Het ergste vrezen.

RaadOoit hoorde ik oud wethouder Boland (na een kritische reactie op zijn uitleg) zeggen dat hij “recht” had op vertrouwen van de raad.

Iets te kort door de bocht wat mij betreft. Volgens mij bestaat een dergelijk recht niet.

Wel is het zo dat wethouders voor hun aantreden het vertrouwen van de raad vragen en (indien verkregen) er vervolgens van uit mogen gaan dat zij nog steeds vertrouwen genieten.  Maar dat is niet hetzelfde als een “recht” op vertrouwen.

Die vertrouwensrelatie tussen B&W en raad bepaalt ook, dat de raad er  op moeten kunnen vertrouwen, dat het college nooit meer geld zal uitgeven dan haar door de raad is toegestaan.

Hetzij via een begroting, hetzij via een aanvullend krediet.

Gebeurt dat toch, dan mag je spreken van misbruik van het (geschonken) vertrouwen.

De enige instantie die misbruik van vertrouwen kan vaststellen is de raad zelf en daarmee is de voornaamste reden voor een meerderheidscoalitie aangegeven.

Die is niet nodig voor het efficiënt besturen van de stad. Het overgrote deel van de voorgestelde maatregelen kan immers op brede instemming rekenen van de verschillende politieke stromingen in de raad.

Een meerderheidscoalitie heeft als belangrijkste doel te voorkomen dat misbruik van vertrouwen kan worden vastgesteld, maar  in plaats daarvan met de mantel der liefde kan worden bedekt

Misbruik van vertrouwen heeft uiteraard niet alleen te maken met meer geld uitgeven dan de raad heeft toegestaan, maar ook met het tijdig en volledig informeren van de raad. Probleem hier is, dat “tijdig” en “volledig” tamelijk rekbare begrippen zijn waarover je makkelijk van mening kunt verschillen.

Bovendien is er altijd een meerderheid van de raad nodig om vast te stellen of sprake is van “tijdig” en “volledig” en de praktijk leert dat (ondanks bewijzen van het tegendeel) die meerderheid altijd wel te vinden is.

Raadsleden hebben daarom de neiging te denken dat, omdat zij nalaten vast te stellen dat er sprake is van misbruik van vertrouwen, het verschijnsel zich niet voordoet.

naakte werkelijkheidMaar zij verliezen daarbij uit het oog, dat misbruik van vertrouwen (zeker als het gaat om het budgetrecht) ook voor de buitenwereld zichtbaar is  en hun nalatigheid daar tegen op te treden neerkomt op een uitholling van het democratische normbesef.

Tijdens de afgelopen raadsperiode heeft er een machtswisseling plaatsgevonden.

Niet vanwege het (aantoonbare) misbruik van vertrouwen, maar op basis van een onbeduidend verschil van inzicht over de begroting. Onbeduidend, omdat de kosten die gepaard gingen met deze machtswisseling vele malen hoger waren, dan de ombuigingen waarover werd getwist.

Het netto effect van deze operatie was dat er meer dan voorheen bezuinigd moest worden op de gemeentefinanciën. Als belangrijk winstpunt werd genoemd dat de “sfeer” in de raad verbeterd was.

Een onderwerp als misbruik van vertrouwen (ter grote van bijna een half miljoen) links laten liggen om vervolgens ruzie te gaan zitten maken over een ombuiging van € 60.000,- en daar zelfs een college aan op te offeren (met alle daar mee gepaard gaande kosten) maakt het volgens mij duidelijk dat zowel het voorgaande college als de raad zijn prioriteiten niet helemaal goed op een rijtje had.

Of dat voor de toekomstige raad en het college ook het geval zal zijn moet nog worden afgewacht, maar ik vrees het ergste.

Auteur: Pim

Hoe lang blijft een democratie nog een democratie, als alleen het recht van de sterkste geldt?

Reageer !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s