Aandacht besteden

brede school1
Brede school

In haar laatste raadsbrief (inzake de voorbereiding van een brede school) laat het college weten dat zij overweegt bij het schoolbestuur een schadeclaim in te dienen wegens het zich niet houden aan de gemaakte afspraken.

In haar voorlaatste raadsbrief (inzake verder uitstel van de Okselplannen) kiest men voor een gehele andere benadering.

De gemeentelijke partner in dat dossier is de ontwikkelingsmaatschappij Krabberszand BV die al sinds 2001 eigenaar is van de grond in de Oksel (maar die daar pas voor zal betalen als de grond wordt overgedragen). Ontwikkelingsmaatschappij is trouwens een groot woord voor deze BV die geen werknemers in dienst heeft.

De werkwijze van deze BV is (gebruik maken van de goede persoonlijke relatie met het gemeentebestuur) voor een zacht prijsje grond van de gemeente kopen, een plan te ontwikkelen en vervolgens plan en grond door te verkopen aan een een investeerder.

Grappig is dat volgens de notulen van de vergadering waarin de grond werd verkocht, D66 woordvoerder Boland laat aantekenen dat hij de verkoopprijs te laag vindt in vergelijking met de grondprijzen van de nabijgelegen industrieterreinen.

Maar goed, de grond is in 2001 verkocht (maar nog niet betaald) en er is in 2009 een omgevingsvergunning verleend, wat ook de nodige werkzaamheden met zich zal hebben meegebracht, terwijl er nog steeds geen uitzicht is op realisatie van het plan.

Er is niet meer dan een wat vage toezegging dat men deze keer in gesprek is met een serieuze klant.

Project Oksel
Project Oksel

De klemmende vraag is nu, wat is precies het verschil tussen een dubieuze ontwikkelingsmaatschappij die de gemeente nu al dertien jaar lang aan het lijntje weet te houden en een (in mijn ogen tamelijk serieus) schoolbestuur dat er van overtuigd is een beter plan te hebben dan door de gemeente is ontwikkeld en daarvoor “bestraft” wordt met de dreiging van een juridische procedure over de reeds gemaakte kosten.

Je zou dit zelfs in een nog breder verband kunnen stellen.

Wat is eigenlijk het verschil met de Nijs, waarbij de gemeente een overeenkomst aangaat om een SMC te realiseren om vervolgens met weer een andere partij een soortgelijke overeenkomst aangaat gaan en het voor de Nijs onmogelijk wordt om de met haar gemaakte afspraak tot een goed einde te brengen.

De Nijs heeft via het NHD laten weten dat men liever een onderhandse oplossing zoekt dan via schadeclaims die kwestie af te wikkelen, maar als de voorbereidende werkzaamheden (sinds 2013) voor een brede school de gemeente al of € 300.000,- hebben gekost, wat moet het 7 jaar voortdurende geklungel rond het SMC de gemeente dan wel niet hebben gekost? We praten dan al gauw over miljoenen schat ik zo.

En wie is dáár eigenlijk verantwoordelijk voor.

Wethouders komen en gaan. Maar de constante factor bij dit alles is natuurlijk de voorzitter van het college en de ambtelijke staf die hij vertegenwoordigd.

Zou het niet eens tijd worden als onze immer alerte volksvertegenwoordigers eens aandacht aan dit soort zaken zouden gaan besteden?  Of moeten we daarvoor weer wachten tot oktober, wanneer de vakantie voorbij is?

Auteur: Pim

Hoe lang blijft een democratie nog een democratie, als alleen het recht van de sterkste geldt?

Reageer !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s