Zang, dans en verstrooiing.

vos1
Wel zijn haren, niet zijn streken

Hoewel het enthousiasme (zeker op facebook) groeit om de stichting de Drom te laten betalen voor de aanleg van een zwaarder elektranetwerk, lijkt niemand zich af te vragen in hoeverre de stichting daar toe in staat is.

Waar geen geld is, verliest zelfs de keizer zijn recht

Misschien zijn de inrichtingskosten (die de stichting voor zijn rekening neemt) wel hoger dan was begroot. Misschien is het bedrag dat men aan subsidies heeft binnengehaald wel minder dan men had gedacht.

Voor dat je roept, laten we de huur maar verhogen of laat ze zelf de extra kosten betalen moet je ook een beetje inzicht hebben in de financiële positie van de stichting. Anders is al dat geroep volstrekt nutteloos.

Ik schreef het al eerder. Raadsleden zijn dol op het stellen van kaders op basis van hoogdravende principes, maar hebben nauwelijks belangstelling voor de onderliggende koele cijfers. En het zijn meestal diezelfde koele cijfers die het stellen van die kaders tot een volstrekt zinloze bezigheid maken.

Het verhogen van de huur leidt alleen maar tot allerlei juridische verwikkelingen en kun je (om die reden) dan ook maar beter uit je hoofd zetten.

Zo als het er nu voorstaat mist de stichting (net als de gemeente) zo’n 60.000 euro subsidie uit het visserijfonds. Iedereen roept wel dat het allemaal wel goed zal komen, maar laten we er voorlopig nog even van uit gaan dat het niet zo zal zijn.

Het college beschikt natuurlijk wel over inzicht van de financiële positie van de stichting. Al was het maar, omdat die elk jaar subsidie aanvraagt en ik er van uitga dat je bij elke subsidieaanvrage een jaarrekening moet overleggen.

Laten we er vanuit gaan dat de gemeente de jaarrekening over 2013 in bezit heeft. In 2014 is er niet al te veel gebeurd, dus dan heb je een redelijk beeld van de financiële mogelijkheden van de stichting. Als die nihil zijn, dan heeft het verder ook weinig zin om de raad nog langer aan het lijntje te houden en kun je maar beter zeggen hoe de vlag er bij hangt. Tenminste, dat vind ik. Raadslieden worden misschien liever aan het lijntje gehouden. Die indruk krijg ik wel eens.

Trukkendoos
Trukendoos

Als de stichting het geld niet op de plank heeft zal ze het moeten lenen. Geen bank die het haar leent zonder garantstelling van de gemeente. Rente en aflossing zullen er vervolgens voor zorgen dat de exploitatie nog meer verlies draait [Koning (D66) waarschuwt daarvoor]. Meer subsidie (om de lening te kunnen aflossen) is dan nodig.

Na een jaar of wat is iedereen het rondpompen van geld zat. Lost de gemeente de lening af [Visser (cda) waarschuwt daarvoor]. Extra subsidie vervalt, net als de garantstelling.

Zal het zo gaan? Ik weet het niet, ik ken de financiële positie van de stichting niet. Het college kent hem wel, dus als ze hem aan de raad kenbaar maakt, kan iedereen zijn eigen inschatting maken.

Het enige wat we dan bereikt hebben is dat de wethouder in staat is geweest om een jaar lang te roepen dat de overschrijding geen kwart miljoen is maar € 150.000,-.

Ik schreef al eerder dat het bedrag aan overschrijding niet zo interessant is. De kiem daarvoor is gelegd toen men de oorspronkelijke projectbegroting van 3,2 miljoen terugbracht naar 2,6 miljoen. Wie denkt dat je zoiets straffeloos kunt doen, gelooft waarschijnlijk ook in de Paashaas of is lid van de SP.

Maar ook D66, VVD en CU/SGP (die normaal gesproken voorstander zijn van een conservatief financieel beleid) knepen graag een oogje toe vanuit het besef dat hier een voorziening in de maak was die ten goede zou komen aan de eigen achterban.

