Indoctrinatie

overheid-1Voor wie mijn vorige bericht allemaal te ingewikkeld is een kleine toelichting.

Het gaat in essentie om de vraag wie er mag bepalen dat informatie op basis van vertrouwelijkheid wordt verstrekt. Is dat het college of is dat de raad?

Anders dan bij geheimhouding, zijn er geen inhoudelijke criteria voor het begrip vertrouwelijk. Een raadslid dat zich van de (hem opgelegde) vertrouwelijkheid niets aantrekt, kan daar in beginsel niet op worden aangesproken. Vertrouwelijkheid is niet anders dan een vorm van zelfcensuur, waarbij je de vraag kunt stellen, begrijpen degenen die zichzelf censureren eigenlijk wel precies waarom ze dat doen en wiens belangen daarmee zijn gediend.

De gedragsregels die het college (met behulp van haar raadsvoorstel) aanbeveelt komen er op neer, dat het college bepaalt wanneer raadsleden zichzelf moeten censureren.

De gedragsregels die ik in vorige bericht heb voorgesteld gaat uit van de opvatting dat (anders dan geheimhouding) zelfcensuur niet door een “hogere” instantie kan worden opgelegd, maar een besluit is dat wordt genomen door de betrokkenen zelf.

En dat het daarbij openbaar hoort te zijn wie er om zelfcensuur heeft gevraagd en wie er bereid is geweest een dergelijk verzoek te steunen.

Een verzoek tot zelfcensuur impliceert een beroep op de ijdelheid van de betrokkenen. Men voelt zich gestreeld door de gedachte over kennis te beschikken waar de rest van de bevolking niet over mag beschikken. En daarmee versterkt het ook het gevoel van superioriteit ten opzichte van de rest van de bevolking. Alweer, een vorm van ijdelheid.

Dat het college zijn toevlucht neemt tot klatergoud om haar eigen positie te verdedigen valt nog wel te begrijpen. Maar wat ik onbegrijpelijk vind, is dat de griffier (nota bene de werknemer van de raad) niet de moeite neemt zijn werkgever er op te wijzen dat het voorstel van het college neer komt klatergoud.

Het grootst gevaar bij zelfcensuur is natuurlijk dat het de mogelijkheid tot indoctrinatie vergroot. Onder indoctrinatie versta ik het systematisch opdringen van een mening. Daarover een volgende keer meer.

Auteur: Pim

Hoe lang blijft een democratie nog een democratie, als alleen het recht van de sterkste geldt?

Reageer !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s