezwaar tegen aangetekend. Je kunt het college wel opdragen te proberen dat contract te ontbinden, maar als de wederpartij niet wil meewerken (en waarom zou ze) sta je met lege handen.

De onduidelijkheid waarop de coalitiepartijen zich nu beroepen is door henzelf geschapen door het college met een onmogelijke boodschap op pad te sturen.

De onderhuur.

Er zullen ongetwijfeld afspraken zijn gemaakt tussen de stichting en de BV voor het gebruik van de ruimten als die niet gebruikt worden voor culturele activiteiten. Mogelijk is er zelfs een huurprijs afgesproken tussen stichting en BV.

Ik kan me echter niet voorstellen dat deze afspraken niet bekend zijn bij het college. Dat die daar verder geen uitspraken over doet valt niet de stichting, maar het college te verwijten.

Maar je kunt die onzekerheid natuurlijk opheffen door het stellen van vragen. Een nieuwjaarsreceptie lijkt me geen culturele activiteit, dus ik neem aan dat de gemeente de ruimte gehuurd heeft van de BV die immers de uitvoerder is van commerciële activiteiten. Een simpele vraag had die onduidelijkheid kunnen wegnemen.

Kortom, om hun boycot te rechtvaardigen veinzen de coalitiepartijen een onduidelijkheid die in werkelijkheid niet bestaat. En daar waar ze zou kunnen bestaan is dat eerder het gevolg van eigen tekortkomingen dan van iets anders.

Uiteraard kun je het electoraat (dat je niet of nauwelijks informeert) makkelijk wijsmaken dat er sprake is van grote onduidelijkheid.

Maar als je de feiten in ogenschouw neemt kun je alleen maar concluderen dat die onduidelijkheid in de eerste plaats wordt veroorzaakt door onachtzaamheid van de raadsleden zelf.

Anders gezegd, ze doen gewoon niet wat ze geacht worden te doen, om vervolgens anderen te blameren voor hun eigen onkunde en onwetendheid.

Blijft over de vraag waarom doen de coalitiepartijen dat. Waarom suggereren ze dat de keuze voor de Drommedaris als locatie voor een nieuwjaarsreceptie een nadelige invloed zou hebben op het mediation traject.

Ik weet het niet, maar heb wel een vermoeden.

Geen stap verder
Geen stap verder

Als je na 6 maanden mediation nog geen stap verder bent gekomen, dan is het niet onredelijk te veronderstellen dat je uiteindelijk ook nergens zult uitkomen. Ik heb dat voorspeld toen dat de moties werden gediend. Alle oppositiepartijen waren dezelfde menig toegedaan.

De moties vormden een belofte aan het electoraat die (in mijn ogen) nooit zou kunnen worden waargemaakt. Een belofte in de trant van “Wilt U minder Marokkanen in Nederland? Dan gaan we daar voor zorgen”.

Keesman, die volgens mij uitstekende contacten onderhoudt met Olierook, realiseert zich waarschijnlijk inmiddels ook wel dat het door haar (met behulp van moties) uitgestippelde beleid gedoemd is te mislukken.

Naar goed politiek gebruik moet er dus (liefst voordat de mislukking voor iedereen duidelijk is) een oorzaak worden verzonnen waar je die mislukking aan kan toeschrijven. Jezelf indekken noemen ze dat in de politiek.

En dus wordt met veel bombarie een nieuwjaarsreceptie geboycot, zodat je (als de mediation uiteindelijk is mislukt) met een vroom gezicht kunnen zeggen. “Zie je wel en we hadden er nog zo voor gewaarschuwd”.

Auteur: Pim

Hoe lang blijft een democratie nog een democratie, als alleen het recht van de sterkste geldt?

Reageer !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: