Bogra

BograOver oud wethouder Joop Knukkel gaat het verhaal, dat toen de meester hem vroeg wat hij later wilde worden, hij vol overtuiging antwoordde “communist”.

Dat is hij uiteindelijk ook geworden en hij heeft het zelfs tot wethouder gebracht.

Maar ooit was hij aspirant gemeenteraadslid.

Het was in de tijd dat Boon’s Grafkisten Fabriek (BOGRA) nog achter de Westerkerk gevestigd was.

Geen ideale locatie en het gemeentebestuur onderhandelde vertrouwelijk met Boon over verplaatsing van zijn fabriek naar het pas aangelegde industrieterrein.

Toen Joop dat ter ore kwam, bezocht hij de buurtbewoners en ondervroeg hen over de overlast die zijn ondervonden van een fabriek in hun achtertuin.

Daarover schreef Joop vervolgens een vlammend artikel over de noodzaak van verplaatsing van de fabriek in “Ons Noorderkwartier” een communistisch propaganda krantje, dat op onregelmatige tijden huis aan huis werd verspreid.

Kort daarna resulteerden de onderhandelingen tussen gemeente en Bogra in de gewenste verplaatsing van de fabriek.

Waarop Joop (in “Ons Noorderkwartier”) constateerde, dat dank zij het daadkrachtige optreden van de CPN de gemeente geen andere keuze had gehad, dan aan de wensen van de bevolking tegemoet te komen en de fabriek te verplaatsen.

Dit tot grote ergernis van de plaatselijke sociaal-democratie, die meende dat de verplaatsing van de fabriek moest worden toegeschreven aan de daadkracht van hun eigen wethouder. Ik vond het optreden van Joop echter geniaal, die komt er wel dacht ik heimelijk.

Ik moest aan dit voorval terugdenken toen ik op de website van Hans Langbroek een uitspraak van de Raad van State las over een geschil waarin Renolit was betrokken. Die uitspraak was er al voordat Hans zijn vragen aan het college stelde.

Wat destijds voor Joop gold, geldt nu voor Hans Langbroek. Let op mijn woorden, die komt er ook wel.

Auteur: Pim

Hoe lang blijft een democratie nog een democratie, als alleen het recht van de sterkste geldt?

5 gedachten over “Bogra”

  1. De dwangsom gaat over brandgevaar kunnen aanpakken in het magazijn, en de chemische gevolgen van een mogelijke brand voor de bewoners van de baan waarin giftige gassen zullen overkomen.
    Dat is andere problematiek die ik aankaart.

    Jan Hart was inderdaad al bezig over de aanwezigheid van chemicaliën op dat terrein, over de mogelijkheid van vervuiling van het terrein zelf, en van uitstoot van vluchtige stoffen. Dat laatste is aangepakt middels filters die de uitstoot met 70% verminderd hebben.
    Jan Hart was sowieso behoorlijk milieugericht, en dat vond ik in hem zeer te waarderen! Ik stond er ook echt achter. En nu ga ik er zelf mee verder, het is het waard.

    Over ergens komen: Om ergens te komen moet je ergens willen komen.
    Ambitieloos plebs als ik, “opgeleid” tot niets wat iets waard is op deze planeet en daarmee ook navenant gepresteerd hebbend; de manieren, gedrag en sociale omgangsvermogen hebbende van niveau gelijkelijk plurkse, knurftige en botte boerenstijfkoppigheid, komt doorgaans nergens. Dat is dan ook volkomen terecht, losers zijn ook nodig in deze wereld om winners winners te kunnen laten zijn.

    Like

Reageer !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s