En voor CDA en NE geldt waarschijnlijk het argument, dat een monument pas een echt monument is, als je er films in kunt kijken of feestjes in kunt organiseren. Als deze lijn van denken zich verder ontwikkelt, dan mogen we binnenkort een voorstel tot afbraak van de Koepoort verwachten omdat  geen cateraar geïnteresseerd is in de exploitatie van dat gebouw.

Trukkendoos
Trukendoos

Rest nog te constateren dat twee wethouder van totaal verschillende partijen hetzelfde trucje gebruiken om de resultaten van hun inspanningen nog wat verder “op te poetsen”.

Boland “poetste” de ogenschijnlijke toch al lage kostprijs van het project nog verder omlaag, door een  ton (te betalen door de stichting) als een serieuze garantie te accepteren, terwijl hij wist dat de stichting financieel gezien niet is staat was een dergelijke garantie af te geven.

Olierook doet in essentie hetzelfde. Ook hij gebruikt een (door de stichting te betalen) ton als middel om het resultaat (waar hij in formele zin verantwoordelijk voor is) wat op te “poetsen.

Hij maakt veel kabaal over een soort morele betalingsverplichting van de stichting, zonder in te gaan op de vraag of de stichting daar wel aan zal kunnen voldoen.

De kans is dan ook levensgroot aanwezig dat de gemeente (net als die eerdere ton van Boland) via een achterdeurconstructie gewoon zelf betaalt.

Olierook beseft dat uiteraard zelf ook en vraagt daarom, niet voor niets, om een gemeentelijke garantstelling.

De tweede overeenkomst tussen de wethouders is natuurlijk dat ze beide hebben lak hebben aan het budgetrecht van de raad. Dat wordt overal elders in den lande als een ernstig vergrijp  gezien, maar de Enkhuizer raad wipt daar luchtigjes over heen.

Zelden was het spreekwoord, een vos verliest wel zijn haren, maar niet zijn streken, meer van toepassing. De kleur van de wethouder mag dan zijn verandert, de trukendoos is hetzelfde gebleven.

Het ging de studenten destijds helemaal niet om cultuur, maar om het inrichten van een partycentrum voor studenten. De hedendaagse versie is gerealiseerd op basis van het zelfde concept. Een theatertje met nog geen honderd stoelen zal het culturele leven in Enkhuizen echt niet op een veel hoger plan brengen.

De exploitatie ervan zal tot in lengte van dagen geld blijven kosten.

Alleen de exploitatie van de beide resterende feestzalen kan, dank zij de soepele huurvoorwaarden van de gemeente, een zonnige toekomst tegemoet zien. Hoeveel van die opbrengst uiteindelijk richting cultuur gaat en hoeveel er aan de strijkstok zal blijven hangen zal de toekomst uitwijzen.

Het verhaal van de Drommedaris is het verhaal van een kleine elite die (door middel van list en bedrog) voor zichzelf een partycentrum heeft geschapen.

De rekening hiervoor wordt grotendeels neergelegd bij de Enkhuizer burger, die zich, als beloning voor zijn vrijgevigheid en goedgelovigheid, aan het resultaat mag komen vergapen.

Maar genoeg hierover. Het is een nationale feestdag. Tijd voor zang, dans en verstrooiing.

Auteur: Pim

Hoe lang blijft een democratie nog een democratie, als alleen het recht van de sterkste geldt?

Eén gedachte over “Zang, dans en verstrooiing.”

  1. De kassa geleegd door Boland,s elitaire vrienden. De jongeren mogen als eerste terug betalen. Had men een jeugd cq jongerenwerker vraagt de Gemeente nu vrijwilligers om dit te begeleiden. Maar ja daarom hoor je ook bij de elite. Ikke ikke ……. Het gaat goed in Enkhuizen. Ga zo door ….

    Like

Reageer !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s