Flut argumenten

stadskantoorAls je er van uit gaat dat je onder welke omstandigheid dan ook 3 ton aan verbouwingen kwijt bent (het college beweert dat en vrijwel alle fracties hebben dat uitgangspunt ogenschijnlijk overgenomen), dan is er verder niets mis met het collegevoorstel om het voormalige gebouw van de Rabobank in de Molenweg  te kopen.

De aankoopprijs is op deskundige wijze uit onderhandeld. De kans dat je op dit aankoopbedrag in de toekomst ooit verlies zult lijden is te verwaarlozen.

Het pand ligt op een prima locatie die bovendien (nadat de buurtbus haar nieuwe route is gaan rijden) ook per openbaar vervoer is te bereiken voor de inwoners buiten de stadswallen.

Dat laatste had het college wat mij betreft best in hun argumentatie mogen betrekken, maar heeft men (om onbegrijpelijke redenen) nagelaten.

De argumenten die een meerderheid van de raad heeft opgesomd om niet met de aankoop in te stemmen zijn gelegenheidsargumenten die feitelijk nergens op slaan.

Het idee,dat je als gemeente geen 3 ton zou moeten uitgeven aan onroerend goed, omdat je het (in verre komst) wellicht niet meer nodig zal hebben is te mal voor woorden.

De Enkhuizer raad heeft in het verleden moeiteloos meer dan een half miljoen uitgegeven om grond te kopen die reeds in haar bezit was. Ze heeft ook moeiteloos 2 ton uitgetrokken om zoiets vaags als een competitieve dialoog op gang te brengen, dus als het gaat om geld over de balk smijten, dan staat de Enkhuizer raad op beslissende momenten haar mannetje.

Het gezeur over de de aanschaf van onroerend goed (ter waarde van ruim 3 ton), dat over tien jaar ongetwijfeld hetzelfde (zo niet meer) waard is, kan dan ook moeiteloos worden ingedeeld in de categorie “spijkers op laag water zoeken”.

Voor de raadsleden die nog niet doorhebben dat huren gewoonlijk duurder is dan kopen heeft het college een vergelijking laten maken voor wat betreft deze twee varianten. Die kunt U hier lezen. De twee overige documenten (de vragen van de VVD en het antwoord daarop van het college) kunt U via deze link bereiken.

Op de door het college gemaakte vergelijking tussen huren/kopen valt ook nog wel het nodige af te dingen, maar dat blijft niet meer dan detailkritiek. Het moet iedereen duidelijk zijn, dat huren (onder normale omstandigheden) altijd duurder is dan kopen. De bijzonder omstandigheden die door D66 zijn aangevoerd berust op louter koffiedikkijkerij.

De voorgenomen discussie daarover (op 3 maart) zal dan ook voornamelijk neerkomen op gezwam in de ruimte.

Zit er dan helemaal geen adertje onder het gras voor wat betreft de aankoop van het pand van de Rabobank?

Jazeker, alleen niet op de plek waar de meerderheid van de raad bezig is met zoeken.

Het probleem blijft, dat we nog steeds niet weten wat er gebeurd met de back-office die nu nog in de Hoogstraat is gevestigd.

Verhuist die straks geruisloos naar het nieuwe gemeentehuis in Drechterland dat over een maand wordt opgeleverd? En gebeurd dat kosteloos? Of wordt er straks gewoon weer een nieuw krediet gevraagd om die verhuizing te bekostigen?

Anders gezegd, is die verbouwing van de Hoogstraat (waarvoor men blindelings een krediet heeft verstrekt) eigenlijk wel noodzakelijk?

Alleen onder die omstandigheid zijn de opmerkingen van Visser (CDA) ter zake doende.

Waarom nu 6 ton uitgeven aan de verhuizing van een front-office, terwijl het bestaande front-office (in de Hoogstraat) nog voldoet aan de eisen die je er aan mag stellen en er tegelijkertijd ook nog geen koper is gevonden voor het project Hoogstraat/Zilverstraat.

Maar tegenover die zinnige afweging staat natuurlijk het feit dat hetzelfde CDA (min of minder blindelings) akkoord is gegaan met de verstrekking van krediet voor de verbouwing. Nu de noodzaak daarvan in twijfel trekken werpt dan weer een vreemd licht op haar eerder genomen besluit.

Hetzelfde geldt trouwens voor al de overige coalitiepartijen. Ook zij hebben zich (in mijn ogen) laten verleiden tot het nemen van een besluit dat bij nadere beschouwing overbodig was en er alleen maar tot doel had om een daaropvolgend besluit te vergemakkelijken.

Samengevat, de verbouwing van de Hoogstraat wordt voorgesteld als een noodzakelijke kostenpost. Als dat waar is, dan is de aanschaf van het pand van de Rabobank een logische beslissing.

Als dat niet waar is, dan is de vraag of je nu meer dan 6 ton moet uitrekken voor een nieuw front-office (ter vervanging van het oude) dat nog in prima staat verkeerd. Zonder dat je ook maar enig zicht hebt op de mogelijkheid dat je het oude front-office binnen redelijke termijn kunt verkopen.

Alleen in dat laatste geval zou je de aanschaf van de Molenweg onverantwoord kunnen noemen.

Maar ondanks alle transparantie die iedereen zegt na te streven zal het daarover aanstaande dinsdag wel niet gaan en zullen we weer allerlei (op zelfvoldane wijze voorgedragen) flut argumenten moeten aanhoren.

Auteur: Pim

Hoe lang blijft een democratie nog een democratie, als alleen het recht van de sterkste geldt?

Reageer !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: