Klein bier

https://twitter.com/ArnoNoorman/status/424250978905640960

Raadslid Noorman (CU/SGP) stelt vast dat SMC, Uilenbanen en de Drom klein bier zijn vergeleken met wat ons te wachten staat met de transities in het sociale domein en vraag  zich af wanneer ik daar aandacht aan besteed op mijn blog.

Om te beginnen waren de projecten SMC, Uilenbanen en de Drom geen opgelegde maatregelen (zoals de transities) maar vrije keuzes van de Enkhuizer raad zelf.

noormanDe kosten van die keuzes zijn voorlopig 3,5 miljoen voor het SMC, 0,5 miljoen voor de Uilenbanen en een nu nog onbekend bedrag voor de Drommedaris (maar ga er maar van uit dat er nog een miljoen bij moet). Dat zou ik geen klein bier willen noemen.

Bij al deze keuzes was de CU/SGP in positieve zin betrokken, wat in dit geval betekent dat men vóór stemde.

Persoonlijk vind ik, dat als je in het verleden zo lichtvoetig bent omgesprongen met de financiële positie van Enkhuizen (en CU/SGP staat daar zeker niet alleen in)  je met enige terughoudendheid zou moeten praten over je toekomstige opvattingen.

Maar politici zijn als geen ander in staat om een falend verleden te verbergen achter een glorieuze toekomst of in dit geval een nieuwe boeman.

Die boeman is de rijksoverheid die taken in het sociale domein gaat over te dragen aan de gemeenten. In essentie zijn alle gemeenten daar blij mee. Al was het maar omdat het status verhogend werkt.

Waar ze niet blij mee zijn, is de hoeveelheid geld die ze krijgen om die taken uit te voeren.  Maar zo ken ik er nog wel een paar. Thuishulp bijvoorbeeld.

Die wordt ook gevraagd hetzelfde werk voor minder te doen.

Dat de specialisten in de jeugdzorg hetzelfde werk voor minder geld moeten doen  lijkt me onomkoombaar. Ze zullen worden ontslagen, maar omdat de hoeveelheid werk hetzelfde blijft, zullen ze op basis van minder gunstige voorwaarden weer worden ingehuurd.

Dat heet flexibiliteit en gebeurt in elke bedrijfstak. Nu dus ook bij de semi-overheid.

De vraag lijkt me of de beheersmaatregelen die de lokale overheden (in regionaal verband) treffen de toets der kritiek kunnen doorstaan. Dit in vergelijking tot de beheersmaatregelen waarover de rijksoverheid beschikte. Eerlijk gezegd heb geen idee, maar daarin sta ik niet alleen schat ik.

Ik schreef daar hier ook al over. Maar wat me wel is opgevallen is, dat bij het formuleren van de beheersmaatregelen de formele adviesorganen die men heeft ingesteld (de WMO raad) niet zijn geraadpleegd. Althans niet in Enkhuizen.

Merkwaardige gang van zaken. Je tuigt een WMO raad op die je moet adviseren, maar voor dat je advies hebt ingewonnen ga je als al raad besluiten zitten nemen.

Auteur: Pim

Hoe lang blijft een democratie nog een democratie, als alleen het recht van de sterkste geldt?

10 gedachten over “Klein bier”

  1. Ter informatie: De WMO (Wet Maatschappelijke Ondersteuning) is al vanaf 2007 een gemeentelijke taak en dat ging niet bepaald zonder slag of stoot. Daar worden nu de AWBZraken bij ondergeschoven.
    De kolder is dat nu met de thuiszorg 2 zaken uit elkaar worden getrokken. De schoonmaak via gemeente/thuiszorg en de persoonlijke verzorging via de zorgverzekeraar. Gemeenten hebben zo meteen een verplichting naar de verzekeraars, maar andersom dus niet . Zorgvrager en zorgbehoeftigen zijn een speelbal.

    Like

  2. Het gaat echt toch om heel wat meer dan jij schetst.
    De overheveling van de AWBZ naar de WMO (gemeenten) is een sowieso een pure ordinaire bezuiniging elke fraaie termen men er ook voor bedenkt zoals de kanteling en WMO nieuwe stijl. Je kan als gemeente met zulke grote kortingen gewoon niet (meer) de zorg verlenen die nodig is. Weet niet of je een beetje de perikelen in het thuiszorglandschap hebt gevolgd, maar daar is het effect van de overheveling al te merken..

    Gemeenten kopen vooruitlopend op wat komen gaat al minder uren in, thuiszorgorganisatie schoppen vooruitlopend hun medewerkster op straat of leggen wurgcontracten voor, de zorgvrager wordt met een keukentafelgesprek gescreend of niet eerst de familie, buren of vrienden of kennissen ingeschakeld kunnen worden en dan pas is er een kans op thuiszorg, persoonlijke begeleiding ed.

    Daarnaast wordt opgelegd door Den Haag het zorgzwaartepakket zodanig streng dat mensen bekant al met 1 voet in het graf moeten staan voorzij nog geplaatst kunnen worden in een zorginstelling en andersom zie je gebeuren dat door deze maatregel mensen die in een zorginstelling wonen er uit moeten en dan weer bij de gemeente moeten aankloppen. het deugt gewoon van geen kanten. We hebben het hier over mensen in kwetsbare posities die puur en alleen nog als een kostenpost worden gezien omdat gemeenten continue afwegingen moeten gaan maken tussen zorgvraag/verlening en het budget.

    Tegelijkertijd wordt er rigoureus bezuinigd op de thuiszorg, begeleiding en de ondersteuning voor chronisch zieken en gehandicapten. Dit alles gaat leiden tot grote problemen achter voordeuren, overbelasting van mantelzorgers en uiteindelijk meer mensen die opgenomen moeten worden in een instelling en hogere kosten.

    Zomaar een aantal ‘dingetjes’ en zo kan ik nog wel even doorgaan met wat de doelen en effecten zijn van deze ‘statusverhogende’ taken… Ammehoela

    Like

    1. Allemaal waar wat je zegt, maar je pleit er dus voor om de belastingen te verhogen om het bestaande systeem te kunnen handhaven. Want dat is de keuze waar we voor staan.
      Het bestaande systeem handhaven en de belastingen verhogen of een nieuw systeem proberen in de hoop dat dit efficiënter zal omgaan met de middelen die ter beschikking staan.

      Like

  3. Om flexibiliteit in een bedrijfstak te vergelijken met steeds meer zorgtaken die de gemeente moet gaan uitvoeren is een manke vergelijking.Zorg draait om mensen en niet (alleen) om de centen.

    Daarnaast zijn heel veel gemeenten absoluut niet blij met het door de overheid over de schutting kieperen van meer (zorg) taken en dat heeft niet alleen te maken met de budgetten die in geen verhouding staan met wat er uitgevoerd moet worden. Snap ook niet waarom dat statusverhogend zou werken voor een gemeente.

    Like

    1. Volgens mij gaat het om het “beheer” van die zorg die rijksoverheid overdraagt aan de gemeenten. De zorg zelf wordt gedaan door de mensen die het nu ook al doen.

      Het idee is dat de gemeenten dichter bij de zorg behoevende mens staat en daardoor die behoefte beter kan inschatten. Op zichzelf is dat geen slechte gedachte.

      De vraag is echter of een regionale bureaucratie efficiënter zal werken dan een rijksbureaucratie. Ik heb daar mijn twijfels over. Hoe meer taken een gemeente op zich neemt, hoe belangrijker men zichzelf gaat vinden.

      Vooral als dat taken zijn die te maken hebben met beheer en coördinatie. Taken met een lage status zoals bijvoorbeeld onderhoud worden afgestoten en door ingehuurde krachten uitgevoerd.

      Like

      1. Het heeft imo niet zo veel met ‘hoe belangrijker men zich gaat vinden’ te maken, immers ze ZIJN belangrijker door decentralisatie. Je ziet soms gemeentes dan weer de krachten bundelen. Het probleem is dat decentralisatie altijd omkleed wordt door ‘dicht bij de burger’, iedereen dat -net als jij- ‘geen slechte gedachte’ vindt en vervolgens nadat je dat gezegd hebt, dat het ‘geen slechte gedachte’ is, het budget flink gekort wordt. Tegensputteren wordt gepareerd met ‘maar je vond het toch geen slechte gedachte’? en wat halfbakken beloftes en grijpstuivers. Deze trend duurt al jaren; het valt te hopen dat er eens een keer opstand komt.

        Like

Reageer !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s