Doorgestoken kaart.

kaartenHet aardige van mijn weblog is natuurlijk dat het over een makkelijk toegankelijk archief beschikt. Je kunt daar in zoeken per onderwerp of per maand.   Daarnaast kunt U ook op bepaalde woorden zoeken, met behulp van het zoekvenster hiernaast.

Zo heb ik gisteren even gekeken naar hoe ik reageerde op de “crisis” die ontstond in de vergadering van 13 november.

Ik noemde het optreden van Stomp “geef me een reep of ik poep in mijn broek” gedrag. Vond de reactie van het college overhaast en onbegrijpelijk en verbaasde me over het laconieke optreden van de burgemeester.

Maar waar ik me ook over verbaasde was de reactie van de oppositie op de gang van zaken. Voor mij kwam het optreden van de collegepartijen als donderslag bij heldere hemel en dus verbaasde ik me over de snelheid waarmee men een “oplossing” ging zoeken voor een probleem dat naar mijn overtuiging opzettelijk door anderen was gecreëerd.

Waarom niet een zorgvuldige analyse van de situatie die was ontstaan en vervolgens de kiezer daarover geïnformeerd. Waarom die langdurige geheimhouding?

Het antwoord op deze vragen is achteraf gezien vrij eenvoudig.

Op 1 november schreef ik, dat Boland het budgetrecht van de raad niet had gerespecteerd. Misschien was het andere raadsleden ook opgevallen, misschien ook niet, maar het verbaasde me wel dat er nauwelijks op werd gereageerd.

Die constatering zou immers onvermijdelijke moeten leiden tot een motie van wantrouwen en het vertrek van Boland. Dat is niet gebeurd, maar wat we natuurlijk niet weten, ook nooit zullen weten, maar toch de meest waarschijnlijke gang van zaken is, is het volgende.

Namelijk dat iemand met gezag en met de beslissende stem in handen een ultimatum heeft gesteld. Of Boland gaat vrijwillig weg, of hij wordt op 4 december weggestemd. Boland had daarbij geen andere keuze dan voor het eerste te kiezen.

Daar moest wel nog even een aanleiding voor gefabriceerd worden. De begrotingsvergadering van 13 november was daarvoor de voor de hand liggende mogelijkheid. De oppositie hield stijf en strak vast aan haar eigen bezuinigingsvoorstel, dat overigens lang niet zo solide is als ze doen voorkomen en creëerde daarmee voldoende reden voor verontwaardiging bij de coalitie, die vervolgens de merkwaardige stap nam om de steun aan het college op te zeggen.

Mooie aanleiding voor het college om meteen maar hun functie ter beschikking te stellen.

Kortom we hebben met zijn allen op 13 november zitten kijken en luisteren naar een doorgestoken kaart.

Auteur: Pim

Hoe lang blijft een democratie nog een democratie, als alleen het recht van de sterkste geldt?

Reageer !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s