Eigen schuld

College van B&WWaar ik zo langzamerhand ook doodmoe van wordt, is de gemakzuchtige wijze waarop het college zich steeds weer van haar eigen verantwoording probeert te ontdoen.

Er gaat geen vergadering voorbij of er is wel een lid van het college dat roept, “ja maar dat hebt U besloten en wij voeren alleen maar uit wat U hebt besloten”.

Dus eigen schuld, dikke bult, had je het maar niet moeten besluiten.

Stilletjes hoop ik er dan op dat er iemand het woord neemt en zegt;

”Dat het ons besluit is weten we. We hebben het op Uw aanraden genomen. We zitten eigenlijk te wachten op het moment dat U met een beter besluit komt en vragen ons af waarom dat zolang moet duren”.

Want wie kaatst moet de bal verwachten, maar helaas het is nog nooit gebeurd.

Natuurlijk is het formeel juist, dat aan alles wat B&W doet een raadsbesluit ten grondslag dient te liggen. Maar het nemen van een besluit is in de meeste gevallen een formaliteit, waarover niet eens gediscussieerd hoeft te worden.

Bovendien neemt de raad in vrijwel alle gevallen een besluit dat haar door het college is aangeraden en is de de tekst van het besluit (met alle daar uit voortvloeiende gevolgen) haar door het college aangereikt.

Het is in de afgelopen 5 jaar maar één keer voorgekomen dat de raad een besluit heeft genomen dat niet door het college was voorbereid.

Dat had toevallig betrekking op de Drommedaris. De noodzakelijke reparatie van het dak werd iedere keer weer uitgesteld in afwachting van meer subsidie ten behoeve van een verbouwing.

SP en LQ hakten toen de knoop door en stelden voor om dan in ieder geval vast met de reparatie te beginnen. Blinde paniek vanuit de collegebank. Dat kon allemaal niet. Daar moest de ambtelijke staf eerst advies over uitbrengen, etc, etc.

Het voorstel van SP en LQ haalde een meerderheid, alleen heeft het college het besluit nooit uitgevoerd en werd de raad (een paar maanden later) uitgenodigd  om een ander besluit te nemen.

De les die hieruit valt te leren is simpel. Het college voert alleen die besluiten uit waar zij mee instemt (en die ze zelf heeft voorgedragen) en negeert verder alle andere door de raad genomen besluiten.

Ok, als dat de werkwijze is, dan niet meteen roepen (als een raadsbesluit een keer niet de gewenste uitwerking heeft), “het is U besluit en wij zijn hier alleen maar verantwoordelijk voor de uitvoering”. Dat is afschuiven van schuld dat we ons allemaal nog wel uit onze kleutertijd herinneren.

Bovendien is een discussie over een te nemen raadsbesluit zo dichtgetimmerd met behulp van regels, dat het de naam van discussie eigenlijk niet verdient. Feitelijk zou U de vergadering (j.l. dinsdag) van de commissiegrondgebied eens moeten beluisteren.

De leiding daarvan berust bij raadslid Stomp (VVD). Om in voetbaltermen te spreken, een thuisfluiter die alles weet over de regels, maar verder geen benul heeft van voetbal.

Gegeven het bovenstaande vindt ik het tamelijk flauw, om niet te zeggen kinderachtig, om iedere keer weer de bal richting raad te spelen en te roepen dat zij verantwoordelijk is voor alles wat verkeerd uitpakt.

Hoewel niet te ontkennen valt dat de raad een formele verantwoording draagt, geldt dat ook voor B & W. Alleen is de raad gewoonlijk te bang om haar daarop aan te spreken. Misschien een ideetje om dat toch eens te doen. Ik kom binnenkort met een voorstel.

Auteur: Pim

Hoe lang blijft een democratie nog een democratie, als alleen het recht van de sterkste geldt?

Reageer !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: